qui fideles ſunt ſubiectus eſt patri: quia omnes credentes īmo omne hoīum genus corporis ipſius mēbra repitantur. In his aūt qui increduli ſunt: ideſt iudæis & ethnicis & hæreticis inſubiectus eſſe dicit̉: quia pars mem-broꝝ eius non eſt ſubiecta fidei. In fine aūt mundi cū omnia mēbra regnantē uiderint Chriſtū: ideſt corpus ſuum: etiā ipſa ſubbiicient̉ Chriſto ideſt corpori ſuo: ut omne Chriſti corpus ſubiiciat̉ deo & patri: & ut ſit deusoīa in oībus: nō ait ut ſit pater oīa in oībus: ſed ut ſit deus: qd̓ ꝓpriū nomē eſt trinitatis: & tā ad patrē ꝗͣ ad filiū& ſpiritū ſanctū referri poteſt: ut humanitas ſubiiciat̉ diuinitati: humanitatē in hoc loco dicimus nō manſuetudinē & clæmentiā: quā græci φιλανθρόπέίαν uocant: ſed omne hoīum genus. Porro qd̓ ait: ut ſit oīa in oībushoc ſenſu accipiendū eſt: dominus atqꝫ ſaluator noſter nunc oīa nō eſt eſt in oībus: ſed pars ī ſingulis: uerbi gratia in Salomone ſapiētia: in Dauid bonitas: in Iob patiētia: in Daniele cognitio futuroꝝ: in Petro fides: in Phinees & Paulo zelus: in loāne uirginitas: in cæteris cætera. Cū autē reꝝ oīum finis aduenerit: tunc oīa in oībus eritut ſinguli ſanctoꝝ oēs uirtutes habeāt: ut ſit Chriſtus totus in cūctis. Repperi iunctā epiſtolæ & cōmētariolotuo breuē chartulā: in qua hæc īdita ferebant̉. Querēdū ab eo: ideſt a me: utrū mulier relicto uiro adultero &ſodomita: & alio ꝑ uim accepto poſſit abſqꝫ penitētia cōmunicate eccleſiæ: uiuēte adhuc eo: quē prius reliqͣrat.Quod legēs illius uerſiculi recordatus ſū: ad excuſādas iuſtificationes ī peccatis. Oēs enī hoīes uitiis noſtris fauemus: &qd̓ propria facimus uolūtate: ad naturæ referimus neceſſitatē. Quomodo ſi dicat adoleſcēs. Vim patior: corporis me ad libidinē ardor īpellit: ipſa organa membroꝝ genitaliū: & cōpoſitio corporis fœmineo: q̄ritamplexus? Et rurſū homicida in egeſtate inꝗt erā: indigebā cibo: tegmē corporis non habebā: ideo alienū ſanguinē fudi: ne ipſe fame & frigore morerer: reſpōdeo itaqꝫ ſorori quæ a nobis ſuper ſuo ſtatu q̄rit: nō noſtras ſedapoſtoli ſentētias: an ignoratis fratres: ſciētibus enī legē loquor: quoniā lex dominat̉ hoī qͣto tēpore uiuit. Mu-lier enī quæ ſub uiro eſt: uiuēte uiro aſtricta eſt legi. Quod ſi mortuus fuerit uir eius: liberata eſt a lege uiri: exgo uiuēte uiro adultera erit: ſi duxerit alteꝝ uiꝝ. Et ī alio loco. Mulier ligata eſt: qͣto tēpore uiuit uir eius. Si aūtdormierit uir eius liberata eſt: cui uult nubat: tantū in domino. Oēs igit̉ cautiones apoſtolus amputās: aꝑtiſſeme diffiniuit uiuēte uiro adulterā eſſe mulierē: ſi alteri nupſerit. Nolo mihi proferas raptoris uiolētiā: matrisſuaſionē: patris auctoritatē: propinquoꝝ cateruā: ſeruoꝝ inſidias: atqꝫ contēptū parentū: dāna rei familiaris ꝗͣdiuuiuit uir licet adulter: licet ſodomita: licet flagitiis oībus cooꝑtus: & ab uxore ꝓpter hæc ſcelera derelictusmaritus eius reputat̉: cui alteꝝ uiꝝ acciꝑe non licet. Nec apoſtolus hæc propria auctoritate decernit: ſed Chrſto in ſe loquente: uerba ſecutus eſt: qui ait in euangelio. Qui dimittit uxorē ſuā excepta cauſa fornicationis.facit eā mœcchari: & qui dimiſſā acceꝑit adulter eſt. Animaduerte quid dicat: qui dimiſſā acceperit adulter eſtſiue ipſa dimiſerit uiꝝ: ſiue a uiro dimiſſa ſit: adulter eſt: qui eā acceperit. Vnde & apoſtoli grauē coniugii ſarcinam intelligentes: ſi ita eſt inquiunt: non expedit homini uxorē accipere: ad quos dominus: qui poteſt īquit capere capiat: ſtatīqꝫ ſub exēplo eunuchoꝝ trium uirginitatis infert beatitudinē: quæ nulla carnis lege retinetur:neqꝫ ſatis animaduertere potui: quid ſit quod uoluit dicere: alio uiro ꝑ uim accepto: ꝗd eſt ꝑ uim accepto? Congregata uidelicet multitudine: nolentē rapuit: & qͣre poſtea nō raptorē rapta dimiſit? Legat libros Moyſi & īueniet deſponſatā uiro: ſi ī ciuitate fuerit oppreſſa: & nō clamauerit: puniri quaſi adulterā. Si aūt in agro oppreſſaſit: innoxiā eſſe a ſcelere & uiolentū legibus ſubiacere. Ergo & iſta ſoror quæ ut dicit uim paſſa eſt: ut altero iun-geretur: ſi uult corpus Chriſti accipere: & nō adultera reputari agat penitentiā: ita dūtaxat ut ſecundo uiro quinō appellat̉ uir: ſed adulter a tēpore penitentiæ nō copulet̉: qd̓ ſi ei duꝝ uidet̉: & ſemel dilectū nō poteſt dere-linqͣre: nec præferre dominū uoluptati: audiat apoſtolū conclamantē. Nō poteris calicē domini bibere: & calicē dæmonioꝝ: nō poteris mēſæ domini comunicare: & mēſæ dæmonioꝝ. Et ī alio loco. Quæ cōmunicatio luci ac tenebris? Qui cōſenſus Chriſto & belial? Rē nouā loquor: īmo nō nouā ſed ueterē: quæ ueteris teſtamēt:auctoritate firmat̉. Si reliq̄rit ſecundū uiꝝ: & recōciliari uoluerit priori: nō poteſt: ſcriptū eſt enī in Deuteronomio. Si acceꝑit homo uxorē: & habuerit eā: & nō inuenerit gratiā in cōſpectu eius ꝓpter aliquam fœditatē: ſcribet libellū repudii: & dabit ī manu eius: & dimittet eā de domo ſua. Cūqꝫ egreſſa alteꝝ maritum duxerit: & illequoqꝫ oderit eā: dederitqꝫ ei libellū repudii: & dimiſerit de domo ſua: uel certe mortuus fuerit: nō poterit priormaritus recipere eā in uxorē: ꝗa polluta eſt: & abominabilis facta eſt corā domino. Nec peccare facias terrā tuam: quā dominus deus tuus tradidit tibi poſſidendā. Vnde obſecro te: ut cōſoleris eā: immo ꝓuoces ad ſalutē:putridæ carnes ferro īdigent: & cauterio: nec eſt medicinæ culpa: ſed uulneris: cū crudelitate clæmenti: non parcit medicus: ut parcat: ſæuit: ut miſereatur.¶ Beati Hieronymi ad Marcellā de ꝗnqꝫ q̄ſtiōibus noui teſtamēti: quaꝝ prīa eſt. Quæ ſūt illa q̄ nec oculus uidit: nec auris audiuit: nec ī cor hoīs aſcenderūt: q̄ præparauit deus diligētibus ſe.Epiſtola. XCVIII.Agnis nos prouocas q̄ſtionibus: & torpens ocio ingeniū dum interrogas: doces: prima tua ſciſcita-tio fuit: quæ ſint illa q̄ nec oculus uidit: nec auris audiuit: nec in cor hominis aſcenderunt: quæ præ-parauit deus iis: qui diligunt eū. Et quomodo rurſus idē apoſtolus īferat: nobis autem reuelauit deus ꝑ ſpiritum ſuū: & ſi reuelatū apoſtolo ītelligere debeamus: quod & ille alijs reuelauerit. Ad quæbreuis reſponſio eſt non debere nos quærere: quid ſit illud: quod nec oculus uidit: nec auris audiuit: nec ī cor hominis aſcendit. Si enim ignoratur quomodo ſciri poteſt? Quod promittitur in futuro: non cernit̉ in præſenti-opes enī quæ uidet̉: non eſt ſpes: ſed iā certa poſſeſſio: quomodo ſi uelit quiſpiā dicere: oſtende mihi: qd̓ inuiſibiſe eſt: loqͣre quod audiri nō poteſt: expone qd̓ cogitatio nō cōprehendit hūana. Ergo hoc ſenſu apoſtolus dixiſſe credēdus eſt: qd̓ carnalibus oculis: & aure carnali: & cogitatione mortali non poſſunt ſpiritalia cōprehendi. Et ſi enī noueramus quondā leſū ſecundum carnē: ſed nunc iam non nouimus eū: & in Ioannis epiſtola ſcri