dicimus noſtrum: ſed tamen addimus da nobis: ne putet̉ ex nobis. Proinde ſicut ſcriptum eſt ſine intermiſſioneorate: in oībus gratias agite. oratis. n. ut perſeueranter & perficienter habeatis. gratias agitis: ꝗa non ex uobis habetis. Quis. n. uos ab illa ex Adā maſſa mortis perditioniſqꝫ diſcernit? An uero quādo apoſtolo dicente audierithomo. ꝗs. n. te diſcernit: reſponſurus eſt bona uolūtas mea: fides mea: iuſticia mea: & nō cōtinuo qd̓ ſequit̉ auditurus. Quid n. habes qd̓ nō accepiſti? Si aūt & accepiſti: ꝗd gloriaris qͣſi non acceꝑis? Nolumus ergo ut diuiti-as nullus tibi præter te cōferre poterit. In his iure laudanda: in his merito præferenda es: quæ niſi ex te & in te eēnō poſſunt. Nolumus ꝓrſus ita gloriet̉ qͣſi nō acceperit. Dicat ꝗdē. In me ſunt deus uota mea: quæ reddā laudestibi. Sed ꝗa in illa nō etiā ex illa meminerit etiā dicere. Domine in uolūtate tua præſtitiſti decori meo uirtutem.Nōne ille ꝗ uenit q̄rere: & ſaluare qd̓ ꝑierat: ꝗa etſi etiā ex illa ꝑꝑ arbitriū ꝓpriū ſine quo nō oꝑamur bonū. nontamen ſicut iſte dixit: nō niſi ex illa ꝓpriū ꝗppe arbitrium: nō niſi dei gratia iuuat̉ nec ipſa uolūtas eſſe ī hoīe pōtDeus. n. inꝗt apoſtolus ꝗ operat̉ in nobis: & uelle & operari & ꝓ bona uolūtate. nō ſicut iſti ſentiūt tantūmodoſcientiā reuelādo: ut nouerimus ꝗd facere debeamus: ſed etiā inſpirādo charitatē: ut ea quæ diſcendo nouerimusetiā diligendo faciamus. Nā utiqꝫ nouerat ille ꝗͣ magnū bonū eſſet continentia quæ dicebat. Et cū ſcirē ꝗa nemoeſſe pōt continens niſi deus det. Nō ſolū ergo ſciebat ꝗͣtū eſſet hoc bonū & ꝗͣ deſiderabiliter eſſet concupiſcendūueꝝ etiā ꝙ niſi dāte deo eſſe non poſſet. Docuerat. n. eū ſapientia. Nā hoc dicit: & hoc ipſum erat ſapientiæ ſcir-cuius eſſet hoc donū. Nec tamen ei ſententia iſta ſufficit: ſed ait Adii dominū: & præcatus ſum illū. Nō igit̉ tantūmodo in hoc nos adiuuat deus: ut ſciamus quid agendū ſit ueꝝ etiam ut amando agamus: qd̓ diſcendo iam ſci-mus. Nemo itaqꝫ pōt eſſe nō ſciens ſolū: ueꝝ etiam cōtinens niſi deus det. Vnde cū iam ille haberet ſciētiam præcabat̉: ut eſſet in illo: qd̓ ſciebat ꝗa nō eſſet ex illo. Aut ſi ꝓpter arbitriū ꝓpriū aliquantulū ex illo: nō tamen nonniſi ex illo: ꝗa nemo pōt eſſe cōtinens niſi deus det. Iſte aut de ſpiritualibus diuitiis in ꝗbus eſt utiqꝫ etiam ipſa luminoſa & ſpecioſa cōtinentia, nō ait in te ex te eſſe poſſunt: ſed ait niſi ex te in te eē nō poſſunt: ut quēadmodū nōei ſunt alibi niſi in illa: ſic ei nō aliunde niſi ex illa eſſe poſſe credant̉: & ob hoc qd̓ miſerat̉. Dominus a corde eiu-auertat ſic gloriet̉ qͣſi nō acceꝑit. Et nos ꝗdem de ſanctæ uirginis diſciplina: & humilitate chriſtiana: in qua nu-trita & educata eſt: hoc exiſtimamus: qd̓ illa uerba cū legeret ſi tamē legit īgemuit. & pectus humiliter tutuditac fortaſſis & fleuit: deūqꝫ cui data a quo ſanctificata eſt fideliter orauit: ut qūo illa nō ſunt uerba ipſius: ſed uerba alterius: ita nō ſit talis & fides eius ꝗͣ ſe aliꝗd habere credat: de quo in ſe nō in domino gloriet̉. Nam gloria ꝗdē eius in ipſa eſt: nō in uerbis alienis ſicut apoſtolus dicit. Opus aūt ꝓbet unuſquiſqꝫ: & tūc gloriam habebit inſemetipſo: & nō in altero: ſed abſit ut gloria ſua ipſa ſit: & non ille cui dicit̉: gloria mea: & exaltans caput meū. Itaꝗppe ē mea ſalubriter gloria eius cū deus ꝗ in illa eſt ipſe ē gloria eius a quo habet oīa bona ꝗͣbus eſt bona: & habebit oīa: ꝗbus melior erit in quantū ī hac uita melior eſſe poterit. Et ꝗbus ꝑfecta erit quando fuerit diuina gra-tia nō humana laude ꝑfecta. in domino aūt laudabit̉ aīa eius ꝗ ſatiauit in bonis deſideriū eius: quia & hoc deſideriū ipſe inſpirauit: ne uirgo eius ſit in aliquo bono gloriet̉ qͣſi nō acceꝑit. De hoc ergo eius affectu utꝝ non fallamur inde nos fac potius reſcribendo certiores. Nam illud optime nouimus cū oībus ueſtris cultores uos eſſe: &fuiſſe indiuiduæ trinitatis. Sed nō hic ſolū error humanus obrepit: ut aliꝗd ſecus ſentiat̉ de indiuidua trinitate.Sunt aūt & alia in ꝗbus ꝑnitioſiſſime errat̉. Sicuti hoc ē unde diutius fortaſſe: ꝗͣ ſatis eſſet ueſtra fidelitas. tuæqꝫprudentiæ in hac epiſtola locuti ſumus: ꝗͣꝗͣ qui bonū qd̓ ex deo eſt negat eſſe ex deo: neſcimus cui facit iniuriamniſi deo: ac per hoc illi utiqꝫ trinitati: qd̓ malū abſit a uobis: ſicut abeſſe credimus. Abſit oīno ut tale aliꝗd in ani-mo non dicimus tuo: uel ſacratæ uirginis filiæ tuæ: ſed in cuiuſqͣ extremi meriti familia uel familiæ ueſtræ liberiſte fecerit: ex quo nōnulla uerba: quæ facilius intelligi poſſunt: ponēda credidimus. Si aūt diligentius intendati:etiam illa quæ ibi uidet̉ uelut ꝓ gratia ſiue adiutorio dei dicere: ſic inuenietis ambigua: ut poſſint referri: uel adnaturam: uel ad doctrinam: uel ad remiſſionē peccatoꝝ. Nam & qd̓ cōfiteri cogunt̉ orare nos debere: ne in tremus in tentationem: poſſunt ad hoc referre: ut hactenus nos reſpōdeant ad id adiuuari: quotiens orantibus atopulſantibus nobis aperiat̉ intelligentia ueritatis: ubi diſcamus ꝗd facere debeamus: nō ut uires accipiat uolūtasnoſtra: ꝗbus id qd̓ dicimus faciamus. Et ꝙ uobis in gratia uel adiutorio dei dicūt dominum Chriſtū bene uiuē-di ꝓpoſitū exemplū. Ad eandē doctrinam reuocant: ꝗa. .ſ. in eius exēplū diſcimus ꝗͣadmodum uiuere debeamusNon aūt uolūt ad hoc nos iuuari ut qd̓ diſcendo cognoſcimus: etiā diligendo faciamus. Aut certe in eodē libroinuenire aliꝗd ſi poteſtis ubi excepta natura: excepto qd̓ ad eandē naturam ꝑtinet arbitrio uoluntatis: exceptaremiſſione peccatoꝝ & reuelatione doctrinæ: tale dei & adiutoriū confitet̉: quale confitet̉ & ille qui dixit. Cumſcirē quia nemo eſſe pōt continens niſi deus det. Et hoc ipſum erat ſapientiæ ſcire: cuius etiam hoc donum. Adidominum & deprecatus ſum illū. neqꝫ. n. iſte aut naturam peccando uolebat acciꝑe: in qua conditus erat: aut dnaturaſi uoluntatis arbitrio ſatagebat: cū quo conditus erat: aut remiſſionem peccatoꝝ deſiderabat: qui potiuꝫcontinentiam ne peccaret optabat: uel ꝗd faciendū eſſet ſcire cupiebat: cū iam ſe ſcire fateretur: cuius eſſet hoc donum: ſed utiqꝫ tantas uoluntatis uires: tantū dilectionis ardorem uolebat accipere ſpiritu ſapientiæ: qui ſuffice-ret ad implendam magnitudinē continentiæ. Si ergo aliꝗd tale inuenire potueritis: uberrimas gratias agimus ſireſcirbēdo inſinuare dignemini. Satis. n. dici non poteſt quantum cupiamus in eorum hominū ſcriptis qui pr-pter acrimoniam atqꝫ facundiā leguntur a plurimis apertam confeſſionem illius gratiæ reperiri: quam uehemēter cōmendat apoſtolus: qui etiam menſurā fidei ſine qua impoſſibile eſt deo placere: ex qua iuſtus uiuit. quædilectionem operatur: ante quam & ſine qua omnino nulla cuiuſq opera bona æſtimanda ſunt. Quoniam omne quod non eſt ex fide peccatum eſt. Deum dicit unicuiqꝫ partium. Nec ſola reuelatione ſcientiæ nos diuini-tus adiuuari: ut pie iuſteqꝫ uiuamus in hoc ſæculo quæ ſine charitate inflat. Verum etiam inſpiratione chatatis ipſius