guis prout ſpiritus ſanctus dabat eloqui illis. Tunc cōpletū eſt illud quod legitur in Iohel. Et erit in nouiſſimisdiebus dicit dominus. Effundā de ſpiritu meo ſuꝑ oēm carnē. Et ꝓphetabunt filii ueſtri: & filiæ ueſtræ & iuuenes ueſtri uiſiones uidebunt Verbū aūt effuſionis ſignificat gratiæ largitatē. Et id ipſū ſonat: quod dominus repromiſit. Vos aūt baptizabimini ſpiritu ſancto nō poſt multos hos dies. In tantū enī ſpiritu ſācto baptizati ſūtut repleretur tota domus ubi erant ſedentes: & ignis ſpiritus ſancti ſtationē in eis īueniret optatā: linguaſqꝫ diuideret: & ſecundū Eſaiā: qui īmunda labia hr̄e ſe dixerat: purgaret labia eoꝝ: ut euangeliū chriſti purius prædi-carent: & in eſaia quidē ſuꝑliminare tēpli dicit̉ fuiſſe cōmotū: & repleta eſt oīs domus fumo .i. errore & tenebrisueriqꝫ ignorātia. In principio aūt euangelii repletur ſpiritu ſancto eccleſia: ut gratia eius atqꝫ feruore oīa credētiū peccata purgent̉. Et igne ſpiritus ſancti quē dominus miſſuꝝ eſſe ſe dixerat: prædicatura chriſtū lingua ſanetur. Nō ergo Ioānes Lucaſqꝫ diſcordāt: ut quod ille primū reſurrectionis die datū eſſe ſignificat: hic quinquageſima die ueniſſe deſcribat. Sed ꝓfectus apoſtolus eſt: ut qui primo remittēdoꝝ peccatoꝝ gr̄am acceperant:poſtea acciperent operationes uirtutū: & cūcta donationū genera: quæ ab apoſtolo ſcripta cōmemorauimus:& quod magis neceſſariū erat: diuerſitatē linguaꝝ uniuerſarūqꝫ gentiū: ut ānunciaturi chriſtū nullo indigerētīterprete. Vnde & in Lycaonia cū audiſſent Paulū & Barnabā loqui līguis ſuis: deos in hoīes cōuerſos eſſe cre-debāt. Et re uera īdumentū uirtutis ſpūs ſācti gr̄a eſt: quā poſſidētes iudicū tribunalia & regū purpuras non tmebāt. Promiſerat enī dominus prius ꝗͣ pateret̉: & dixerat. Cū autē tradent uos: nolite cogitare quomodo autquid loqͣmini. Dabit̉ enī uobis in illa hora ꝗd loqͣmini. Nō enī uos eſtis qui loquimini: ſed ſpūs patris ur̄i: ꝗ lo-quit̉ ī uobis. Ego aūt audacter & tota libertate ꝓnuncio: ex eo tꝑe quo apoſtoli domino crediderūt: ſꝑ eos ha-buiſſe ſpiritū ſanctū: nec potuiſſe ſigna facere abſqꝫ ſpūs ſācti gr̄a: ſed pro modulo atqꝫ mēſura. Vnde ſaluatorclamabat in tēplo dicēs: qui ſitit ueniat ad me: & bibat: & ꝗ credit ī me ſicut dicit ſcriptura: flumīa de uētre eiu-fluent aq̄ uiuæ. Hoc aūt dixit de ſpū quē accepturi erāt credētes in eū: & ī eodē loco īfert. Nōdū enī erat ſpūs datus: quia Ieſus nōdū fuerat glorificatus: nō ꝙ non eſſet ſpūs ſāctus: dicēte domino ſaluatore: Si aūt ego ī lpū ſancto eiicio dæmonia: ſed qui erat ī domino: necdū totus ī apoſtolis morabat̉. Quā ob rē deterrent̉ ad paſſionēeius: & negāt: & chriſtū ſe neſcire iurāt. Poſtꝗͣ aūt baptizant̉ in ſpū ſcō: & effūdit̉ in eos ſpūs ſctī gr̄a: tūc libereIoquunt̉ ad prīcipes iudæoꝝ. Obedire magis deo oportet ꝗͣ hoībus: mortuos ſuſcitāt: inter flagella lætant̉: fundūt ſāguinē ꝓ chriſto: & ſuppliciis ſuis coronāt̉. Nōdū ergo erar ſpūs ī apoſtolis: nec de uētre eoꝝ fluebāt gr̄æſpiritales: quia dominus necdū fuerat glorificatus. Quæ ſit aūt gloria ipſe ī euāgelio loꝗt̉. Pater glorifica megloria quā apud te habui prius ꝗͣ mūdus eſſet: gloria ſaluatoris patibulū triūphātis eſt. Crucifigit̉ ut hō: glori-ficat̉ ut deus. Deniqꝫ ſol fugit: luna mutat̉ ī ſanguinē: terra motu ſolito cōtremiſcit: aꝑiunt̉ inferi: mortui ambulāt: ſaxa rūpunt̉: hæc ē gloria: de qͣ loq̄bat̉ ī pſalmo. Exurge gloria mea: exurge pſalteriū & cithara. Ipſaqꝫ de ſereſpōdit: gloria & diſpenſatio carnis aſſūptæ: Exurgā diluculo: ut īpleat̉ uigeſimi primi pſalmi titulus pro aſſūptiōe matutina. Hæc dicimus: nō ꝙ aliū deū aliū hoīem eſſe credamus: & duas ꝑſonas faciamus ī uno filio dei-ſicut noua hæreſis calūniatur. Sed unus atqꝫ idē filius dei & filius hoīs ē: & quicꝗd loquitur: aliud referimus addiuinā eius gloriā: aliud ad nr̄am ſalutē. Pro quibus nō rapinā arbitratūr eſt: eſſe ſe æqͣlē deo: ſed ſemetipſū exi-naniuit formā ſerui accipiēs: factus obediēs patri uſqꝫ ad mortē: mortē aūt crucis. Et uerbū caro factū eſt: & habitauit ī nobis. Miror aūt Mōtanū & īſanas fœmīas eius abortiuos eſſe ꝓphetas: domino ꝓmittēte atqꝫ dicēteVado: & aliū paraclytū mittā uobis: & poſtea Luca euāgeliſta narrāte: ꝙ apoſtoli acceꝑunt qd̓ ꝓmiſſū eſt: iomulto poſt tꝑe ī ſe dicēte fuiſſe cōpletū. Apoſtolis enī ꝓmiſſū eſt. Ego mittā ſponſionē patris mei ī uos: & uos ſdebitis ī ciuitate quoaduſqꝫ īduamini uirtutē ex alto: & exurgēs ī apoſtolos īſufflauit: & nō in Mōtanū Priſcil-Iā & Maximillā: & illis. i. apoſtolis ait. Q uoꝝ dimiſeritis pctā: dimittūt̉ eis: & quoꝝ retinueritis: & retēta ſuntApoſtolis inꝗͣ præcepit: ne diſcederēt ab hieroſolymis: ſed expectarēt ꝓmiſſionē patris. Et poſtea qd̓ promiſſūeſt: expletū legimus. Repleti ſunt oēs ſpiritu ſancto: & cœperunt loqui alijs linguis prout ſpiritus ſāctus dabateloqui illis. Spiritus ſanctus enī ubi uul ſpirat: & ꝗͣdo dicit dominus aliū paraclytū mittā uobis: & ſe oſtēdit eſſeparaclvtū: qui appellatur cōſolator. Vnde & deus pater hoc cēſetur nomine: deus miſerationū & totius cōſolationis. Si aūt & pater cōſolator & filius cōſolator: & ſpiritus ſanctus cōfolator eſt: ī nomine patris & filii & ſpūsſancti qd̓ intelligitur deus baptizātur credētes: quoꝝ unū diuinitatis & cōſolatoris eſt nomē: ergo & una natura eſt. Hie ſpiritus ſanctus nō ſolū in apoſtolis: ſed etiā in ꝓphetis fuit: de quo Dauid orabat dicens: ſpiritū ſanctū tuum ne auferas a me: & Daniel ſpiritū dei habuiſſe narratur: & Dauid ī ſpiritu loꝗtur dixiſſe dominū domino ſuo ſede a dextris meis: donec ponā inimicos tuos ſcabellū pedū tuoꝝ. Nec ſpiritu ſancto ꝓphetaueruntprophetæ: & uerbo domini cæli firmati ſunt: & ſpiritu oris eius oīs uirtus eoꝝ: & quicquid patris & filii eſt: hocidē & ſpiritus ſācti eſt: & ipſe ſpiritus ſanctus cū mittatur a pr̄e & ꝓ filio ueniat: & in alio atqꝫ alio loco ſpūs depr̄is & chriſti ſpiritus appellatur. Vnde & ī actibus apoſtoloꝝ: qui Ioānis baptiſmate fuerāt baptizati: & credbāt in deum patrē & chriſtū: quia ſpiritum ſāctum neſciebāt: iteꝝ baptizātur: immo tunc ueꝝ accipiunt baptiſma. Abſqꝫ enī ſpiritu ſācto imꝑfectum eſt myſterium trinitatis. Et ī eodē uolumine Petrus Ananiæ & Saphyræ dixiſſe narratur: ꝙ mentientes ſpiritui ſancto nō ſint hominibus mentiti: ſed deo.¶ Q uid ſignificet illud qd̓ apoſtolus Paulus diſputat ad romāos ſcribēs. Quid ergo dicimus nūquid iniquitas apud deum? Abſituſqꝫ ad eum locum ubi ait. Niſi dominus ſabaoth reliquiſſet nobis ſemen: ſicut SodomaCXX.facti fuiſſemus: & Gomorra ſimiles fuiſſemus.¶ Mnis quidē ad romanos epiſtola īterpretatione īdiget: & tātis obſcuritatibus inuoluta eſt: ut in intelli-genda ea ſpiritus ſancti indigeamus auxilio: qui ꝑ apoſtolum hæc ipſa dictauit. Sed præcipue locus