me nihil inuenit: uel ſecundum prophetam Dauid Factus ſum inter uiuentes quaſi mortuus: ut ſic inter mortios libera poſſis iuxta apoſtolum dicere: Viuo autem iam non ego: uiuit autem in me Chriſtus. quia facta es ſicuglorioſa Iudith inter uirtutes pudicitiæ meritis uiduitatis incorruptæ potens: ſicut & Anna uenerabilis in ieiuniorum caſtimonia orationi inſtans nocte ac die.¶ Beati Hieronymi preſbyteri ad uirginem exulem conſatoria: oſtendens mala præſentia ſpem certam eſſe futuroꝝ: & in cunctis pene rebus humanis difficile ſequi læticiam: niſi triſtitia ante præceſſerit: & omnes pene ſanctos tribulatione probatos ab Abel iuſto exordiens: & per ueteris teſtamenti exempla recurrens bonos & iuſtosmaloꝝ perſecutionem ſemper ſuſtinuiſſe demonſtrat.I deus ac dominus noſter Chriſtus Ieſus ſecuritatē: pacem: tranquillitatē: quietem: proſperitatē: læticiā& quæcūqꝫ alia eſſe iocunditatū genera poſſunt: ſeruis & cultoribus ſuis: tam in præſenti ꝗͣ in futuro ꝓmitteret: eſſet nobis non īmerito dolendū atqꝫ flendū: ſiqͣ in præſenti uita contraria pateremur: eo ꝙ præter inſperatū dolorē: cuius eo ſemper acerbior uis eſt: quo magis repētinus acciderit: futura quoqꝫ promiſſio eētambigua præſentis ſpei ſpoliatione fruſtrata. At uero cū econtrario ſollicitudines: bella: tēpeſtates: īquietudinesmiſerias: triſtitias: odia: ac alia quæcūqꝫ incōmodoꝝ: atqꝫ erūnaꝝ genera eſſe credunt̉ ī præſenti nos paſſuros eēprædixerit cōtra prædictæ cōmonitiōis tædiū: de promiſſa nō erit quis proſperitate ſecurus. Si uero commotusfueris: in ipſa cōmotione habebis ſolatiū: & ꝗͣuis ex prædicto malo aduerſæ ualitudinis ꝗſpiā acerbiſſime perturbet̉: perturbationē tamen nō abſqꝫ cōſolatiōe ſuſcipiet: ꝗ in eo promiſſæ ſanitatis ſigna eſſe cognoſcit: pari ratiōenos quoqꝫ iocundos eſſe: ac lætos: dū ſpei noſtræ ſigna cōſpicimus: comprobationē eius ſumimus: cum per malapræſentia: futura bona indubitatæ fidei manibus iam tenemus: ſiꝗdē ut dictū eſt: ſalus noſtra in tēpore tribulat:onis: nullā ergo debet generare triſtitiā: qualecūqꝫ illud eſt: qd̓ maximā uidet̉ ſignificare læticiā. Eſt .n. ille ſuꝑ-bus ac inuidus: aut ſui faſtidioſus boni: quē eius probatio reddit triſtiorē. Dicit .n. in euangelio dominus. Vos lu-gebitis & flebitis: mundus aūt gaudebit: uos contriſtabimini: ſed triſtitia ueſtra uertet̉ in gaudium. Amplectenda eſt ergo triſtitia: quæ gaudiū parit: & nō eius materia conſideranda: ꝗa ſæpe per dulcedinē fructus placet: qdhorruit in radice: Et iteꝝ ait dominus. Hæc locutus ſum uobis: ut in me pacē habeatis. In hoc aūt mundo præſſurā habebitis. Quid hoc eſt ꝙ dicit: ut in me pacē habeatis: in hoc mūdo præſſurā habebitis? niſi ut tāta in nobisſit eius credulitas pollicitationis: ut cū mundi mala patimur: futuræ ſpei fiducia in ſumma pace nos eſſe creda-mus: tantaqꝫ in nobis ſpes futuroꝝ ſit: ꝙ oīno nō ſentiamus nos ſuſtinere quæ patimur: ſed ea potius arbitremuriam obtinere quæ credimus. ſiꝗdem dictū eſt. Vnde totū nos in futuro habere cognoſcimus: ſæpe ſalui facti ſu-mus. ſpes aūt quæ uidet̉ non eſt ſpes. Ad hæc ergo tantā in nobis fidei ſtabilitatē dominus eſſe deſiderat: ut & certius eſſe qd̓ credimus: ꝗͣ qd̓ patimur iudicemus: & uerius habeamus ſperāda ꝗͣ ſenſibilia: & præſentes anguſtiasnō ſentiamus: dū in futurā ſpem tota animi intentiōe protēdimur. Ac ſi bellator aliꝗs dolorē uulneris: aut contē-nat: aut neſcit dum oībus uiuacitatis ſenſibus ſolā uidet̉ cogitare uictoriā. Nā & ꝗ tꝑe hyemis uadit ad balneas:prius aſperitatē frigoris nudus patiēter excipit: ꝗa eū ſecutura calefactio cōſolat̉. Ita certa ſpes rē uincit inſtantē:ut illud quodāmō eſſe incipiat qd̓ futuꝝ eſt: & deſinat eſſe qd̓ præſens eſt. Vt in me inꝗt dominus pacē habea-tis: hoc dicere eſt firmius: ſit uobis qd̓ in me eſt: ꝗ ſemper ſum: ꝗͣ qd̓ in tꝑali gerit̉ mūdo: ꝗa mūdus trāſibit: & malitia quæcūqꝫ agit̉ in ipſo finiet̉. Pax uero mea nulla unꝗͣ defectiōe tꝑis ſoluet̉: Et alibi dicit. Mulier cū parit: tri-ſtitiā habet: quoniā uenit dies eius. Cū aūt peperit pueꝝ: non meminit iā præſſuræ ꝑꝑ gaudiū: ꝗa natus eſt homoin mūdo & uos nūc ꝗdē triſtitiā habetis: ſed triſtitia ueſtra uertet̉ in gaudiū. Iteꝝ aūt uidebo uos: & gaudebit co-ur̄m: & gaudiū ur̄m nemo tollet a uobis. Apptiſſimū nāqꝫ ad cōparationē tribulationū præſentiū & futurorungaudioꝝ prægnātis mulieris induxit exēplū: quæ quāuis cām partus nō abſqꝫ ingēti ſciat dolore trāſire: ꝗa aui-ditate nimia liberos cupit: dolores ſpernit: dū qd̓ ſatis diligit cōcupiſcit: & ante gaudet ex prole ꝗͣ cōtriſtet̉ ex partu: nec recuſat fœcūditatis exordia: quāuis certa ſit ea nō abſqꝫ magnis angoribus euētura: quoniā dū maius gaudiū cogitat: triſtitiæ cauſas amplectit̉. ſi & in omnibus pene rebus humanis difficile pōt eē læticia niſi triſtitia arte præceſſerit: & amaritudo præeūtis doloris cōmēdat amplius gaudia ſecutura. Sic ꝗdē præcioſior ſalubritas ēquæ poſt langoris recuperatur incōmodū: & a qͣlibet parte ex maiore ſæpe laboris neceſſitate ad ampliorē ſoleifœlicitatē ueniri: ſic qui litteræ ſciam deſiderat habere: ſi diſcēdi nō ſuſcepit tædia: peritiæ gaudia adipiſci nō poterit. Nec cuiuſlibet eruditiōis ꝗſꝗ habere poterit gloriā: niſi animi æſtus ante fuerit perpeſſus. Agricola quoqꝫde ubertate frugū lætari nō poterit. niſi prius terrā multo labore cōfecerit: & tāto magis proſperitatis ſpem cōgerit: quāto ſe amplius deſudaſſe cognouerit: & de labore impenſo ſperat ubertatis augmentū. Quid qd̓ in creaturis pene oībus ita eſſe cognoſcimus: illic maiorē fructū gigni: ubi oneroſæ acerbitatis cauſa præceſſerit? nā &(æſtatis & autumni tēporis: quæ tēpora miniſtra ſunt frugū: ſterilitatē nimiā nōnunꝗͣ hyemis lenitas intulit: cumfœcunditatē maximā frigoris ſæpe præſtiterit auſteritas. Et quicꝗd clæmētia ueris reſoluit: ſpem ubertatis ami-ſit. Arbores uero ipſæ tanto numeroſiore gruantur fructu: quāto acerbioris frigoris uiolentia reprimunt̉. cumpræcoces flores opportuna caſtigatio refrenando ad periculū feſtinare nō patit̉ utile impedimentū pruinæ. &quod reprimit non obfocat: ſed includit. At uero ſi paulo clæmentiouis extiterit imbriū: quāto luxuriāt prius indiſciplinata feſtinatione: tāto poſt fructibus deſerunt̉: cū futuræ uires importuno tēpore conſumunt̉. Seminaquoqꝫ ipſa terræ iacta atqꝫ commiſſa: quæ glaciali frigore arcente tardius ſurgunt in frugem: utili radice proficiunt: ac tāto poſtmodū amplioribus fructibus prægrauata curuant̉. Nauigantibus quoqꝫ ipſis longæ ſerenita-tis ſpem pollicetur nimis ualida & diuturna tempeſtas. Sic & omnium fere creaturarū ſpem: difficile exultatioaliqua: ni ſi mœrore præeunte ſuccedit. Quæ cum ita ſint: æquanimiter ferre conuenit etiam ſi nos tribulatio-