Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
CLIr
Einzelbild herunterladen
 

deterius importunas: & quidem ſi ſunt homines a religione noſtra alieni qui iſta ſic ſentiant non eſt miꝝ. Qūo.n. prophanis religioſa placere poſſunt: quibus ſi placerent noſtri eſſent? quia ſumus utiqꝫ chriſtiani. Si uero.ſtri ſunt quos uigilarium ſalutifer actus defendit: ut nihil de his deterius ſuſpicer: aut pigri ſunt: aut ſomniculoſiaut qd̓ his eſt proximum ſenes uel infirmi. Si pigri ſunt: erubeſcant: ꝗa illis inſonant uerba Salomonis. Vade adformicā o piger: & æmulare uias eius. Si ſomniculoſi ſunt expergiſcant̉: ſcriptura proclamante O piger quouſ-qꝫ dormis? quando autem de ſomno ſurges: paululū quidem dormis: modicum ſedeas: puſillum autē dormitas:puſillum uero cōplecteris manibus pectus. Deinde ſuperueniet tibi tanꝗͣ uiator paupertas: inopia tanꝗͣ bonus& leuis curſor cito ueniet. Si ſenex es: quis te cōpellit ut uigiles? quanꝗͣ & non cōpulſus pro ætate tamen uigilasEt ſi ſtare non potes: & tuam cogitas impoſſibilitatē: non debes iuuenes & ualentes ad tuū reuocare torporem: qꝓpter uarias tentationes iuuentutis ſeipſos propenſioribus macerare debent uigiliis. Si uero infirmus es mēbris:qd̓ facere non potes noli reprehendere. īmo riga & tu ſecundū prophetam lachrymis ſtratum tuū: Et dic ſic memor fui tui ſuper ſtratum meū. iniunge etiā uigilantibus ut te ſuis præcibus iuuent: quo adiutus a domino ſupe-lectū doloris tui canere poſſis. Et tu aliquando merearis dicere: in matutinis meditabor in te ꝗa fuiſti adiutor meus. Alioquin ſtultum & ſatis extraneū eſt: ut quia ipſi currere non ualemus bene currentibus derogamus. Nam& ſi non poſſumus debemus congratulari potentibus. Sic. n. ut de conſenſu malitiæ participat̉ cum facientibuspœna: ſic participatio gloriæ ſperanda eſt de conſenſione bonitatis. Alios .n. effectus coronat: alios uoluntas pialætificat. nec ſane oneroſum uel difficile uideri debet etiam delicatis corporibus in ſeptimana duaꝝ noctium .i.ſabbati atqꝫ dominicæ portionē aliquam dei miniſterio deputare. Iſta. n. quaſi purificatio eſt dieꝝ. v. uel noctiūquibus ſtupore carnali ingraueſcimus: aut mundanis actibus oſcitamus. Nec erubeſcant aliqui in bono ſtudioſanctitatis: non erubeſcant in perpetrando opere fœditatis. Merito ergo ſcriptura in prouerbiis ingerit. Eſtfuſio quæ ducit ad peccatū. In bono. n. opere confundi peccatū eſt: ſicut in malo faciendo non confundi perniti-es eſt. Si ſanctus es: ama uigilias. ut theſauꝝ tuū uigilādo cuſtodias: ipſe in ſanctitate ſerueris. Si peccator es: ma-gis curre: ut uigilando & orando purgeris: dum tūſo pectore frequentius clamas. Ab occultis meis munda me &ab alienis parce xſeruo to. Qui n. iam ab occultis deſiderat emundari: neceſſe eſt ut delectet iſtis miſeriisinꝗnari. Res exigit chariſſimi: ut de auctoritate uigiliaꝝ & antiquitate deqꝫ ipſa utilitate pauca dicamus. Magis.n. ꝗlibet labor ſuſcipit̉: ſi ante oculos proponatur utilitas. Antiqua eſt uigiliaꝝ deuotio familiare bonum omnibus ſanctis. Eſaias deniqꝫ propheta clamat ad deū: De nocte uigilat ſpiritus meus ad te deus: quoniā lux præcepta tua ſuper terrā. Dauid regio & prophetico ſanctificatus unguento ita canit: Domine deus ſalutis meæ in dieclamaui & nocte corā te. Et in alio pſalmo: Memor fui nocte nominis tui domine: & cuſtodiui legem tuam. Secforſitan in lectulo ſuo poſitus hæc cantabat. Q uod aliquanti pigriores ſufficere putauerunt. ſi tantum in ſtratuſuo aut oreunuſꝗſqꝫ aut pſalmū forte ſubmurmuret. Q uod ꝗdem & ipſum bonū eſt dei ſemper & ubiqꝫ me-miniſſe ſalutare eſt. Sed qd̓ ſit melius exurgentē conſpectui diuino aſſiſtere accipe eiuſdem prophetæ aliā uocequæ & tēpus & locum & habitū depræcantis oſtendit. In noctibus extollite manus ueſtras in ſancta: & benedicite dominū. & ne ueſpertinas tantū horas noctis æſtimes appellatas: occurrit & dicit: Media nocte ſurgebā: uconfiterer tibi ſuper iudicia iuſticiæ tuæ. Habes & tēpus expreſſum exurgendi: & ſollicitudinem qūo deo confitearis oſtenſam. Adhuc cōſideranti mihi intenſionē ſanctoꝝ maius aliquid & laborioſius occurrit: & ultra huma naturæ conditiōe ſuggerit̉: eundē audio prophetā alio pſallentē. Si aſcendero in lectū ſtrati mei. ſi dederoſomnū oculis meis & palpebris meis dormitationē & requiem tēporibus meis: donec inueniā locum domino tabernaculū deo lacob. Quis .n. tantū ſtupeat dei amorem: animi deuotionē: ut ſomnū ſibiſine quo humana uti-qꝫ corpora deficiant penitus interdixerint: donec locū ad templū domino fabricandū rex & propheta reperiretQuæ res nos debet firmiter admonere ut ſi ipſi locus domini eſſe uolumus: & tabernaculū eius ac templū cupimus haberi perpetuū: ſicut Paulus aſſerit dicens. Vos eſtis templū dei uiui: inquantū poſſumus exemplo ſanctorūuigilias diligamus: ne de nobis dicat̉ ut pſallit̉: dormierunt ſomnū ſuū: & nihil inuenerunt. Q uin potius gr-tulabundus unuſꝗſqꝫ iam dicat in die tribulationis meæ deū exquiſiui manibus meis nocte corā eo: & non ſumdeceptus: Quia bonū eſt confiteri domino: & pſallere nomini tuo altiſſime: ad annunciandū mane miſericordi.am: & ueritatē tuā per noctem. Hæc & huiuſmodi tanta ac talia ideo ſancti illi cecinerunt: & ſcripta reliqueruntut nos eoꝝ poſteri patribus excitaremur exemplis ad celebrandas etiā noctibus ſalutis noſtræ excubias. Sed aueteribus ueniamus ad noua: de miniſtris legis ad miniſtros euangelii: de nouo etiā teſtamento uigiliaꝝ gratiaconſignet̉. Anna Phanuelis filia uidua continuis orationibus & ieiuniis domino ſeruiens: non diſceſſiſſe de templo die ac nocte in euāgelio legit̉. Paſtores illi ſanctiſſimi ſuper greges ſuos nocturnas exercēt uigilias: & argelos & Chriſtū natū in terris primū audire meruerunt. lam uero inſtituto ſaluatoris nomine tota ad uigilandūauditores exuſcitat: ſiue parabola boni ſeminatoris dicendo: dormirent homines uenit malus: & ſuperſeminauit zzania in triticū: & abiit: quod ſi dormiſſent nec malus fortaſſe zιzania ſeminare potuiſſet: ſiue diciSint lūbi ueſtri præcincti: & lucernæ ardentes in manibus ueſtris: & uos ſimiles hominibus expectantibus do-minū ſuū quando reuertat̉ a nuptiis. Beati ſerui illi quos uenerit dominus inuenerit uigilantes. Et ſi ueſperti-na hora uenerit: ſi media nocte: ſi gallicantu: & inuenerit eos uigilantes beati ſunt. Illud aūt ſcitote ꝗa ſi ſciret pater familias: qua hora fur ueniret. uigilaret utiqꝫ: & non ſineret perfodi domum ſuā. Itaqꝫ & uos eſtote parati: ꝗaqua hora non putatis filius hominis uenturus eſt. Nec uerbis ſolum docuit uigilias: ſed etiam docuit exemplo.nāqꝫ teſtat̉ in euangelio. Quia erat leſus pernoctans in oratione dei. Pernoctabat dominus non ſibi/ ſed ut ſcirent ſerui inopes & infirmi quid agere deberent quando dominus diues in orationibus nec ullius indigens ꝗͣfor