ꝓprie ad iudæos referūt: & de ſāctis quidē nō difficilis īterpretatio ē: ī eo qd̓ dicit̉: nūꝗͣ mādatū tuū præteriui:licet illud uideat̉ obſiſtere: qd̓ reuerſiōi fr̄is īuideat. In iudæos aūt cū liuor in frīs ſalute cōueniat: hoc repugnatꝙ nunꝗͣ ſe dicat eius præteriſſe mādatū: de ꝗbus ꝗd nobis uideat̉: ſuis in locis cōabimur explanare. Erat aūt filius illius ſenior in agro: in terrēis oꝑibus labore deſudās: lōge a gr̄a ſctī ſpūs: & a cōſilio pr̄is extorris: hic ē ꝗ aitagrū emi: & neceſſe hēo exire & uidere illū: rogo te habe me excuſatū. Hic ꝗ iuga boum emit ꝗnqꝫ: & legis oneredepreſſus: terrenoꝝ ſēſuū uoluptate ꝑfruit̉: hic ꝗ uxore ducta ire ad nuptias nō pōt: & effectus caro nequaꝗͣ u-nū pōt eē cū ſpū. In huius ꝑſōa ēt illius ꝑabolæ oꝑarii cōgruunt: in qua prīa tertia ſexta nōa hora i. uocatiōibusuariis mittunt̉ ad uineā: & indignāt̉ ſibi undecīæ horæ oꝑarios coæqͣri: & cū ueniret & appropīquaret domui:audiuit ſymphoniā & choꝝ. Illud qd̓ in quodā pſalmo ſuꝑſcribit̉ ꝓ melech: huic ſēſui cōuenit. Si ꝗdē melechchorus in unū cōcinnēs dr̄. Male aūt ꝗdā de latinis ſymphoniā putāt eē genus organi: cū cōcors in dei laudibuscōcētus ex hoc uocabulo ſignificet̉. Symphōia ꝗppe cōſonātia exprimit̉ in latino. Et uocauit unū de pueris: &interrogauit ꝗdnā eſſēt hæc: & nunc interrogat iſrael: qͣre deus in gētiū aſſūptiōe lætet̉: & æmulatiōe cruciatuspr̄nā ſcire nō pōt uoluntātē. Qui ait illi quoniā fr̄ tuus uēit: & occidit pr̄ tuus uitulū ſagīatum: quoniā īcolumēillum recepit. cauſa læticiæ: ꝙ pari in dei laudes toto orbe uoce cōcinnitur. ſalus ē gentiū: ſalus ē peccatoꝝ. lætantur angeli: omnis ī gaudiū creatura cōſentit: & de ſolo dicitur iſrael. Iratus aūt noluit intrare: iraſcitur ſe abſentefrēm eſſe ſuſceptū: iraſcitur eū uiuere: quē putabat extinctū: & nunc foris ſtat iſrael: & nunc diſcipulis euāgeliain eccleſia audiētibus: mr̄ eius & fr̄es foris ſtāt q̄rētes eū. Egreſſus aūt pr̄ illius cœpit rogare eū: ꝗͣ bēignus & clæmēs pr̄ rogat filiū: ut læticiæ domus ꝑticeps fiat. Rogat aūt pr̄ ꝑ apoſtolos: rogat ꝑ euāgelia prædicatores. Eꝗbus Paulus ait: præcamur ꝓ xpō recōciliamini deo. Et alibi: uobis oportebat primū ānunciare uerbū dei: ſed ꝗreppuliſtis illud & indignos uos iudicaſtis æternæ uitæ: ecce cōuertimur ad gētes. Ipſe aūt reſpōdēs) ait pr̄i ſucecce tot ānis ſeruio tibi. Pater ſupplex ad cōcordiā depræcat̉: ille iuſticiā q̄ in lege ē cōſeꝗͣns dei iuſticiæ nō ſubiicit̉. Porro ꝗͣ maior iuſticia dei: ꝗͣ ignoſcere pœnitētibus: filiū ſuſciꝑe redeuntē? Ecce tot ānis ſeruio tibi: & nunꝗͣmādatū tuū præteriui: qͣſi hoc ipſu nō ſit præterire mādatū: ſaluti alterius īuidere: āte deū ſe iactare iuſticiæ: cūnemo corā eo mūdus ſit. Quis n. lætabit̉ caſtū ſe hr̄e cor: nec ſi unius ꝗdē diei fuerit? Dauid cōfitet̉ in iniꝗtatibus cōceptus ſū: & in delictis cōcepit me mater mea. Et in alio loco: ſi iniꝗtatē attēdis domīe: ꝗs ſuſtinebit? Et hicdicit nunꝗͣ ſe præteriſſe mādatū totiēs ob idolatriā captiuitatibus traditus: Ecce tot ānis ſeruio tibi: & nunꝗͣ mādatū tuū præteriui. Hoc ē qd̓ Paulus apoſtolus loꝗͣtur: ꝗd ergo dicemus? quia gētes qͥ nō ſectabātur iuſticiā: cōprehēderūt iuſticiā: iuſticiā q̄ ex fide ē. Iſrael uero ſectādo legē iuſticiæ: ad legē iuſticiæ nō ꝑuenit. Quare? ꝗanō ex fide: ſed qͣſi ex oꝑibus legis: pōt ergo & ex eius ꝑſona dici: ꝗ iuxta eundē apoſtolū ī iuſticia q̄ ex lege ē: ſinereprehēſiōe uerſatus ſit: licet mihi uideatur magis ſe iactare iudæus: ꝗͣ uera dicere ad exēplū illius phariſæi di-cētis: deus gr̄as ago tibi: ꝗa nō ſū ſicut cæteri hoīum raptores: iniuſti: adulteri: ſicut & hic publicāus. Oro te nonne tibi uidet̉ ea q̄ ille de publicāo dixerāt: dicere iſte de fr̄e? Hic ē ꝗ comedit oēm ſubſtātiā ſuā: uiuēs cū meretricibus. Ad id aūt ꝗd̓ ait: mādatū tuū nunꝗͣ præteriui: pr̄is ſermo nō cōgruit: nō .n. cōfirmauerat uera eē q̄ dixeratfilius: ſed iraſcētē alia rōne cōpeſcuit. fili tu ſemꝑ mecū es. Nunꝗd ait: bene ꝗdē dicis: & feciſti cuncta qͣ iuſſerā:Sed mecū es ſemꝑ: mecū es lege qua ſtringeris mecū es dū mihi & in captiuitatibus erudiris: mecū es nō ꝗa præcepta mea cōpleueris: ſed ꝙ te in lōgā regionē abire nō paſſus ſum: mecū es ad extremū ſecundū illud qd̓ locutus ſum ad Dauid. Si dereliq̄rint filii eius legē meā: & ī iudiciis meis nō ambulauerīt: ſi iuſticias meas ꝓphana-uerit: & mādata mea nō cuſtodierīt: uiſitabo ī uirga iniquitates eoꝝ: & ī flagellis iniuſticias eoꝝ: miſericordiā ātmeā nō auferā ab eis: quo teſtionio & id in quo filius ſenior gloriat̉: falſum eē cōuincit̉ dū in dei iudiciis nō anbulat: & eius mādata nō facit. Et quō iſta nō faciens cū patre ſemꝑ fuiſſe docetur? dum peccās uiſitatur in uirga& uiſitato miſericordia nō negatur. Nec mirādum patri eum auſum fuiſſe mētiri: qui fratri potuit inuidere: maxime cum in die iudicii quidā īpudentius mentiātur dicentes. Nōne in noīe tuo comedimus & bibimus: & uir-tutes multas fecimus: dæmonia eiecimus? Quid uero ſit: & oīa mea tua ſunt: ſuo loco congruentius explicabitur. Et nunꝗͣ dediſti mihi hædum: ut cum amicis meis epularer. Tantus inquit iſrael ſanguis effuſus eſt: tot ho-um cæſa ſunt milia: & nullus eoꝝ noſtræ extitit ſalutis redemptor. Ipſe Ioſias qui placuit in cōſpectu tuo: & nuper Machabæi: qui pro tua hæreditate pugnabant contra fas ſanctitatis hoſtiū gladiis interempti ſunt: & nullius cruor nobis reddidit libertatem. Ecce adhuc romano imperio ſubiacemus: non propheta: non ſacerdos: nōiuſtus quiſꝗͣ īmolatus eſt nobis. Et pro luxurioſo filio. i. pro gentibus: pro peccatoribus totius creaturæ/ creato-ris glorioſus ſanguis effuſus eſt. Cunqꝫ merentibus minora non dederis: immeritis maiora tribuiſti: Nunqͣ de-diſti mihi hædum: ut cum amicis meis epularer: Erras iſrael dic potius ut tecum epularer: aut poteſt eſſe tibi a-ſiqua iocunditas: niſi patre tecum celebrante conuiuium? Saltem exemplo docere præſenti. Reuerſo filio iumore & pater lætatur: & pueri. Manducemus ait: & epulemur: non manducate & epulamini. At tu ea mente quainuides fratri: qua a patris recedis aſpectu & ſemper in agro es: nunc quoqꝫ uis eo abſēte inire conuiuium. Nunꝗͣ dediſti mihi hædum: nunꝗͣ pater deteriora dat munera: habes uitulum ſaginatum īmolatum: ingredere: māduca cum fratre. Quid hedum quæris cui agnus eſt miſſus? Et ne ſimules te neſcire ꝙ miſſus eſt: Ioannes tibieum in heremo demonſtrauit. Ecce agnus dei: ecce qui tollit peccata mundi: Et pater quidem quaſi clæmens &penitentiam tribuens te hortatur ad uitulum: non immolans hædum quem ſtare ſcit ad ſiniſtram. Tu uero infine ſæculi ipſe tibi es hædum immolaturus Antichriſtum: & cum amicis tuis ſpiritibus immundis eius carneſaturandus: expleto uaticinio. Tu confregiſti caput draconis magni: dediſti eum eſcā populis æthiopum. Cumautem filius tuus hic qui deuorauit oēm ſubſtantiam ſuam uiuēs cum meretricibus uenit: occidiſti ei uitulum