conuiuia nec inuitantur? quaſi non poſſis ꝓbatæ ætatis habere famulos uel liberos: in quoꝝ nutrita es mani-bus: qui præ ſint domui: uel ad publicū reſpōdeant: tributa perſoluāt: qui te ſuſcipiant: ut patronam: diligāt utalūnam: uenerentur ut ſanctā? Quære primū regnum dei: & hæc omnia opponent̉ tibi. Si de ueſte cogitaueris: ſilia tibi de euangelio ꝓponiunt̉. Si de cibo: remitteris ad aues: quæ nō ſerūt: neqꝫ metunt: & pater tuus cæleſtis paſcit illas. quātæ uirgines & uiduæ abſqꝫ ulla ſorde rumoris: ſuam ſubſtantiā gubernarūt? Caue? ne iun-garis adoleſcētulis. ne his ad hæreas: ꝓpter quos apoſtolus cōcedit ſecūda mr̄imonia: & ſuſtineas in media trāquillitatē naufragiū. Si Timotheo dicit̉ adoleſcentiores uiduas deuita. Et iteꝝ. Ama anus: ut matres adoleſcen-tulas: ut ſorores cū omni caſtitate: quare tu me cōmonentē nō audias? Fuge ꝑſonas: in ꝗbus poteſt malę cōuerſationis eſſe ſuſpitio. Nec paratū habeas illud e triuio. Sifficit mihi cōſciētia mea: nō curo quid de me loquanthomines. Et certe apoſtolus ꝓuidebat bona: nō ſolum corā deo: ſed etiam coram hoībus. ne per illum nomē deiblaſfemaret̉ in gētibus. habebat utiqꝫ poteſtatē ſorores mulieres circūducendi. ſed nolebat ſe iudicari ab infideli cōſciētia. & cū poſſet de euangelio uiuere diebus ac noctibus laborabat manibus ſuis: ne quē grauaret creditium. Si ſcandalizat inquit eſca fratrē: in æternum carnē nō manducabo. Dicamns & nos: ſi ſcandalizat inot ſotor illa: & frater: nō unum: & alteꝝ: ſed totam eccleſiam: nec ſororē uidebo: nec fratrē: Mellius eſt rem familia-rē minui: ꝗͣ ſalutē aīæ ꝑire: Melius ē amittere qd̓ uelimus: nolimus: aliquādo pituꝝ ē. Melius ē ſpōte dimittereq̄ id amitter: ꝓ quo oīa dimittēda ſunt. Quis noſtrū: nō dicā cubitū: qd̓ enorme eſt: ſed unius unciolæ decimāpartem adiicere pōt ad ſtaturam ſuā? Et ſollicitæ ſumus: ꝗd māducemus: aut ꝗd bibamus? Ne cogitemus ergode craſtino. Sufficit diei malitia ſua. Iacob fratrē fugiēs: magnis in patris domo diuitiis derelictis: nudus ꝑgitin meſopotamiā. & ut nobis fortitudinis ſuæ præberet exēplum: lapide capiti ſuppoſito ſuo: uidit ſchalam adcælum uſqꝫ ſubrectam: & dominū initētem ſuꝑ eam. per quam aſcēdebant angeli: & deſcēdebant: ut nec peccator deſperet ſalutē: nec iuſtus de ſua uirtute ſecurus ſit. Atqꝫ ut multa prætereā (neqꝫ .n. tempus eſt: ut aſſumptteſtimonii omnia diſſerā) poſt annos. xx. diues dominus & pater ditior: qui dudum iordanem in baculo trāſie-rat cū tribus turmis gregium in patriam reuertitur. Apoſtoli toto orbe ꝑegrini: nō æs in zona: nō uirgam in manu: nō caligas habuere in pedibus: & tamē dicere poterant: nihil habentes: & oīa poſſidentes. & auꝝ & argentinō eſt nobis: qd̓ aūt habemus: in nomine domini nr̄i leſu Chriſti damus: ſurge: & ambula. Non .n. erant diui-tiaꝝ ſarcina prægrauati. Et ideo ſtantes cū Helia in foramīe petræ ꝑ anguſtias acus trāſire poterāt. & poſterio-ra domini contēplari. Nos uero ardemus auaritia: & cōtra pecunias diſputātes: auro ſinū expādimus. Nihilqnobis ſatis eſt. Et illud: qd̓ de Megarenſibus dicitur: iure miſeris coaptari pōt. Aedificāt quaſi ſemꝑ uicturi: ui-uūt quaſi altera die moritturi. Et hæc facimus ꝗa domini uerbis nō credimus. Et ꝗa ætas optata cūctis nō uici-niā mortis: quæ debetur mortalibus lege naturæ: ſed caſſa ſpe annoꝝ nobis ſpatia pollicetur. Nemo .n. tam fractis uiribus: & ſic decrepitæ ſenectutis eſt: ut non putet ſe unū adhuc ānū eſſe uictuaꝝ. Vnde ſubrepit obliuioconditionis ſuæ: ut terrenū animal: & iam iāqꝫ ſoluēdū erigatur in ſuꝑbiam: & aīo cælū teneat. Veꝝ quid ago-fracta naui de mercibus diſputo. Qui tenebat: de medio fit/ & nō intelligimus Antichriſtū appropinqͣre quēdominus leſus Chriſtus interficiet ſpiritu oris ſui. Ve prægnātibus: & nutrieintibus in illa die: quoꝝ utrūqꝫ defructibus nuptiaꝝ eſt Præſentium miſeriaꝝ pauca ꝑcurram: ꝙ rari hucuſqꝫ reſidemus nō nr̄i meriti ſed domini miſericordiæ eſt. Innumerabiles & ferociſſimæ nationes uniuerſas gallias occuparūt. ꝗcquid inter alpes &pyrenæum eſt: qd̓ oceano & rheno includit̉: Quadus: Vandalus: Sarmata: Halani: Gipedes: Heruli: Saxo-nes: Burgūdiones. Alemani: & o lugenda reſpublica hoſtes pānonii uaſtarūt. Etenim Aſſur uenit cū illis. Ma-gontiacū nobilis quondā ciuitas capta: atqꝫ ſubuerſa eſt: & in eccleſia multa hoīum milia trucidata. Vangiōeslonga obſidione deleti. Remoꝝ urbis præpotēs Ambiani: Atrebatæ: extremiqꝫ hoīum morini: Tornacū: Ne-mēte Argentorātum: tranſlatæ in germaniam. Aꝗtaniæ: nouēqꝫ populoꝝ Lugdunenſis: & Narbonenſis ꝓuinciæ præter paucas urbes populata ſunt cūcta. Quas & ipſas foris gladius: intus uaſtat fames. Nō poſſum abſ-qꝫ lachrymis Toloſæ facere mētionē: quæ ut hucuſqꝫ nō rueret: ſancti epiſcopi Exuperij merita præſtiterunt.Ipſæ Hiſpaniæ iam iāqꝫ perituræ quotidiæ cōtremiſcūt: recordātes irruptiōis Ambricæ. Et ꝗcꝗd alij ſemel paſſi ſunt: illæ ſemꝑ timore patiūtur. Cætera taceo ne uidear de dei deſꝑare clumētia: olim a mari pōtico: uſqꝫ adalpes Iulias: nō erant nr̄a: quæ nr̄a ſunt. Et ꝑ annos. xxx. fracto Dānubii limite in mediis romani īperii regionibus pugnabat̉. Aruerūt uetuſtate lachryme: præter paucos ſenes: oēs in captiuitate: & obſidiōe generati. Necdeſiderabant: quā nō nouerant libertatē Quis hoc crederet? quæ digno ſermone hiſtoriæ cōprehendent: Ro-mā in gremio ſuo: nō pro gloria: ſed pro ſalute pugnare? īmo ne pugnare quidē: ſed auro & cūcta ſupellectileuitā redimere Quod non uitio principū qui uel religioſiſſimi ſunt: ſed ſcelere ſemibarbari accidit ꝓditoris: qnr̄is cōtra nos opibus armauit inimicos: æterno quondā dedecore romanum laborabat īperiū: ꝙ gallis cunctauaſtātibus: fuſoqꝫ apud Italiam exercitu: Romā Brēnius intrauit. Nec priſtinā poterāt abolere ignominiā do-nec & gallias genitale galloꝝ ſolum & gallogræciam: in qua cōſiderāt oriētis occidentiſqꝫ uictores: ſuo īperioſubiugaſſet. Annibal de hiſpaniæ finibus orta tēpeſtate cum uaſtaſſet Italiā: uidit urbem: nec auſus eſt obſidere. Pyrrhū tanta tenuit romani noīs reuerentia: ut deletis oībus: e ꝓpinquo recederet loco: nec audebat uictoraſpicere: quam regū didicerat ciuitatē: & tamē pro hac iniuria non. n. dicam ſuperbia: quæ bonos exitus habu-it: alter toto orbe fugitiuus: tādem Bithyniæ mortem ueneno repperit. Alter reuerſus in patriam ſuam in ſuoregno occubuit. Et utriuſqꝫ prouinciæ romanis populi uectigales ſunt. Nunc ut omnia proſpero finę eueniāt:præter noſtra quæ amiſimus: nō habemus ꝗͥd uictis hoſtibus offeramus. Potentiam romanæ urbis ardēs Poeta deſcribens ait. Quid ſatis eſt: ſi roma paꝝ eſt? qd̓ nos alio mutemus elogio. Quid ſaluum eſt ſi roma pitcxxxviii