ronymi preſbyteri ad Hedibiam epiſtola explicans. xii. quæſtiones. .LXX. Prologus.Gnota uultu fidei mihi ardore notiſſima es: & de extremis Galliæ finibus in bethleemitico rure latitantem ad reſpondendum prouocas de ſanctarum quæſtiunculis ſcripturaꝝ: per hoīem dei filium meum Apodemium commentariolum dirigens: quaſi uero non hēas in tua prouincia diſer-tos uiros & in lege dei ꝑfectos: niſi forte experimentū magis nr̄i ꝗͣ doctrinā flagitas: & uis ſcire quiode his quæ ab aliis audiſti: nos quoqꝫ ſentiamus. Maiores tui Paterius atqꝫ Delphirius: quoꝝ altet ꝗͣ ego naſce-rer rhetoricam romæ docuit: alter iā me adoleſcentulo oēs Gallias ꝓſa uerſuqꝫ ſuo illuſtrauit ingenio: iā dormientes & taciti me iure reprehendunt ꝙ audeam ad ſtirpem generis ſui quippiam miſſitare: licet concedam eiseloquentiæ magnitudinem: & doctrinam ſæcularium litteraꝝ: merito ſubtraham ſciētiam legis dei: quā nemoaccipere poteſt: niſi ei data fuerit a patre luminum: qui illuminat oēm hoīem uenientem in hunc mundum: &ſtat medius credentium: qui in nomine eius fuerint congregati. Vnde libere profiteor: nec dictum ſuperbe pertimeſco: me ſcribere tibi non in doctis humanæ ſapiētiæ uerbis quam deus deſtructurus eſt: ſed in uerbis fideiſpiritalibus: ſpiritalia comparantem: ut abyſſus ueteris teſtamenti inuocet abyſſum euangelicam: in uoce cataractaꝝ .i. prophetaꝝ & apoſtolorum ſuorum:: & ueritas domini perueniat uſqꝫ ad nubes: quibus mandatū eſt:ne ſuper incredulum iſrael imbrem pluerent: ſed ut rigarent: arua gentilium: & torrentem ſpinaꝝ: ac mare mortuum dulcorarent. Ora igitur ut uerus Heliſæus ſteriles in me & mortuas aquas uiuificet: & apoſtolorum ſalequibus dixerat: uos eſtis ſal terræ: meum munuſculum condiat: quia omne ſacrificium: quod abſqꝫ ſale eſt: domino non offertur. Nec fulgoræ ſæcularis eloquentiæ delecteris: quem uidit leſus quaſi fulgur cadētem de cæIo: ſed potius eum reſpice qui non habet decorem: nec faciem: homo in plagis poſitus: & ſciens ferre infirmitatem: & quicquid ad propoſita reſpondero: ſcias men confidentia reſpondiſſe ſermonis: ſed eius fide: qui pollicitus eſt. Aperi os tuum: & ego implebo illud.Prima quæſtionis ſolutio: quomodo quis poſſit eſſe perfectus: & quomodo uiuere debeat uidua ſine liberis derelicta.XXI.Nterrogas: quomodo perfectus eſſe quis poſſit: & quomodo uiuere debeat uidua: quæ ſine liberisderelicta eſt: hoc idem in euaugelio legis doctor interrogat. Magiſter quid faciēs: uitam æternamIpoſſidebo? Cui reſpondit dominus: mandata noſti: Dicit ille. Quæ? Ieſus autem dixit non homicidium facies: non adulterium: non furtum: non falſum dices teſtimonium. Honora patrem & matrem: & dili-ges proximum tuum ſicut teipſum. & illo dicente: hæc oīa feci: dominus ītulit. Vnum tibi deeſt. Si uis eſſe perfectus: uade & uende oīa quæ habes: & da pauperibus: & ueni ſequere me. Itaqꝫ & ego tibi domini noſtri reſpō-debo ſermonibus. Si uis eſſe perfectus & tollere crucem tuam: & ſequi dominum ſaluatorem: & imitari Petrūdicentem: ecce nos dimiſimus oīa & ſecuti ſumus te: uade & uende oīa quæ habes: & da pauperibus: & ſequereſaluatorem. Non dixit da filiis: da fratribus: da propinquis: quos etiam ſi haberes: iure iis dominus præferreturſed da pauperibus: īmo da chriſto: qui in pauperibus paſcitur. Qui cum diues eſſet pro nobis pauper factus ēqui loquitur in. xxxviii. pſalmo. Ego autem mendicus & pauper: & dominus ſollicitus eſt pro me. Statimqꝫ. xl.pſalmi de eo exordium eſt. Beatus qui intelligit ſuper egenum & pauperem. Intelligentia opus eſt: ut poſt ītel-ligentiæ beatitudinem ſciatur quid ſit egenus & pauper. Non utiqꝫ ille qui mendicitate & ſquallore coopertuseſt: & tamen non recedit a uitiis: ſed de quibus apoſtolus loquitur. Tantū ut paupeꝝ memores eſſemus: ob quorum refrigeria laborabant Paulus & Barnabas in eccleſiis gentium: ut collectæ fierent per primam ſabbati: &hanc ipſam oblationem non per alios: ſed per ſe deferre feſtinant iis qui ſuas pro chriſto amiſere ſubſtantias:perſecutiones paſſi ſunt: qui dixerunt patri ſuo: & matri: uxoribus: & liberis non nouimus uos. Hi īpleuerūt uoluntatem patris: & audierunt dicentem dominum ſaluatorem. Mater mea & fratres mei hi ſunt: qui faciunt uoluntatem patris mei. Et hoc dicimus: non quo in pauperes in quo in pauperes iudæos: ſiue gētiles: & omnino cuīuſſibet gentis ſint pauperes: prohibeamus faciendam elemoſynam: ſed quo chriſtianos & credentes pauperesincredulis præferamus. Et inter ipſos chriſtianos ſit multa diuerſitas: utrū peccator au ſanctis ſit. Vnde & apo-ſtolus paſſiuam in omnes miſericordiam probans: infert. Maxime in domeſticos fidei. Domeſticus fidei eſt: ꝗeadem tibi religione coniungitur: quē a conſortio fraternitatis peccata non ſeparant. Quod ſi de inimicis quoqꝫ nobis præcipitur: ut ſi eſurierint demus eis: cibum: ſi ſitierint demus eis potum: ꝙ hæc facientes congerimusearbones ſuper caput eoꝝ: quanto magis de his qui non ſunt inimici: & qui chriſtiani ſunt: atqꝫ ſancti? Neqꝫ uero hoc quod dicitur: hoc enim faciens carbones ignis congregabis ſuper caput eius: in malam partem accipierdum eſt: ſed in bonam. Quando enim inimicis noſtris præbemus beneficia: malitiam eoꝝ noſtra bonitate ſuperamus: & mollimus duritiam: iratūqꝫ aīum ad mollitiem & beniuolentiam flectimus: atqꝫ ita congregamuscarbones ſuper capita eoꝝ: de quibus ſcriptum eſt. Sagittæ potētis acutæ cum carbonibus deſolatoriis. Vt quōde altari a ſeraphin carbo ſublatus prophetæ labia purgauit: ita & inimicoꝝ nr̄oꝝ peccata purgent̉: & uindicamus in bono malū: & benedicamus maledicētibus: & imitemur patrē: qui ſolē ſuū oriri facit ſuper bonos & malos: & pluit ſuꝑ iuſtos & iniuſtos. Igitur & tu qui pancos habes filios: plurimos fac tibi amicos: de iniquo māmona: qui te recipiant in æterna tabernacula: Pulchre dixit de iniquo. Oēs enim diuitiæ de iniquitate deſcendunt& niſi alter ꝑdiderit: alter nō pōt inuenire. Vnde & illa uulgata ſnīa mihi uidet̉ eſſe ueriſſim. Diues aūt iuiquusaut iniꝗ hæres. Quod cū legis doctor audiſſet: & ferre nō poſſet: ꝗa habebat diuitias multas: cōuerſus domīusad diſcipulos ſuos ait. Quā difficile ꝗ diuites ſūt ītrare poſſūt ī regna cæloꝝ: non dixit īpoſſibile: ſed difficile: ſicet exēplū poſuerit īpoſſibilitatis: facilius eſt camelū ꝑ foramē acus tranſire: ꝗͣ diuitē intrare in regnū dei. Hoc