Druckschrift 
1 (1490)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

uirginem uxorem duxit: nec tamen cognouit cognouit eam: ſed caſte procurans cuſtodiuit. lāqꝫ nonus a con-ceptione inſtabat menſis loſeph uxore alijs quæ neceſſaria erant aſſūpta Bethleē ciuitatē unde ipſe era-tētēdit. Factū eſt aūt eſſēt ibi: īpleti ſūt dies ut pareret: & peperit filiū ſuū primogenitū: ſicut ſācti euāgeliſtædocuerūt dominū nr̄um ieſū chriſtū: patre & filio & ſpū ſancto uiuit & regnat deus oīa ſæcula ſæculoꝝ. Beati Hieronymi ad Mineriū & Alexādrū monachos de reſurrectione carnis: ubi exponit illud apoſtoli acCorinthios: Omnes quidē reſurgemus: ſed non omnes īmutabimur ſecundū hæreticoꝝ catholicorūqꝫ ſenten-Epiſtola. CIII.tias: in fine ſe excuſans tomo in aliquibus cōmentariis Origenis utatur.N ipſo profectionis articulo ſancti fratris noſtri Syſinnii: qui ueſtra mihi ſcripta detulerat: hæcqualiacūqꝫ ſunt dictare cōpellor: nec poſſū ueſtrā cælare prudentiā: & obſecro ne hoc dictū referatis ad gloriā: quin potius ad plenā neceſſitudinē: dum ita uobis quaſi mihi loquor. Multas ſancto.rum fratrū ac ſocioꝝ de ueſtra prouincia ad me detulit q̄ſtiones: ad quas uſqꝫ ad diem epiphanioꝝlargiſſimo ſpatio me reſponſuꝝ putabā. Cūqꝫ furtiuis noctium lucubratiūculis ad plæraſqꝫ dictare: & expletisalijs me ad ueſtrā quaſi ad difficillimā reſeruarē: ſubito ſuperuenit aſſerens ſe ilico profectuꝝ. Cūqꝫ eum rogarem: ut differret iter: libere mihi cœpit famē obtendere monaſterioꝝ: ægypti neceſſitates: nili non plenas aquasmultoꝝ ī ediam: ut prope offenſam eſſet in dominū illū ultra uelle retinere. Itaqꝫ ſubtegmina & ſtamina: liciaꝗꝫ& telas quæ mihi ad ueſtrā tunicā parauerā uobis inconfecta tranſmiſi: ut quicquid mihi deeſt: ueſtro textateloquio. Prudentes eſtis & eruditi: & de Canina ut ait Appius facundia ad Chriſti diſertitudinē tranſmigraſtisNec magno mihi apud uos labore opus eſt: philoſophū quēdam in ſuadendo ruſticū eſſe ꝑpeſſum narranfabulæ uix dum dimidiū inquit dixerā: iam intellexerat. Itaqꝫ & ego tēpore coartatus ſinguloꝝ uobis qui in ſacram ſcripturā cōmentariolos reliqͦrunt ſentētias protuli: & ad uerbū plæraqꝫ interpretatus ſum: ut & me libe-rem qͥſtione: & uobis ueteꝝ tractatoꝝ mittatur auctoritas: qui in legendis ſingulis ac probandis non meæ uo-Iuntati: ſed ueſtro acquieſcatis arbitrio. Q uæritis quo ſenſu dictū ſit: & quomodo in prima ad corinthios epiſtola Pauli apoſtoſi ſit legendū: Oēs quidē dormiemus: aūt omnes īmutabimur: an iuxta quædā exēplaria oēs dormiemus: omnes aūt īmutabimur: utrūqꝫ enim in græcis codicibus inuenit̉. Suꝑ quo Theodorus heracleotes: quæ urbs olim perinthus uocabatur: in cōmentariolis apoſtoli ſic locutus eſt: oēs quidē non dormiemus omnes aūt īmutabimur. Enoch enī & Helias mortis neceſſitate ſuperata: ita ut erant in corporibus de ter-rena cōuerſatione ad cæleſtia regna tranſlati ſunt. Vnde & ſancti qui die cōſumationis atqꝫ iudicii in corpori-bus reperiendi ſunt alijs ſāctis: qui ex mortuis reſurrecturi ſunt: rapient̉ in nubibus obuiā Chriſto in aera:& guſtabunt mortē eruntqꝫ ſemꝑ domino grauiſſima mortis neceſſitate calcata. Vnde ait apoſtolus: oēsquidē non dormiemus: omnes aūt īmutabimur. Q ui enī ex mortuis reſurrexerint: & in nubibus uiuentes rapti fuerint: tranſibunt ad incorruptionē: & a mortalitate in īmortalitatē mutabunt̉: non in tēpore: ſaltē ī breui ſpatio: ſed in atomo & in puncto tēporis atqꝫ momēto: quo palpebra oculi moueri poteſt in nouiſſima tubaTanta enī fiet celeritate reſurrectio mortuoꝝ: ut uiui quos in corporibus ſuis cōſumationis tempus inueneritmortuos de inferis reſurgentes præuenire non ualeant. Quod manifeſtius Paulus diſſerens ait. Canet enī tu-ba: & mortui reſurgent incorrupti: & nos īmutabimur. Oportet enī corruptibile iſtud induere incorruptionē& mortale iſtud induere īmortalitatē: ut poſſit in utrāqꝫ partē uel in pœnis uel in cæloꝝ regno manere ꝑpetuoDiodorus tharſenſis epiſcopus præterito hoc capitulo in cōſequentibus breuiter annotauit: in eo ſcriptū eſt& mortui reſurgent incorrupti: & nos īmutabimur. Si inquit incorrupti reſurgent mortui: haud dubiū quin &ipſi ad meliora mutati: quid neceſſe fuit dicere & nos īmutabimur? An in hoc uoluit intelligi: incorruptiomunis ſit oīum: īmutatio aūt proprie iuſtuꝝ: dum ſolum incorruptionē & īmortalitatē: ſed & gloriā conſequuntur? Apollinaris licet alijs uerbis eadē quæ Theodorus aſſeruit quoſdā non eſſe morituros: & de præſentuita rapiendos in futurā: ut mutatis glorificatiſqꝫ corporibus ſint Chriſto: Quod nunc de Enoch & Heliacredimus. Didymus pedibus ſed uerbis in Origenis tranſiens ſententiā: contraria uia graditur. Ecce myſte-riū uobis loquor: omnes quidē dormiemus: omnes aūt īmutabimur: quod ita diſſeruit. Si non indigeret reſurrectio interprete: nec obſcuritatē haberet in ſenſibus nunꝗͣ Paulus poſt multa quæ de reſurrectiōe locutuseſt intuliſſet. Ecce myſteriū uobis dico: omnes quidē dormiemus: ideſt moriemur: non omnes aūt ſed ſoli ſāctīmutabuntur. Scio in nōnullis codicibus ſcriptū ſit: non quidē omnes dormiemus: omnes aūt īmutabimur.Sed conſiderandū: an ei quod præmiſſū eſt: omnes īmutabimur: poſſit conuenire quod ſequitur: mortui reſuigent incorrupti: & nos īmutabimur. Si enī omnes īmutabuntur: & hoc cōmune cæteris eſt: ſuperfluū fuit dicere: & nos īmutabimur. Quā ob ita legendū eſt: omnes quidē dormiemus: oēs aūt īmutabimur. Si enin Adā oēs moriunt̉: & in morte dormitio eſt: omnes ergo dormiemus ſiue moriemur. Dormit aūt iuxta idio-ma ſcripturaꝝ: qui mortuus eſt ſpe reſurrectionis futuræ. Omniſqꝫ qui dormit exꝑgiſcitur: ſi tamen ſubitauis mortis eum oppreſſerit: & mors ſōno fuerit copulata. Cūqꝫ omnes ita dormierint lege naturæ: ſoli ſancti incorpore & anima in melius mutabunt̉: ita ut incorruptio omniū reſurgentium ſit. Gloria aūt atqꝫ mutatio proprie ſanctoꝝ. Quodqꝫ ſequitur iuxta græcos ευτηρι πη ſiue ροπηοφθαλ μόῦ. Vtrūqꝫ enim legit̉: & noſtri interpretati ſunt in momento & in ictū ſiue in motu oculi: idem præfatus Didymus ita explanauit. Iuncta ſimulomniū reſurrectione rapient̉ obuiam Chriſto. Sed hi quos mors diſſoluerit præſens ſermo ſignificat. Quado enim dicit in puncto tēporis & in motu oculi atqꝫ momēto: futurā omniū reſurrectionē cunctam primæ& ſecundæ reſurrectionis fabulā excludit: ut alij primi: alii nouiſſimi reſurrecturi eſſe credantur. Atomus au-tem punctum temporis eſt: quod ſecari & diuidi poteſt. Vnde & Epicurus ex ſuis atomis mundum ſtruit: &uniuerſa