das ad præliū ſpiritale. nec pauebis diabolū cū toto exercitu ſuo. Cadent .n. a latere tuo mille: & decē milia a dextris tuis: aº te aūt non appropinqͣbunt. beatus quoqꝫ lacobus: ille Chriſti miles emeritus: nō minore nobis auctortate de hoc bello uictoriā pollicet̉. Subditi inꝗt eſtote deo: reſiſtite aūt diabolo: & fugiet a uobis. Oſtendit qūo reſiſtere debeamus diabolo: ſi utiqꝫ ſimus ſubditi deo. Eiuſqꝫ faciendo uolūtatē: ut diuinā etiā mereamur gratiam& facilius neꝗͣ ſpiritui auxilio ſancti ſpiritus reſiſtamus. Neqꝫ uero aꝑta contra nos pugnat acie: nec publica nōbiſcū frōte cōgredit̉: ſed dolo uincit ac fraude: noſtraqꝫ cōtra nos utit̉ uolūtate. de cōſenſu noſtro aduerſarius ui-res accipit: noſtroqꝫ nos: ut dici ſolet: iugulat gladio. Infirmus hoſtis eſt: ꝗ nō pōt uincere: niſi uolentē. Procul a nobis deſperatio ꝓcul a nobis oīs recedat pauor aduerſarioꝝ: nōꝫ adiuuemus: ſed uincamus aduerſarios. Dant illi ꝗdem cōſiliū: ſed noſtrum eſt uel eligere: uel reſpuere: qd̓ ſuggerunt. Nō .n. cogendo ſed ſuadēdo nocēt: nō extor-quent a nobis cōſenſum ſed expetūt. Vnde etiā Ananiæ dicit̉: qͣre tentauit cor tuū ſathanas: mētiri te ſpiritui ſarcto? qd̓ utiqꝫ illi apoſtolus nunꝗͣ imputaret: ſi id abſqꝫ ipſius uolūtate diabolus feciſſet. Ipſa etiā eua ideo cōdēnatur a domino: ꝗa ab eo quē poterat ſuperare ſuꝑata eſt: nec .n. meruiſſet a domino iuſticia puniri: quæ uicta eſtniſi uincere ipſa potuiſſet. Huius neꝗſſimi hoſtis eſt illa: uel prima celliditas: & ars doli plena: fatigare cogitatiōibus rudes aīas: & nouellis in ꝓpoſito mentibus de ipſa interdū cōuerſatione afferre mœrorem: ut facile ab huiusrei ꝓfectu deterreat̉ animus: cuius initia amara cognouerit. Itaqꝫ ſolet tam ſordidas nōnunꝗͣ & impias cogitationes inſerere menti: ut ꝗ tentat̉: dū ſuū illud putat eſſe: qd̓ cogitat: deteriorē ſe per ſpiritū īmundū ꝓpoſito ſuo arbitretur effectū: multoqꝫ puriorem aīam habuiſſe ſe credat: cū adhuc res ſæculi amaret. Vult. n. iis ꝗbus inuidetcallidiſſimus inimicus horrorē propoſiti ex deſperatiōe facere ſanctitatis: ut eos obſidente triſtitia: etſi a ꝓpoſitonon reuocat: certe retineat a profectu. Propter qd̓ maxime ſanctaꝝ tibi ſcripturaꝝ ſtudiū diligendū eſt: illumi-nanda diuinis eloquiis aīa: & coruſcāte dei uerbo diaboli repellendæ ſunt tenebræ. Cito. n. fugit ille ab ea animaquā ſermo diuinus illuminat: quæ cæleſtibus ſemper cogitationibus occupat̉. In qua aſſiduū eſt dei uerbū: cuius uim neqͣ ſpiritus nō pōt ferre. Et iccirco beatus illud apoſtolus ſpiritalis belli inter cætera inſtrumenta gladiocomparauit. Eſt aūt tutiſſimū: atqꝫ perfectū: ut aſſueſcat animus ſollicita ſemper peruigiliqꝫ cuſtodia diſcernerecogitatiōes ſuas: & ad primi animi motū uel probare: uel reprobare qd̓ cogitat: ut uel bonas cogitationes alatuel ſtatim extinguat malas. hic nāqꝫ fons eſt boni: & qd̓ origo peccandi: oīſqꝫ ingentis delicti in corde principiūeſt cogitatio: quæ unūquodqꝫ opus uelut in quadā cordis tabula depingat: ante ꝗͣ faciat. nam ſiue ille actus: ſiueſermo ſit: ut proferat̉: ante diſponit̉: & cogitationū conſilio diſcernit̉ qd̓ futuꝝ eſt: Vides ꝗͣ breui interdū mo-mento: q̄qꝫ iſta ꝗs cogitet: cogitataqꝫ perficiat: nec ꝗcꝗͣ oīno uel lingua: uel manu: cæteriſqꝫ mēbris agit̉ niſi cogi-tatiōes ante dictauerint. Vnde & dominus in euāgelio dicit: de corde hoīs ꝓcedūt cogitatiōes malæ: Adulteriū:fornicatio: homicidia: furta: falſa teſtimonia: auaritia: neꝗtia: dolus: impudicitia: oculus malus: blaffemia: ſuꝑbia:ſtultitia. Hæc ſunt quæ coinꝗnāt hoīes. Oīs ergo ſollicitudo tua omni intētiōe debet eſſe in cuſtodia. Ibi te maxi-me oportet obſeruare peccatū: ubi naſci ſolet: ſtatīqꝫ ad primā tentatiōis repugnare faciē: & malū ante ꝗͣ creſca-extinguere. Nec .n. expectādū eſt augmentū eius rei: quæ timeri debet a paruo: & quæ tanto facilius uincit̉: qͣtoei citius repugnat̉. Ideo clamat ſcriptura diuina: omni cuſtodia ſerua cor tuū. Ex his .n. exitus uitæ. Diſtinguēdūeſt aūt inter iſtas cogitatiōes ꝗbus uolūtas fauet: quas cū dilectiōe amplectit̉: & inter eas cogitatiōes: quæ tenuisumbræ mō præteruolare mentē ſolent: ſeſeqꝫ tantūmodo uel trāſeūdo mōſtrare: quas græci typos uocāt uel certe inter illas: que repugnāti ac inuito aīo ſuggerunt̉: ꝗbus mens cū horrore quodā remittit̉: ac reſiſtit: ꝗbus ut cotriſtat̉ admiſſis: ita gaudet expulſis. In ꝗbus ꝗdem: quæ ſe leuiter menti oſtēdūt: & quaſi fugiēdo demonſtrāt ſe-nec peccatū oīno: nec pugna eſt. In his aūt cū ꝗbus aliꝗͣdiu aīa luctat̉: ꝗbus reſiſtit uoluntas: æqͣle certamen eſt.Aut. n. cōſentimus & uincimur: aut reſpuimus & uincimus: & acꝗrimus de pugnatiōe uictoriā. In illa ergo tan-tummō cogitatione peccatū ē: quæ ſuggeſtiōi cōſenſum mentis dedit: quæ malū ſuū blāde fouet: quæ in factumgeſtit irrūpe. Huiuſmodi cogitatio etiā ſi ex aliquo impedita caſu: nō impleat uoluntatē: nihilominus actiōe criminis cōdēnat̉ a domino: ut illud in euāgelio legimus: Qui uiderit inꝗt mulierē ad cōcupiſendū eā: iam mœc-chatus ē eā in corde ſuo apud deum: cui nota ſunt oīa etiā ante ꝗͣ fiant: uoluntas ꝑfecta faciēdi: reputat̉ ꝓ operefacti. Qua de re debes (ſæpe .n. repeto: qd̓ fieri ſemꝑ uolo) ſanctas ſcripturas ſine intermiſſione meditari. hiſqꝫtuā replere mentē: & malis cogitationibus locū auferens: diuinis aīum ſenſibus occupare: ꝗͣtūqꝫ deum diligas: exdilectiōe legis eius oſtēdere. Vnde ſcriptura dicit. Qui timēt dominum inꝗrēt qd̓ beneplacitū eſt illi: & ꝗ dili-gunt eū: replebunt̉ lege eius. Tunc ſenties ꝗͣtū ad eius amorē adiuuet te ſapiētia: ꝗͣtum ſit in te diuinæ legis aux-lium: & domino cū Dauid læta cātabis: in corde meo abſcōdi eloꝗa tua: ut nō pecce tibi. Excitandus ē. n. ſpiritalibus ſtimulis ſemꝑ aīus: maiori quotidie ardore renouandus. oratiōis inſtātia: illuminatio lectiōis: ſollicitudo uigiliaꝝ: & diurna: & nocturna eius incitamēta ſunt. Nihil .n. in hoc propoſito ocio deterius ē. ꝗd̓ nō ſolummodonō acꝗrit noua: ſed etiam parata cōſumit. Sanctæ uitæ rō proceſſu gaudet: & ceſcit: ceſſatione torpeſcit: & deficitquotidianis & recentibus incrementis mens inſtauranda ē: & uiuendi nobis hoc iter: nō de tranſacto: ſed de reliquo metiendum. Quādiu ſumus in hoc corpore: nunꝗͣ nos ad ꝑfectum ueniſſe credamus. Sic. n. melius ꝑuenit̉Tādiu non relabimur retro ꝗͣdiu ad priora contēdimus. Aut ubi cœperimus ſtare: deſcendimus: noſtrumqꝫ nonprogredi: iam reuerti eſt. Ceſſet oīs ignauia: & inutilis de præterito labore ſecuritas. Si uolumus non redire: cuirendum eſt. Beatus apoſtolus de die in diem uiuens deo. ne ꝗd ante feciſſet: ſed ꝗd facere deberet: ſemꝑ attendēsdicebat. Fratres ego me non arbitror comprehendiſſe aliꝗd. Vnum autē: q̄ ꝗdem ſunt retro obliuiſcens: ad ea uero q̄ ſunt priora: me extendens ad deſtinatum ꝑſequor brauium ſuꝑnæ uocationis dei. Si beatus Paulus uas el-ctionis: qui ita Chriſtū indutus erat: ut diceret: uiuo autē iam nō ego: uiuit uero in me Chrſtus: adhuc tamē ſe ex-