ſed huic deſiderio meo nulla epiſtola ſatis eſt. Vberius id poſſum per fratrem quem miſcendum & alēdum dulcibus atqꝫ utilibus ſermocinationibus tuis miſiſſe me gaudeo: & tamen quantum uellem nec ipſe qd̓ eius pacedixerim: forſitā capit: ꝗͣꝗͣ in nihilo me illi prætulerim. Ego enim me fateor tui capaciorem: ſed ipſum uideo fie-ri pleniorem: quo me ſine dubitatiōe antecedit: & poſtea qͣ redierit: qd̓ domino adiuuāte proſpertos fiat curſuꝫcum eius pectoris abs te cumulati particeps fuero: non erit īpleturus qd̓ in me adhuc uacuum erit: atqꝫ auidumſenſuum tuoꝝ. Ita fiet: ut ego etiā tunc egentior ſim: ille copioſior. Sane idem frater aliqua ſcripta nr̄a fert ſecū:quibus legendis ſi dignationē adhibueris: etiā ſincerā fraternāqꝫ ſeueritatē adhibeas quæſo. Non enim aliter ītelligo quod ſcriptum eſt. Emendabit me iuſtus in miſericordia: & arguet me: oleum aūt pctōris non īpingue-caput meum: niſi quia magis amat obiurgator ſanans: ꝗͣ adulator ungens caput. Ego aūt difficiſlime bonus iudex lego quod ſcripſerim: ſed aut timidior recto aut cupidior. Video etiā interdū uitia mea: ſed ea malo audirea melioribus: ne cū me recte fortaſſe reprehendero. rurſus mihi blandior: & meticuloſā mihi uidear in me potius ꝗͣ iuſtā tuliſſe ſententiam.ne libri uiroꝝ illuſtrum: & de eodē capitulo apoſtoli ad galathas: cuius inſer-¶ Eiuſdem ad eundē de reſcriptibitur argumentum.Ibꝝ uiroꝝ illuſtriū cōmēdat: ſed incongrue putat epitaphiū appellari: cū etiā uiuentiū īſcribant̉ opuſcula. Monet quoqꝫ Hieronymū: ut expoſitionē ſuā in apoſtolū ad galathas ingenua ſeueritate emen-det: ne omittendo officioſa mendacia: ſcripturaꝝ obroget̉ auctoritas: ſuā de ea re ſnīam aperit: putans īſtitutalegalia ſicut cōuerſis ex gentibus: ꝑnitioſa: ſic natura iudæis fuiſſe ꝑmiſſa dūmō in illis non ponerent ſpē ſalutisIn fine uero errores Origenis oſtēdit: & catalogū hæreticoꝝ rogat deſcribi.Epiſtola Auguſtini ad Hieronymum. CV.& cultu ſinceriſſimo charitatis obſeruādo: atqꝫ amplectēdo fr̄i & cōpreſbyte-Omino dilectiſſimro Hieronymo Auguſtinus in domīo ſalutē. Hēo gr̄am ꝙ ꝓ ſubſcripta ſaluatione mihi plenā epiſtolā reddidiſti: ſed breuiorem multū: ꝗͣ ex te uellē ſumere. tali uiro: a quo tꝑa ꝗͣtalibet occupet: nulIus ſermo ꝓlixus eſt. Quāꝗͣ itaqꝫ nos negocioꝝ alienoꝝ: eorūqꝫ ſæculariū curis circūſtemur īgētibus tamen epiſtolæ tuæ breuitati facile nō ignoſcerē: niſi cogitarē ꝗͣ paucioribus uerbis meis redderet̉. Quareaggredere quæſo iſtā nobiſcū lr̄ariā collocutionē: nec multu ad nos diſiungēdos liceat abſente corporali. ꝗͣꝗͣ ſi-mus in domino ſpūs unitate cōiuncti: etiā ſi ab ſtilo ꝗeſcamus: & faceamus. Et libri ꝗdē quos de horreo dominco elabocaſti: pene totū nobis te exhibēt. Si .n. ꝓpterea te nō nouimus: ꝗa faciē corporis tui nō uidimus: hoc mōnec ipſe te noſti: nā tu quoqꝫ nō uides eā. Si aūt tibi nō ob aliud notus es: niſi ꝗa noſti aīum tuū: & nos eū nō mediocriter nouimus in lr̄is tuis: in ꝗbus benedicimus dominū: ꝙ tibi & nobis oībuſqꝫ fr̄ibus: qui tua legūt: te talēdedit. Liber ꝗdē tuus īter cætera nō diu eſt: ꝙ uenit in manus nr̄as: & quæ ſit eius īſcriptio: neſcimus adhuc. Nōenim hoc codex ipſe ut aſſolet in liminari pagina prætēdebat: epitaphiū tamē appellari dicebat fr̄ apud quē inuentus eſt: qd̓ ei nomē tibi placuiſſe ut uideret̉: crederemus: ſi eoꝝ tātū hoīum: uel uitas: uel ſcripta legiſſemus:qui iā defūcti eſſēt. Cū uero multoꝝ: & eo tꝑe: quo ſcribebat̉: & nūc uſqꝫ uiuētiū ibi cōmemorarent̉̉ opuſculamiramur cur hūc ei titulū: uel īpoſueris: uel īpoſuiſſe credaris. Tamē utiliter a te conſcriptū: eundē libꝝ ſatis arprobamus. In expoſitiōe quoqꝫ epiſtolæ pauli apoſtoli ad galathas īuenimus aliꝗd: qd̓ nos multum moueat. Sienī ad ſcripturas ſāctas admiſſa fuerint: uelut officioſa mēdacia: ꝗd in eis remanebit auctoritatis? Quæ tandēde ſcripturis illis ſnīa ꝓferet̉: cuius pōdere cōtētioſæ falſitatis ſubruatur īprobitas? Statim. n. ut ꝓtuleris: ſi aliterſapit: qui cōtra nititur: dicet: illud qd̓ prolatū erit: honeſto aliquo officio ſcriptorē eſſe mētitū. Vbi .n. hoc nō po-terit? ſi poterit in ea narratiōe: quā exorſus apoſtolus ait. Quæ aūt ſcribo uobis: ecce corā deo: quia nō mentio-credi affirmariqꝫ mētitus: eo loco: ubi dixit de Petro & Barnaba: cū uiderē ꝗa nō recte ingrediebant̉ ad ueritatēeuangelii? Si enim recte ingrediebantur illi: iſte mētitus eſt. Si aūt ibi mētitus eſt: ubi ueꝝ dixit? An ibi ueꝝ dixiſſe uidebitur: ubi hoc dixerit: qd̓ lector ſapit? Cum uero cōtra ſenſum lectoris aliquid occurrerit: officioſo mēdacio deputabitur? Non enim deeſſe poterunt cauſæ eur exiſtimetur: non ſolum potuiſſe: ueꝝ etiam debuiſſementiri: ſi huic regulæ conceditur locus. Non opus eſt hanc cauſam multis uerbis agere: præſertim apud te-cui ſapienter prouidenti dictum ſatis eſt: nequaꝗͣ uero mihi arrogauerim ut ingenium tuum diuino dono aur-um: meis obolis ditare contendam: nec eſt quiſquam magis te idoneus qui opus illud emendet: neqꝫ enim a medocendus es: quomō intelligatur: qd̓ idem dicit: factus ſum iudæis tanꝗͣ iudæus: ut iudæos lucrifacerem: & catera quæ ibi dicuntur: compaſſiōe miſericordiæ non ſimulatione fallaciæ. Fit enim tanqͣ ægrotus qui miniſtratægroto: non cum ſe febres habere mentitur: ſed cum anīo condolens cogitat: quēadmodum ſibi ſeruiri uellet: ſipſe ægrotaret: nam utiqꝫ iudæus erat: chriſtianus autem factus: non iudæoꝝ ſacramenta reliquerat: quæ couenienter ille populus: & legitimo tꝑe quo oportebat: acceperat. Ideoqꝫ ſuſceperat ea celebranda: cum iam chriſtieſſet apoſtolus: ut doceret non eſſe pernitioſa iis: qui ea uellent ſicut a parentibus per legem acceperant cuſtodire: etiam cum in chriſto credidiſſent: non tamen in eis etiam conſtituerent ſpem ſalutis: quoniam per dominumleſum ſalus ipſa: quæ ipſis ſacramentis ſignificabatur: aduenerat. Ideoqꝫ gentilibus ꝙ inſuetos a fide reuocarentonere graui & non neceſſario nullo modo imponenda eſſe cenſebat. Quapropter non ideo Petrum emenda-uit: ꝙ paternas traditiones: obſeruaret: quod ſi facere uellet: nec mendaciter: nec incongrue faceret: ꝗͣuis enim iāſuperflua: tamen ſolita nō nocerent. Sed quoniam gentes cōgebat iudaizare: quod nullo modo poſſet: niſi ea ſicgeret: tanqͣ adhuc otiam poſt domini aduentum neceſſaria ſaluti forent: quod uehementer per apoſtolatumPauli ueritas diſſuaſit. Nec apoſtolus Petrus hoc ignorabat: ſed id faciebat: timens eos qui ex circūciſione erāt