Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
CLVIIv
Einzelbild herunterladen
 

ſi ita non eſſent: ad comparationem tamen ingentis boni maiora deſerere deberes. Cum .n. tanta reperimus itcælo: parua & caduca nos quæſiſſe doleamus in terra. Ambitio nāqꝫ potentia: magnitudo urbis uideri & uidereſalutare & ſalutari: laudare uel detrahere uel audire uel proloqui: & tantam hominum frequētiam ſaltem inutum uidere monachorū propoſito & a quiete ſunt alienæ. Aut .n. uidemus ad nos ueniētes & ſilentiū perdimusAut ſi uidemus ſuperbiæ arguimur. interdum: ut uicē reddamus ad ſuperbas fores pergimus: inter lingua:rodentium miniſtroꝝ poſtes ingredimur deauratos. In Chriſti uero uilla ut dicimus totum ruſticitas. Itaqꝫ propter occupationes aut nobis claudendum eſt oſtium aut ſcripturaꝝ propter quas aperiēdæ ſunt fores ſtudia reIiquenda. His igitur rotionibus inuitati multi philoſophoꝝ relinquerūt frequentias urbium: & hortulos ſubu-banos. Vbi ager irriguus: arboꝝ comæ: & ſuſurrus auium: fontis ſpeculum īmurmurans: & multæ oculoꝝ auriūqꝫ illecebræ: ne per luxum & per abundantiā copiarum animæ fortitudo molleſceret: & eius pudicitia cōſtupraretur. Inutile quippe eſt crebro uidere per quæ captus aliꝗͣdo ſis: & eoꝝ te experimēto cōmittere: quibus di-ficulter careas. Nam quos ſæculi carcer includit: nunc ira nūc auaritia nunc alioꝝ incentiua uitiorum pertrahi-ad ruinam. Ideoqꝫ obterendæ ſunt animi uoluptates: relinquenda delectionum ſtudia: quoniam hæc eſt circunciſionis ueritas: non figura. Nitendum in ſumma: ut naturalibus amputatis conuerſatio noſtra tendat ad cælūquod fiet ſi ludi: ſi iocus: ſi conuiuia: ſi ſermo pene familiarum deſeratur: & quæ circunciduntur areſcant: nonuiſu: non auditu non tactu: non ſapore: aut capiet in natura corporis naturam corpoream habere. Nam ſi utſimus deſpicere quod ſumus meremur melius eſſe. ꝗͣ igitur non temere offeramus nos periculis: ſed quantumin nobis eſt inſidias declinemus. De abſtinentia & præcipue a carnibus. Cap. xii.Aluator noſter attēdite inquit uobis ne forte grauētur corda ueſtra crapula & ebrietate & curis huiusuitæ. Modicus .n. ac tēperatus cibus & carni & animæ utilis ē. Balneaꝝ fomēta ne qͦras: calorē corpo-ris ieiuniorū cupis frigore extinguere: quæ & ipſa moderata ſint: ne nimiū debilitēt ſtomachū: & mafiorem refectionem poſcentia erūpant in cruditatē: quæ parens libidinum eſt. Aiunt .n. medici qui de humanorum corporum ſcripſere naturis præcipue Galienus in libris: quoꝝ titulus eſt yſicion pueroꝝ & iuuenum acfectæ ætatis uiroꝝ mulierūqꝫ corpora inſito calore feruere: & noxios his eſſe ætatibus cibos: qui calorem augētſanitatiqꝫ conducere frigida quæqꝫ in cibo & potu ſumere: ſicut ecōtrario ſenibus qui pituita laborant & frigore calidos cibos & uetera uina ꝓdeſſe: & etiam comicus cuius finis eſt humanos mores noſſe atqꝫ deſcribere di-xit. Sine cerere & libero friget uenus. Nihil itaqꝫ ſcias cōducer̄ chriſtiāis adoleſcētibus ut eſum holeꝝ. ardo-corpoꝝ frigidioribus epulis tēperandus eſt. Nobis .n. non corporū cultus ſed animæ uigor quæritur quæ carnis infirmitate fit fortior. Inde eſt nōnulli uitā pudicam appetentiū in medio itinere curruunt: dum ſolā abſtinētiam putant carnium: & leguminibus onerāt ſtomachum: quæ moderate parceqꝫ ſumpta īnoxia ſunt: & utquod ſentio loquar: Nihil ſic inflāmat corpora & titillat membra genitalia ſicut indigeſtus cibus ructuſqꝫ conuulſus. Quod n. ſeminariū uoluptatum eſt uenenum puta. Eſt aūt eſus carnium ſeminariū libidinis: & ſoſum de carnibus loquor: ſed in ipſis leguminibus inflantia & grauia declinanda ſunt. Parcus cibus & uēter eſuriens triduanis ieiuniis præfertur. Multo .n. melius eſt quotidie parum: ꝗͣ raro ſatis ſumere. Pluuia illa optimaeſt: quæ ſenſim deſcendit in terras: ſubitus & nimius imber præceps arua ſubuertit. Refectio itaqꝫ ſaturitatemfugiat. Nihil prodeſt biduo triduoqꝫ tranſmiſſo uacuum portare uētrem: ſi pariter obruatur: ſi cōpenſetur ſa-turitate ieiunium. Ilico mens repleta torpeſcit: & irrigata corporis humore ſpinas germinat libidinum. Plure-quoqꝫ ſunt qui uino ſunt ſobrii: ciborum tamen largitate ſunt ebrii. Omnes. n. qui ebrietatem ſactantur filiibelial uocantur. nam uenter mero æſtuans facile deſpumat in libidinem. Vnde Noe nudauit ebrietate femoraLoth quē ſodoma non uicerat uina uicerunt. Venter quoqꝫ plenus facile de ieiuniis diſputat. Qui. n. Chriſtideſiderat: & illo ueſcitur pane: quærit magnopere de ꝗͣ præcioſis cibis ſtercus conficiat. Quicquid poſt gulam ſentitur idem ſit quod panis & legumina. Omne .n. quod in hoc mūdo laborant homines: ore quaſiſumitur: & attritum dētibus uentri traditur digerendum: & tamdiu tribuit uoluptatem: ꝗͣdiu gutture detinetcum uero in aluū tranſierit deſinit inter cibos eſſe deſtantia. Nec hoc dicimus: negemus piſces. ſed qūo nuptis uirginitatem: ita ſaturitati ieiunia præferimus. Sed nunc ideo te carnes ueſci non putes: ſi ſuum leporum atqꝫ ceruorum & quadrupedum animantium eſculentiam reprobes. Non enim hæc pedum numero: ſed ſuauitate guſtus comprobantur. Scimus ab apoſtolo dictum. Omnis creatura dei bona: quæ cum gratiarum actio-ne præcipitur. Sed idem loquitur: Bonum eſt carnem non manducare. cōmedant carnes: qui carnibus ſeruiunſquorum feruor deſpumat in cōitū: eorum & inteſtina carnibus repleātur. Tu uero nihil habeas tam neceſſe: qieiuniū perſeuerare. pallor & ſordes tuæ gēmæ ſunt. Igitur mihi dixeris cur porcus creatus ē? ſtatim tibi reſpōdebo pueroꝝ amore certantiū: Cur uipere & ſcorpii? nec deū ſuꝑfluoꝝ iudicabis artificē: cum plurimæ & beſtiæ & uolucres ſint: quas tuæ fauces recuſant. Sed ne cōtētioſum hoc & pugna magis uideat̉ eſſe uerū: audiiccirco ſues & apros & reliquas animantes creatas: ut milites & athletæ nautæ metallorūqꝫ foſſores: cæteri durooperi mancipati haberent cibos: quibus fortitudo corporū neceſſaria eſt: portāt arma & cibaria. qui pugnis& calcibus ſua īuicē mēbra debilitāt: qui remos trahūt: quoꝝ latera ad clamādū dicēdūqꝫ ualida: qui ſubuertuimōtes: & ſub ſudore & ībribus dormiūt. Sed ꝗd ad nos: quoꝝ cōuerſatio in cælis ē? Cæteꝝ nr̄a religio adhle: nautas: milites: foſſores: ſed ſapientiæ erudit ſectatorem: ꝗ̄ ſe dei cultui dedicauit: & ſcit cur creatusſit: quo uerſetur in mūdo: quo abire feſtinet. Vnde & apoſtolus loquitur quando infirmor: tunc potens ſum& ſtexterior noſter homo currumpitur: ſed interior renouat̉ de die indiem: & cupio diſſolui & eſſe cum Chri