Druckschrift 
1 (1490)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Saba in te eſſe cōpletum: quæ de finibus terre uenit audire ſapientiā Salomonis. Non quidē ego Salomō: quante ſe: & poſt ſe: cūctis hoībus præfertur ī ſapiētia: ſed tu regina appellāda es Saba: ī cuius mortali corporeregnat peccatū: & quæ ad dominū tota mēte cōuerſa audies ab eo. Cōuertere cōuertere Sunamitis. Etenī Sabain līgua noſtra cōuerſionē ſonat: ſimulqꝫ aīaduerti qͣſtiunculæ tuæ de euāgelio tantū & de apoſtolo poſitæ: īdicant te ueterē ſcripturā aūt ſatis legere: aut ſatis intelligere: quæ tātis obſcuritatibus & futuroꝝ typis inuoluta eſt: ut oīs interpretatione egeat: & porta oriētalis de qua ueꝝ lumē exorit̉: & quā pōtifex ingredit̉ &regredit̉ ſemꝑ clauſa ſit: & ſoli pateat Chriſto: qui habet clauē Dauid: qui aꝑit & nemo claudit: elaudit & nemoaꝑit: ut illo reſerāte introeas cubiculū eius: & dicas. Introduxit me rex in cubiculū ſuū. Propterea ſatis miratusſū: cur puriſſimo fonte uicino neglecto: noſtri procul riuuli fluenta qͣſieris: & omiſſis aquis ſyloe quæ uadūt ſilentio; deſideres aquas ſyor: quæ turbidis ſæculi huius uitiis ſordidant̉. Habes ibi ſanctū uiꝝ Alechiū pre-Thyteꝝ: qui uiua ut aiūt uoce & prudēti diſertoqꝫ ſermone poſſit ſoluere quæ requiris: niſi forte ꝑegrinas mer.ces deſideras: & pro uarietate guſtus noſtroꝝ quoqꝫ cōdimentoꝝ te alimēta delectant. Aliis dulcia placēt: nonnullos amara delectāt. Hoꝝ ſtomachū acida renouāt: illoꝝ ſalſa ſuſtētant. Vidi ego nauſeā & capitis uertiginēantidoto quod appellat̉ ϖίκρα: ideſt amara ſæpe ſanari: & iuxta Hipocratē dulcia amaris curari: & cōtrarioꝝcōtraria eſſe remedia. Itaqꝫ noſtrā amaritudinē illius nectareo melle curato. Et mitte ī myrrhā lignū crucis: ſenilēqꝫ pituitā iuuenili auctoritate cōpeſce: ut poſſis læta cantare. Quam dulcia gutturi meo eloquia tua domineſuper mel ori meo.Ioānes diſcipulos mittit ad dominū: ut interrogent: Tu es qui uenturus es: an aliū expectamus? pri.LXXXIIII.us ipſe de eodē dixerit: Ecce agnus dei: ecce qui tollit peccata mundi.Ehac q̄ſtione in cōmentariis Matthæi plenius diximus. Vnde apparet quia hæc interrogas: ipſa teuolumina habere. Tamē ſtringendū eſt breuiter: ne oīno tacuiſſe uideamur. Ioānes mittebat diſcipulos ſuos ī uinculis cōſtitutus: ut ſibi qͣrens illos doceret: & capite trūcandus illū doceret eſſe ſe-ctandū: quē interrogatione ſua magiſtrū oīum fatebat̉: neqꝫ enī poterat ignorare: quē ignorātibus illū demonſtrauerat: & de quo dixerat: qui habet ſponſā: ſpōſus eſt: & cuius ſum dignus calciamēta parare: & illū oportet creſcere: me aūt minui. Deūqꝫ patrē ītonantē audierat: hic eſt filius meus dilectus ī quo mihi bene cōplacui.Quod aūt dicit: tu es qui uēturus es: an aliū expectamus? hunc quoqꝫ ſenſū habere poteſt: Scio ipſe ſis: quitollere ueniſti peccata mundi: ſed quia ad inferos deſcenſurus ſū: etiā hoc interrogo: utrū & illuc ipſe deſcēdas.An impiū ſit: hoc de dei filio credere: aliūqꝫ miſſurus ſis Hoc aūt ſcire deſidero: ut qui in terris hoībus nūciaui:etiā in inferis nunciē: ſi forte uenturus es. Tu enī es qui ueniſti dimittere captiuitatē: & ueniſti ſoluere eos qui inuinculis tenebant̉. Cuius ſiſcitationē dominus ītelligens: oꝑibus magis ꝗͣ ſermone reſpōdet. Et Ioāni præcipitnūciari: uidere cæcos: ambulare claudos: leproſos mūdari: ſurdos audire: mortuos ſurgere: & quod his maius ē:pauꝑes euangelizare. Pauꝑes aūt uel humilitate uel diuitiis: ut nulla inter pauperē diuitēqꝫ diſtantia ſit ſalutis:ſed omnes uocent̉ æqualiter. Tūc quoqꝫ infert. Beatus qui fuerit ſcādalizatus in me. Ioannē ſed diſcipulos eius ꝑcutit: qui prius acceſſerant ad dicentes. Quare nos & phariſæi ieiunamus freq̄nter: diſcipuli autētui ieiunant? Et ad Ioānem. Magiſter cui præbuiſti teſtimoniū iuxta iordanē? Ecce diſcipuli eius baptizan-& plures ueniunt ad. Quo dicto liuorē ſignificant de ſignoꝝ magnitudine & inuidiæ mordacitate uenientem: cur baptizatus a Ioāne ipſe audeat baptizare: & multo amplior ad turba concurrat: ꝗͣ prius uenerat acIoannē. Et ne forſitā plæbs neſciens hoc dicto Ioannē ſigillari arbitraret̉: in illius laudes porat: & cœpit de Ioāne ad turbas dicere circūſtantes. Quid exiſtis ad deſertū uidere? Arūdinē uento agitatā? Et quid exiſtis ī ſolitudinē uidere? hoīem mollibus ueſtitū? & reliqͣ: cuius dicti hic ſenſus eſt. Nūquid ad hoc exiſtis in heremū: ut ui-deretis hoīem inſtar arūdinis uentoꝝ flatu in partes uarias inclinari? ut quē ante laudauerat: de eo nūc dubitet.&de quo prius dixerat: ecce agnus dei: nūc interroget: utrū ipſe an alius ſit: qui uel uenerit: uel uēturus ſit. Etoīs prædicatio falſa ſectat̉ lucra: & gloriā q̄rit humanā: ut gloriā naſcant̉ cōpendia: aſſerit cameloꝝ ueſti- pilis: nulli poſſe adulationi ſuccūbere: qui locuſtis ueſcit̉ ac melle ſilueſtri: opes non q̄rere: rigidāqꝫ & auſte-ram uitā: aulas uitare palatii: quas qͣrunt qui byſſo & ſerico & mollibus ueſtiunt̉: qui in domibus regum ſunt.Dicitqꝫ non ſolū prophetā: qui ſoleat uentura prædicere: ſed plus eſſe ꝗͣ prophetā: quia quē illi uentuꝝ eſſedixerunt: hic ueniſſe demōſtrauit dicens. Ecce agnus dei: ecce qui tollit peccata mundi. Præſerti cum ad faſtigium prophetale Baptiſtæ acceſſerit priuilegiū: ut cui dixerat ego a te debeo baptizari: ipſe eum baptizauerit:præſūptione maioris: ſed obedientia diſcipuli: ac timore ſeruili. Cūqꝫ inter natos mulieꝝ nullū aſſerat Ioāne ſurrexiſſe maiorē: ſe qui de uirgine procreatus eſt: maiorē eſſe cōmemorat: ſiue oēm angelū qui ī cælis minimus ē:in terris cunctos hoīes anteire. Nōn enī in angelos proficimus: & angeli in nos: ſicut quidā ſtertentes ſoporegrauiſſimo ſōniant. Nec ſufficit hoc in Ioānis laudibus: niſi ipſe prædicans baptiſmū pœnitentiæ prius dixiſſereferat̉. Pœnitentiā agite appropinqͣbit enī regnū cæloꝝ. Vnde & diebus prædicatiōis eius: regnū cæloꝝ uimpatit̉: ut qui homo natus eſt: angelus eſſe deſideret: & terrenū animal cæleſte q̄rat habitaculū. Lex enī & ꝓphe: uſqꝫ ad Ioannē prophetauerūt: Ioānes ꝓphetaꝝ ſit finis: & legis: ſed ille qui Ioānis teſtimonio prædicatus ē. Ioānes autem ſecundū myſteriū quod in Malachia ſcriptū eſt: ipſe eſt Helias: qui uēturus eſt: non eadēanima: ut hæretici ſuſpicant̉: & in Helia: & in Ioāne fuerit: ſed eandē habuerit ſācti ſpiritus gratiā: Zona cinctus ut Helias: uiuens in heremo ut Helias. Perſecutionem paſſus ab Herodiade: ut ille ſuſtinuit ab lezabel: uquomodo Helias ſecundi præcurſor aduentus eſt: ita Ioānes uentuꝝ in carne dominū ſaluatorē non ſolū in heremo: ſed etiam in matris utero ſalutarit: & exultatione corporis nunciauerit.Quid