tate credendum eſt. Nam ſi Sāpſon trecentas uulpes cœpiſſe & colligaſſe per caudas atqꝫ interieciſſe lampadasardentes in medio caudaꝝ atqꝫ immiſiſſe per meſſes allophyloꝝ & incendiſſe eas cū ſtipulis & oliuētis uineiſꝙmemorat̉ ualde mihi difficilis formæ huius uel figuræ uidet̉ explanatio. Tentemus tamē aliqͣ ex his pulſare ꝓuiribus: & ponamus ſicut expoſitio nr̄a in ſuperioribus continet uulpes eſſe fallaces peruerſoſqꝫ doctores. HosSāpſon qui ueri & fidelis imaginē tenet doctoris capiens uerbo ueritatis caudam ad caudam colliget. i. aduer.ſantes ſibi & diuerſa a ſe inuicem ſentientes docenteſqꝫ confutet: atqꝫ ex ipſoꝝ uerbis propoſitiones collectioneſqꝫ accipiens in allophyloꝝ ſegetem ignē cōcluſionis emittat: & ex ꝓpriis eoꝝ argumentis oēs eoꝝ fructus atqꝫuineas & oliueta peſſimæ generatiōis incendat. Sed & ipſe numerus tercentaꝝ uulpiū quæ a ſemetipſis diuerſæ& diſſonantes erant triplicē formam indicant peccatoꝝ. Omne. n. peccatū: aut in facto aut in uerbo aūt in conſenſu mentis admittit̉. Veꝝ ne illud ꝗdem qd̓ in ſecundo libro Heſdræ ſcriptū diximus penitus omittēdum ē.Vbi cū ædificarentur ſancta ſanctoꝝ. i. cum fides Chriſti & ſanctoꝝ eius myſteria conderentur: inimici uerita-tis fideiqꝫ cōtrarii qui ſunt ſapientes huius ſæculi uidentes abſqꝫ grammatica & peritia philoſophica cōſurgermuros euangelii: uelut cū irriſione quadam dicūt ꝑfacile hoc poſſe deſtrui calliditate ſermonū: per aſtutas fallacias & argumenta dialectica. Hæc interim ꝗͣtū breuitas potuit pati de aſſumptis exemplis dicta ſufficiant. Nūciam ad ꝓpoſitū reuertamur. Videtur ergo in cantico canticoꝝ præceptū dari ab ſponſo amicis ſibi uirtutibus:ut capiant & arguant contrarias poteſtates quæ inſidiant̉ aīabus hoīum: ne exterminet eoꝝ initia fidei: florēqꝫuirtutum ſub ſpecie ſecretæ alicuius & occultæ ſapiētiæ quæ quaſi uulpes in foueis: ita in his hominibus qui ſemetipſos ad hæc ſectanda præbuerint deliteſcunt: & quo facilius confutari poſſint & argui: dum paruæ ſint uulpes ipſæ & initia habent peſſimæ perſuaſionis capi iubent̉. Nā ſi forte creuerit & maiores fuerint uulpes affe-ctæ iam nequeant ab amicis ſponſi: ſed ab ipſo fortaſſis ſolo ſponſo capi poterunt. Sed & ſancti quiqꝫ doctores& magiſtri eccleſiæ ſicut acceperunt poteſtatem calcandi ſuꝑ ſerpētes & ſcorpiones: ita accipiunt poteſtatē etiācapiendi uulpes. Sic. n. data eſt poteſtas eis ſuper oēm uirtutē inimici. Vna ſine dubio ex cæteris inimici uirtutibus eſt uulpes: quæ exterminat uineas: quæqꝫ cū adhuc parua eſt capi iubet̉: ſicut & in centeſimo. xxxvii. pſalmo beatus dicitur qui tenet: & allidet paruulos babylonis ad petram: nec permittit ſenſum babylonū creſcere īſemetipſo & augeri: ſed cum eſt in initiis allidit eum: & tenet ad petrā. Tunc. n. facile perimit̉. Sic .n. ordo explanationis percurrat. Capite uulpes nobis puſillas: quæ uulpes exterminant uineas florentes. Q uod aūt dicit nobis hoc eſt mihi ſponſo & ſponſæ: uel certe mihi & uobis qui eſtis ſodales mei. Poteſt autem & ita accipi. Capit-uobis uulpes & poſt diſtinctionem dici: puſillas exterminantes uineas: ut puſillas non tam ad uulpes quam aduineas referamus. ut uideantur puſillæ quidem uineæ exterminari poſſe. i. paruæ quæqꝫ animæ & initia habentes non firmæ & robuſtæ lædi poſſe a contrariis poteſtatibus: ſicut in euangelio dicitur. Siquis ſcandalizaueritunum de puſillis iſtis: in quo oſtenditur quia ſcandalizari non poteſt grandis & perfecta ſed puſilla & rudis anima: ſicut in pſalmo dicitur. Pax multa diligentibus nomen tuum: & non eſt illis ſcandalum. Simili ergo exem-plo poteſt uideri: ꝙ puſilla quæqꝫ uinea incipiens uidelicet anima poſſit a uulpibus .i. malignum cogitatiōibusuel prauis doctoribus lædi: perfecta uero & ualida non poſſit. Sed ſi capiantur a bonis doctoribus uulpes iſtæ:& abiiciantur ex anima: tunc proficiet in uirtutibus & florebit in fide. Amen.¶ Epiſtola beati Hieronymi ad Cyprianum: in qua primo ponit quid apud hebræos differant uel ſignificentmin & men: & exponit finem pſalmi octogeſimioctaui.Rater chariſſime Cypriane ſcito prænoſcēs quia ſi ſcribat̉ extrema littera: quæ appellat̉ min: expri-mit dexterā ſicut eſt illud in nomine Beniamin: qui interpretat̉ filius dextræ. Si autē men habeat: diēCuel dies ſonat. Eſt aūt ſenſus numeꝝ annoꝝ dierūqꝫ nr̄oꝝ: ꝗbus in hoc ſæculo nos uiuere decreuiſti:oſtende nobis: ut præparemus nos aduētui tuo: & contēpto errore mortalium: ad te pergere feſtinemus. cupia-muſqꝫ præſentiā tuā: & ad te feſtinemus corde ſapienti. Nihil. n. ita decipit humanū genus: ꝗͣ ꝙ dū ignorāt ſpatia uitæ ſuæ: longiorē ſibi ſæculi huius poſſeſſionē repromittunt. Vnde & illud egregie dictū eſt. Nullū tam ſenem eſſe: & ſic decrepitæ ſenectutis: ut non ſe adhuc uno plus anno uiuere ſuſpicet̉. Ad hunc ſenſum ꝑtinet ꝰillud qd̓ dicit̉: Memento mortis tuæ: & non peccabis. Qui. n. ſe recordatur quotidie eſſe moriturum: contēnitpræſentia: & ad futura feſtinat. Hoc eſt quod Dauid in alio præcat̉ loco dicēs: Ne auferas me in dimidio diesmeoꝝ priuſꝗͣ abeam: & nō ſubſiſtam. qd̓ ita exponit̉. Ne eo tꝑe facias me mori: quando adhuc putabā me eſſeuictuꝝ: ut poſſim peccata corrigere penitētia. Si .n. hoc feceris inuētus in delictis meis eſſe deſiſtam. nō ꝙ ſpemreſurrectionis neget: ſed ꝙ cū eo ſe neget poſſe ſubſiſtere: apud quē oēs qui in uitiis ꝑſeuerant: pro nihilo reputant̉. Vbi nos interpretati ſumus eruditos corde in ſapientia: alij tranſtulerunt cōpeditos uerbi ambiguitate decepti. Si. n. dicas ϖεπέδημενοις compeditos: ſin aūt ϖεπαιδεῦμενοίς eruditos ſignificat. Reuertere domineuſqꝫ quo: & exorabilis eſto ſuper ſeruos tuos. Lxx. ſimiliter. Quia agimus penitētiam: & ſcientes uitæ nr̄æ breuitatē ad te corde ſapienti cupimus ꝑuenire: & tu domine reuertere ad nos. Peccatis .n. nr̄is lōge receſſeras: & dimiſeras nos: ut ambularemus ſecundū uoluntatē & cogitationes noſtras. Quod autē infert uſqꝫ quo: illam habet intelligentiā: quā in duodecimo pſalmo legimus: uſqꝫ quo domine obliuiſceris me in finē. Qui. n. in anguſtia cōſtitutus eſt: ſeꝝ ei ur̄ dei auxiliū. & ꝓpterea īpēſius deprecat̉: ut cito adiutorē deū ſentiat: & nequaqͣ iratuiudicē ſed placatū. Imple nos matutina miſericordia tua: & laudabimus & lætabimur ī cūctis diebus nr̄is. LxxRepleti ſumus mane miſericordia tua. & exultauimus & lætati ſumus in oībus diebus nr̄is. In cūctis pene locishanc habēt. Lxx. cōſuetudinē: ut ꝗd̓ apud hebræos in futuꝝ oſtēdit̉: hoc illi quaſi iā factū & præteritū referāt.Hi ergo nō ut illi uoluerūt: dicūt ſe eē īpletos miſericordia dei matutina atqꝫ lætatos. alioꝗn ſi hoc factum erat: