hic in quo quidā uolentes dei ſeruare iuſticiā: ex præcedentibus cauſis: dicūt electū in utero Rebeccæ Iacob &abiectū Eſau: ſicut & Hieremias & Baptiſta Ioānes eligunt̉ in utero: & ipſe apoſtolus Paulus prædeſtinatur ineuāgeliū āte ꝗͣ naſcatur. Nobis aūt nihil placet: niſi quod eccleſiaſticū eſt: & plublica in eccleſia dicere nō time-mus: ne iuxta Pythagorā & Platonē & diſcipulos eoꝝ: qui ſub noīe chriſtiano introducūt dogma gentiliū: dicamus aīas lapſas de cælo eſſe: & pro diuerſitate meritoꝝ in his uel ī illis corporibus pœnas ātiquoꝝ luere peccatoꝝ. Multoqꝫ melius eſt ſimpliciter īperitiā cōfiteri: & īter cætera qͣ neſcimus: etiā huius loci obſcuritatē effugere: ꝗͣ dū uolumus dei ꝓbare iuſticiā: Baſilidis & Manichæi hæreſim defendere: & hiberas nenias. Aegyptiaqꝫportēta ſectari. Dicamus igitur: ut poſſumus: & apoſtolicæ uoluntatis ſeq̄ntes ueſtigia: ne puncto quidē ut di-citur: atqꝫ ungue trāſuerſo: ab illius ſentētiis recedamus: fleuerat ſupra: & dolori ſuo & cōſciētiæ teſtē inuocauerat ſpiritū ſanctū: ꝙ fratres ſui & cognati ſecūdū carnē. i. iſraelitæ: dei filiū nō recipiſſent: quoꝝ fuit adoptio: &gloria: & teſtamētū: & legis latio: & cultura: & promiſſio. Ex ꝗbus etiā ipſe chriſtus ſecundū carnē de Maria gneratus eſt uirgine. Et tā cōtinuo cordis dolore torqͣtur: ut ipſe optet anathema eſſe a chriſto. .i. ſolus ꝑire: ne oēiſraeliticū genus ꝑeat. Et ꝗa hoc dixerat: ſtatim ueniētē e regiōe præuidit qͣſtionē. Quid ergo dicis? Oēs ꝗ exiſrael ſunt: ꝑierūt: & quomodo tu ipſe & cæteri apoſtoli: & infinita iudaici populi multitudo chriſtū filiū dei recepiſtis? Quā ita ſoluit iſrael ī ſcripturis ſāctis dupliciter appellat̉. Et ī duos diuidit̉ filios. In unū ꝗ iuxta car-nē eſt: & ī alteꝝ qui iuxta repromiſſionē & ſpiritū. Abrahā duos habuit filios. Iſmael & Iſaac. Iſmael qui ſecūdūcarnē natus: hæreditatē patris nō accepit. Iſaac ꝗ de repromiſſiōe generatus ex Sara eſt: ſemē dei appellat̉. Scrptū eſt enī. In Iſaac uocabit̉ tibi ſemē. i. nō qui filii carnis ii filii dei: ſed qui ſunt filii repromiſſionis iſti æſtimantur ī ſemine: & hoc nō ſolū in Iſmael & Iſaac accidiſſe cōuincimus: ſed etiā in duobus Rebeccæ filiis Eſau & Ia-cob: quoꝝ alter abiectus: alter electus eſt. Et hoc totū dicit ut ī duobus prioribus fratribus Iſmael & Eſau popiIū iudæoꝝ abiectū eſſe ſignificet. In poſterioribus aūt: hoc eſt in Iſaac & Iacob: electū populū gētiū: uel eos quiex Iudæis in chriſtū credituri erant: & quoniā hoc uolēs approbare ꝓpoſuerat teſtimoniū naſcentiū geminoꝝEſau & Iacob: de ꝗbus ſcriptū eſt. Maior ſeruiet minori. Et in Malachia legimus. Iacob dilexi. Eſau aūt odio habui: uenientēqꝫ e latere qͣſtionē ore ſuo ꝓponit & diſſerit: & hac ſoluta reuertit̉ ad id: de quo cœꝑat diſputare.Si Eſau & Iacob necdū nati erant: nec aliꝗd egerāt boni aut mali: ut uel promererent̉ deū: uel offēderent: & electio eoꝝ atqꝫ abiectio nō merita ſinguloꝝ uel uolūtatē eligentis: & abiiciētis oſtēdit. Quid ergo dicemus? Iniquus eſt deus? Secūdū illud exēplū quod loquit̉ ad Moyſe: miſerebor cui miſertus fuero: & miſericordiā præſtabo: cui miſerebor. Si hoc īꝗt recipimus: ut faciat deus quodcūqꝫ uoluerit: & abſqꝫ merito & oꝑibus uel eligataliquē uel condēnet. Ergo nō eſt uolētis: neqꝫ currētis: ſed miſerētis dei: maxīe cū eadē ſcriptura hoc eſt idē deuiloquat̉ ad Pharaonē. In hoc ipſū excitaui te: ut oſtendā in te uirtutē meā: & ānunciet̉ nomen meū in uniuerſaterra. Si hoc ita eſt: & pro uolūtate ſua miſeretur iſraeli: & indurat Pharaonē: ergo fruſtra q̄ritur atqꝫ cauſaturnos uel bona nō feciſſe: uel feciſſe mala: cū in poteſtate ipſius ſit & uolūtate abſqꝫ bonis & malis oꝑibus uel eligere aliquē uel abiicere: præſerti cū uoluntati illius hūana fragilitas reſiſtere neq̄at. Quā ualidā q̄ſtionē ſcriptu-raꝝ rōne contextā & pene īdiſſolubilē breui apoſtolus ſermōe diſſoluit dicens. O homo tu quis es: qui reſpon.deas deo? & eſt ſenſus ex eo ꝙ reſpondes deo: & calūniā facis: & de ſcripturis tanta perquiris: ut loqͣris cōtra deū& iuſticiā uoluntatis eius inquiras: oſtendis te liberi eſſe arbitrii: & facere quod uis: uel tacere uel loqui. Si eninin ſimilitudinē uaſis fictilis te a deo creatū putas: & illius nō poſſe reſiſtere uoluntati: hoc conſidera quia uas fictile non dicit figulo: quare me ſic feciſti? Figulus enim habet poteſtatē de eodē luto aut eadē maſſa aliud uashonorē facere: aliud ī cōtumeliā. Deus aūt æqͣli cunctos ſorte generauit: & dedit arbitrii libertatē: ut faciat unuſquiſqꝫ quod uult fiue bonū ſiue malū. In tantū aūt dedit omnibus poteſtatē: ut uox īpia diſputet cōtra creatorēſuū: & cauſas uolūtatis illius ꝑſcrutetur. Sin aūt deus uolens oſtendere irā: & notā facere potentiā ſuā: ſuſtinuitin multa patientia uaſa iræ apta ad interitū: ut oſtenderet diuitias gloriæ ſuæ ī uaſa milericordiæ qͣ præparauitin gloria: quos & uocauit nō ſolū nos ex iudæis: ſed etiā ex gentibus: ſicut in Oſee dicit. Vocabo nō plæbē meāplæbē meā: & nō dilectā dilectā: & erit in loco ubi dictū eſt ei: non plæbs mea uos: ibi uocabuntur filii dei uiui& cætera q̄ ſequuntur: ſi inquit patientia dei indurauit Pharaonē: & multo tēpore pœnas diſtulit iſraelis: ut iuſtus condēnaret: quos tāto tēpore ſuſtinuerat: non dei accuſanda eſt patientia & infinita clæmentia: ſed eoꝝ duritia qui bonitate dei in ꝑditionem ſuā abuſi ſunt. Alioquin unus eſt ſolis calor: & ſecundū eſſentias ſubiacentesalia liq̄facit: alia indurat: alia ſoluit: alia cōſtringit. Liquat̉ enim cæra: & indurat̉ lutū: & tamen caloris non eſdiuerſa natura. Sic & bonitas & clæmentia dei uaſa iræ q̄ apta ſunt ī interitū i. populū iſrael īdurat: uaſa autemmiſericordiæ quæ præparauit in gloriā quæ uocauit: hoc eſt nos qui nō ſolū ex iudæis ſumus: ſed etiā ex genti-bus nō ſaluat irrationabiliter & abſqꝫ iudicii ueritate: ſed cauſis præcedētibus: quia alii nō ſuſceperunt filiū deialii aūt recipere ſua ſpōte noluerunt. Hæc aūt uaſa miſericordiæ nō ſolū populus gentiū eſt: ſed etiā hi qui ex iudæis credere uoluerunt: & unus credentiū effectus eſt populus: ex quo oſtendit̉ nō gentes eligi: ſed hoīum uo-luntates: atqꝫ ita factū eſt: ut īpleretur illud quod dictū eſt in Oſee. Vocabo nō plæbē meam plæbē meā: hoc ēpopulū gentiū: & quibus prius dicebat̉: nō plæbs mea uos: nunc uocant̉ filii dei uiui. Q uod ne ſolū de genti-bus dicere uideretur: etiā eos qui ex iſraelitica multitudine crediderūt uaſa miſericordiæ & electionis appellatClamat enī Eſaias pro iſrael: ſi fuerit numerus filioꝝ iſrael quaſi harena maris reliquiæ ſaluæ fiēt: hoc eſt etiā ſimultitudo nō crediderit: tamē pauci credent. Verbū enī conſumatū atqꝫ breuiatū in ſua deus equitate librauitut hūilitate & īcarnatione chriſti eos ſaluos faceret: qui ī eū credere uoluiſſent. Hoc ipſū & in alio loco dixit eſaias. Niſi dominus ſabaoth reliquiſſet nobis ſemen: ſic ut ſodoma facti fuiſſemus: & ſicut gomorra ſimiles fuiſſi