ſit mendacium. Q uod ſi abſurdum eſt: cut ergo non aperte dicis officioſum mendacium defendendum? Niſforte nomen te mouet: quia non tam uſitatum eſt in eccleſiaſticis libris uocabulum officii: quod Ambroſius noſter non timuit: qui ſuos quoſdam libros utilium præceptoꝝ plenos de officiis uoluit appellare. An ſi officioſementiatur culpandus eſt quiſqꝫ: ſi diſpenſatiue approbandus? Rogo te mentiatur ubi legerit: qui hoc putat: qꝛ& in hoc magna quæſtio eſt: ſine aliquando boni uiri īmo uiri chriſtiani: qualibus dictū eſt: ſit in ore ueſtroeſteſt: non non. ut non ſub iudicio decidatis: & qui fide audiunt: perdes oēs qui loquuntur mendaciū. Sed hæc udixi & alia & magna quæſtio eſt. Eligat quod uoluerit: qui hoc exiſtimat ut mentiatur: dum tamen ab ſcribentibus auctoribus ſanctaꝝ ſcripturaꝝ & maxime canonicaꝝ inconcuſſe credatur: & defendatur abeſſe oīno men-dacium: ne diſpenſatores Chriſti: de quibus dictum eſt: hic iam queritur inter diſpenſatores: ut fidelis quis īue-niatur: tanꝗͣ magnum aliquid ſibi fideliter didiciſſe uideantur pro ueritatis diſpenſatione mentiri: cum ipſa fi-des in latino ſermone ab eo dicatur appellata: quia fit qd̓ dicitur. Vbi autem fit quod dicitur: mentiēdi utiqꝫ nōeſt locus. Fidelis igitur diſpenſator apoſtolus paulus proculdubio nobis exhibet in ſcribendo fidem: quia ueri.tatis diſpenſator erat non falſitatis: ac per hoc ueꝝ ſcripſit uidiſſe ſe petrum non recte ingredientem ad ueritatieuangelii: eiqꝫ in faciem reſtitiſſe: ꝙ gentes iudaizare cogeret. Ipſe uero petrus quod a paulo fiebat utiliter libertate charitatis: ſancta ac benigna pietate humilitatis accepit: atqꝫ ita rarius & ſanctius exemplum præbuit poſteris: quo non dedignarētur ſicubi forte recti tramitē reliquiſſent: etiam a poſterioribus corrigi: ꝗͣ paulus quoconfidenter auderent etiam minores maioribus pro defendenda euangelica ueritate ſalua fraterna charitate reſiſtere. Nam cum ſatius multo ſit a tenendo itinere in nullo ꝗͣ in aliquo declinare: multo eſt tamen mirabilius &laudabilius libenter accipere corrigentem: ꝗͣ audacter corrigere deuiantem. Laus itaqꝫ iuſtæ libertatis in paulo.& ſanctæ humilitaris in petro quantum mihi pro modulo meo uidetur: magis fuerat aduerſus calumniantemPorphyrium defendēda: ꝗͣ ut ei daretur obtrectandi maior occaſio: qua multo inordinatius criminaretur chrſtianos fallaciter uel ſuas lr̄as ſcribere: uel dei ſui ſacramenta tractare. Flagitas a me: ut aliquem ſaltem unū oſtēdam: cuius in hac re ſententiam ſim ſecutus: cum tu tam plures nominatim cōmemoraueris: qui te in eo quodaſtruis præceſſerunt petens: ut ſi te reprehendo errantem: patiar te errare cum talibus quoꝝ ego fateor neminēlegi. Sed cum ſint ferme ſex aut ſeptem: hoꝝ quatuor auctoritatem tu quoqꝫ infringis. Nam Laodicenum: cuius nomen taces: dicis nuper de eccleſia egreſſum. Alexandrum autem ueterem hæreticum: Origenem uero acDidymum reprehenſos abs te lego in recentioribus opuſculis tuis: & non mediocriter: nec de mediocribus quæſtionibus ꝗͣuis Origenem mirabiliter ante laudaueris. Cū iis ergo errare puto: quia nec te ipſe patieris: ꝗͣuis hocperinde dicatur: ac ſi in hac ſententia non errauerint. Nam quis eſt: qui ſe uelit cum quolibet errare? Tres igiturreſtant. Euſebius: Emiſenus: Theodorus Heracleotes: & quem paulo poſt cōmemoras Ioannes: qui dudum inpontificali gradu conſtantinopolitanam rexit eccleſiā. Porro ſi queras: uel recolas quid hinc ſenſerit noſter Ambroſius: quid noſter itidem Cyprianus: inuenies fortaſſe nec nobis defuiſſe: quos in eo: quod aſſerimus ſequere-mur: ꝗͣqͣ ſicut paulo ante dixi: tantummodo ſcripturis canonicis: hanc ingenuam debeam ſeruitutem: qua easſolas ita ſequar: ut ſcriptores earum: nihil oīno in eis erraſſe: nihil fallaciter poſuiſſe: non dubitem. Proinde cumquæro tertium: ut tres etiam ego tribus opponam. Poſſem quidem ut arbitror facile reperire: ſi multa legiſſem.Verūtamen ipſe mihi pro his omnibus: immo ſuper hos oēs apoſtolus paulus occurrit. Ad ipſum confugio: adipſum ab omnibus qui aliud ſentiunt lr̄aꝝ eius tractatoribus prouoco: ipſum interrogans appello: & requiro ineo quod ſcripſit ad galathas: uidiſſe ſe petrum: non recte ingredientem ad ueritatem euangelii: eiqꝫ propterea īfaciem reſtitiſſe: ꝙ illa ſimulatiōe gentes iudaizare cogebat. Vtrū ueꝝ ſcripſerit: an forte neſcio qua diſpēſatiuꝫfalſitate mentitus ſit: & audio eum paulo ſuperius in eiuſdem narrationis exordio religioſa mihi uoce clamantēQuæ autem ſcribo uobis: ecce coram deo: quia non mentior. Dent ueniam quilibet aliud opinantes: Ego ma-gis credo tanto apoſtolo in ſuis & pro ſuis lr̄is iuranti: ꝗͣ cuiqꝫ doctiſſimo de alienis litteris diſputanti. Nec dicittimeo ſic Paulum efendere: ꝙ non ſimularit errorem iudæorum: ſed uere fuerit in errore: quoniam neqꝫ ſimulabat errorem: qui libertate apoſtolica: ſicut illi tꝑi congruebat: uetera illa ſacramenta ubi opus erat agendo cōmendabat ea: non ſathanæ uerſutia decipiendis hominibus: ſed dei prouidentia pronunciandis rebus futuris.phetice conſtituta: nec uere fuerat in errore iudæoꝝ: qui non ſolum nouerat: ſed etiam inſtanter & acriter prædicabat eos errare: qui putabant gentibus imponenda: uel iuſtificationi quorūqꝫ fidelium neceſſaria. Quod aūdixi: eum factum iudæis: tanꝗͣ iudæum: & tanꝗͣ gentilem gentilibus: non mentientis aſtu: ſed compatientis affectu: quemadmodum dixerim: parum mihi uiſus es attendiſſe: immo ego fortaſſe nō ſatis hoc explanare potuerim. Neqꝫ enim hoc ideo dixi: ꝙ miſericorditer illa ſimulauerit: ſed quia non ea ſic ſimulauit: quæ faciebat ſimiIia iudæis: quemadmodum nec illa quæ faciebat ſimilia gentibus quæ tu quoqꝫ commemoraſti: atqꝫ in eo mequod non ingrate fateor adiuuiſti. Cum enim abs te queſiſſem ī epiſtola mea: quomodo putaretur: ideo factu-iudæis tanꝗͣ iudæus: quia fallaciter ſuſcepit ſacramenta iudæorum: & cum gentibus tanꝗͣ gentilis factus ſit: nectamen ſuſcepit fallaciter ſacrificia gentium. Tu reſpondiſti in eo factum gentibus tanꝗͣ gentilem: ꝙ præputiūrecepit: ꝙ indifferenter permiſerit ueſci cibis quos dānant iudæi: ubi qͣro utrum & hoc ſimulate fecerit. Quodſi abſurdiſſimum atqꝫ falſiſſimum eſt: ſic ergo & illa in quibus iudæoꝝ conſuetudini congruebat: libertate pridenti: non neceſſitate ſeruili: aut quod eſt indignius: diſpenſatione fallaci: potius ꝗͣ fideli. Fidelibus enim & iicognouerunt ueritater: ſicut ipſe teſtatur. niſi forte & hic fallit: omnis creatura dei bona eſt: & nihil abiiciendūquod cum gratiarum actione accipitur. Ergo & ipſi Paulo non ſolum uero: uerum etiam diſpenſatori: maximfideli: non ſolum cognitori: uerum etiam doctori ueritatis: omnis utiqꝫ in cibis creatura dei: non ſimulato ſeo