Ita & ipſe uere correctus eſt. Et paulus uera narrauit: ne ſancta ſcriptura: quæ ad fidē poſteris edita eſt: admiſſa auctoritate mendacii tota dubia nutet: & fluctuet. Nō .n. pōt aut oportet lr̄is explicari: ꝗͣta & ꝗͣ inexplicabiliamala cōſequant̉: ſi hoc cōceſſerimus. Poſſet aūt oportune: minuſqꝫ ꝑiculoſe demōſtrari: ſi corā inter nos colloqͣremur. Hoc ergo iudæoꝝ Paulus dimiſerat: ꝗd malū hēbāt. Et in primis illud: qd̓ ignorantes dei iuſticiā: & ſuāiuſticiā uolentes cōſtituere: iuſticiæ dei: nō ſunt ſubiecti. Deinde ꝙ poſt paſſionē & reſurrectionē Chriſti: datoac manifeſtato ſacr̄o gratiæ ſecundū ordinē Melchiſedech adhuc putabāt uetera ſacr̄a: nō ex cōſuetudine ſolēnitatis: ſed ex neceſſitate ſalutis eſſe celebrāda: quæ tamē ſi nunꝗͣ fuiſſent neceſſaria: infructuoſe atqꝫ inanitereis Machabæi martyres fierent. Poſtremo illud qd̓ prædicatores gr̄æ chriſtiāos: Iudei tanꝗͣ hoſtes legis ꝑſeque-bant̉: hos atqꝫ huiuſmodi errores & uitia dicit ſe dānare: & ut ſtercora arbitratū: ut chriſtū lucrifaceret: non obſeruatiōes legis: ſi more patrio celebrarent̉: ſicut & ab ipſo celebrata ſūt: ſine ulla ſalutis neceſſitate: nō ſicut iuꝫdæi celebrādas putabāt: aut fallaci ſimulatiōe: qd̓ in Petro reprehēderat. Nā ſi ꝓpterea illa ſacr̄a celebrauit: ꝗſimulauit ſe iudæū: ut illos lucrifaceret: cur etiā nō ſacrificauit cū gētibus: ꝗa & iis: qui ſine lege erāt: tanꝗͣ ſine lege factus eſt: ut eos quoqꝫ lucrifaceret: niſi ꝗa & illud fecit: ut natura iudæus: & hoc totū dixit: nō ut fallaciter ſetingeret eſſe qd̓ nō erat: ſed ut miſericorditer eis ita ſubueniēdū eſſe ſētiret: ac ſe ipſe in eodē errore laboraret: nōſcilicet mētientis aſtutia: ſed cōpatiētis affectu? Sed eoipſo loco generaliter intulit: factus ſū infirmis infirmusut infirmos lucrifacerē: ut ſequens cōcluſio: oībus oīa factus ſū: ut oēs lucrifacerē: ad hæc referēda intelligaturut cuiuſqꝫ infirmitatē tanꝗͣ in ſe ipſo miſeratus appareat. Nō. n. & cū diceret: quis infirmatur: & ego nō īfirmor:infirmitatē alterius ſimulaſſe potius ꝗͣ cōdoluiſſe uolebāt intelligi. Quare aripe obſecro te īgenuā & uere chriſtianā cū charitate ſeuaritatē ad illud opus corrigendū atqꝫ emendandū: & ϖαλινοδίαν ut dicitur cane: Incōparabiliter. n. pulchrior eſt ueritas chriſtianoꝝ: ꝗͣ Helena græcoꝝ. Pro iſta .n. fortius nr̄i martyres aduerſus hā-Sodomā: ꝗͣ pro illa Herōes aduerſus Troiā dimicauerunt. Neqꝫ ego hoc iō dico: ut oculos cordis recipias: quesabſit: ut amiſeris: ſed ut aduertas: quos cū hēas ſanos & uigiles: neſcio qua diſſimulatiōe auertiſti: ut nō intende-res: quæ cōſequant̉ aduerſa: ſi ſemel creditū fuerit poſſe honeſte atqꝫ pie accipi: ſcriptorē diuinoꝝ libroꝝ in ali-qua ſui oꝑis parte mentiri. Scripſerā iā hinc aliquādo ad te epiſtolā: quæ nō perlata eſt quia nec is ꝑrexit: cui ꝑferendā tradiderā: ex qua illud mihi ſuggeſtū eſt: cū iſtā dictarē: qd̓ in hac quoqꝫ prætermittere nō debui: ut ſialia eſt ſnīa tua: eadēqꝫ melior: timori meo libenter ignoſcas. Si enim aliter ſentis: uerūqꝫ tu ſentis: nam niſi ueꝝſit: melius eſſe non pōt: ut nō dicā nulla certe nō magna culpa: meus error ueritati fauet: ſi recte in quoꝗͣ ueritaspōt fauere mendacio. De Origene aūt ꝗd̓ reſcribere dignatus es: iā ſciebā: non tantum in eccleſiaſticis lr̄is: ſed ioībus recta & uera quæ inuenerimus approbare atqꝫ laudare: falſa uero & praua improbare atqꝫ reprehende-re. Sed illud de prudentia doctrinaqꝫ tua deſiderabam: & adhuc deſidero: ut nota nobis facias ea ipſa eius err-ta: quibus a fide ueritatis ille uir tantus receſſiſſe cognoſcitur. In libro etiam quo cunctos quoꝝ meminiſſe po-tuiſti ſcriptores eccleſiaſticos & eoꝝ ſcripta cōmemoraſti: cōmodius fieret: ut arbitror: ſi nominatis eis quos hæreſiarchas eſſe noſti: quando ne ipſos quidem prætermittere uolueris: ſubiungeres etiam in quibus cauendi eſſent: ꝗͣꝗͣ nōnullos etiam prætermiſeris: qd̓ ſcire cuperem: quo conſilio factum ſit. Aut ſi illud uolumen forte onerare noluiſti: ut commemoratis hæreticis non adderes: in quibus eos catholica damnarit auctoritas: quæſo negraue ſit lr̄ario labori tuo: quo non mediocriter per domini noſtri gratiam in latinam linguam ſanctoꝝ ſtudia& accendiſti & adiuuiſti: id quod ibi per humilitatem meam fraterna charitas indicit: ut ſi occupationes tuæſinunt oīum hæreticoꝝ diuerſa dogmata: qui rectitudinem fidei chriſtianæ uſqꝫ ad hoc tempus uel impudentia uel pertinacia deprauare conati ſunt: uno libello breuiter digeſta edas in notitiam eorum: quibus autem nōuacat propter negocia: aut nō ualent propter alienam linguam tam multa legere atqꝫ cognoſcere. Diu te rogaiſi hoc ſoleret eſſe indicium minus de charitate præſumentis. Nunc in terea fratrem noſtrum in Chriſton multū commendo benignitati tuæ: cuius in nr̄is regionibus exiſtimatiōi bonū corā deo teſtimoniumperhibemus.¶ Argumentum.Dduas priores epiſtolas reſcripta poſtulat: miratur ꝙ noua eius editio libri Iob ex hebræo a ueteri ſe-cūdū. lxx. īterpretes diſſonaret: hortat̉ ut potius uterē editionē græcā ſecūdū. lxx. latine ueritati reddatx auctoritatē etiā ab apoſtolis approbatā: ꝗͣ nouā texat ex hebræo: ꝗͣ eccleſia haud facile ſit receptura.ati Auguſtini epiſcopi ad beatū Hieronymū preſbyteꝝ ad reſcribēdū prouocātis & ad īterpretationē ſcripturaꝝ ex græco ſecundum. lxx. interpretes exhortantis.Epiſtola. CVI.Omino uenerabili & deſiderabili ſancto fratri & cōpreſ bytero Hieronymo Auguſtinus in domīoſalutē. Ex quo cœpi ad te ſcribere: aut tua ſcripta deſiderare: nunꝗͣ mihi occurrit occaſio: ꝗͣ ut ꝑ deſeruum ac miniſtꝝ fideliſſimū mihiqꝫ ꝑchariſſimū mea tibi offerretur epiſtola: qualis filius nr̄ Cprianus diaconus. per hunc certe ita ſpero lr̄as tuas: ut certius in hoc reꝝ genere quicꝗͣ ſperare nō poſſim. Namnec ſtudium in petendis reſcriptis memorato filio noſtro deerit: nec gratia in promerendis: nec diligentia in cu-ſtodiendis: nec alacritas in perferendis: nec fides in reddendis: tantum ſi aliquo modo merear. Adiuuet domīus& adſit cordi tuo & deſiderio me o: ut fraternam uoluntatem nulla maior uoluntas īpediat. Quia duas ergo iāepiſtolas miſi: nullam autem tuam poſtea recepi: eaſdem ipſas rurſum mittere uolui: credens eas non perueniſle. Q uæ ſi & peruenerunt: ac fortaſſe tuæ potius ad me minime peruenire potuerunt: ea ipſa ſcripta quæ ianmiſiſti: iterum mitte: ſi forte reſeruata ſunt. Sin minus rurſus dicta quod legam: dum tamen his reſponderene graueris: quod iamdiu eſt ut expecto: primas etiam quas ad te adhuc preſbyter lr̄as præparaueram mittendas per quendam fr̄em nr̄m profutuꝝ: qui poſtea nobis collega factus iam ex hac uita migrauit: nec eas tun-