Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
LXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

iue contra Diaſcorum. Et liber hymnorum & myſteriorum alius: & commentarius in Matthæum: & tractaturin ſob: quos de græco Origenis ad ſenſum tranſtulit. Et alius elegans libellus contra Maxentium: & nonnullaepiſtolæ ad diuerſos. Aiunt quidam ſcripſiſſe eum & in canticum canticorum: ſed a nobis hoc opus ignoratur.Mortuus eſt pictauis Valentiniano & ualente regnantibus. Damaſus Romanæ urbis epiſcopus: elegans in uerſibus componendis ingeniū habuit. Multaqꝫ & breuia metra edidit & prope octogenarius ſub Theodoſio prircipe mortuus eſt. Gregorius Nazianzenus epiſcopus: uir eloquētiſſimus: præceptor meus ex quo ſcripturas explauante didici: ad triginta milia uerſuum oīa ſua opera compoſuit: ex quibus illa ſunt de morte fratris Cypriani: laudes Athanaſii: laudes Maximi philoſophi poſt exilium reuerſi: quem falſo nomine quidam Herona ſub-ſcripſerunt: quia eſt & alius liber uituperationem eiuſdem Maximi continens: quaſi non licuerit: eundem laudre & uituperare pro tempore: & liber Hexametro uerſu uirginitatis & nuptiarum: contra ſe diſſerentium. Ad-uerſum Eunomium libri duo. Et de ſpiritu ſancto liber unus. Contra Iulianum imperatorem liber unus. Secu-rus eſt autem Polemionum dicendi charactere: uiuoqꝫ ſe epiſcopum in loco ſuo ordinans ruri uita monachi ſeexercuit: deceſſitqꝫ hoc ante ferme triennium ſub Theodoſio principe. Beati Hieronymi preſbyteri ad Magnum oratorem urbis Romæ ſatiſfacientis illius quæſtioni cur ſæcular-um litterarum uteretur exemplis: ubi imitamento Pauli apoſtoli & omnium fere apoſtolicoꝝ tractatorum do-cet philoſophorum ac poetarum præſertim ad confirmationem noſtrorum dogmatum poſſe deduci.Ebeſium noſtrum tuis monitis profeciſſe: non tam epiſtola tua ꝗͣ ipſius pœnitudine didicimus. Et mirum in modum plus correptus placuit: ꝗͣ errans læſerat, Certauerunt inter ſe indulgentia parentis: & fiIii pietas. dum alter præteritorum non meminit. alter in futurū quoqꝫ officia pollicetur. Vnde & mu-tuo nobis tibiqꝫ gaudendum eſt: quia nos filium recepimus: tu diſcipulum comprobaſti. Q uod autem quæri:lin calce epiſtolæ tuæ: Cur in opuſculis noſtris ſæcularium litterarum interdum ponamus exempla: & cādoremeccleſiæ ethnicoꝝ ſordibus polluamus. Reſponſum breuiter habeto. Nunꝗͣ hoc quæreres: niſi te totum Tulliuspoſſideret. ſi ſcripturas ſanctas legeres: ſi interpretes earum: omiſſo ſūpercilio euolueres. Quis enī neſciat & inMoyſe: & in prophetarum uoluminibus: quædam aſſumpta de gentilium libris? Et Salomonem philoſophxisTyri & nonnulla propoſuiſſe: & aliqua reſpondiſſe? Vnde in exordio prouerbioꝝ commonet: ut intelligamusſermones prudentiæ: uerſutaſqꝫ uerboꝝ parabolas: & obſcurum ſermonem: dicta ſapientum: & enigmata: quæpropriæ dialecticorum & philoſophorum ſunt: ſed & Paulus apoſtolus Epimenidis poetæ abuſus uerſiculo eſtſcribens ad Titum κρητες αει ψέῦςταικα καθηριαγασ τερεσ &ργοι Cretenſes ſemper mēdaces: malæ beſtiæuentres pigri: Cuius heroici hemiſtichium poſtea Callimachus uſurpauit. Nec mirum ſi apud latinos metrumnon ſeruet ad uerbum expræſſa tranſlatio: cum Homerus eadem lingua uerſus in proſam uix cohæreat. In aliaquoqꝫ epiſtola Menandri ponit ſenarium φθιροῦσιγαρηθηχρησταομιλιαι κακαι. i. Corrumpunt enim mo-res bonos confabulationes peſſimæ: & apud athenienſes in Martis curia diſputans. Aratum teſtem uocat. Ipſiusenim genus ſumus: quod græcæ dicitur τουτουγαρκαιγενόςεσ μεν. Et eſt clauſula uerſus heroici: ac ne paꝝhoc eſſet ductor chriſtiani exercitus: & orator inuictus: pro Chriſto cauſam agens: etiam inſcriptionem fortui-tam: arte torquet in argumentum fidei. Didicerat enim a uero Dauid extorquere de manibus hoſtium gladium& Goliæ ſuperbiſſimi caput proprio mucrone truncare. Legerat in Deuteronomio: domini uoce præceptū mulieris captiuæ radendum caput: ſupercilia: omnes pilos: & ungues corporis amputandos: & ſic eam habendamconiugio. Q uid ergo mirum ſi & ego ſapientiam ſæcularem propter eloquii uenuſtatem: & membrorum pulchritudinem de ancilla atqꝫ captiua Iſraelitem facere cupio? Et ſi quicquid in ea mortuum eſt idolatriæ: uolu-ptatis: erroris: libidinum: uel præcido: uel rado? Et nixus puriſſimo corpori uernaculos ex ea genero domino ſabaoth? Labor meus in familia Chriſti proficit. Stuprum in alienam auget numeꝝ conſeruorum. Oſee accepituxorem fornicariam Gomer filiam Debelaim. i. dulcedinum: & naſcitur ei de meretrice filius Iſrael: qui uocat̉ſemen dei. Fſaias nouacula acuta barbam & crura radit peccantium. Et Ezechiel in typo fornicantis Hieruſalētondet cæſariem ſuam: ut quicquid in ea abſqꝫ ſenſu & uita eſt: auferatur. Cyprianus uir eloquentia pollens: dmartyrio: Firmiano narrante mordet̉. cur aduerſus Demetrianum ſcribens: teſtimoniis uſus ſit ꝓphetarum Sapoſtoloꝝ: quæ ille ficta & cōmentitia eſſe dicebat: & non potius philoſophorum ac poetarum: quorum auctoritati: ut ethnicus: contrane non poterat. Scripſerunt contra nos Celſus atqꝫ Porphyrius. priori Origenes. alteriMethodius: Euſebius: & Apollinaris fortiſſime reſponderunt. Q uoꝝ Origenes octo ſcripſit libros. Methodiusuſqꝫ ad decem milia ꝓcedit uerſuum. Euſebius & Apollinaris. xxv. &. xxx. uolumina condiderunt. Lege eos: & īuenies nos comparatione eoꝝ imperitiſſimos: Et poſt tanti temporis ocium: uix quaſi per ſomnium qd̓ pueri didicimus recordari: Iulianus Auguſtus ſeptem libros in expeditione Parthica aduerſum Chriſtum euomuit: &iuxta fabulas poetarum ſuo ſe enſe lacerauit. Si contra hunc ſcribere tentauero: puto interdices mihi: ne rabidūcanem philoſophoꝝ & Stoicorum doctrinis. i. Herculis claua repercutiam? Quanꝗͣ Nazarenum noſtrum: &ut ipſe ſolebat dicere Galilæum: ſtatim in prælio ſenſerit: & mercedem linguæ putidiſſimæ contumeliis perfoſ-ſus acceꝑit. loſephus antiquitatem approbans iudaici populi: duos libros ſcripſit contra Appionem Alexandrinum grammaticum: & tanta ſecularium profert teſtimonia: ut mihi miraculum ſubeat quomodo uir hebræus& ab infantia ſacris litteris eruditus: cunctam græcorum bibliothecam euoluerit. Quid loquar de philōe: queueſ alterum: uel ſecundum iudæum Platonem: critici ꝓnūciant? Curram per ſingulos. Quadratus apoſtoloꝝdiſcipulus: & Atheniēſis pontifex eccleſiæ nōne Adriano principi Eleuſinæ ſacra in uiſenti librū pro nr̄a religione tradidit? Et tantæ admirationi oīum fuit: ut perſecutionē grauiſſimā illius excellēs ſedaret ingeniū? Ariſtidetlxvi ij.