bitur. Chariſſimi nunc filii dei ſumus: & necdū manifeſtum eſt: qd̓ futuri ſumus. Scimus enim quoniā cū apparuerit ſimiles ei erimus: quia uidebimus eum ſicuti eſt. quodqꝫ reuelatū ſibi & ſanctis ꝑ ſpiritū eſſe teſtaturnon ſtatim ſequitur: ut ipſe alijs reuelauerit. Alioquin audiuit & in paradiſo uerba īeffabilia: quæ alijs narrarenō poterat: aut ſi narrauit: nequaꝗͣ īeffabilia ſunt. Secunda queſtio fuit in qua dicis legiſſe te per trāſitum inopuſculis meis: ꝙ agni qui ſtant a dextris: & hædi qui ſtāt ſineſtris: chriſtiani ſint: atqꝫ gentiles: & nō potius boni: & mali: nō memini me hoc aliꝗͣdo dixiſſe: & ſi dixiſſē nō eſſē ī errore ꝑtinax. Quātū aūt dictāti ſubito occurrit: in ſecundo uolumīe contra Iouinianū ſuꝑ hoc capitulo diſputaſſe me noui: & nō ſolum ſuper hoc: ſed de eoqd̓ in eadē quæſtione cadit: ubi piſces mali a bonis piſcibus ſeparabuntur. Quod ergo ibi plene dictū eſt: nūcomittādum uidetur. Tertio interrogaueras quod dicit apoſtolus in aduentu ſaluatoris: rapi quoſdā uiuenteꝫobuiā in nubibus: ita ut nō præueniant̉ ab his ꝗ in Chriſto dormierunt: uiſqꝫ noſſe: utrū ſic occurrant in corporibus: & nō ante moriant̉: cū & dominus noſter mortuus ſit: & Enoch atqꝫ Helias ſecundū apocalypſim Ioānismorituri eſſe dicant̉: ne ſcilicet ullus ſit qui nō guſtauerit mortē. Hoc ex ipſius loci cōtinentia ſciri poteſt: ꝙ ſarcti qui ī aduentu ſaluatoris fuerint deprehenſi ī corpore: in eiſdē corporibus occurrant ei: ita tamē ut ingloriū& corruptiuū & mortale gloria & īcorruptione & īmortalitate mutet̉: ut qualia corpora ſurrectura ſint: in talēſubſtantiā etiā uiuoꝝ corpora tranſforment̉. Vnde dicit in alio loco apoſtolus: propter quod nolumus expo-liari ſed ſuperueſtiri: ut abſorbeat̉ mortale hoc a uita: ne ſcilicet corpus ab aīa deſerat̉: ſed anima habitāte ī corpore fiat inclytū quod ante ingloriū fuit. De Enoch aūt & Helia quos uenturos apocalypſis refert & eſſe morturos nō eſt iſtius tēporis diſputatio: cū oīs ille liber aūt ſpiritaliter intelligēdus ſit: ut nos æſtimamus: aut ſi carnalē interpretationē ſequimur: iudaicis fabulis acquieſcendū ſit: ut rurſū ædificet̉ hieruſalē: & hoſtiæ offerantur in tēplo: & ſpiritali cultu īminuto carnales obtineant cerimonias. Quartū eſt quod qͣſiſti: quomodo ī Ioānis euāgelio poſt reſurrectionē dicatur ad Mariā magdalenā. Noli me tangere: nondū enī aſcendi ad patremmeū: & rurſū in Matthæo ſcriptū ſit: ꝙ ad ueſtigia ſaluatoris mulieres corruerint: cū utiqꝫ nō ſit idipſū tangerepoſt reſurrectionē pedes eius: & nō tāgere. Maria magdalena ipſa eſt: a qua ſeptē dæmonia expulit: ut ubi abūdauerat peccatū: ſuperabundaret gratia: quæ quia dominū hortulanū putabat: & qͣſi cū hoīe loquebatur: & q̄rebat uiuentē cū mortuis: recte audiuit. Noli me tangere: & eſt ſenſus: nō mereris meis hærere ueſtigiis: nec adorare quaſi dominū: nec eius tenere pedes: quē non æſtimas ſurrexiſſe. Tibi enī necdū aſcendi ad patrē meū. Cæteræ uero mulieres quæ pedes tangūt: dominū confitentur: & merent̉ eius hærere ueſtigiis: quē ad patrē aſcē-diſſe cōfidunt: ꝗͣꝗͣ etiā ſi eadē mulier in diuerſis euangeliis & tenuiſſe pedes & non tenuiſſe refertur: facilis ſolutio ſit: cū potuerit corrigi primū quaſi incredula: & poſtea non repelli: quaſi eā quæ errorē confeſſione mutauerat. Quod & de latronibus intelligi poteſt: cū alius euangeliſta utrūqꝫ blaſfemaſſe: alius narret alteꝝ eſſe cōfeſum. Extrema ſchedula continebat utrū poſt reſurrectionē. xl. diebus cū diſcipulis conuerſatus ſit: & nunqͣ ali-bi fuerit: ab latenter ad cælū aſcenderit: atqꝫ deſcenderit: & nihilominus apoſtolus ſuā penitentiā non negarit.Si dominū dei filiū conſideres: de quo ſemo eſt: & illū eſſe qui loquitur. Nōne cælū & terrā ego repleo dicit dominus: & de quo alius propheta teſtatur: Cælū mihi thronus eſt: terra aūt ſcabellū pedum meoꝝ. Et rurſū alibiqui tenet cælū palmo: & terram pugillo: de quo Dauid canit. Quo ibo a ſpiritu tuo? & a facie tua quo fugianSi aſcendero in cælū tu ibi es: ſi deſcendero ad infernū ades: & ſi habitauero ī extremis maris: etenim ibi manu-tua deducet me: & continebit me dextera tua: profecto non ambiges etiā ante reſurrectionē ſic ī dominico copore habitaſſe deū uerbū: ut in patre eſſet: & cæli circulū clauderet: atqꝫ in omnibus infuſus eſſet: & circūfuſusideſt ut cuncta penetraret interior: & contineret exterior. Stultum eſt igitur illius potentiam unius corpuſcul-paruitate finiri: quem non capit cælū: & tamen qui ubiqꝫ erat: etiam in filio hominis totus erat. Diuina quippenatura & dei ſermo in partes ſecari non poteſt: nec locis diuidi: ſed cū ubiqꝫ ſit: totus ubiqꝫ eſt: erat igitur uno eodēqꝫ tempore & cum apoſtolis. xl. diebus & cum angelis: & in patre & in extremis maris finibus erat. In omni.bus locis uerſabatur: cum Thoma in india: cum Petro romæ: cum Paulo in illyrico: cum Tito in creta: cum Atdrea in achaia: cum ſingulis apoſtolis & apoſtolicis uiris in ſingulis cunctiſqꝫ regionibus. Quod autē dicituquoſdam deſerere uel non deſerere: non naturæ illius terminus ponitur: ſed eorum merita deſcribuntur: apucquos eſſe uel non eſſe dignatur.¶ Argumentum ſequentis epiſtolæ.Piſtola beati Hieronymi ad Marcellam de blaſfemia in ſpiritum ſanctū de eo quod in euangelio ſcrIbitur. Quicunqꝫ dixerit uerbū contra filiū remittet̉ ei. Qui aūt dixerit contra ſpiritū ſanctū non remittetur ei neqꝫ in hoc ſæculo neqꝫ in futuro: ubi dānat Nouatiaui ſentētiā qui ea uerba referebat adi Chriſtum in tormentis negauiſſent: quorum inexpiabile cenſebat eſſe peccatum.Epiſtola. XCIX.arcellam de blaſfemia in ſpiritum ſanctum irremiſſibili.Reuis eſt quæſtiuncula quam miſiſti: & aperta reſponſio eſt. Si enim de eo quod in euangelio ſcribitur. Quicūqꝫ enim dixerit uerbum contra filium hominis: remintetur ei. Qui autem dixerit cōtra ſpiritum ſanctum: non remittetur ei: neqꝫ in hoc ſæculo: neqꝫ in futuro. Nouatianus affirmat:non poſſe peccare in ſpiritū ſanctū: niſi eū qui chriſtianus ſit: & poſtea negauerit: manifeſtū eſt iudæos qui eo blaſfemabant: peccato blaſfemiæ non teneri: quippe qui īpii coloni: interfectis prophetis: de necedomini cogitabant: & in tantū erant ꝑditi: ut ad ſaluandos eos: ſe dei filius ueniſſe reſponderit. Vnde de toto iſſius ſcripturæ ordine conuincendi ſunt: non iis irremiſibilē eſſe dictā blaſfemiā: qui tormentis cōpulſi: & uariiseuiſcerati cruciatibus dominum denegaſſent. Sed iis qui cum in uirtutibus uideant opera dei calumnientur &clamitent