paꝝ eſſe uideatur: ſi nobis prædicātibus ueritatē alij credant: alij nō credāt: alij uero morte moriant̉: alij uiuāea uita q̄ dicit. Ego ſū uita. Niſi enī locuti eſſemus: nec īcredulos mors: nec credentes uita ſeqͣretur: quia difficiledignus præco uirtutū chriſti īueniri poteſt: qui in annunciādis illis: non ſuā ſed eius q̄rat gloriā: quē prædicat.In eo aūt quod ſe negat nō eſſe: ſicut multos qui uenditent uerbū dei: oſtēdit eſſe ꝗͣplurimos: qui qͣſtū putēt eſſepietatē: & turpis lucri gratia oīa faciunt: qui deuorāt domos uiduaꝝ: ſe aūt ex ſinceritate qͣſi miſſū a deo: & præſente eo qui ſe miſerit oīa in chriſto & pro chriſto loqui: ut cauſa prædicationis dei triūphus ſit chriſti eiuſqꝫ ſi-gloria. Et notandū ꝙ myſteriū trinitatis ī huius capituli fine monſtret̉. Ex deo enī in ſpiritu ſancto coram deopatre in chriſto loꝗmur. Ad cōprobandū aūt ꝙ de Troade ꝑrexit Macedoniā: de apoſtoloꝝ actibus ponā teſtimoniū. Cū autē pertranſiſſet in Aſiā: deſcenderūt Troadē: & uiſio per noctē Paulo oſtenſa eſt: uir Macedo quidā erat ſtans & deprecans eū: ac dicēs. Trāſiens in Macedoniā adiuua nos: Quod cū uidiſſet: ſtatim q̄ſiuimusficiſci in Macedoniam: certi facti ꝙͣ uocaſſet nos deus euangelizare eis.Q uid ſit quod in epiſtola ſcribit ad Theſſalonicenſes prima: Ipſe aūt deus pacis ſanctificet uos ꝑ oīa: & integer ſpiritus ueſter & aīa & corpus ſine q̄rela ī aduētu domini noſtri leſu chriſti ſeruet̉. LXXXII.Amoſa q̄ſtio: ſed breui ſermone tractāda. Supra dixerat ſpiritū nolite extinguere: qd̓ ſi fuerit intellectū: ſtatim ſciemus quis iſte ſit ſpiritus: qui cū aīa & corpore in die aduētus domini conſeruanduseſt. Quis enī poſſet credere: ꝙ inſtar flāmæ quæ extincta deſinit eſſe quod fuerat: extinguat̉ ſpiriItus ſanctus: & ſuſtineat abolitionē ſui: qui fuit quondā in iſrael: ꝗͣdo per Eſaiā & Hieremiā & ſingulos ꝓphetasdicere poterat: Hæc dicit dominus: & nunc in eccleſia ꝑ Agabū Ioquit̉: Hæc dicit ſpiritus ſāctus: & ipſe PaulusDiuiſiones aūt donoꝝ ſunt: idē uero ſpiritus: & diuiſiones miniſterioꝝ ſunt: idē aūt dominus: & diuiſiones oꝑationū ſunt: idē aūt deus: qui operat̉ oīa in oībus. Vnicuiqꝫ aūt dat̉ manifeſtatio ſpiritus ad id qd̓ expedit. Alii ꝑſpiritū datur ſermo ſapientiæ: alij ſermo ſciētiæ ſecundū eundē ſpiritū: alij fides in eodē ſpiritu: alij operatio ui-tutū: alij gratia ſanitatū in uno ſpiritu: alij ꝓpheta: alij diſcretio ſpirituū. Oīa aūt hæc operat̉ unus atqꝫ idē ſpir-tus: diuidēs ſingulis ꝓut uult. De hoc ſpiritu: ne a ſe auferret̉ rogabat Dauid dicēs: ſpiritū ſāctū tuū ne auferasa me: ꝗ ꝗͣdo aufert̉: nō in ſubſtātia ſui: ſed ei a quo aufert̉ extinguit̉. Ego puto unū atqꝫ idē ſignificare: ſpiritumnolite extīguere: & qd̓ ī alio loco ſcribit: ſpiritu feruētes. In quo enī feruor ſpiritus multiplicata iniꝗtate & charitatis frigore nō tepeſcit: in hoc ſpiritus nequaꝗͣ extinguit̉. Deus igit̉ pacis ſāctificet nos ꝑ oīa uel ī oībus: ſiue plenos atqꝫ ꝑfectos. Hoc enī magis ſonat ολ ὀτέλείσ. Deus enī appellat̉ pacis: ꝗa ꝑ chriſtū ei recōciliati ſumus: ꝗ ēpax nr̄a: ꝗ fecit utraqꝫ unū: ꝗ & in alio loco pax dei dicit̉: ſuperās oēm ſenſū: q̄ cuſtodit corda cogitationeſqꝫ ſanctoꝝ. Qui aūt ſanctificat̉ ſiue ꝑfectus ī oībus eſt: ī hoc ſpiritus & aīa: & corpus ī die domini cōſeruat̉. Corpusſi ſinguloꝝ mēbroꝝ utant̉ officiis: uerbi gr̄a ſi operet̉ manus: pes ambulet: oculus uideat: auris audiat: dētes ci-hos molāt: ſtomachus coquat: aluus digerat: aut ſi nulla mēbroꝝ parte truncatum eſt: & hoc quiſꝗͣ pōt credereapoſtolū ꝓ credētibus deprecari: ut ī die iudicii ītegrū oīum chriſtus corpus inueniat: cū oīa corpora morte diſſoluta ſint. Aut ſi: ut quidā uolūt: reꝑta fuerint adhuc ſpirātia: hēant debilitates ſuas & maxīe martyꝝ: & eoꝝ qpro chriſti nomine uel oculos offoſſos uel amputatas nares: uel abſciſſas manus habēt: ergo ītegrū corpus ē: dequo diximus ī alia qͣſtione tenēs caput: ex quo oē corpus cōnexū atqꝫ cōpactū accipit augmētū ī adminiſtrationē corporis chriſti. Hoc corpus eccleſiæ eſt. Et ꝗcūqꝫ huius corporis tenuerit caput: & cætera mēbra ſeruauerithēbit integrū corpus ꝗͣtū acciꝑe poteſt hūana natura. Iuxta hūc modū & aīæ integritas cōſeruāda eſt: q̄ dicerepoteſt: Benedic aīa mea dominū: qui ſanat oēs īfirmitates tuas: & de qͣ ſcriptū eſt: miſit uerbū ſuū: & ſanauit eosSpiritus quoqꝫ ī nobis īteger conſeruat̉: ꝗͣdo nō erramus ī ſpiritalibus: ſed uiuimus ī ſpiritu: acquieſcimus ſpiritui: & oꝑa carnis mortificamus ī ſpiritu: afferimuſqꝫ oēs fructus eius: charitatē: gaudiu: pacē: &c. Aliter præcipitnobis Salomone dicēte. Tu aūt deſcribe ea tripliciter in cōſilio & cōſciētia: ut reſpōdeas uerba ueritatis iis qui ꝓponūt tibi. Triplex ī corde noſtro deſcriptio: & regula ſcripturaꝝ eſt. Prīa ut ītelligamus eā iuxta hiſtoriā. Secūda iuxta tropologiā. Tertia iuxta ītelligentiā ſpiritalē. In hiſtoria eoꝝ q̄ ſcripta ſūt ordo ſeruatur. In tropologi-de lr̄a ad maiora cōſurgimus. Et quicquid ī priori populo carnaliter factū eſt: iuxta moralē īterpretamur locū:& ad aīæ noſtræ emolumēta cōuertimus. In ſpiritali θεορέία: ad ſublimiora trāſimus: terrena dimittimus: de futuroꝝ beatitudine & cæleſtibus diſputamus: ut præſentis uitæ meditatio umbra futuræ beatitudinis ſit: quos ſichriſtus tales īuenerit: ut & corpore & aīa & ſpiritu ītegri cōſeruētur: & ꝑfectā hēant triplicis ī ſe ſcientiæ ueritatē: hos ſua pace ſāctificabit: & faciet eſſe ꝑfectos. Multi ſimpliciter hūc locū de reſurrectiōe ītelligūt: ut ſpiritur& aīa & corpus in aduētu domini cōſeruētur. Alii ex hoc loco triplicē in hoīe uolūt affirmare ſubſtātiam. Spiritus quo ſētimus. Aīa ꝗͣ uiuimus. Corpus quo īcedimus. Sūt qui ex aīa tantū & corpore ſubſiſtere hoīem diſſeretes: ſpiritū in eo tertiū: nō ſubſtātiā uelint intelligi: ſed efficiētiā ꝑ quā & mēs in nobis: & ſēſus: & cogitatio: & animus appellātur: & utiqꝫ nō ſūt tot ſubſtātiæ quot nomina. Cūqꝫ illud eis oppoſitū fuerit: benedicite: ſpiritus &animæ iuſtoꝝ domino: ſcripturā nō recipiūt: dicētes eū in hebraico nō haberi. Nos aūt in præſēti loco ut ſupradiximus ſpiritū qui cū anima & corpe integer cōſeruatur: nō ſubſtātiā ſpūs ſācti: q̄ nō pōt interire: ſed gr̄as eiusſonationeſqꝫ accipimus: qͣ noſtra uel uirtute uel uitio & accendūtur & extinguūtur in nobis.¶ Prologus beati Hieronymi in librū ad Algaſiū de ꝗͣſtiōibus. xi. noui teſtamēti.Epiſtola. LXXXIII.Ilius meus Apodemius: qui interpretatiōę noīs ſui lōga ad nos nauigatiōe ſignauit: & de oceani littoreatqꝫ ultimis Galſiæ finibus roma præterita q̄ſiuit Bethleē: ut īueniret ī ea cæleſtē panē & ſaturatus eructaret in deū: ac diceret. Eructauit cor meū uerbū bonū: dico ego oꝑa mea regi. Detulit mihi in paruaſchedula maximas q̄ſtiones qͣs a te datas: mihiqꝫ tradēdas diceret: ad quaꝝ lectionē intellexi ſtudium reginæ