tinuata partiū cute quibuſdam fibulis inferunt ſanitatem uitam conſolando pollicent̉ quā curando cōponunt.Sed leuiora ſunt iſta quæ diximus: apud quos nō ē remediū ſine ſcalpello demere putredines eneruatas: & amputare de hoīe uiuo mortuas partes: licet unū mē broꝝ nō ſine ſenſu totius corporis amputet̉: hō tamē ſuis dā-nis cōſentit: ut uiuat. Apud illos aliquotiēs detractis cutibus & ipſa oſſa radunt̉: ne totus homo periens eradat̉.Apud ipſos nōnunꝗͣ collectio uerminās & æſtuās tumor medicinali ferro ſulcatur. Apud ipſos ignis urit: ut re-frigeret. mordet & lacerat puluis: ut ſanet: Quid plura? Sub medica pietate plurimū torquæt̉: ut plurimumuiuat. Ecce neceſſariū periculū: in quo beneficiū eſt fidele tormentū. Periclitat̉ pro certo: quē medicus curat ſecperiit & decipitur: cui renūciat: Huic enī ſub tormēto uita promittit̉: alij uiuēdi ſpes denegat̉. Ergo ubi neceſſitas exigit: periclitari melius ē ꝗͣ perire. Incōmodis nocere cū fructu cōmodius puto: ꝗͣ negatis īcōmodis interire.i. ſanctius remedio ſibi noceri ꝗͣ nō poſſe curari: Hoc ſecundū cæleſtē medicū loquor: & curā magis refero ſpi-ritalē: nō illā ſolā quæ arte moritura mortalibus uerſat̉ in mēbris: Nobis ē ergo melius a domino redargui: ca-ſtigari: & ſub eius plaga curari: ꝗͣ ab eius medicina incurabiles remoueri. Arcet n. a ſuis ulceribus deus: quos uidet incurabilis morbi iniquitate uexatos: & ſicut puluerē aut paleā īpetu turbinis per uitia diſſipatos atqꝫ diſꝑ-ſos: ſicut ipſe in ſua uoce loquit̉ dicens: Recedāt a me iniqui: uias enim illoꝝ ſcire nolo: quoniā Iucerna eoꝝ ex-tincta ē: & gemitū habebūt in uita ſua. Erūt enī ſicuti paleæ: quæ a uento uolāt. & ſicut puluis: ꝗa tēpeſtatibustollitur. Eoꝝ uias non uult ſcire: ꝗa unā oīno nolunt tenere ꝑ dura in ardua ſublimitate: Ad unum. n. dominumuna uia in Chriſto tenenda ē. quæ anguſtantibus tētamentis in ſpatio longæ ſecuritatis inducat. Huic ſoli uiæpatet palatiū cæli. Cætere uero uoluptatū anfractibus tortuoſæ regionē flāmiferā petūt. De quibus Salomonſic ꝓpria uoce teſtat̉ & dicit. Sunt uiæ quæ uident̉ hominibus iuſtæ. & in finæ illaꝝ triſtitia & dolor. Et ꝑ hasuias illi præcipites gradiunt̉: quibus curſus inimicæ uitæ blādimētis fallacibus adulat̉: quos fallit ſurdum tempus & decipit: recipit interitus: & includit quos ſicut in ſcopulos periturā nauē tempeſtas impellit: ſic infœlixfœlicitas in interitum pronos & laudabiles ducit. Et ſicuti aliquē ſecuris inceſſibus gradientem repentino caſuaut marmoris lenitas aut labina pauimenti ſubuerſa pedum tutela contorſit: ita quos infœliciter ducit ſecundarum reꝝ iter incertū uitaqꝫ male iocunda: neceſſe ē in irreuocabilē lapſū ſubitaneus caſus impingat. ſicuti Salomon ſanctiſſimus teſtatur: & clamat ſicuti inquit qui in pauimēto cadit: ſic caſus maloꝝ feſtinanter ueniet. Hiſunt proculdubio qui qui nō merent̉ alicuius miſerię uentilatis flagitationibus agitari: quibus æterna ægritudo nutrit̉ nec uerberari cū ſanctis domino caſtigante. cum quo poſt flagella regnet̉: quorum Dauid hoc car-mine flagitat mētionem. In cogitationibus hominum nō ſunt & cum hominibus non flagellabuntur. ideo tenuit eos ſuperbia earum. Cernis igitur medicinali flagello immeritos deſpici: & meritos amicabiliter caſtigari. Parens enī oīum deus: ut eſt medicus fidelis erga ſuſceptos & genitor circa liberos ſuos: quos amat ſic ferit: ut cor-rigat: non ut occidat. Ergo fœlix eſt qui uapulat: ubi amoris eſt plaga. Beatus quem ſuperni uerberis remediūcurat corrigit: emendat: atqꝫ componit: cum Dauid beatus propheta & ſatis illuſtris ſic concionetur & clamitetdicens. Fœlix quem tu emēdaueris domine: & de lege tū docueris eum. Ergo quoniam ex diuino permiſſu di-uerſæ mordacitatis anguoribus ſubiacemus: ac longa calamitate curandam gerimus uitam: in examen noſtræuirtutis prædictas olim miſerias æquanimiter perferamus. Infœlices autem multiplices caſus: anxietates & fletus: quos incurrimus nati: mentis fœlicitate portemus: Nec mirandum eſt enim ꝙ malorum frequentiū ſtragbus uariis ſic mortaliū uita populet̉ in mūdo: in quo nemo naſcitur ridēs: in quo nemo lumen uitæ niſi cum lachrymis auſpicat̉. Cum nos deniqꝫ maternæ uuluæ tētoriū oſtenderet mūdo: flētes didicimus mūdū: ut qͣſi maloꝝ primitias in primis lachrymis guſtaremus. Salomon propheta hoc ꝓnunciatione teſtatur. Ego inquit natus accepi cōmunē ætatem: & in ſimiliter factam decidi terrā: primā uocem ſimilem oībus emiſi plorās in emolumentis nutritus ſum & curis magnis. Nemo enim ex regibus aliud habuit natiuitatis initium. Vnus eſt ergoomnibus introitus ad uitam: & ſimilis exitus: Neceſſe eſt enim ut qui uenerit tranſeat: ubi uitam gerit peregrnam: maxime cum ita Salomō proteſtetur. unus inquit introitus ad uitam: & ſimilis exitus. Quid ergo proſperitatis aut læticiæ pōt nobis occurrere: ubi primo dic̄itur flere: & inter ipſa cunabula naſcentis infantiæ: & in ipſo uitæ ueſtibulo nihil aliud mihi de mundo ꝗͣ fletus occurrit. Limina mundi cum fletu calcamus equidem trāſituri. O anguſtū & ſatis anxiū tempus uitæ mortalis: ubi cū initio noīatur & finis: initium noſtrum cum fine ſuſcipimus: Iā captus ē morte ꝗ natus eſt. Teſtes ſunt mortui cū non negant ſe morituri. Ergo quoniā ituri ueni-mus: peregrinantium more qd̓ acciderit intra mūdi hoſpitiū: quaſi trāſeuntes ferēdo mala impoſita: bona deuotione portata uincamus. Peius enī nocet malum: ſi male portet̉ lædūt & ipſa bona: ſi male portētur. Ibi ꝓfecto ſolamē uirtutis opus eſt. ſub conplatione .ſ. ſuꝑnæ mercedis: ubi ſic deſiderat̉ finis & exitus uitæ: ſicut in prlago tutela portuēſis optat̉. Quis enim inter anxietates uagientis ſæculi erūnaſqꝫ morboꝝ lædentiū non magis mortē deſideret: ꝗͣ longā ſatis & languidā uitā? Dicēte Salomone. Melior eſt mors ꝗͣ uita amara: & requiesæterna ꝗͣ langor perſeuerans. Et alibi. Melius ē tibi mori: ꝗͣ uiuere. mors enim omni hoī dat requiē. Pro certo intra mala graſſantia neceſſario exitus ſitienter optatur. Sed ſicut nec noſtrum fuerat naſci: ita nec poteſtatis noſtræ ē mori: Alioꝗn in noſtra poteſtate mori: cōſiſteret: eſſet in poteſtate non mori. Ad hoc inter noſtras angu-ſtias mortis requiem flagitamus: quia inter mala de bono ſolamen eſt non tacere nauigantium more quibusrefrigerium eſt inter infeſtos atque ſollicitos curſus loqui de ſecuritate portuenſi: ad quam etſi non liceat quantum animus cupit celerius: ꝑuenire iuuat tamen. & ſatis pulchꝝ eſt: meliores partes optare. Sed quoniā nec noſtræ poteſtatis e ſt potiri melioribus: quę de morte naſcuntur: expectantes meliora bonum interim gera-mus inter mala certamen. Bonum autem certamen eſt. malis non cedere: ſed mala uirtutis bono portare