Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
CXXIXr
Einzelbild herunterladen
 

tes deſerere alienū: ue honeſtius ſodali tuo utere. Separent̉ domus ueſtræ: diuidaturqꝫ conuiuium: ne maledic-homines ſub uno tertulo uos manentes: lectulum quoqꝫ criminentur habere cōmunem. Potes & ad neceſſitatestuas quale uoluiſti habere ſolatiū: & aliqua ex parte publica carere infamia. Quanꝗͣ cauenda ſit macula: quænulla nitro ſecundū Hieremiā: nulla fullonum herba dilui poteſt. Quando uis ut te uideat & inuiſat: adhibe arbitros: amicos: liberos: ſeruulos: bona conſcientia nullius oculos fugit. Inter intrepidus: ſecurus exeat. Taciti ocu-li: & ſermo ſilens: & totius corporis habitus: uel trepidationem interdū: uel ſecuritatem loquuntur. Aperi quæſoaures tuas: & clamorem totius ciuitatis exaudi. Iam perdidiſtis ueſtra uocabula: & mutuo ex uobis cognominaſuſcepiſtis: tu illius diceris: & ille tuus. Hæc mater audit: & frater: paratiqꝫ ſunt: & præcantur uos ſibi diuidere: &priuatam ueſtræ coniunctionis infamiā laudem facere cōmunem. tu eſto matre: ſit ille fratre. Audientiusdiliges ſodalem fratris tui: honeſtius amabit mater amicum filii: ꝗͣ filiæ ſuæ. qd̓ ſi nolueris: ſi mea monita rugataſtonte contēpſeris: epiſtola tibi hæc uoce libera proclamabit. Quid alienū ſeruū obſides? Q uid miniſtꝝ Chrſti famulū tibi facis? Reſpice ad populum. ſinguloꝝ facies intuere. Ille in eccleſia legit: & te aſpiciunt uniuerſi. niſi pene licentia coniugali de tua infamia gloriaris. Nec iam ſecreto dedecore potes eſſe contenta. procacitatē.libertatem uocas. facies meretricis facta eſt tibi. neſcis erubeſcere. Iteꝝ me malignum: iteꝝ ſuſpitioſum: & rumi-gerulū clamitas. Ego ne ſuſpitioſus? ego ne maliuolus: qui ut in principio epiſtolæ præfatus ſum: ideo ſcripſi: ꝗanon ſuſpicabar? an tu negligens: diſſoluta contēptrix: quæ annos nata. xxv. adoleſcentem necdum bene barbatulum ita brachiis tuis: quaſi caſſibus incluſiſti? Optimū re uera pædagogum: qui te moneat: qui aſperitate frontisexerceat. Et ꝗͣꝗͣ in nullis ætatibus libido ſit tuta: tamen uel cano capite uel aperta defendat ignominia. Veniet ueniet tempus: dies. n. allabit̉ dum ignoras: & iſte formoſulus tuus: quia cito ſeneſcunt mulieres: maxime quæ iuxta uiros ſunt: uel ditiorē repperiet: uel iuniorem. Tunc te pœnitebit conſilii tui: & tædebit pertinaciæ: quando &em & famā amiſeris: quando qd̓ male iunctū fuerat: diuidet̉ bene. Niſi forte ſecura es: & coaleſcente tanti tꝑischaritate: diſſidiū non uereris. Tu quoqꝫ mater quæ propter ætatem maledicta non metuis: noli ſic uindicare: utpecces. magis a te diſcat filia ſeparari: ꝗͣ tu ab illa ſeiungi. habe̓ filiū & filiā & geneꝝ: īmo & contubernalem filiatuæ. Quid quæris aliena ſolatia: & ignes iam ſopitos ſuſcitas? honeſtius eſt tibi ſaltē culpam filiæ ſuſtentare:occaſionē tui quærere. Sit tecū filius monachus: pietatis uiduitatiſqꝫ præſidiū. ꝗd tibi alienū hominē q̄ris: in eapræſertim domo: quæ filiū & filiam capere potuit? Eius iam ætatis es: ut poſſis nepotes habere ex filia. Inuitaad te utrūqꝫ. Reuertat̉ uiro: quæ ſola exierat. Viꝝ dixi: maritū. Nemo calūniet̉. ſextū ſignificare uolui:coniugiū. Aut ſi erubeſcit & retractat: & domū in nata eſt arbitratur anguſtam: uos ad eius hoſpitium pergite.Quāuis arctū ſit: facilius matrē & fratrē caꝑe pōt: ꝗͣ hoīem alienū: quo certe ī domo una ſine cubiculo caſtamanere poterat. Sin ī una domo duæ fœmīæ: & duo maſculi. Si āt & tertius ille τριτοβοσκος tuus abireuult: & ſeditiōes ac turbas cōcitat: ſit biga ſit triga: frater ueſter ac filius & ſororē illis exhibebit & matrē: alij uitri & geneꝝ uocēt: ille nutritiū appellet & fratrē. Hæc ad breuē lucubratiūculā breui ſermōe dictaui: uolens deſiderio poſtulantis ſatiſfacere: & qͣſi ad ſcholaſticā materiā me exercēs. Eadē. n. die mane pulſabat oſtiū ꝓfecturus erat. ſimulqꝫ ut oſtēderē obtrectatoribus meis: & ego poſſē: ꝗcꝗd ueniret ī buccā dicere. unde & ſcripturispauca ꝑſtrixi. Nec or̄onē meā (ut in cæteris libris facere ſolitus ſum illaꝝ floribus texui. Hæc tꝑalis ē dictio: &ta ad lumen lucernulæ facilitate profuſa: ut notarioꝝ manus lingua præcurreret. & ſigna ac furta uerboꝝ uolubilitas ſermonum obrueret. Q uod iccirco dixi: ut qui non ignoſcit ingenio: ignoſcat uel tempori. Epiſtola beati Hieronymi ad Marcellam de laudibus Aſſellæ uirginis: ad eius exemplū reliquas prouocans.Emo reprehendat in epiſtolis aliquos: aut laudamus: aut carpimus. & in arguendis malis ſit corre-ptio cæteroꝝ: & in optimis prædicandis bonoꝝ ad uirtutē ſtudia cōcitent̉. Nudiuſtertius de beate memoria Paulæ & Lig aliqͣ dixeramus. Ilico pupigit aīum: & mihi uenit in mētē: debere nos tacere dedde ſecūdo ordine caſtitatis locuti ſumus. Igit̉ Aſellæ noſtræ uita breuiter explicanda eſt. cui q̄ſo ne hācepiſtolam legas. Grauat̉ quippe laudibus ſuis. Sed his potius quæ adoleſcentulæ ſunt: legere dignare: ut ad exēplū eius ſe inſtituentes: conuerſationē illius perfectæ uitæ normā arbitrent̉. Prætermitto in matris utero benedicit̉ ei ante ꝗͣ naſcatur. in phiala nitentis uitri: & omni ſpeculo purioris: patri uirgo tradit̉ per ꝗētē. adhucinfantiæ inuoluta pannis: & uix annū decimū ætatis excedens: honore futuræ beatitudinis conſecrat̉. Sit gratiaomne qd̓ ante laborē fuit: licet deus præſcius futuroꝝ: & Hieremiam ſanctificet in utero: & Ioānē in aluo mr̄isfaciat exultare: & Paulū ante conſtitutionē mūdi ſeparet in euangeliū filii ſui. ad ea uenio: quæ poſt duodecimūannū ſudore proprio elegit: arripuit: tenuit: cœpit: impleuit. Vnius cellulæ clauſa anguſtiis latitudine paradiſifruebat̉. Idē terræ ſolū & orationis locus extitit: & ꝗetis. Ieiuniū pro ludo habuit: inediam pro refectione. Et cumeam ueſcendi deſideriū: ſed humana confectio ad cibum traheret: pane & ſale: & aqua frigida concitabat magi-eſuriē: ꝗͣ reſtringebat. Et quia pęnę oblitus ſum qd̓ in principio debui dicere: cum primū hoc propoſitum arri-puit: aurum colli ſui: quod murenulam uulgus uocat: quod .ſ. metallo in uirgulas lenteſcenteꝫ: quædam ordinisflexuoſi cathena contexitur: abſqꝫ parentibus uendidit: & tunicam fuſciorem: quam a matre impetrare non po-terat: pio induta negociationis auſpitio: ſe repente domino conſecrauit: ut intelligeret uniuerſa cognatio: poſſe aliud ei extorquæri: quæ iam ſæculū damnaſſet in ueſtibus. Sed ut dicere cœperamus: ita ſe ſemper moderatehabuit: & intra cubiculi ſui ſecreta cuſtodiuit: ut nūꝗͣ pedem proferret in publicum: nunꝗͣ uiri noſſet alloquium:& quod magis ſit admirandum: ſororem uirginem amaret potius qui uideret. Operabatur manibus ſuis: ſciensſcriptum eſſe. Qui non operatur: non manducet. Sponſo aut orans loquæbatur: aut pſallens. Ad martyrumlimina pene inuiſa properabat: Et cum gauderet propoſito ſuo: in eo uehementius exultabat: ſe nullus