domino ſtiuam tenes. Iam fectum atqꝫ ſolarium cum Petro apoſtolo conſcendiſti. qui eſuriens in iudæis Cor-nelii ſaturat̉ fide: & famē incredulitatis eoꝝ gētium cōuerſione reſtinguit: atqꝫ ī uaſe euāgelioꝝ qͣdrāgulo: ꝗdde cælo deſcēdit ad terras docet̉: & diſcit oēs hoīes poſſe ſaluari: rurſūqꝫ qd̓ uidet̉ in ſpecie candidiſſimi liniteaminis ī ſuꝑna tranſfert̉ & credētiū turbas de terris ad cælū rapit: ut pollicitatio domini cōpleatur. Beati mundocorde: quoniā ipſe deum uidebunt. Totū qd̓ apprehēſa manu īſinuare tibi cupio: qd̓ quaſi doctus nauta poſtmulta naufragia rudē conor inſtruere uectorē: illud eſt: ut in quo littore pudicitiæ pirata ſit noueris: ubi carybdis & radix oīum maloꝝ auaritia: ubi Scyllæi obtrectatoꝝ canes: de ꝗbus apoſtolus loꝗtur. Ne mordētes inuicē mutuo cōſumamini: qūo in media tranꝗllitate ſecuri: Lybicis interdū uitiorū ſyrtibus obruamur: quid ue-nenatorū aīantium deſerta huius ſæculi nutriant. Nauigantes rubrū mare: ī quo optandum nobis eſt ut uerusPharao cū ſuo mergat̉ exercitu: multis difficultatibus ac ꝑiculis: ad urbē maximam ꝑuenit̉. Vtroqꝫ ī littore getes uagæ: īmo beluæ habitāt ferociſſimæ. ſēꝑ ſolliciti: ſꝑ armati totius āni uehūt cibaria. latētibus ſaxis uadiſqꝫduriſſimis plena ſunt oīa: ita ut ſpeculator & doctor ī ſumma arbore ſedeat: & inde regēdæ & circūflectēdæ nauis dictata prædicet. Fœlix curſus ē: ſi poſt ſex mēſes ſupradictæ urbis portū teneāt: a quo ſe incipit aꝑire oceanus: per quē uix āno ꝑpetuo ad Indiam ꝑuenitur: & ad Gangem fluuiū: quē phyſon ſancta ſcriptura cōmemorat: ꝗ circuit totam terram eiulath: & multa genera pigmētorum de paradiſi dicitur fonte deuehere. ubi naſci-tur carbunculus & ſmaragdus: & margarita candentia: & uniones quibus nobilium fœminaꝝ ardet ambitio.mōteſqꝫ aurei: quos adire ꝓpter gryphas & dracones & inmenſorum corpoꝝ monſtra hoībus impoſſibile eſt:ut oſtendatur nobis quales cuſtodes habeat auaritia. Quorſum iſta: perſpicuum eſt. ſi negociatores ſæculi tanta ſuſtinent: ut ad incertas ꝑituraſqꝫ diuitias ꝑueniant: & ſeruent cum animæ diſcrimine quæ multis ꝑiculis q̄ſierunt: ꝗd Chriſti negociatori faciēdū ē: ꝗuēditis oībus quærit præcioſiſſimam margaritam? ꝗ totis ſubſtantiæſuæ opibus emit agrū: in quo reꝑiat theſauꝝ: quē nec fur effodere: nec latro poſſit auferre? Scio me offenſumeē qͣplurimos: ꝗ generalē de uitiis diſputationē ī ſuā referūt cōtumeliam. & dū mihi iraſcunt̉: ſuā īdicant cōſciētiā: multoqꝫ peius de ſe ꝗͣ de me iudicat. Ego .n. neminē nomīabo: nec ueteris cōmœdiæ licētia certas ꝑſonas eli-gam atqꝫ ꝑſtringā. prudētis uiri eſt ac prudentiū fœminarū diſſimulare īmo emēdare qd̓ ī ſe ītelligant: & indi-gnari ſibi magis ꝗͣ mihi: nec in monitorē malidicta cōgerere: ꝗ etſi iiſdē teneat̉ crimībus: certe in eo melior eſt:ꝙ ſua ei mala nō placēt. Audio religioſam te habere matrē multoꝝ ānoꝝ uiduā: quæ aluit: quæ erudiuit īfantēac poſt ſtudia galliaꝝ: quæ uel florētiſſima ſunt: miſit Romam: nō parcēs ſumptibus: & abſentiā filii ſpe ſuſti-nens futuroꝝ: ut ubertatē gallici nitorēqꝫ ſermonis grauitas romana cōdiret: nec calcaribus ī te: ſed frenis utere-tur: qd̓ & ī diſertiſſimis uiris græcie legimus: qui aſianum tumorem attico ſiccabant ſale: & luxuriantes flagellisuineas falcibus reprimebant: ut eloquentiæ torcularia nō uerboꝝ pampinis: ſed ſenſuum quaſi uuarū expreſ-ſionibus redūdarent. Hanc tu ſuſcipe ut parentē: ama ut nutricem: uenerare ut ſanctam. nec alioꝝ imiteris exēplū: ꝗ relinquūt ſuas: & alienas appetūt: quoꝝ dedecus ī ꝓpatulo eſt: ſub nomībus pietatis q̄rentiū ſuſpecta cō-ſortia. Noui ego quaſdam iam maioris ætatis: & plæraſqꝫ generis libertini adoleſcētibus delectari: & filios q̄re-re ſpiritales: paulatiqꝫ pudore ſuꝑato ꝑ ficta matrū nomina erumpunt ī licētiam maritalē. alii ſorores uirginesdeſerunt: & externis uiduis copulant̉. Sūt quæ oderūt ſuos: & nō ſuoꝝ palpant̉ affectu: quaꝝ impatiētia īdeꝫaī nullam recipit excuſationem: & caſſa pudicitiæ uelamēta quaſi araneaꝝ fila dirūpunt. Videas nōnullos ac-cinctis renibus pulla tunica barba ꝓlixa a mulieribus non poſſe diſcedere: ſub eodem manere tecto: ſimul ini-re cōuiuia: ancillas iuuenes habere in miſterio: & præter uocabula nuptiarū oīa eſſe matrimonii. Nec culpa eſtChriſtiani nominis: ſi ſimulator religiōis in uitio ſit. ꝗuīmo cōfuſio gentiliū: cū ea uident eccleſiis diſplicere:hominibus bonis nō placēt. Tu uero ſi monachus eſſe uis: & nō uideri: habeto curam nō rei familiaris cui renūciando hoc eſſe cœpiſti: ſed animæ tuæ. Sordidæ ueſtes candidæ mentis indicia ſunt. uilis tunica contemptumſæculi præbet: ita dumtaxat: ne animus tumeat: ne habitus ſermoqͣꝫ diſſentiat. Balnearū fomenta nō quærat: ꝗcalorem corporis ieiunioꝝ cupit frigore extinguere. Quæ & ipſa moderata ſint: ne nimia debilitēt ſtomachū& maiorem refectionem poſcentia erumpant in cruditatem: quæ parens libidinum eſt. Modicus ac tempera-tus cibus & carni & animæ utilis eſt. Miatrem ita uide: ne per illā aliam uidere cogaris: quarū uultus cordi tuohæreāt: & tacitū uiuat ſub pectore uulnus. Ancillas quæ illi in obſeꝗo ſunt: tibi ſcias eſſe in inſidiis. quia quan-to uilior earum conditio eſt: tanto facilior ruina eſt. Et Ioannes Baptiſta ſanctam matrem habuit: pontificiſꝗfilius erat: & tamen nec matris affectu: nec patris opibus uincebatur: ut in domo parentum cum periculo uiueret caſtitatis: uiuebat in heremo: & oculis deſiderantibus Chriſtum nihil aliud dignabatur aſpicere. Veſtis aſ-pera: zona pellicea: cibus locuſtæ melqꝫ ſilueſtre: omnia uirtuti & continentiæ præparata. Filii ꝓphetarū quosmonachos in ueteri teſtamento legimus: ædificabant ſibi caſulas propter fluenta iordanis: & turbis urbiumderelictis: polenta & herbis agreſtibus uictitabant. Quandiu in patria tua es: habeto cellulam pro paradiſouaria ſcripturaꝝ poma decerpe: his utere delitiis: harū fruere complexu. Si ſcandalizat te ocuſus: pes: manustua: proiice ea. nulli parcas: ut ſoli parcas animæ tuæ. Qui uiderit inquit dominus mulierem ad concupi-ſcendum eam: iam mœcchatus eſt eam in corde ſuo. Quis gloriabitur caſtum ſe habere cor? Aſtra non ſuntmunda in conſpectu domini: quanto magis homines quorum uita tentatio eſt? Ve nobis: qui quotiens con-cupiſcimus: totiens fornicamur. Inebriatus eſt inquit gladius meus in cælo: multo amplius in terra: quæſpinas & tribulos generat. Vas electionis in cuius ore Chriſtus reſonabat: macerat corpus ſuum: & ſu-biicit ſeruituti: & tamen cernit naturalem carnis ardorem ſuæ repugnare ſententiæ: ut quod non uult agere compellatur: & quaſi uim patiens uociferatur: & dicit. Miſer ego homo: quis me liberabit de corpore