bans teſtimoniis ſcripturaꝝ contra Donatum unam eſſe eccleſiam toto orbe diffuſam: reſpondens tribus teſtimoniis quæ donatiſtæ deprauate inducunt ex cantico canticoꝝ a pſalmo & euangelio: quæ ipſe confutata hæretica intelligentia catholice interpretatur: concludens eos iure ab imperatoribus ad unitatem compelli.¶ Epiſtola beati Auguſtini de paſtoribus.nr̄a quia ī Chriſto: & ꝗa oīs uera & ſalubris gloria nr̄a ipſe ē nō nūc didicit primū charitas ur̄aEſtis .n. in eius grege: ꝗ intēdit & paſcit: iſrael. Sed quoniā ſunt paſtores qui paſtoꝝ noīe gauder̄ uoluntpaſtoris autē officium implere nolūt: quid ad eos ꝓpheta dicat ſicut lectum audiuimus recenſeamus.Audite uos cū intētione: audiamus nos cū tremore. Et factum eſt ad me uerbū domini dicēs: fili hoīs ꝓhpetizaſuꝑ paſtores iſrael. Hanc lectionē cū legeret̉ audiuimus. Hinc cum a ueſtra ſcītate aliquid loqui decreuerimus.adiuuabit ipſe ut uera dicamns: ſi nō noſtra dicamus. paſtores erimus: paſcētes non oues ſed nos: Si autem illiusſunt quæ dicimus ꝑ qͥlibet ipſe nos paſcet: hoc dicit dominus deus. O paſtores iſrael ꝗ paſcūt ſe ſolos: nunꝗt ouepaſcunt paſtores; ideſt non ſe paſcunt, paſtores ſed oues. Hæc prima cauſa ē qͣre arguant̉ paſtores iſti: ꝗa ſeipſo:paſcūt nō oues. ꝗ ſunt ꝗ ſeipſos paſcunt? de quibus dicit apoſtolus. Oēs. n. quæ ſua ſunt q̄rūt: nō quæ leſu ChriſtiNon. .n. quos in loco iſto de quo ꝑiculoſa rō reddit̉: dominus ſi nō dignitatē ſuā ſi nō meritū noſtꝝ cōſtituit: habemus duo qͣdā plāe diſtinguēda. Vnum ꝙ chriſtiani ſumus. Alteꝝ ꝙ præpoſiti ſumus. illud ꝙ chriſtiani ſumusꝓpter nos ē. Quod autē præpoſiti ſumus ꝓpter uos ē. In eo ꝙ chriſtiani ſumus attēdat̉ utilitas nr̄a. In eo ꝙ prapoſiti nō niſi ueſtra. Sunt aūt multi chriſtiani & nō præpoſiti: ꝗ̄ ꝑueniūt ad deum faciliore fortaſſe itinere: & tantoexpeditius ambulātes: quāto minorē ſarcinā portant. Nos autē excepto ꝙ chriſtiani ſumus: unde rōnē reddimūsdeo de uita nr̄a: ſumus etiā præpoſiti: unde rōnē reddimus deo de diſpēſatiōe nr̄a. ad hoc iſtā difficultatē ꝓponout cōpatiētes nobis oretis ꝓ nobis. Venit. n. dies: quo cūcta adducunt̉ ī iudicium. Et ille dies ſi ſæculo longe ē: uni-cuiqꝫ homini uite ſue ultimus ꝓpe ē. Tamē utrinqꝫ latere deus uoluit: & quando ueniat finis ſeculi & quādo ſit inunoquoqꝫ homine huius uitæ finis. Vis nō timere diem occultum: quādo uenerit īueniat te paratū. Cū ergo præpoſiti ad hoc ſint: ut eis quibus præſunt cōſultāt: in eo ꝙ præſunt non utilitatem ſuā attendant: ſed eoꝝ qui miniſtrāt. ꝙ ſiꝗs ita pæpoſitus ē: ut ī eo qd̓ præpoſitus ē gaudeat & honorē ſuū quærat: & cōmoda ſua ſola reſpiciat: ſpaſcit nō oues dei. Videte quēadmodū uos ſecuros fecerit deus. Qualeſcūqꝫ ſunt ꝗ nobis præſunt. Qualeſcūqꝫ nos ſumus nobis. Securitatē dedit ꝗ paſcit Iſrael. Nā deus nō deſerit oues ſuas: & mali paſtores pœnas debita-Iuent: & oues ꝓmiſſa ꝑcipiēt. Videamus ergo ꝗd alloquat̉ paſtoribus ſeipſos paſcētibus nō oues ſermo dominnemini palpans. Lac cōſumitis: & lana uos tegitis: & qd̓ craſſum eſt interficitis: & oues meas nō paſcitis: qd̓ infi-matū ē nō cōfortaſtis & qd̓ ægrotat nō corroboraſtis: & qd̓ cōtribulatū ē nō colligaſtis: & qd̓ errabat nō reuocaſtis: & qd̓ periit nō inquiſiſtis: & qd̓ forte fuit cōfeciſtis: & diſperſæ ſunt oues meæ eo ꝙ non ſit paſtor. dicunt̉. npaſtores paſcētes ſemetipſos nō oues: qui diligāt: qui negligāt. Q uid ergo diligūt? lac cōſumitis: & lanis uos tegitis. Apoſtolus dicit. Quis plātat uineā: & de fructu eius nō ſumit? quis paſcit gregē: & de lacte gregis non ſumit? Inuenimus ergo eē lac gregis quicquid a plæbe dei tribuit̉ præpoſitis ad ſuſtēdādū uictū tēporalē. Inde. iloq̄bat̉ apoſtolus: cū hæc diceret quæ cōmemoraui. & quod apoſtolus quanꝗͣ eligeret manibus ſuis tranſfigi: &nec ipſum lac qͣreret ab ouibus: tamē lactis poteſtatē ꝑcipiēdi hr̄e ſe dixit: & ſic dominū expoſuiſſe: ut qui euāgeliū annūciant: de euāgelio uiuāt. Et dicit ad alios coapoſtolos ſuos: uos uſos fuiſſe hac poteſtate nō uſurpata ſeddata: plus ille fecit ut nec qd̓ debebat̉ acciꝑet. Ipſe ergo donauit & debitū: ſed alius nō exigit īdebitū. Ille plus fe-cit. Fortaſſis. n. ipſum ſignificabat: ꝗ ægrū cū adduceret ad ſtabulariū dixit. Siquid amplius erogaueris in redeūdo reddā tibi. De his ergo qui nō īdiget lacte gregis: qd̓ plura dicamus miſericordiores ſunt: uel potius ipſi miſericordiæ officiū largius impendūt. poſſunt. n. & quod poſſunt faciūt: laudent̉ hi: nec dānent̉ illi. Nā & ipſe apoſtolus ꝗ hoc nō quærebat: fructuoſas tamen oues eē cupiebat nō ſteriles ſine lactis ubertate. Itaqꝫ cū eſſet quodātꝑe in magna indigētia uictus in cōfeſſiōe ueritatis: miſſum ē illi a fratribus unde neceſſitati & indigentiæ miniſtraret̉. Reſpōdit aūt illis gratias agēs & dixit: Bene feciſtis cōmunicare neceſſitatibus meis. Ego. n. didici in quibus ſum ſufficiēs eē. Scio & abūdare: & penuriā pati. oīa poſſum in eo ꝗ me cōfortat. Verūtamē uos bene feciſti:uſibus meis mittere. Sed ut oſtēderet ī eo qd̓ illi bene fecere: qd̓ nō ipſe quæreret: ne īter illos eēt quæ ſeipſos paſcunt nō oues: nō tā ſuæ gaudet ſubuētū neceſſitati: ꝗͣ illoꝝ gaudebat fœcūditati. Quid ergo ibi quærebat? nō īꝗro inꝗt datū: ſed requiro fructū: nō ergo inquit ut explear: ſed ne uos inanes remaneatis. Qui ergo nō poſſuntfacere qd̓ Paulus: ut in manibus ſuis tranſignat: accipiant de lacte ouiū: ſuſtentēt ſuā neceſſitatē: nō hoc ſibi quarant tanꝗͣ cōmodū ſuū: ut ex neceſſitate ſuæ pecuniæ uideant̉ annūciare euāgeliū: ſed hoībus illuminandis præbeāt lucē uerbi ueritatis. Sunt. n. tanqͣ lucernæ ſicut dictū eſt. Sint Iūbi ueſtri præcincti: & lucernæ ardētes & nemo accēdit lucernā: & ponit eā ſub modio: ſed ſuper cādelabrū: ut luceat oībus qui in domo ſunt. ſic luceat lumeueſtrū corā hoībus: ut uideāt bona opera ueſtra: & glorificent patrem ueſtrū qui in cælis eſt. Si ergo tibi lucernaaccēderet̉ in domo: nōne adiiceres oleū ne extingueret̉? Porro ſi lucerna accepto oleo nō luceret: non erat plandigna quæ in cādelabro poneret̉: ſed quæ cōtinuo frāgeret̉. Vnde. n. uiuit̉ neceſſitatis eſt accipere: charitatis elſpræbere: nō tanꝗͣ uenale ſit euāgeliū ut iſtud ſit præciū eius: qd̓ ſumūt ꝗ ānūciāt unde uiuāt. Si. n. ſic uēdūt: ma-gnā rē uili præcio uēdūt. Accipiāt ſuſtētationē neceſſitatis a populo: mercedē diſpēſatiōis a domino. Nō .n. ēneus populus reddere mercedē illis ꝗ ſibi ī charitate euāgeliū ſeruiūt. nō expectāt illi mercedē niſi unde & iſti ſalutē. Quid ergo iſti īcrepant̉: unde arguant̉: ꝗ cū lac ſumerēt: & lanis ſe tegerēt: oues negligebāt? Sua ergo tantū quæ q̄rebant nō q̄ leſu Chriſti. Sed quoniam diximus ꝗd ſit lac ſumere: quæramus ꝗd ſit lanis ſe tegere. qͥ præbet lac uictū præbet: qui præbet lanam honorem præbet. Iſta ſunt duo quæ a populis quæruntur: qui ſemefip-