braico Pro patribus tuis erunt tibi filii: pones eos principes in uniuerſa terra. Et ex patris perſona nequaquamde filia: ſed rurſus ad filiā ſermo intelligi pōt: & ex ſpūs ſanctii & ex filioꝝ Choræ. Si ergo ad ſpōſam ſermo dirigit̉: ſpōſa aūt de natōibus cōgregata ē: cui ſupra dr̄ obliuiſcere populū tuū & domū pris tui: debemus ſponſæpres noſſe: ut cōſequēter nouerimus & filios. ꝓ patribus tuis de quibus ī Hieremia locuta ē: ꝗͣ falſa poſſederūpatres nr̄is idola: & nō eſt in eis qui pluat. Pro Platone ꝓ cæteris diuerſoꝝ dogmatū & erroꝝ magiſtris nati ſūttibi filii: quos conſtituiſti: principes tuos: & feciſti in populos præceptores. Vel certe aliter. O eccleſia filii tuquos genuiſti tibi: uertentur ī patres tuos: cū de diſcipulis eos feceris magiſtros: & in ſacerdotali gradu oīum teſtimonio collocaueris. Sin aūt pr̄es eccleſiæ ītelligimus Abraham Iſaac & lacob & reliquos pr̄iarchas: filios ꝗ īpatꝝ honore ſunt nati: apoſtolos intelligamus: qui miſſi ſūt a domino prædicare uſqꝫ ad extremū terræ: & baptizare credentes in noīe trinitatis. Sed quærit̉ qūo eccleſia degētibus patres habere poſſit Abraham Iſaac & lacob: cū ei ſupradictū ſit: obliuiſcere populū tuū & domū pr̄is tui. Legamus euangeliū: Nolite dicere pr̄em hē-mus Abrahā: potēs ē deus de lapidibus iſtis: hoc ē de duro corde gētiliū ſuſcitare filios Abrahæ: & ī alio loco: Sifilii eſſetis Abrahæ: opera Abrahæ faceretis. Et ī Geneſi ad ipſū Abrahā loꝗt̉ deus. In ſemīe tuo īquit benedicē-tur oēs gentes. Sicut .n. ille ī præputio ex fide iuſtificatus ē: ita & nos iuſtificabimur in eadē fide: ſi habuerimuꝫfidē & oꝑa pr̄is nr̄i Abrahā. Pōt hoc ipſū ad Saluatorē dici: uel a pr̄e uel a ꝓphetali choro & a ſpū ſācto. Pro pr̄ibus tuis ſtirpe uidelicet iudæoꝝ qui te reliquerunt & negauerunt: nati ſunt tibi filii apoſtoli. & de nationibuscredentes: quos conſtituiſti principes in uniuerſa terra. Memor ero nominis tui domine ī oī generatōe & generatōem. Propterea populi cōfitebunt̉ tibi in æternū & in ſæculū ſæculi. In hebraico. Recordabor nominis tuiomni generatōe & generatōem. ꝓpterea cōfitebunt̉ tibi populi ī ſæculū & ī æternū. qd̓ nos īterpretati ſumus:cōfitebūtur tibi. Symmachus trāſtulit laudabūt te. Regina qͣ ſteterat a dextris tuis ī ueſtitu deaurato & iuſſa fuerat obliuiſci populi & domus pr̄is ſui: & iteꝝ illi dictū erat: Pro pr̄ibus tuis nati ſunt tibi filii: cōſtitues eos prī-cipes ſuꝑ oēm terrā: ītelligēs ꝗͣta decoranda ſit gloria: & ꝗbus præmiis ſubleuāda: cōuertit ad ſpōſū uoces ſuas:& pollicet̉ recordaturā ſe ſemꝑ noīs ſpōſi ī omni generatōe & generatōem. Quod ꝓmiſit: uidemus expletū. Ipſa chriſtiana nobis oībus chriſtianoꝝ nomē īpoſuit: nomē nouū: ī quo benedicūtur oēs familiæ gentiū. Recordat̉ aūt nō ī una generatōe ſed ī oībus: uel cūctas ſignificās natōes: uel duas natōes iudæoꝝ atqꝫ gētiliū. Et quiahoc paꝝ ē: ſi ī duabus generationibus noīs domini recordet̉. ꝓpterea populi ꝗ īcccleſia fuerint. cōfitebūtur: &laudabūt dominū ī æternū & ī ſæculū ſæculi. Quādo & tu o filia Principia ſanctoꝝ mixta choro īter uirginesduceris ad regē: & ex domibus eburneis de lectabis ſpōſum ī honore tuo: tūc recordare & mei: qui huius pſal-mi tibi domino reuelante intelligentiam tribui. & dicito. Memor ero nominis tui: ut quæ partē intellexiſti car-minis ſi uita comes fuerit: & totum canticum canticorum.¶ Beati Hieronymi preſbyteri expoſitio pſalmi. xli. Sicut ceruus deſiderat ad fontes aquarum: ad renatos inuigiſia paſchæ habita.Mne pſalterium ſagaci mente perluſtrans: nuſꝗͣ inuenio: ꝙ filii Choræ aliꝗd triſte cantauerint. ſemꝑin pſalmis eoꝝ læta ſunt & iocunda: ſemꝑ terrenis humilibuſqꝫ contemptis cæleſtia & æterna deſide-rant: congruentes interpretationi nominis ſui. Siꝗdē Choræ interpretat̉ caluities. Quia ergo domi-nus noſter in loco Caluariæ crucifixus eſt & ſepultus: ꝗcunqꝫ in cruce eius credunt: hi filii Choræ .i. filii Caluariæ nominantur. Suꝑ qua Caluaria dominus noſter Ieſus poſt reſurrectionem: ad cæloꝝ regna conſcendensirridet̉ a paruulis & ab incredulis iudæoꝝ. Sed Helyſæum irridētes: urſi comederūt. Hoc de titulo ſcriptū di-xiſſe ſufficiat. nūc ad prius principiū reuertamur. Sicut ceruus deſiderat ad fontes aquaꝝ: ita deſiderat aīa meaad te deus. Ceruoꝝ natura eſt: ut ſerpentū uenena contemnant: qͣn potius naribus ſuis eos extrahant de cauer-nis: ut interficiant atqꝫ dilacerēt. Cū uenenum cœpit intrinſecus æſtuare: & ꝗͣuis eos nō poſſint occidere: tamenſitis ardorē & incendium tolerantes: tunc illi fontes deſiderant: & puriſſimis aꝗs fr̄uentia uenena reſtringuuntQūo itaqꝫ illi cerui deſiderāt fōtes aquaꝝ: niſi ꝗ de ægypto & de ſæculo recedentes īterfecerunt Pharaonem īaꝗs ſuis: & oēm exercitū eius ī baptiſmo necauerūt poſt īterfectionem diaboli deſiderant fontes eęccleſiæ patrē& filiū & ſpiritū ſanctum. De patre ꝙ ſit fons: ſcribit̉ ī Hieremia. Me dimiſerunt fontē aquæ uiuæ: & foderūt ſꝫbi lacus detritos: ꝗ non poſſunt aquam cōtinere. De filio quodā ī loco legimus. Dereliquerūt fontem ſapiētiæPorro de ſpū ſancto. Q ui biberit de aqua quæ de cælo oriet̉: ī eo fons aquæ fient ſalientis ī uitam æternam: ſtatim exponit̉ euangeliſta dicēte: ꝙ ex ſpiritu ſancto ſermo fuerit Saluatoris. Ex quo manifeſtiſſime liquet tres īeccleſia fontes trinitatis eē myſterium. Hos deſiderat aīa credentis: hos deſiderat aīa baptizantis: & dicit. Sitiuitaīa mea ī deū fontē uiuū. Nō. .n. leuiter uidere uoluit deū: ſed toto deſiderabat ardore toto ſitiuit incendio: ante-baptiſma cōſequeret̉. Loquebant̉ īter ſe inuicem atqꝫ dicebāt: ꝗͣdo ueniam & apparebo ante faciē domini? Eoce frēs demū impletū ē: qd̓ petebāt. Venerūt & ſteterunt ante faciē dei: apparuerūt ante faciē altaris: & myſte-riū ītellexerunt. Hoc .n. nō merent̉ uidere niſi illi: ꝗ ex cōſciētia & imo ꝓferūt corde. memorātes: Fuerūt mihi lachrymæ meæ panes die ac nocte. Per oēm .n. qͣdrageſimā uacauerunt orationi atqꝫ ieiunio: ī ſacco & cinere domierūt: futuram uitam peccatoꝝ ſuoꝝ confeſſione quærētes. Sed ꝗa fuderūt lachrymas & fuerūt triſtes: diciteis: Qui ſemināt ī lachrymis: ī gaudio metēt: & beati lugētes: quoniam ipſi conſolabuntur. ꝓ quibus uninuerſis cum illis diabolus īſultaret & diceret. Vbi ē deus tuus? Admiſſi & ī uitali fonte recreati: cōfidenter loquunt̉.Tranſibo ī locū tabernaculi admirabilis: uſqꝫ ad domū dei. Domus dei eccleſia ē: hoc eſt admirabile tabernacu-Ium: ꝙ habitauerit in eo uox exultationis & confeſſionis & ſonus epulantis. Gaudent quippe ſub fide & conſe-cutione uitæ æternæ: quam fratres noſtri nunc accipere meruerūt: angeliceli oēſqꝫ uirtutes. Si .n. ſuꝑ uno age-te pœnitētiam