Tunc unaquæqꝫ cæteris ſe beatiorem æſtimet: cum in laboribus præponitur reliquis. Non pudeat ſingulis hebdomadis ſexta feria: quo die ſaluator opprobria & mortē ꝓ hoīe ab hoīe ꝑtulit: unāquāqꝫ ſoroꝝ ſuā uitam corā omni cœtu ſoroꝝ diſcutere. & de cōmiſſis cōtra præcepta & regulā ſe ꝓprio ore criminari: ac diſciplinā ſubi-re: quatenus ſtimulata mēs cogitationis: ſtimulo accuſationis ac uerboꝝ: caueat accuſanda pudendaqꝫ cōmittere. Nec tamen ꝓpter hoc occulta cogitamina cordiū ꝓdantur: nec occulta peccata quæ ſolis debentur ſacerdotibus cōfiteri. ſed ſolum quæ præceptis obuiant publicis: & exēpla peccandi ſororibus præbent. Si uero timo-re uel uerecundia ſeipſam accuſare neglexerit: liceat unicuiqꝫ ꝓpalare tale crimen alterius: ut nullatenus radi-ces inobedientia & ſuperbia in ſancto hortulo ueſtro arripiant: nō euellēdas de facili. Veꝝ ſi quippiā iuxta fœminaꝝ modum: quæ nihil retinere norunt abſcōditum: immo ante garrulando manifeſtāt: ꝗͣ ſciāt: aliꝗd de hisextra cœnobii limites ꝓdiderit: ſubeat grauiſſimā pœnam: ut doctrina tacendi: doceatur in pœna.¶ De uita mirifica ſanctoꝝ patꝝ: quos in heremo repperit. Capi. x.iædā nō minus imitanda per opera ꝗͣ audiēda de aliꝗbus ſanctiſſimis uiris: ut bonoꝝ exēEferā uobipla obedientiæ humilitatem: qua carēte in ædificii ſpiritalis ſtructura in fundamento uirtutum ꝗcꝗdædificatur eſt uanum. Veſtras mentes doceant: & crebra memoria geſtoꝝ ſanctoꝝ uitæ religionem inſtruan-& uirtutem. Dū igitur per heremoꝝ antra ſeptem annis ſanctos patres degentes ibidem in terris uelut in cælisangelos aſſiſtentes aſſiduo labore itineris: arduiſqꝫ uiuēdi incōmodis: cæteriſqꝫ innumeris calamitatibus pera-grādo uiſitarem: de quoꝝ uita moribuſqꝫ mirificis: quæ luculenter ipſe perſpexi: libellum cōpegi: qui uobis utlucerna ſtat in candelabro ad meditationem religionis & uitæ. nihil ita caꝝ: ita ſtudioſum appetebatur a mon-chis: ꝗͣ ꝙ in eis qui iuberet poſſet inueniri. Profecto nō taceam tantā charitatē: tātāqꝫ humilitatē quam ſanctaillæ mentes habebant: ut adhuc cernens omnis laboris & grauedinis oblitus itineris: heremos humanæ naturatam deteſtabiles & ingratas in paradiſos pufarē pene cōuerſas. Miꝝ auditu: ſed fœlix obtutū: ſic ſanctoꝝ hominum corda charitas tranſformauerat in creaturas deificas: ut caro pene eſſet neſcia carnis. Licet per Ioānem di-catur: ꝙ quicꝗd eſt in mundo: aut eſt cōcupiſcētia oculoꝝ: aut cōcupiſcentia carnis: aut ſuperbia uitæ. Nam ſicſimplicia & humillima corda obedientiæ & humilitatis innitebātur ueſtigiis: ut quaſi quorūdam philoſophorum uideretur in eis uerificari opinio: qui unam ponūt in hoībus uniuerſis aīam ſolam. Nā abbates & patres nhil oīno uelle ſciebant: niſi qd̓ ſubditi. & ſubditi antea conabantur iuſſa implere: ꝗͣ forent emiſſa: & quibuſdamquodāmodo indiciis nitebantur prophetare de uoluntate mandantis.¶ De uanitate ſcientiæ mundialis. Capi. xi.Sancta fatuitas quæ natos ad labores homines in mundo: mereris tranſuehere ad gloriam ereptos de po¶ hnis. Non hanc fatuitatem doctiſſimam Athenis Plato didicit. non Ariſtoteles. non Anaxagoras: non cæ-terorum ſtultorum mundi ſapientum turba præcepit. non certe miſer ego Hieronymus fatuorum ſapientumīmitator: ante ꝗͣ ſancta uerbera luerem. Quanꝗͣ ut meas miſerias detegam: me ante ꝗͣ uiceſimum annuui æta-tis attingerem: urbs romana in ſummum præelegerat magiſtrum in omnibus pene liberalibus artibus. Nondum ſancti ſpiritus ſcholas intraueram: nōdum cæcutiens peruenire ad ſanctæ ueritatis poterā diſciplinā. Neacademiæ: nō certe romæ huius doctæ fatuitatis reſonauere gymnaſia: quæ ſancta retinet heremus. Veꝝ nonſine labore didiciſti tuam ſapientiam fatuā Plato: quem mundus retinere non poterat mundi ſapientiam in ſe-quentem: per diuerſaꝝ nationum & gentium: regionūqꝫ partes infinitis erūnis innumeriſqꝫ peragrando labo-ribus. Nec tamē fatuiſſimæ ſapientiæ finem: qui eſt ſummū bonum: ad quod te naturæ mouebat intētio in o-be uniuerſo reperire ſciuiſti: quē ſancti ruſtici hanc fugientes inuenerunt in heremis latitātes. Attēde & tu fa-tuorū ſapientum princeps Ariſtoteles: & fueris abſqꝫ dubitatione: prodigium grandeqꝫ miraculum in tota natura: cui pene uidetur infuſum quicquid naturaliter eſt capax humanum genus: quoniā ſapientia mūdi ſtulticia eſt apud deū ſi charitas nō informat: ſi intellectus nō captiuatur ad fidē: ſi cor ad Chriſti ſeruitutē nō incli-natur. Qui iudæis eſt fcandalum: paganis ſtultitia: nobis uero credentibus honor & gloria. in quo ſolum glo-riatur apoſtolus: qui gloriatur inquiens in domino glorietur.¶ De promptitudine adimplendi mandata impoſita. Capi. xii.Ihil honorabilius nihil ue glorioſus chariſſimæ: ꝗͣ ſeruitus Chriſti. Hæc ſane præferenda imperatorum¶ Ffaſtigio: hæc dignitati regiæ: hæc cuicūqꝫ ſæculi gloriæ. Huius ſeruitutis Chriſti quidā īter cæteros quouidi in heremo doctus ex monachis ad iuſſum patris: ſenioris ſuæ charitatis & humilitatis fructum cupiensaugere: & obediendi alijs iuuenibus tradere normam: per grandē lapidē humeris hoīum ꝓculdubio grauem:bis quolibet die ꝑ tria miliaria geſtabat ī ſcapulis: nulla alia neceſſitate coactus: qd̓ iam per octo annos effece-rat. Sed quærebatur quid in eius mēte uoluebatur: ex hoc ꝙ forte noſtræ ſuperbæ menti: quæ nōdum ad eiusſanctæ fatuitatis perfectionem aduenit: uidetur extraneum puerorūqꝫ ludus: & ocioſitatis opus. Teſtor deū ꝙmihi ab eo ſollicite percūctanti tanta ſimplicitas & humilitas eſt reperta: ꝙ extunc incœpi ducere monaſticāuitam. Nā ſic deuote: ſic affectanter: ſic hylariter cōtinuis diebus explebat tam inſolitū opus: ut ſibi uidereturpoſt expletionem captare oēm gloriam. quinimmo in huius operis fatigatōe minime cōtentus pene moleſta-bat patrem: ut medio tēpore nouos induceret labores: & opera perficiēda ꝑ eū. Quid ego uagor & ꝑuagor ꝑſingula. nō eſt opus exponere ꝗcquid in ſimilibus exercetur a monachis. Hoc unū apud oēs obſeruatōis præcipuū eſt: & celebre ꝑ Aegyptū: ut nullū niſi obedientē & humilem: ad oēs labores perficiēdos & opera ſuſcipiāQuatenus domita caro ex grauedine: cogitationibus uanis & uoluptatibus nō uacet ex ocio: teneatis firmiſſime: ꝙ omnis cōcupiſcentiæ & immunditiæ atqꝫ peccati mater eſt ocioſitas.De ſororum