Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
XLIIIr
Einzelbild herunterladen
 

culatus fuit: & ſacrī fontis lauacro pluribus ibi baptizatis dedicauit: hūc omni ſorde purgari facias: quatenusin eccleſia ibi fabricata ad honorem tanti apoſtoli fidelium uota ꝑenniter reddantur. Hoc audiēs auguſtustus efficitur: purgatur locus: fabricatur eccleſia: & hæc cōſecratur ab eodem papa. Affuit ibi Auguſtus: & ſacrisſcriptis ueredarios toto orbi mandare ſtuduit: in hæc uerba. Notum eſſe uolumus omnibus Chriſtū pie colētibus beatū Petꝝ apoſtolū a deo nobis datū paſtorē & principem ſummo ſtudio uenerari uelle aſſidue: & maxme in hac die calēdaꝝ auguſtaꝝ: in quo ut deus a uobis ſoliti eramus adorari: ut ipſe pius paſtor præcibus deofuſis: nos & imꝑiū noſtrū adiuuare dignetur: ualete. Sāctus aūt Silueſter hūc diē celebrem oībus eccleſiis inſtituit. ut ſicut celebratur ad honorem terreni principis: ad decus celebretur clauigeri cæleſtis. Accipit aūt hæccelebritas nomē beati Petri apoſtoli aduincula: ꝓpter uinculoꝝ quæ ibi paſſus eſt & tormenta ut ibi abūdauipeccatū: ſuꝑabūdaret & gratia. hæc domus uinculoꝝ hoc ordine facta eſt domus ſanctaꝝ orationū. Hæc bre-uiter ad duo inꝗſita reſpondi: nunc ad pſalmum ueniam: & ſi beato petro conueniat: ut in nullo ueſtrū bonumdeſiderium fraudetur oſtendā. dicat ergo uerbis ꝓpheticis domino beatus Petrus. Domine ꝓbaſti me quoniāuocaſti: cognouiſti: quando præſumpſi: & auſus fui dicere: etiam ſi oportuerit me mori tecū: te negabo: Tuaūt cognouiſti oēs cogitatiōes meas a lōge ante eas cogitarē: ſemitā meā & directionē meam inueſtigaſti: &oēs uias meas præuidiſti & ꝓbaſti: ꝗa erat dolus in lingua mea: dicerē ſi me oportuerit mori tecū: te negabo: tu aūt firmaſti me: & poſuiſti manū tuā ſuꝑ me: firmaſti me de tua præſciētia eſſem negaturus: & po-ſuiſti manū tuā ſuꝑ me: ut peccatū lachrymæ ſequerētur. Mirabilis facta ē potētia tua ex me: cōfortata ē necpotero ad Conatus ſum negare: ꝓmiſi etiā me mori magis eligere ꝗͣ negātis crimē incurrere. ſed præſciētia tua ita cōfortata ē: ut potero ad: ꝗd nūc faciā? negaui dominū & magr̄m: nec ut ꝗdā opinātur hoīemnegaui. Ego illū negaui cui dixi. Tu es Chriſtus filius dei uiui. illū negaui. quē pedibus ambulātē ſuꝑ undaſ exptus ſum. Illū quē uoce ſola uidi mortuū uocātē de ſepulchro. Illū quē cælis patētibus uidi Moyſe & Helia:& uocē audiui ſuꝑ de cælo: hic ē filius meus dilectus: ipſum audite. Illū cæcū tactu ſuo illuminauit: uer-bo leproſos mūdauit: iuſſu dæmōia expulit: & multas uirtutes ſuæ deitatis oſtēdit. Quid nūc faciamus Nouatiane? Perdimus apoſtolū Petrū an recipimus reuertētē ad Chriſtū? Ecce Chriſtus recipit: tu eiicies? Sedclamat cōtra te Paulus. Si deus iuſtificat: tu qͣre cōdēnas? Dicis credite: baptizatis debet pœnitētibus ſubueniri: Ecce apoſtolo pœnitēti ſuccurritur: ē epiſcopoꝝ epiſcopus: & maior gradus redditur plorāti: ſublaturē denegāti. Quod ut doceā: illd oſtēdo: nullus apoſtoloꝝ nomē paſtoris accipit. ſoli .n. huius nominis ptātepoſt reſurrectionē ſuā Petro pœnitēti dominus cōceſſit: & negatus: quā ſolus habuit Petro tribuit ptātē: utſolū recuꝑaſſe: qd̓ amiſerat: ꝓbaretur: ueꝝ & multo amplius pœnitēdo: ꝗͣ negādo ꝑdiderat: acꝗ ſiſſe. hoc magbonus in electo diſcipulo formauit exemplū. ut oīs diſcipulus Chriſti ſit integro aīo: & pœniteat ſi ita eueneri-uel delinꝗͣt: nec noxiā ſibi ꝑmittere debet ut decreſcat. Sed tāto citius uincitur: tāto citius repurgatur. Certeomnis ſanctitas ad deū ducit: & omne peccatū ad diabolū. Et ſub domino bono poſiti: qūo credimus nobis poſſibilitatem ad diabolū eundi cōceſſam & reuertēdi ad dominū denegatā? Addo aliꝗd. Certe hoīem per pecca- a ſe recedere deus uult: & peccatorē ad ſe uenire oēm uult: & ſi illud potuit fieri: qd̓ deus uult: quantomagis pōt fieri: qd̓ deus uult? Ideo deniqꝫ cogitatio peccati eſt a deo ꝓhibita per naturam: ſed imperiū:ut laboris eius pugna incumberet: præmiū de certamine ꝓueniret. uoluit .n. deus homini operis fatigatōem relinq̄re: ne in aliqͣ detrimēti parte præmiū īpediret. Duos certe bonoꝝ & maloꝝ populos nemo ē neſciat. bonos dicius credētes: & peſſimos credētes. credētes ſub diabolo: & credētes ſub deo. Magna prædicatiotua: ſeruū diaboli ad te uocas: ſeruū dei a te repellis. qͣſi uelis deū lucrari qd̓ hēt: & ꝑdere qd̓ habet. Hincad dei cōputas diuitias: qd̓ poſſit deus mortuos ſuſcitare: & infirmos ſaluare poſſit. increduli mortui: &credentes: licet peccatores ſint: uiuūt in infirmitate ſua: & ſi ſaluator noſter habet: immo ꝗa habet ptātē: ſuſcitādi mortuos: qūo uirtutē habet quæcūqꝫ fuerint infirmitates curādi? Ex utroqꝫ latere blaſfematur a uobis penitentibus negatis effectū. Si. n. poſſe docetis infirmitatē oēm curare: ſed ſi nolit impiū arguitis. Si uelle& poſſe forſitan dixeritis: a deitate excluditis: ut miſericordiā uobis ex utroqꝫ latere cōdemnati denegetiscum negatis familiæ dei pereūti poſſe ſuccurri. Hactenus nouatianis ſim locutus: reuertamur ad apo-ſtolū pœnitētem & flētem amariſſime atqꝫ dicētem. Quo ibo a ſpiritu tuo? & quo a facie tua fugiam? Scio ꝗatu es Chriſtus filius dei uiui: quā ſciētiam reuelauit mihi caro & ſanguis: ſed pater tuus: in cælis eſt. Quofugiā? Qui te deū noui: & oīpotentē agnoui? Si in cælos aſcēdero: tu illic es: ſi deſcēdero in infernum: ades. Ibi.n. per paſſionē ſpecialiter deſcēdiſti ubi per potētiā tuam: ſicut ubiqꝫ: generaliter preſto es: Si ſumpſero pēnasmeas diluculo. i. ante lucē: pēnas hoc loco cogitatōibus ponit: quæ repētino uolatu ubiqꝫ ſunt. In cælo ī terrain abyſſo: & ubicūqꝫ finiūtur Maria. Si ergo inquit: illuc ante lucē tuæ reſurrectōis uadā: ubicūqꝫ inacceſſibilitas ſolet fugitiuū abſcōdere: ut illuc ire poſſim: manus tua deducet me: & quaſi fugitiuū tenebit me dextera tuaAnte lucē hic: ante reſurrectōem poſuit Saluatoris: ꝗa in tenebris fuit omne ſæculū iacēte domino in ſepulchroin quo tꝑe pœnitētia Petri agebatur. In quo etiā dicit forſitā tenebræ cōculcabūt me: & in tribus negatōibus ſiIs: tres fugaꝝ partes clauſas ſibi: ſi fugeret: memorabat in cælo: in inferno & in poſtremis maris. ergo negare.tenebræ ſunt: & fugere: cōculcatio tenebraꝝ. hoc timēs ne cōprehēſus ab ipſis tenebris cōculcaretur: quaſi tenebris malis ſuis ſubmerſus: opibus eēt deditus tenebraꝝ: habēs tractum perēnē: iuges lachrymas dolores æter-nios. Hoc .n. cōculcātur tenebræ mortis huius: qua corporaliter morimur. Si uere fuero moriēs inquitcuſcabor a tenebiis: ſed ad delitias ſanctoꝝ attingā: nox ipſa illuminatio mea ē in delitiis meis. Ibi .n. habebo lucem Chriſtum meum: qui non patitur obſcuritatem tenebraꝝ in cuius conſpectu nox ſicut dies illuminabi-