ſanctoꝝ ſūt. Tūc ergo ut ītelligo in ſuꝑficie corporis nr̄i ueniēt. quæ nūc ſunt tecta ſub corpore. Tunc unicuiq(miſeꝝ me cōſcīa ſua ueſtis fiet. Tunc ea quæ de fundamēto illo quale aliud nō pōt poni ab unoquoqꝫ ſuꝑædif-cata ſūt: præminebūt: aut mercedē accipiat qui māſura cōſtituit: aut detrimentū patiat̉ qui arſura cōſtruxit. lāꝗͥd illa cōmemorā quæ ſequunt̉: quæ tota ſcōꝝ ſunt: carnē ſine terra: corpus ſine doloris ſēſu: aīam ſine metuūtā ſine fine: ætatē ſine tꝑe: lucē ſine nocte: beatitudinē ſine fine? Videbo hoīem & in hoīe deū: quoniā deus oīain oībus eſt. Totū ꝗcꝗd nūc īpoſſibile hoī cernit̉: id tū fieri per munificētiā ꝑpetui regis uelare & reuelate: liq̄ſcere ac reſolidare: eūqꝫ fieri quē & ītrare ad diſcipulos cōcreta & corporea parietum ualuarūqꝫ nō ſenſerīt: & diſcipuli tamē ſtare oēs ſe ītus aſpexerūt: & oīa quæ ſine hoc corpore dei ſpūs fouebat: corpus cū dei ſpū eē futuꝝSatiari delectatiōe haꝝ cogitationū chriſtianitas nō pōt. Hæc illi reꝗes: hoc oblectamentum eſt: hæc uoluptas:hæ delitiæ ire mente in ſedē dei: ibiqꝫ ſibi locū & partē ſedis nō ſua præſūptiōe: ſed diuinitatis pollicitatiōe uſurpare. Nec hoc illi arduū uidet̉: poſtꝗͣ iā ibi ī Chriſto domīo ſuū eſſe hoīem recoonoſcit. Vendicat ſibi æquū iusde cognitiōe ꝑ deū carnis aſſūptæ: quoniā de carne eius ſumus: & de oſſibus. Ipſe .n. eſt caput corporis eccleſiæ.ipſe principiū oīs prīcipatus: & poteſtatū euangelizāte ſic apoſtolo. Ex quo totum corpus cōpactum & produ-ctum ꝑ cōiunctionē: & copulatū creſcit in augmentū dei. Quid ergo uentuꝝ iudiciū & diē domini piis opta-bilē: & īpiis fugiendū? Quid illud igneū diluuiū nō aquaꝝ fumante terra: fugiente mari: cælo in libri ſpeciemcōplicato loquar? Triſtitia hæc diuitibus ſæculi: ſed expectāda pauꝑibus Chriſti: pro ꝗbus in pſalmo domīusſuſpirat dicēs. Propter miſeriā inopū &gemitū paupeꝝ nunc exurgā. Quid tribunal illud ex maieſtate iudicātis īmenſū & duodecī ſedibus adorādū? tantāqꝫ datā filio ptātē: ut in iudicando habeat etiā angeloꝝ ſubſtātiasquaſi eoꝝ creator addictas: dicēte apoſtolo. Neſcitis quoniā & angelos iudicabimus? & quid erit qd̓ nō mancipandū illi eſſe credat̉: cui & ſpiritalis illa nequitiaꝝ natura ſubiacenda eſt? Quid ergo tunc facient: qui nunchonoribus gloriant̉? Qui ꝑ terribiles prefecturas: & faſces: & æternos ut æſtimant cōſulatus: deo ſe cōpararenituntur rapina nō natura? Quid faciet qui coniungit domū ad domū? qui ꝑturbata ciuitate: & cunctis ꝗbusſtringebatur hincinde limitibus fractis: mōtes flumīa mariaqꝫ trāſiliens: quātū ad ipſū ꝑtinet unā uult poſſeſſionē eſſe: quæ coīs oīum terra eſt: & inſatiabili cupiditate latitudinē īmenſi orbis excedens in Alexandri macedonis anxietatem & īnumerabiles epicureoꝝ mundos diffunditur: aquiſitiſqꝫ per auiditatē mūdi huius anguſtiisin alium credulus nō æſtimata proprii corporis poſſibilitate accenditur: autumans paſſuꝝ ſe damnū eſſe de iure: ſi fidē nō adhibuerit de furore. Q uid hi facient qui tanꝗͣ correptores moꝝ domini familiā attentius caſtigatiuſqꝫ uiuentē: aut in ueſtis humili colore: aut in cibi arida parcitate: aut in uigiliaꝝ non ocioſa ſobrietate: uelu-aut indumentis mollioribus delicatam: aut epulis copioſioribus ſaginatā: au thoris calidioribus oſcitantē diue-lunt ac uexant: neſcientes ꝙ in ſanctis dei martyribus confeſſoribuſqꝫ oculi eius pupilla feriatur. Peribunt ſin-dubio: peribunt in illa die oēs cogitationes eoꝝ: nec eos apud tribunal illud. L. Craſſus defendet: aut. M. Anto.nius: aut iſtis eloquentior Tullius: quoniā oīs tunc ſæculi lingua obmuteſcet: & ſola erit in ruſticulis ſuis facunda iuſticia: quæ infantium fecit ora diſerta: & mutoꝝ linguas nouum ſoluit in canticum: cæleſtēqꝫ ſibi harmo.niā ꝑ ſui miſericordiā de ſuis ouiculis acquiſiuit: Ad cuius gloriā celebrandā: etiā ſi hoīum ſtudia ceſſauerint: inconfuſione generis humani: lapides clamaturi eſſe monſtrantur. Sed quo ego a materia propoſita: uelut mortatalium īprobitatem increpaturus exceſſi? & uniformis mali: tanꝗͣ publicus accuſator mundanis uitiis dum: mealiquoꝝ miſeret: nō peꝑci: cum etſi iudicandis tꝑs eſſet: lapidem tamen mittere ſuper adulteram nō auderē. Et ſiad innocentis iudicium purioris conſcīæ me armaret auctoritas: tꝑs tamen expectare debebam docente apoſtolo: qui ſanctis non iudicium ſuſtulit: ſed diſtulit. Ait enim nolite iudicare ante tꝑs. Illud nempe reſurrectiōis tꝑsinnuens expectandum quo per incorruptionis gloriam rediuiua caro miranda aſſiſtet iudiri: de æternitate iammanente cōſcīa: cum abſiſtet formido de lapin: non trepidabit tunc ī alium ferre ſnīam: cum de ſe meruerif eſſeſecurus. Cæteꝝ nunc cuncta ſunt dubia: cuncta mutabunda: dicente apoſtolo conſiderans teipſum: ne & tu tenteris. qui alium utiqꝫ ſtatus tui neſcius: facile iudicas de ruina. Quod etſi miſeris fiduciam & beatis dies dat premia: potius ſanctoꝝ ideſt uera laudamus: ꝗͣ īprouidi aut intempeſtiui uel de conſcientia uel de tꝑe denotemur.Redeamus ergo ad illas ſanctoꝝ nobiliſſimas & lætiſſimas cogitationes. nam nihil lætius eſt: ꝗͣ mortalem depromiſſa ſibi hæreditate meditari. Illum quidem quem diximus: ante oculos collocemus. Quando quidem ſecurius eſt uera calebrare: ꝗͣ miſeranda culpare: licet uere fœlicia ſine pctōꝝ nō poſſunt infœlicitate narrari. Cernamus utiqꝫ (ut conſtituimus) dei ſanctos cum facibus per omnia uolitare: & coruſcantibus ad uindictam deꝫtris ancipitis gladios ſtringere. Hæc enim eſt gloria ſanctoꝝ dei: hæc in hoc ſæculo deſpicabilis militia: hæc linguis omnium indetractionibus diſſipata. Hic tunc patientiæ noſtræ fructus: hæc ſufferentiæ merces erit. Hæpræmia pro nomine blaſfematoꝝ ſubiectam ſibi habere omnem aīam ſuperbam: & omnem extollentem ho-minem: potentiſſimos quondam reges mundi: & toto ꝯdoratos orbe cum manicis ferreis compedibuſqꝫ ſiſtendos: nobileſqꝫ eoꝝ immanium pondera cathenarum collo & ceruicibus ſuſtinentes: ante fulgorem illius auguſti tribunalis: his quos aliquaudo contempſerant: deſpexerant irriſerant offerendos: Mutata enim uice ut hocſæculum lautoꝝ ſit: aliud futuꝝ credere miſeroꝝ. Ve enim diuitibus: quoniam pepercerunt conſolationē ſuā-ſed illis diuitibus quibus dicendum erit: eſuriui: & non dediſtis mihi manducare: ſitiui & non potaſtis me. Illisutiqꝫ diuitibus: qui de iniuſto mammonæ amicos facere noluerunt: qui meditati ſunt in cogitatiōibus ſuis exiberante fructu: quo neminem refrigerabant: noua immenſis fructibus receptacula moliri qui ubi in craſtinūcomederent: ignorarent. Anima eorum eo tempore expoſtulabatur: ſub una tamen nocte uana ſollicitudīe o-cupata: cum theſaurizare non ceſſauerint: nec defoſſis inuigilare opibus omiſerint. Hinc Lazarus pauper: cūI ii i. lxxxii