dominū ſeq̄bamini: & in ea terra uīuebatis ſimul: in qua domīus humanis pedibus ambulās: pacē inquit meādo uobis: pacē meā relinquo uobis: uiris ætate maturis: & in eloꝗo domini hītātibus: uobis accidere potuit? Vere tētatio eſt uita humana ſuꝑ terrā. Heu mihi: ꝗa uos ſimul alicubi īuenire nō poſſū: forte ut moueor: ut doleout timeo ꝓcidere ad pedes ur̄os: flerē quantū ualerē: rogarē quantum amarē. Nunc unūquēqꝫ ur̄m pro ſeipſonūc utroqꝫ pro alterutro: & pro aliis maxime infirmis: ꝓ ꝗbus Chriſtus mortuus eſt: ꝗuos tanꝗͣ in theatro uitæhuius cū magno ſui periculi ſpectant: ne de uobis ea cōſcribēdoſ pargatis: quæ ꝗͣdoqꝫ cōcordantes delere nō poteritis: qui nūc concordare nolitis: aut quæ cōcordes legere timeatis: ne iteꝝ litigetis. Veꝝ dico charitati tuæ: nihil me magis: ꝗͣ hoc exēplū tremuiſſe: cū quædā ad me in epiſtola tua legerē tuæ īdignationis indicia: & nō tā illa de Entello & boue laſſo: ubi mihi tā hilariter iocari: ꝗͣ iracūdæ minare uiſus eſt: ꝗͣ illud qd̓ ſerio te ſcripſiſſe ſatis apparet: unde ſupra elocutus ſū: plus fortaſſe ꝗͣ debui: ſed nō plus ꝗͣ timui: ubi aiſti: ne forte læſus iuſte expo-ſtulares. Rogo te ſi fieri pōt: ut inter nos q̄ramus: & diſſeramus aliꝗd: quo ſine amaritndīe diſcordiæ corda nr̄apaſcantur: fiat: ſi aūt nō poſſū dicere: quid mihi emēdandū uideat̉ in ſcriptis tuis: nec tu in meis: niſi cū ſuſpitiōeinuidiæ aut læſiōe amicitiæ quieſcamus ab his: & nr̄æ uitæ ſalutiqꝫ parcamus: minus certe aſſequatur illa: quæinflat: dū nō offendat̉ illa: quæ ædificat. Ego me lōge eſſe ſentio ab illa ꝑfectiōe de qua ſcriptū eſt: ſiquis in uer-bo non offendit: hic perfectus eſt uir: Sed plane in dei miſericordia puto me poſſe facile abs te petere ueniam: ſquid offēdi: ꝗd mihi aꝑire debes: ut cū te audiero lucreris fr̄em tuū. Neqꝫ. n. quia hoc ꝑꝑ lōginquitatē terraꝝ nōpotes facere inter me & te: propterea debes ſinere errare me: prorſus: qd̓ ad ipſas res: quas noſſe uolumus attinetſiquid ueri me tenere uel ſcio uel puto uel credo: in quo tu aliter ſentis: ꝗͣtum dat dominus ſine tua iniuria cona-bor aſſerere. Quod autē ꝑtinet ad offenſionē tuā: cū te indignatū ſenſero: nihil aliud ꝗͣ ueniā depræcabor. Necoīno arbitror te ſuccenſere potuiſſe: niſi aut hoc dicerē qd̓ dicere non debui: quia nec miror nos minus ſcire inuicē: ꝗͣ ſcimur a coniunctiſſimis & familiariſſimis nr̄is. In quoꝝ ego charitatē fateor: facile me totum proiiciopræſertim fatigatum ſcandalis ſæculi: & in ea ſine ulla ſollicitudine requieſco. Deum quippe illgͣ eſſe ſentio: inquem me ſecurum proiicio: & in quo ſecurus requieſco. Nec ī hac mea ſecuritate craſtinum illud humanæ fragilitatis incertum: de quo ſuꝑius geniui: oīno formido. Cum enim hoīem chriſtiana charitate flagrantē: atqꝫ mihi in hoc fidelem amicum factum eſſe ſentio: quicquid ei conſilioꝝ meoꝝ cogitationūqꝫ cōmitto: nō hoī cōmitto: ſed illi in quo manet: ut talis ſit. Deus enim charitas eſt: & qui manet in charitate: in deo manet: quā ſi deſeruerit: tantū faciat neceſſe eſt dolorē: ꝗͣtum manens fecerat gaudiū. Verūtamē ex amico intimo factus inimicus: q̄rat ſibi potius ꝗd̓ fingat aſtutus: nō īueniat qd̓ prodat iratus. Hoc aūt unuſꝗſqꝫ facile aſſequit̉: nō occultādo ꝗdfecerit: ſed nō faciendo qd̓ occultare uelit. Quod ſi miſericordia dei bonis piiſqꝫ cōcedit: ut īter inimicoſ quoſſibet futuros liberi ſecuriqꝫ uerſentur: aliena peccata ſibi cōmiſſa non prodant: quæ prodi timeant: ipſi nulla committant. Cum enim falſum quid a maledico fingitur: aut oīno nō læditur: aut certe integra ſalute ſola fama uexatur. Cū aūt malū ꝑpetrat̉: hoſtis eſt īmunis: etiā ſi nullius intimi loquacitate aut lite uulgetur. Quaproptequis prudentium non uideat: etiam tu ꝗͣ tolerabiliter feras amiciſſimi quondam & familiariſſimi incredibilesnunc inimicitias conſolante conſcientia: & quemadmodum uel quod iactitat uel qd̓ a quibuſdam forſitan creditur: in ſiniſtris armis deputes: ꝗbus nō minus ꝗͣ dextris contra diabolū dimicatur? Verūtamen illū maluerimaliquo modo mitiorē: ꝗͣ te iſto modo armatiorē. Hoc magnum & triſte miraculū eſt ex amicitiis talibus ad ha-inimicitias perueniſſe. lætum erit: & multo maius ex inimicitis talibus ad priſtinam concordiam reuertiſſe¶ Beati auguſtini epiſcopi ad Præſidium rogantis: ut prædictam epiſtolam beato Hieronymo contra ſe cōmoto tranſmittatEpiſtola. CVII.Omino beatiſſimo & merito uenerando fratri & conſacerdoti Præſidio auguſtinus in domino ſalutem. Sicut præſens rogaui ſinceritatem tuam: nunc quoqꝫ cōmoneo: ut lr̄as meas ſancto fratri & cōpreſbytero noſtro Hieronymo mittere nō graueris. Vt autem nouerit charitas tua: quemadmodūetiam tu illi pro mea cauſa ſcribere debeas: miſi exemplaria lr̄aꝝ & meaꝝ ad ipſum: & ad me ipſius. Quibus lectis pro tua ſancta prudentia ficile uidebis & modum meum quem ſeruandum putaui: & motum eius: quemnon fruſtra timui. Aut ſi ego quod non debui aliquid ſcripſi: non ad illum de me: ſed ad meipſum potius fraterna dilectione mitte ſermonem: quo correctus petam: ut ignoſcat: ſi meam culpam ipſe cognouero.¶ Beati Hieronymi poſt acceptā ſatiſfactionē mitius ſācto auguſtino epiſcopo reſcribētis de acriore ſuæ expoſtionis in Galathas ſe excuſantis: & deinceps ad mutuā chatitatē exhortantis. Epiſtola. CXIIIOmino uere ſancto & beatiſſimo papæ auguſtino Hieronymus in chriſto ſalutem. Cum a ſanctofratre noſtro Firmo ſollicite quærerem quid ageres: ſoſpitem te lætus audiui. Rurſum cum litterasnō dico ſperarē ſed exigerem neſciēte te ex africa ꝓfectū eſſe ſe dixit. Itaqꝫ reddo tibi per eū ſalutationis officia: qui te unico amore complectitur: ſimulqꝫ obſecro: ut ignoſcas pudori meo: ꝙ diu ut reſcriberenpræcipienti negare non potui: nec ego tibi: ſed cauſa cauſæ reſpondit. Et ſi culpa eſt reſpondiſſe: quæſo ut patiēter audias multo maior eſt prouocaſſe. Sed ceſſent iſtiuſmodi querimoniæ: ſit inter nos pura germanitas: & deinceps non quæſtionum ſed charitatis ad nos ſcripta mittamus. Sancti fratres qui nobiſcum domino ſeruiunaffatim te ſalutant. Sanctos qui tecum Chriſti leue trahunt iugum: præcipue ſanctum & ſuſcipiendum papiAlipium: ut meo obſequio ſaluteſpræcor. Incolumen te & memorem mei Chriſtus deus noſter teneatur oīpotens. Domine uere ſancte & beatiſſime papa: ſi legiſti librum explanationum in Ionam: puto ꝙ ridiculam cu-curbitæ nō recipias quæſtionē. Sin aūt amicus ꝗ me primus gladio petiit: ſtilo repulſus ē: ſit hūanitatis tuæ atꝗiuſficiæ accuſantē reprehēdere: nō reſpōdentē. In ſcripturaꝝ ſi placet cāpo ſine nr̄o inuicē dolore ludamu.clxvii.