Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
XXXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

in deſenſu Chriſti ad inferos contemplatur: & paſſionem quoqꝫ ac reſurrectionem ipſius ueteris teſtamenti fi-innunciatam declarat.Xulta cælū: & in lætitia eſto terra. dies iſte amplius nobis ex ſepulchro radiauit: quā de ſole refulſitOuet infernus ꝗa reſolutus eſt: gaudeat ꝗa uiſitatus eſt: reſultet ꝗa ignotā lucē poſt ſæcula lōga uidit& in ꝓfundæ noctis caligine reſpirauit. O pulchra lux: quæ de cādido cæli faſtigio ꝓmicaſti: & interfuenta purpurea ſedētes in tenebris & in umbra mortis ſubita charitate ueſtiſti. Cōfeſtim igit̉ æterna nox in-feroꝝ: Chriſto deſcendente reſplenduit: ſiluit ſtridor ille lugentiū: dirupta ceciderūt uincula dānatoꝝ attonitæmentes obſtupuere: tortoꝝ oīs ſimul officina impia cōtremuit: Chriſtum repente in ſuis ſedibus uidit. Mo-igit̉ ferruginei ianitores deſcendēte Chriſto: talia inter ſe cæci umbroſa ſilētia: umbra ſubmurmurant: ꝗſ eſt iſte terribilis: & miro ſplendore coruſcus? Nūquid talē noſter excepit tartarus? Nunquid in nr̄a cauernatalē euomuit mūdus? Inuaſor eſt iſte: debitor: & fractor eſt: præcator: iudicē uidemus: non ſupplicē. Pu-gnare uenit: ſuccūbere: eriꝑe non manere. Vbi putatis ſocii nr̄i ac ianitores dormiebant: ille debellato-clauſtra uexabat? Iſte ſi reus eſſet: audax non eēt. Si aliqua delicta fuſcarēt: nunꝗͣ fulgore nr̄as tenebras diſſparet. Sed ſi deus: ut ꝗd huc uenit? Si eſt: ꝗd præſumpſit? Si deus: ꝗd in ſepulchro facit? Si: quare capti-nos ſoluit? Nūquid auctore nr̄o fœdus cōpoſuit? An forte & ipſum aggreſſus uicit: & ſic ad nr̄a regna trāſiuit? Certe mortuus: certe uictus erat. Illuſus eſt præliator nr̄ in mūdo: neſciuit ꝗa hic ſtragē ꝓcuraret infernoOcrux illa fallens gaudia nr̄a & parturiēs dāna noſtra. Per lignū ditati ſumus: per lignū euertimur. Periit ptāsilla: cunctis ſemꝑ populis formidata. Nullus ſub ſede nr̄a captiuus palpitauit. En qd̓ gemebūdum eſt exultat audiunt̉ antiqui fletus: nulli reſonant eiulatus: oīs mugitus gementiū obmutuit. Putaſne iſte ſine nr̄oredibit exitio? Nemo ad nos unꝗͣ uiuus intrauit: nemo ſic audax fuit: nemo ſic carnifices terruit: nunꝗͣ in hac habitatiōe nigra ſemꝑ & fuligine cæca: iocūdū lumen apparuit. An forte ſol de mundo migrauit? Sed nec cælumnobis aſtraqꝫ parēt: & tamen infernus lucet. Quid faciemus? Quo cōuertemur cōtra iſtū? Cruētas domos: &obtinere nr̄æ cauernæ portaꝝ cuſtodias non ualemus. male intrauimus: tantā lucē obtenebrare neꝗmus/ opprimere tāta uirtute præditū non ualemus. nr̄a quoqꝫ urgeri colla cōſpicimus: & de noſtro inſuꝑ interitu formidamus. Quid nobis ē cælo? Plagis recētioribus ultra iuſtā ultiōem flagellamur: nocte nr̄a cōtenti fuimus: antri.nr̄is occultabamur. Quare radiis ſolis ꝓdimur? Quare uiolētia diſturbamur? Quare in nr̄is ſedibus capti-uamur? Mox igit̉ Chriſtus in ipſos crudeles miniſtros pœnaꝝ acies dirigit: atqꝫ īplacabiles turmas: framea di-uina concidit. fremūt diri ſub tortore carnifices: & rabioſis adacti ſtridoribus cōtabeſcunt. Ipſa quoqꝫ antra ſerrei cubilis intrāte fortiſſimo a fortiore æternis uectibus colligant̉. hoc nāqꝫ ita futuꝝ dominus ipſe ꝓmiſerat dicens: nemo intrat in domū fortis: & uaſa eius diripit: niſi prius alligauerit fortem: & ſic uaſa eius diripiet. Triſtesigit̉ mox lugenteſqꝫ diuturno ſqualore turbæ: populiqꝫ uexati concurrūt. & rectoris ſui ueſtigiis aduoluuntur.Ecce apoſtolica dicta ꝓbant̉. in nomine leſu genu flectat̉: cæleſtiū terreſtriū & infernoꝝ. Mox igit̉ captiuæaīæ de cuſtodiis relaxatæ a tartaro ꝓdierūt: regnaqꝫ cæloꝝ iſta ſupplicatione deplorant. Veniſti tandē clæmentiſſimæ leſu: ſuccurre iam & parce feſſis. Nūc iſtas ſæuas extingue minas. Iam miſerandos reſolue mugitus. Redemiſti uiuos cruce tua: Eripe mortuos morte tua. pari nobiſcum ſorte mundus ipſe interierat: & ad aduentumtuū oīs creatura pendebat. tibi nr̄a tormenta ſuſpirabant: te ſemꝑ infernus iſte pauebat. hic es abſolue reosdum aſcenderis defende tuos. hic es uniuerſa clauſtra ſoluant̉: dum aſcenderis non claudantur. Tu ſolus ca-put draconis cōminuere potuiſti: tu portas æreas & uectes ferreos uoluiſti conterere. Pateat que ſumus præcā-tibus ianua. Lux non deſit pia: & ſi redieris ad corpus maieſtate tua: non priuet̉ infernus potētia tua. Poſt auditas itaqꝫ præces: poſt cōpoſitas leges: poſt demerſos in atræ uoraginis foſſa tortores: rex noſter hodie de inferistriumphator & laureatus exiuit. nec candidatū officiū deſuit: ſed læta principe ſuo oīs beatorū turba ꝓceſſi-ſicut in euangelio ſcriptū eſt: ꝗa reſurgente domino multa corpora ſanctoꝝ: dormierant: ſurrexerūt cum eo-& exeuntes de monumentis poſt reſurrectionē eius uenerunt in ſanctā ciuitatem: & apparuerūt multis. Repedat igit̉ ad ſtadiū ſuū triumphator iteꝝ uiuus: ut nouerit oīs mūdus: ꝗa rediuit ab inferis Chriſtus. Glorient̉ er-go credentes. Plaudāt manibus oēs gentes ꝗa rex noſter & in ſæculo triūphat̉: & inferos uicit. Beneficia dei nr̄. magna atqꝫ mirifica ſint: tamen nec noua ꝓbantur: neqꝫ ſubita: ſed ab initio ſæculi & prædicta ſunt oraculis& præfigurata myſteriis. Sacrā domini paſſionē ab ipſis mūdi coaleſcētis exordiis ueteris teſtamenti reſponſacecinerūt: & Chriſtum dominū prædicatū ac enūciatū ſuis fidelibus apparere: ex ipſorum libris & uoluminibus aſſerimus. ualidis abſqꝫ dubio nitit̉ priuilegiis: cauſam de aduerſarii aſſerit inſtrumētis. ſpecioſa uictoriaē: cōtrariā partē chartulis ſuis: uelut ꝓpriis laq̄is irretire: & teſtimonioꝝ ſuoꝝ uocibus confutare: & æmulū teli-ſuis euincere ut oppugnatoris tui argumēta tuis probent̉ utilitatibus militare. Itaqꝫ in domini nr̄i ꝑſona: exAdæ primi hoīs coſta mater cūctoꝝ uiuētiū Eua ꝓducit̉ ex huius ſacro latere & ſalutari uulnere: eccleſia omnium fideliū parēs reparāda mōſtrat̉. In eius typo Abel uictus occidit̉: & innocēs fraterna tanꝗͣ iudaica impietate mactat̉. Hic idem dominus in nouiſſima mūdi ſeneſcentis ætate per figurā beati Abrahæ longæui patris of-fertur ad uictimā: quo tēpore nouo ſacrificio in unici filii ſui iugulum pius parricida cōſurgit: ex improui-ſo artes oculis eius apparuit: ſicut eloquitur ſermo diuinus. & uidit Abrahā arietē inter uepres hærentem cornbus: inter uepres inquit. Requiramus quæ iſta ſit nouitas. i. in multitudine circunſtantium peccatoꝝ: hærētemcornibus. i. ad crucis cornua: clauorum confixione pendentem. ſicut in alio loco legimus: cornua in manibuseius ſunt. hoc ideo quia uenerandas manus eius patibuli brachia ſuſceperunt. inter ſpinas autem deputatus eſtquando ſpineo ſerto innocentiæ & iuſticiæ auctor illuſus eſt. Sed aliud introſpicere debemus: quidnam ſit:xxxvii