poſt paululum inferens capreā & ceruū. In præſenti quoqꝫ libro pariter appellātur ceruus & caprea. Quodamodo enim cognita ſibi & uicina ſunt iſta animalia. Caprea .i. dorcas acutiſſime uidet. Ceruus īterfector ſerpētum ē. Quiſputas eſt dignus e nobis: qui iuxta dignitatē loci atqꝫ myſterii plenā poſſit explicare rationē? Or-mus dominū: ut nobis largiat̉ ſenſum ad ꝑcipiēdas ſcripturas: & poſſimus dicere: quō aperiet nobis leſus ſcrpturas? Quid igit̉ dicimus? quia dorcas hoc ē caprea ſecūdū eoꝝ phyſiologiā: ꝗ de naturis oīum aīaliū diſputāt: ex īſita ſibi ui nomē acceperit. Ab eo. .n. ꝙ acutius uideat. ι. απο τοῦ οξεός δερκειν dorcas appellata ē. Cęuus uero ſerpētū inimicus ac debellator ē: ita ut ſpiritu nariū eos extrahat d̓ cauernis: & ſuperata pernitie uen-ni eorū pabulo delectet̉. Forſitā ſaluator meus caprea fit iuxta θεωριαν: ceruus iuxta opera. Quænā iſta ſunopera? Interficit ipſe ſerpētes: contrarias fortitudines iugulat. Ideo dicam ei: tu cōtriuiſti capita draconū ſupeaquam: tu cōtriuiſti caput draconis. Similis ē fratruelis meus capreæ uel hinnulo ceruorū: ſuper mōtes domūdei. Bethel quippe interprætatur domus dei. Nō oēs montes domus dei ſunt: ſed qui montes eccleſiæ ſunt: Inueniuntur quippe & alij montes erecti: & cōſurgētes aduerſus ſcientiā dei: mōtes egyptioꝝ & allophyloꝝ. Vis ſcire ꝗa ſimilis ē fratruelis meus capreæ: aut hinnulo ceruoꝝ ſuper montes Bethel? Eſto mōs eccleſiaſticus: mondomus dei: & ueniet ad te ſpōſus ſimilis capreæ uel hinnulo ceruoꝝ ſuꝑ mōtes Bethel. Cernit ſponſum appro-pinquaſſe uicinus: ꝗ ante ſuꝑ mōtes uerſabatur & colles: aſſimulat eū trāſilientē atqꝫ ſalientē. Et poſt hoc ad ſ& ad alias adoleſcētulas adueniſſe cognoſcēs dicit. Ecce hic retro poſt parietē noſtrū. Si ædificaueris parietē qfeceris ædificationē dei: uēiet poſt parietē tuū ꝓſpiciēs ꝑ feneſtras Vna feneſtra unus ē ſenſus ꝑ hūc ꝓſpicit ſpōſus: Alia feneſtra alius ē ſenſus: & ꝑ hūc ſpōſus ſollicite cōtuet̉. Per quos ſenſus .n. nō ꝑſpicit ſermo dei? Quidſit āt ꝑſpicere ꝑ feneſtras: & quomo ꝑ eas ſpōſus aſpiciat: ſequēs docebit exēplū. Vbi nō ꝓſpicit ſpōſus: ibi morīuenit̉ aſcēdēs: ut legimus in Hieremia. Ecce mors aſcēdit per feneſtras noſtras. Quādo uideris mulierē ad cōcupiſcēdū eā: iam mors aſcēdit per feneſtras tuas. Eminens per retia. Intellige quia in medio laqueoꝝ ambula.& ſubtus machinas trāſeas īminētes. oīa retibus plena ſūt: diabolus laqueis cūcta cōpleuit. Si aūt uenerit tibi ſe-mo dei & cœperit eminere de retibus: dices. Aīa noſtra erepta ē de laqueo uenātiū: laqueus cōtritus ē: & nos librati ſumus. Benedicti uos a domino ꝗ fecit cælū & terrā. Eminet igitur ſponſus per retia tibi uiam faciens. leſu-deſcēdit ad terras: ſubiecit ſe retibus mundi. Vidēs magnum hominū gregē retibus impeditū: nec eum ab alioniſi a ſe poſſe cōſcindi: uenit ad retia aſſumens corpus humanū: quod inimicarū fortitudinū laqueis tenebaturea tibi dirupit: & loqueris: Ecce hic retro poſt parietē noſtrū ꝓſpitiens ꝑ feneſtras: eminēs ꝑ retia. cum eminurit: dicit tibi. Reſpōdet fratruelis meus: & dicit. Surge ueni ꝓxima mea: uiam tibi feci: conſcidi retia: ſic ueni acme ꝓxima mea. Surge ueni proxima mea: ſpecioſa mea: colūba mea. Cur ait ſurge? Cur ꝓpera? Ego ꝓ te ſuſtinui rabiem tēpeſtatum. ego fluctus qui tibi debebātur excepi. Triſtis ē facta aīa mea ꝓpter te uſqꝫ ad mortemSurrexi a mortuis: fractis mortis ianuis & inferni uinculis diſſolutis. Iō dico tibi: Surge ueni ꝓxima mea: ſpecioſa mea: colūba mea: quia hyems tranſiuit: pluuia abiit: flores uiſi ſunt in terra. Ego a mortuis ſurgens tēpeſtatecompreſſa: tranquillitatē reddidi. Et quia ſecūdum diſpēſatiōem carnis ex uirgine: & uoluntate patris creui: &ſapientia & etatæ ꝓfeci: flores uiſi ſunt in terra: tempus ſectionis adeſt. Sectio remiſſio peccatoꝝ ē. Oēm enī ra-mum ait in me manentē & afferētē fructum: pater meus mūdat: ut fructus maiores afferat. Habeto fructus: &priora quæ in te infructuoſa ſunt: auferentur. Tempus quippe ſectionis adeſt: uox turturis audita ē in terra noſtra. Nō ſine cauſa in ſacrificiis aſſumitur par turturū: aut duo pulli colūbarum. nam idē ualent: & nunꝗͣ dictūē ſeparatim par tantūmodo colūbaꝝ: ſed par turturum & duos pullos colūbarum. Columba ſpūs ſanctus eſt.Spus autem ſanctus quādo de magnis & occultioribus ſacramētis & quæ multi capere non poſſunt: loquitur:in turturis appellatiōe ſignatur .i. in eius auis quæ ſemper in montiū iugis: & in arborum uerticibus cōmorat̉:in uallibus autē & iis quæ ad hoīes uſqꝫ perueniunt: colūba aſſumitur. Deniqꝫ ſaluator quia hoīem ē dignatusaſſumere: & uenit ad terras: multiqꝫ tunc circa Iordanem peccatores erant: Iccirco ſpūs ſanctus non in turturēuertitur: ſed colūba fit. Inter nos ꝓpter hoīum multitudinē auis māſuetior conuerſatur. Turtur aūt uidetur uerbigratia Moyſi: & unicuilibet ꝓphetaꝝ recedētium ī montes & deſerta: & ibi accipientium ſermones dei. Voxergo turturis audita ē in terra noſtra. Ficus ꝓduxit groſſos ſuos. A ficu dignoſcite parabolam: cum ramus eiustener factus fuerit: & folia miſerit: ſcitote quia iuxta ē æſtas. Vult nobis dei eloquiū nunciare poſt hyemē: poſꝓcellas aīarum appropinquaſſe mēſem: & ait. Ficus ꝓduxit groſſos ſuos. uites floreſcūt: dederunt odorē. ſi iamrumpūtur in florem: tēpus adueniet: & erūt uuæ. Surge ueni ꝓxima mea: ſpecioſa mea: colūba mea. Hæc quaſuperius expoſuimus: ſponſus nō audiētibus adoleſcētulis: ſed ſola ſpōſa audiente loquitur. Volumus autem8ipſius iam audire ſermonē: loquētis ad ſpōſam. Surge ueni ꝓxima mea: columba mea: & ueni colūba mea ſubtegmine petræ. & Moyſes ſub tegmine petræ ponitur: ut uideat poſteriora dei in tegmine antemuralis. Primūueni ad quod ante murū ē: & poſtea poteris introire ubi murus eſt petræ. Oſtende mihi faciem tuam. Vſqꝫ adpreſentē diem ſimilia dicūtur ad ſponſam. Nec dū enim habebat fiduciā: ut reuelata facie gloriam domini cortemplaretur. Quia uero iam ornata ē atqꝫ compoſita: dicitur ei: Oſtende mihi faciem tuā. Nōdum enim eratuox eius ita ſuauis: ut mereret̉ ei dici: audire me fac uocem tuam. Quādo ergo didicit loqui? Tace enim ait &audi iſrael: & ſcito ꝗͥd loquar: & ſuauis facta ē uox eius ſponſo ſecundū illud ꝓpheticū: ſuauis fiat ei poſtulatiomea. Tūc ad eā ſponſus effatur: & audire me fac uocē tuā: ꝗa uox tua ſuauis ē. Si aꝑueris os tuū uerbo dei: dicetibi ſpōſus: uox tua ſuauis ē: & aſpectus tuus ſpecioſus. Quapropter cōſurgētes deprecemur dominū: ut dignefficiamur ſponſi ſermone. Sapientia chriſto leſu: cui eſt gloria & imperium in ſæcula ſæculorum AmeCōmentarium in Cantica canticoꝝ in quattuor libros uel homelias diſtinctū: quod in quodam exēplari no-