confeſſione ueræ fidei ſaluatorē uocat: ſed humilitate & timore hortulano arbitratur ablatū: & ignorās imbecillitatē fœmineā: tantaꝝ ſe uiriū repromittit: & credit ut corpus uiri ꝑfectæ ætatis: quod ut cætera taceā centūlibris myrrhæ circūlitum erat: æſtimaret ab una & pauida muliere poſſe portari. Cūqꝫ leſus appellaſſet eam:atqꝫ dixiſſet: Maria: ut quem facie nō agnoſcebat: uoce ītelligeret: illa ī errore ꝑſiſtens: nequaꝗͣ dominū ſed Rahbi: ideſt magiſtrū uocat: & uide ꝗͣta turbatio quē hortulanum putās dominum nūcupauerit: dei filiū reſurgentem magiſtrum uocat. Itaqꝫ ad eā quæ quærebat uiuentem cum mortuis: quæ errore fœmineo & imbecillitatemuliebri hūc illucqꝫ currebat: & corpus quærebat occiſi: cuius pedes uiuentis tenuerat: loquitur dominus: & dicit. Noli me tangere: nōdum enim aſcendi ad patrē meū: & eſt ſenſus: quē mortuū quæris: uiuentē tangere nōmereris. Si me necdū putas aſcēdiſſe ad patrē: ſed hominū fraude ſublatū: meo tactu indigna es. Hoc aūt dicebat: nō ut ſtudiū q̄rentis obtūderet: ſed ut diſpenſationē carnis aſſumptæ ī diuinitatis gloriā ſciret eſſe mutatā.Et nequaꝗͣ corporaliter uellet eſſe cū domino: quē ſpiritaliter credere deberet regnare cū patre. Vnde & apoſtoli maioris fidei ſunt: qui abſqꝫ angeloꝝ uiſu abſqꝫ ipſius ſaluatoris aſpectu: poſtꝗͣ corpus eius in monumēto nōreppererāt: crediderunt eū ab inferis ſurrexiſſe. Alii putant primū eſſe quod a Ioāne narratū eſt: ueniſſe Mariāmagdalenæ ad ſepulchrū: & uidiſſe reuolutū lapidē a monumēto: & poſtea regreſſā cū apoſtolis Petro & Ioāne: ſolā ad monumentū remāſiſſe: & iccirco adhuc īcredulā a domino fuiſſe correptā reuerſāqꝫ domū: rurſumad ſepulchrū ueniſſe cū Maria: & ab angelo monitā: exeuntēqꝫ de monumēto adoraſſe dominū: & tenuiſſe pedes eius: ꝗͣdo ab eo pariter audierunt: auete: & illæ acceſſerunt: & tenuerunt pedes eius: & adorauerūt eū Quain tantū profecerunt: ut mittant̉ ad apoſtolos: & audiant primū: nolite timere. Secundo ite nunciate fratribusmeis: ut eant in galilæam: ibi me uidebunt.uomodo cuſtodiente militum turba Petrus Ioannes libere ingreſſi ſunt ſepulchrum nullo prohibente cuLXXVI.ſtodum.Ac uidelicet cauſa: quia ueſpere ſabbati quæ luceſcebat in prima ſabbati: uenit Maria magdalenæ& altera Maria uidere ſepulchū. Et ecce terræmotus factus eſt magnus. Angelus quoqꝫ domini deſcendit de cælo: & accedens reuoluit lapidem: & ſedebat ſuper eū: eratqꝫ aſpectus eius ſicut fulgur& ueſtimentum illius ſicut nix. Præ timore autem eius perterriti ſunt cuſtodes: & facti ſunt uelut mortui. Igit̉qui fuerant tanto timore perterriti: ut putarentur mortui: aut dimiſiſſe ſepulchrum: & fugiſſe credēdi ſunt: autita & corpore & anima obtorpuiſſe: ut non dicam uiros: ſed ne mulierculas quidem ſepulchrum intrate cupiētes auderent prohibere. Magnus enim timor eos exterruerat: uidentes lapidem reuolutum: & terræmotum factum: non ex more ſolito: ſed tam magnum qui cuncta cōcuteret: & euerſionem terræ funditus minaretur. Angelum quoqꝫ deſcendiſſe de cælo tam claro uultu: non ut lampadem humano lumine arte ſuccenſam: ſed ful-gur imitaretur cæli: quo illuſtrantur omnia: unde & in tenebris uidere potuerunt. Itaqꝫ libere ītroeunt: uideratenim Maria magdalenæ: quæ eis nunciauerat lapidem reuolutum: & corpus domini de monumēto eſſe ſublatum. Angelum autem non putemus iccirco ueniſſe: ut aperiret ſepulchrū domino regͣenti: & reuolueret lapidēſed poſtꝗͣ dominus reſurrexit hora qua ipſe uoluit: & quæ nulli mortalium cognita eſt: indicaſſe quod factumeſt. Et ſepulchrum uacuum reuolutione lapidis: & ſui oſtendiſſe præſentia: quæ omnia uidebantur ſplendorefaciei ipſius & horrorem tenebrarum fugoris claritate uincente.Q uomodo Matthæus & Marcus ſcribant apoſtolis mandatum per mulieres: ut irent in galilæam dominū.LXXVII.reuiſuri: cum Lucas & Ioannes hieroſolymis ab illis uiſum eſſe perhibeant.Liud eſt undecim ſe offerre diſcipulis: qui propter metum iudæorum abſconditi erant quando aceos clauſis ingreſſus eſt ianuis. Et putantibus ꝙ uideretur ī ſpiritu: manus & latus obtulit clauis &lancea uulneratum. Aliud quando ſecundum Lucam præbuit ſe eis in multis argumentis per dies.l̓ xl. appaparens eis: & loquens de regno dei. Et conueſcens præcepit eis ab hieroſolymis ne diſcederent. In altero enim pro conſolatione mentium uidebatur: & uidebatur breuiter: rurſūqꝫ ex oculis tollebatur.In altero autem tanta familiaritas erat & perſeuerantia: ut cum eis pariter ueſceretur. Vnde & Paulus apoſtoIus refert eum quingentis ſimul apparuiſſe diſcipulis. Et in Ioanne legimus: ꝙ piſcantibus apoſtolis in littoreſteterit: & partem aſſipiſcis fauūqꝫ comederit: quæ ueræ reſurrectionis indicia ſunt. In hieruſalem autem nihilhorum feciſſe narratur.¶ Quid clamor & ueli petrarumqꝫ diſciſſio & reſurrectio mortuorum ſignificent: quæ facta ſunt in emiſſio.LXXVIII.ne ſpiritus SaluatorisVid ſignificet quod in euangeliſta Matthæo ſcriptum eſt: leſus autem clamans uoce magna emi-Iit ſpiritum: & uelum templi ſciſſum eſt in duas partes a ſummo uſqꝫ deorſum: & terra mota eſt: &petræ ſciſſæ ſunt: & monumenta aperta ſunt: & multa corpora ſanctorum qui dormierant ſurre-xerunt. Et exeuntes de monumentis poſt reſurrectionem eius uenerunt ī ſanctam ciuitatem: & apparuerunt multis. Et de hoc loco in iiſdem Matthæi commentariis diſſeruimus. Primumqꝫ dicendum ꝙ diuinæ potentiæ iudicium ſit: ponere animam quando uoluerit: & rurſum accipere eam. Deniqꝫ Centurio uiden:eum dixiſſe ad patrem. In manus tuas commendo ſpiritum meum: & ſtatim ſpiritum dimiſiſſe cōmotus ſignimagnitudine ait. Vere dei filius erat iſte. Velum quoqꝫ templi ſciſſum eſt in duas partes: ut compleretur illudquod refert Ioſephus: præſides templi dixiſſe uirtutes: tranſeamus ex his ſedibus. In euangelio autem quod hebraicis litteris ſcriptum eſt: legimus non uelum templi ſciſſum: ſed ſuperliminare templi miræ magnitudi-nis corruiſſe. Terra inquit mota eſt: pendentem dominum ſuum ferre non ſuſtinens: & petræ ſciſſe ſuntut indicaren