Argumentum.Rioribus cōtra ſe pro expoſitiōe apoſtolicæ reprehēſionis a btō Hieronymo ſcriptis epiſtolis & illiuscōmētario reſpōdet: cōfirmās uerā fuiſſe reprehēſionē Petri nō diſpēſatoriā & ſimulatā: in qua dicit cōHta Porphyriū iuſtā libertatē in defēſiōe euāgelii in paulo: & ſanctā humilitatē in Petro cōmendari. In uno ta-men Hieronymo cōſentiens atqꝫ cōfirmans: ſicut ab initio primitiis iudæoꝝ legalia fuiſſe ꝑmiſſa ſine ſpe ſalutis: ſic tꝑis progreſſu & reuelata fidei gr̄a tā iudæis ꝗͣ gētibus cōuerſis effecta mortifera.¶ Auguſtini ad beatū Hieronymū epiſtola prioꝝ oīum reſpōſiua: in qua ſuā ſnīam tuet̉: oſtēdens nō diſpenſaEpiſtola. CXIIII.aut ſimulatā: ſed dignā & uerā fuiſſe Petri reprehenſionē a paulo.Omino dilectiſſimo & in Chriſti uiſceribus honorando ſancto fratri & cōpreſbytero HieronymoAuguſtinus in domino ſalutem. Iam pridem charitati tuæ prolixam epiſtolam miſi: reſpondens ilIi tuæ: quam ꝑ ſanctum filium tuum Aſterium: nunc iā non ſolum fratrem: ueꝝ etiā collegā meummiſiſſe te recolis: quæ utrū in manus tuas ꝑuenire meruerit: adhuc neſcio: niſi ꝙ ꝑ fratrem ſinceriſſimum firmū ſcribis. Si ille qui primum gladio petiit: ſtilo repulſus eſt: ut ſit humanitatis meæ atqꝫ iuſticiæ accuſantem reprehendere: nō reſpondentē: Hoc ſolo tenuiſſimo indicio: utcūqꝫ cōiicio: legiſſe te illam epiſtolā meāIn ea quippe deploraui tantam inter uos extitiſſe diſcordiam: de quoꝝ tanta amicitia quaqꝫ uerſū eā fama diſfuderat: charitas fraterna gaudebat. Quod non feci: reprehēdendo in aliquo germanitatem tuam: cuius in eate aliquam culpam me cognouiſſe non auſus ſum dicere: ſed dolendo humanam miſeriā: cuius in amicitiis mutua charitate retinendis: qͣtalibet illa ſit: incerta ꝑmanſio eſt. Veꝝ illud malueram tuis noſſe reſcriptis: utꝝ mihueniam quō popoſceram: dederis ꝗd̓ apertius mihi intimari cupio: ꝗͣuis hilarior quidem uultus lr̄aꝝ tuaꝝ etiāhoc me impetraſſe: ſignificare uideatur: ſi tamen poſt lectam illam miſſæ ſunt: qd̓ in eis minime apparet: petisuel potius fiducia charitatis iubes: ut in ſcripturaꝝ campo: ſine noſtro inuicem dolore ludamus. Et quidē quartum ad me attinet: ſerio nos iſta: ꝗͣ ludo: agere mallem. Quod ſi hoc uerbum tibi ꝓpter facilitatem ponere placuit ego fateor maius aliquid expeto a benignitate tuaꝝ uirium: prudētiaqꝫ tam docta: & ocioſa: annoſa: ſtudioſa: ingenioſa diligentia: hæc tibi non tantum donante: ueꝝ etiam dictante ſpiritu ſancto: ut in magnis & labo-rioſis quæſtionibus: non tanꝗͣ ludentem in campo ſcriptutaꝝ: ſed in montibus anhelantem adiuues. Si aūt propter hilaritatem: quam eſſe inter chariſſimos diſſerentes decet: putaſti dicēdū eſſe Iudamus: ſiue illud apertu &planum ſit: unde colloquimur: ſiue arduum atqꝫ difficile: hoc ipſe edoce: obſecro te: quonā modo aſſequi ualeamus: ut cum forte nos aliquid mouet: ꝙ nobis: & ſi non cautius attendentibus: certe tardius intelligentibus: nonprobatum eſt. Et quid nobis uideatur: contra conamur aſſerere: ſi hæc aliquādo ſecuriore libertate dicamus: nōincidamus in ſuſpitiones puerilis iactantiæ: quaſi nr̄o noī famā uiros illuſtres accuſando q̄ramus. Si aūt aliꝗdaſpeꝝ qd̓ refellendi neceſſitate: deprōptū fuerit: quo tolerabile fiat: leniore circundamus eloquio litū melle gladium ſtringere nō iudicemur. Niſi forte ille modus eſt: quo utrūqꝫ hoc uitium: uel uitii ſuſpitionem caueamurſi cum doctiore amico ſic diſputamus: ut quicquid dixerit: neceſſe ſit approbare: nec querendi ſaltem cauſa: liceat aliqͣtulum reluctari. Tum uero ſine ullo timore offenſionis: quaſi in campo luditur: ſed miꝝ ſi nobis non illuditur. Ego enim fateor charitati tuæ: ſolis eis ſcripturaꝝ libris: quæ iam canonicæ appellātur didici hunc timo-rem: honorēqꝫ deferre: ut nullum eoꝝ ſcribendo erraſſe auctorem aliquid: firmiſſime credam. Ac ſi aliquid ineis offendero lr̄is: ꝗd̓ uideatur contrarium ueritati: nihil aliud ꝗͣ uel mendoſum eſſe codicem: uel īterpretem: nōeſſecutum eſſe qd̓ dictum eſt: uel me minime intellexiſſe: non ambigā. Alios autem ita lego: ut ꝗͣtalibet ſanctitate doctrina præpropolleant non ideo ueꝝ putem: quia ipſi ita ſenſerunt. Sed quia mihi: uel per illos auctore-canonicos: uel probabili ratione: ꝙ a uero non abhorreat perſuadere potuerunt. Nec te mi frater ſentire aliquidaliter exiſtimo. Prorſus inꝗͣ non te arbitror: ſic̄ legi tuos libros uelle: tanꝗͣ prophetaꝝ & apoſtoloꝝ: de quoꝝ ſcriptis ꝙ omni errore careant: dubitare nefarium eſt. Abſit hoc a pia humilitate & ueraci de temetipſo cogitationequa niſi eſſes pyrditus: non utiqꝫ diceres: utinam mereremur complexus tuos: & collatione mutua uel doceremus aliqua: uel aliqua diſceremus. Quod ſi teipſum conſideratione uitæ ac moꝝ tuoꝝ non ſimulate non fall-citer dixiſſe credo: quāto magis æquum eſt me credere apoſtolum paulum nō aliud ſenſiſſe qͣ ſcripſit: ubi ait dpetro & Barnaba cum uiderem quia non recte ingrediuntur ad ueritatem euangelii: dixi petro coram oībus. Situ cum ſis iudæus gentiliter & non iudaice uiuis: quō gentes cogis iudaizare? De quo enī certus ſum: ꝙ me ſcribendo uel loquendo non fallat: ſi fallebat apoſtolus filios ſuos: quos iteꝝ paturiebat: donec in eis chriſtus: ideſtueritas formaretur: quibus cum præmiſiſſet dicens: Quæ autem ſcribo uobis ecce coram deo quia non men-tior: non tamen ueraciter ſcribebat: ſed neſcio qua diſpenſatoria ſimulatione fallebat uidiſſe ſe petrum & Barnabam non recte ingredientes ad ueritatem euangelii: ac petro in faciem reſtitiſſe: non ob aliud niſi ꝙ gentes cogeret iudaizare. At enim ſatius eſt credere apoſtolum paulum aliquid non uere ſcripſiſſe: qͣ apoſtolum petrum aIiquid non recte egiſſe. Hoc ſi ita eſt: dicamus ꝙ abſit ſatius eſſe credere mentiri euangelium: qͣ negatum eſſe apetro Chriſtum: & mentiri regnoꝝ librum: ꝗͣ tantum prophetam a domino deo tam excellenter electum in cōcupiſcenda atqꝫ abducenda uxore aliena commiſiſſe adulterium: & in marito eius necando tam horrēdum homicidium. Immo uero ſanctam ſcripturam in ſummo & cæleſti auctoritatis culmine collocatam de ueritate eius certius ac ſecurius legam: & in ea hoīes uel approbatos uel emēdatos uel damnatos ueraciter diſcam potiusꝗͣ humana facta: dum in quibuſdam laudabilis excellentiæ perſonis aliquando credere timeo reprehendendaipſa diuina eloquia mihi ſunt ubiqꝫ ſuſpecta. Manichæi plurima diuinaꝝ ſcripturaꝝ: quibus eoꝝ nefarius er-ror clariſſima ſnīaꝝ perſpicuitate conuincitur: quia in alium ſenſum detorqͥre non poſſunt: falſa eſſe contendūt