placuiſſe diuino ſpiritui: ut etiam tempus & hora uiſionis ſcripturæ paginis mādaret̉: niſi & horæ iſtius & tꝑi-ratio aliquid cōferret ad ſciētiam filiis Abrahæ. ꝗbus utiqꝫ ſicut oꝑa Abrahæ faciēda: ita & uiſitationes iſtæ ſpirādæ ſunt. Qui enim pōt dicere: nox præceſſit: dies aūt appropinquauit: ſicut in die honeſte ambulemus: nōin cōmeſſatiōibus & ebrietatibus: non in cubilibus & impudicitiis: nō in cōtentiōe & æmulatōe. & cum hæc omnia trāſierit ſuꝑgreſſus: uidebit̉ tempus hoc: qd̓ nox præceſſit: & dies appropinquauit. & feſtinare nō ad initiūdiei. ſed ad meridiē: ut & ipſe ad gratiā ꝑueniat Abrahæ. Si enim lux quæ in ipſo eſt mētis: & puritas cordis clara fuerit & ſplēdida: iſte meridianū tempus in ſemetipſo hr̄e uidebit̉. & per hanc puritatē cordis quaſi in meridie poſitus deū uidebit: ſedens ad quercum mambræ: quod ad uiſionem interprætat̉. Apud uiſionem ergo ſe-det in meridie: qui uacat ad uidendū deum. Inde deniqꝫ non dicit̉ intra in tabernaculū: ſed foris ad oſtium ſedere tabernaculi. Foris etenim eſt extra corpus poſita mens eius: qui longe eſt a corporalibus cogitationibus: lon-ge a carnalibus deſideriis: & iō ab his oībus foris poſitum uiſitat deus. Eiuſdem quoqꝫ eſt myſterii: ꝙ & loſephcum frates ſuos ſnſcepiſſet in ægypto: in meridie eos paſcit: & in meridie adorāt eum cū muneribus. Proptereadeniqꝫ puto & de hiis: quæ iudæi in Saluatore cōmiſerunt: nullū euāgeliſtaꝝ uoluiſſe ſcribere: ꝗa meridie hæcgeſta ſunt: cum utiqꝫ ſexta hora non aliud ꝗͣ meridianum tēpus oſtendat: nullus tamē meridiē nominauit. SedMatthæus ita dixit: ab hora aūt ſexta tenebræ factæ ſunt ſuper oēm terram uſqꝫ in horā nonā. Lucas uero: eratiam quaſi hora ſexta: & tenebræ factæ ſunt ſuꝑ oēm terram uſqꝫ in horam nonā deficiente ſole. Sed & MarcusCum aūt eſſet facta hora ſexta tenebræ factæ ſunt ſuper oēm terram uſqꝫ in horā nonam. Vnde apparet: quia īuiſitatione ꝗdem Abrahæ & in conuiuio pr̄iarchaꝝ apud loſeph non indigebat: ut tempus iſtud ſub noīe ſextinumeri ſignificaret̉. ſed ut meridies diceret̉. Volebat. n. ſponſa quæ iam tunc in illis adūbrabat̉: diſcere ubi paſceret ſponſus: & ubi hr̄et cubile: & ideo meridiē noīat. Euangeliſtæ uero in his quæ narrabant non meridianitempus: ſed horæ ſextæ numeꝝ reꝗrebant: ad enarrādū ſcilicet ſacrificiū hoſtiæ eius: quæ oblata eſt in die paſchæ ꝓ redēptiōe hoīs: qui in die ſexta formatus eſt a deo poſtea ꝗͣ terra ꝓduxit animam uiuentē ſecūdum genusquadrupedia & repētia & beſtias terræ. Ob hoc igit̉ in præſenti loco illuminari ſponſa deſiderat pleno ſcientialumine: ne ꝑ inperitiā errans in aliquo: ſimilis efficiat̉ illis doctoꝝ ſcholis: quæ nō ꝑ ipſam dei ſapientiā: ſed pephiloſophoꝝ & principū huius mūdi exercent̉. Hoc enim & apoſtolus dicere uidet̉ in eo ubi ait: Quia loquimur dei ſapientiā in myſterio abſconditam: quā nemo principū huius mūdi cognouit. Et iteꝝ hæc eadē ſignificat cū dicit: Nō enim ſpiritū huius mūdi accepimus: ſed ſpiritū ꝗ ex deo eſt ut ſciamus quæ a deo donata ſuntnobis. Ob hoc ergo requirit ſponſa Chriſti meridiana cobilia: & plenitudinē ſcientiæ poſcit a deo: ne uideat̉ eēſicut una ex philoſophoꝝ ſcholis: quæ adoꝑta nominat̉: pro eo ꝙ plenitudo ueritatis apud eos tecta ē & adoꝑta. Sponſa aūt Chriſti dicit: Nos aūt reuelata facie gloriam dei ſpeculamur. Niſi cognoueris te o bona ſiue pul-chra inter mulieres: egredere tu in ueſtigiis gregū & paſce hædos tuos in tabernaculis paſtoꝝ. Vnius Chilonis.ſ. ex ſeptem: quos apud græcos ſingulares fuiſſe in ſapīa fama cōcelebrat: hæc inter cætera mirabilis fertur eſſeſententia: qua ait: Scito teipſum: uel cognoſce teipſum. Q uod tamen Salomon quē præceſſiſſe oēs hos tempore & ſapientia: ac reꝝ ſcientia in præfatione nr̄a docuimus: ad aīam quaſi ad mulierem ſub cōminatione quadāloquens dicit. Niſi cognoueris temetipſam o pulchra inter mulieres: & agnoueris pulchritudinis tuæ cauſas inde deſcendere ꝙ ad imaginem dei facta es: per qd̓ ineſt tibi plurimum naturalis decoris: & cognoueris quampulchra eras exinitio: ꝗͣuis & nunc iam præcellas cæteras mulieres: & pulchra inter eas ſola dicaris: tamen niſicognoueris teipſam quæ ſis: non .n. ex comparatione inferioꝝ uolo bonam uideri pulchritudinem tuam: ſed uttibi ipſi & decori tuo collata atqꝫ exæquata reſpondeas. Q uod niſi feceris: iubeo te exire: & in ultimis gregumueſtigiis collocari: & iam non oues neqꝫ agnos: ſed hædos paſcere. illos uidelicet: qui pro prauitate & laſciūia aſiniſtris ſtatuti ſunt regis in iudicio præſidentis: & cum tibi introductæ in cubiculum regum oſtenderem quæſumma ſunt bona: ſi non cognoueris temetipſam: oſtendam tibi etiā quæ ſunt ultima mala: ut ex utroqꝫ ꝓficiastam maloꝝ metu: quā bonoꝝ deſiderio Si. n. neſcieris temetipſam: & in ignorantia tui uixeris: nec ſcientiæ ſtudium geſſeris: ſine dubio nec tabernaculū ꝓprium hēbis: ſed & per paſtorum tabernacula diſcurres: & nunc inillius tabernaculis paſtoris paſces hædos inquietū aīal ac uagū: & peccatis deputatum. Hæc aūt patiens eris donec rebus ipſis & exꝑimentis intelligas: quantū mali ſit aīam neſcire ſeipſam: neqꝫ pulchritudinē ſuam: per quāpræcellat cæteras nō uirgines: ſed mulieres: illas. ſ. quæ corruptionē paſſæ ſunt: nec in uirginitatis integritate ꝑ-māſerūt. Hæc ſunt quæ ſpōſus poſt illa oīa quæ locuta fuerat ſpōſa: auſtera quadā cōminatione ſponſæ aīos adagnitionis ſuæ curā ſuſcitās: per ordinē ꝓpoſiti drāmatis dicit. Sed nunc cōſequenter: ut cætera ad Chriſtū hæ& ad eccleſiam referamus: qui ad ſpōſam ſuā: ad aīas .ſ. credentium loquens ſummam ſalutis & beatitudinis inſcientiæ agnitione cōſtituit. Qūo ergo aīa cognoſcat ſemetipſam: nec facile puto nec breuiter explicari poſſetamen pluribus pauca ex multis aꝑiræ tentabimus. Videt̉ ergo mihi duplici mō agnitionē ſui aīam caꝑe debere. Quid quidē ſit ipſa: & qualiter moueat̉ .i. quid ī ſubſtātia: & ꝗd in affectibus hēat: utputa ut intelligat ſi boni affectus ſit: aut nō boni: aut recti ꝓpoſiti: aut nō recti: & quidē ſi recti ſit: ſi erga oēs uirtutes eundē tenorenhēat: tā in intelligēdo: qͣ in agendo: an erga neceſſaria tantū & quæ in promptu ſunt. Et utꝝ in eo ſit ut recipiatꝓfectus: ut augeat̉ in intellectu reꝝ: augmentoqꝫ uirtutū: an in iſto ſtet & reſideat: in qd̓ potuit ꝑuenire: & utꝫerga ſemetipſam tātūmō uacet excolēdā: an ut alijs ꝓdeſſe & cōferre aliꝗd utilitatis ſtudeat: uel in uerbo doctrnæ: uel in exēplis geſtoꝝ poſſe. Si uero cognoſcat ſemetipſam nō eē boni affectus: neqꝫ recti ꝓpoſiti: in hoc ip-ſo ut intelligat: utꝝ ei ſatis deſit: & ꝓcul a uia uirtutū ſit: an in ipſa iā poſita ſit: ſciatqꝫ uiuere & incedere iā conetcupiens quæ in ante ſunt apprehēdere: & retro ſunt obliuiſci: ſed nōdum appropinquauerit: aut proxima qui-