Vbi autem per inquietudinem aliquid aufertur ex ſtudio: minus ſit ab eo quod tollitur. & ubi minus eſt ꝑfectūnon poteſt dici. Ex hac ſupputatione illa ſumma naſcitur: Monachum ꝑfectum in patria ſua eſſe non poſſe: ꝑfectum aūt eſſe nolle dereliquere eſt. Vbi aūt ego nunc ſum: non ſolum quid agitur in patria: ſed an patria ꝑſiſta-ignoro: immo nec mihi conceditur unus angulus heremi. quotidie expoſcor fidem/ quaſi ſine fide renatus ſim.¶ De laudibus & utilitate heremi. Cap. ix.Vid igitur agis tu frater in ſæculo: qui maior es mundo? pauꝑtatem times: beatos pauꝑes Chriſtus appellat. labore terreris: ſed nemo athleta ſine ſudoribus coronat̉. de cibo cogitas: ſed uera fides famemnon timet. ſuꝑ nudam metuis humum exeſa ieiuniis membra collidere: ſed dominus tecū iacet. Squaſidi capitis horret inculta cæſaries: ſed caput tuum Chriſtus eſt. infinita heremi uaſtitas terret: ſed tu paradiſummente deambula. quotiēs illuc cōſcenderis: totiens in heremo non eris. O deſertū Chriſti floribus uernans. O ſelitudo in qua illi naſcunt̉ lapides: de quibus in apocalypſi ciuitas magni regis extruitur. O heremus familiarisdeo gaudēs & cætera. Ad quæ etiam illud apoſtoli. Nō ſunt condignæ paſſiones huius temporis ad futurā gloriam: quæ reuelabitur ī nobis. Cur .n. timido animo Chriſtianus es? filius hominis nō habet ubi caput ſuum reclinet: tu amplas porticus & ingentia tectoꝝ ſpatia metiris: hæreditatem expectans ſæculi cohæres Chriſti eſſinō poteris. Nudos amat heremus. Corpus aſſuetum tunicæ loricæ onus nō fert. Caput oꝑtum linteo galeam recuſat: molē ocio manum durus exaſperat capulus. Sed cur īquit ꝑgis ad heremū? uidelicet ut te nō audiam: nōuideam: ut tuo furore nō mouear: ut tua bella nō patiar: ne me capiat oculus meretricis: ne forma pulcherrimaad illicitos ducat amplexus. Reſpondebis hoc nō eſt pugnare: ſed fugere. Sta in acie: aduerſariis armatus obſiſte: ut poſtꝗͣ uiceris coroneris. Fateor imbecillitatē meam. Nolo ſpe pugnare uictoriæ: ne perdā aliquādo ui-ctoriam. Si fugero aut uincēdum mihi eſt: aut cadēdū. Quid aūt neceſſe eſt certa dimittere: & incerta ſectari:aut ſcuto aut pedibus mors uitanda ē. Tu qui pugnas & ſuꝑari potes & uincere. Ego cum fugero non uincor ineo quod fugio: ſed ideo fugio ne uincar. Nulla ſecuritas eſt uicino ſerpente dormire: poteſt fieri ut me non modeat: tamen poteſt fieri ut aliquando me mordeat. Fuga enim non infidelitatis ſed prudentiæ indicium eſt: nefruſtra nos offeramus periculis. Sed nuper ægypti deſerta uidiſti: intuitus es angelicam familiam: quāti ibi flores ſunt? ꝗͣ ſpiritualibus gēmis prata uernantia? Vidiſti ſerta quibus dominus coronatur. Ille tibi ignis ī pecto-re exæſtuet: & illa quotidie cogita: tracta: conſidera: & quaſi quodam carcere tentus exclama. Heu me quia ꝓlongata eſt peregrinatio mea: & in paradiſum mente conſcendens totiens in terra non eris: quotiens terrenadeſpexeris. Eadem nobis certe cum his qui habitant per deſerta conditio eſt. iidem oculi totidem & manusiiſdem infirmitatibus uel uirtutibus ſubiacemus. Si te aquæ potus uexat: quanti nobiles non dicam uina neſciunt: ſed carnes ignorant: & fuſo tantū legumine ſuſtentantur? Si balnearum te lauacra ſollicitant: quanti principes ciuitatum ſiue ob culpam propriam ſiue ob inuidiam ad inſulas deportati ſine æterno præmio perpe-tuaqꝫ mercede abſqꝫ balneis perſeuerant? Nemo id neceſſitate pati non poteſt: quod pro deo pati uoluntatedetrectat. Habebis cellulam quæ te ſolum capiat. Immo non eris ſolus. Angelica turba uerſabitur: tot ſociiquot ſancti. Leges euangelium: fabulabitur tecum Ieſus. Replicabis apoſtolos uel prophetas. Nunquid poteris talem alium tuis ſermonibbus habere conſortem? Terra ſumus & cinis: & per omnia momenta de noſtra ſalute ſuſpenſi continue in puluerem diſſoluendi. Quid retractamus facere de neceſſitate uirtutem? certe quā-doqꝫ moriendum eſt. ꝗͣcito mundi derelinquamus anguſtias: & ſi forte ob continentiam (quod tamen raro accidit) dolere ſtomachum: æſtuare febribus repperimus: perpetuæ uitæ ingeſſuri ianuam morbum putemusQuanti enim in mediis opibus & inter infulas conſulatus repentina morte ſubtracti ſunt? Quid ergo deſideramus urbium frequētiam: qui de ſingularitate cenſemur? Mihi enim oppidum carcer: & ſolitudo paradi ſu-eſt. Sæcularium quoqꝫ maxime potentum conſortia deuita. Quid tibi neceſſe eſt illa ſæpius uidere/ quorumcontemptu monachus eſſe cœpiſti? Nam monachum ſolitudo facit: non publicum.¶ De periculo uitæ ſolitariæ. Cap. x.Onachi etiā nūc mores diſcutimus: ꝗ iugū Chriſti collo ſuo īpoſuit: primūqꝫ tractādū ē utrum ſolus¶ Haut cū aliis in monaſterio uiuere debeas. Mihi placet ut habeas ſantoꝝ cōtuberniū: nec abſqꝫ ductoregrediaris uiam: quā nunꝗͣ ingreſſus es: ſtatīqꝫ tibi in partem alterā declinandū ſit: ut errori pateas. pluqꝫ aut minus ambules ꝗͣ neceſſe eſt: & currens laſſeris: morāqꝫ faciens obdormias. in ſolitudine cito ſurrepit ſuꝑbia. & ſi parumper ieiunauerit: hominēqꝫ non uiderit putat ſy alicuius eſſe momēti. Oblituſqꝫ ſui unde quo unerit. intus corde: foris lingua uagatur. Iudicat contra uoluntatem apoſtoli alienos ſeruos. quo gula popoſceriporrigit manus: dormit quantum uoluerit: neminem ueretur: omnes ſi inferiores putat crebriuſqꝫ in urbibusꝗͣ in cellula eſt: & inter fratres ſimulat uerecondiam: qui plateaꝝ turbis collidit̉. Quid igit̉ ſolitariam uitamreprehēdimus? Minime quippe quam ſæpe laudauimus licet ut præfert̉ ſolitaria uita pericoloſa eſt: ne abſtracti ab hominum frequētia ſordidis & impiis cogitatiōibus pareāt: & pleni arrogātia & ſupercilii cūctos deſpi-ciāt: armētqꝫ linguas ſuas uel clericis uel monachis detrahēdo. Sed de ludo monaſteroꝝ uolumus huiuſcemo-egredi milites: quos heremi dura rudimēta nō terreāt: qui ſpeciē cōuerſatiōis multo tꝑe dederint: qui oīum futrint minimi: ut primi oīum fierent. quos nec eſuries aliquādo nec ſaturitas ſuꝑauit: qui pauꝑtate lætātur: quoꝝhabitus: ſermo: uultus: inceſſus doctrina eſt. O quotiēs in heremo cōſtitutus in illa uaſta ſolitudīe: quæ exuſtaſolis ardoribus horridū monachis præſtat habitaculū. putaui me romanis intereē delitiis ſedebā ſolus ꝗa amaritudīe repletus erā. Horrebāt ſacco mēbra deformia: & ſqͣllida cutis ſitū æthiopicæ carnis ob duxerat. quidie gēitus. & ſiquando me repugnantem ſomnus īminēs oppreſſiſſet nuda humo uix oſſa hærentia collidebā