ſonet: Iupiter oīpotēs: & me hercule: & me caſtor: & cætera magis portēta ꝗͣ numina. At nunc etiā ſacerdqꝫ deomiſſis euāgeliis & prophetis uidemus cōmœdias legere: amatoria bucolicoꝝ uerſuū uerba canere: tenere. Virgiliū: & id qd̓ ī pueris neceſſitatis ē: crimē in ſe facere uolūtatis. Cauēdū igit̉: ne captiuā uelimus habere uxorē:ne in idolio recūbamus: aut ſi certe fuerimus eius amore decepti: mūdemus eā: & purgemus oēm ſordiū errorēnec ſcādalū patiat̉ frater: pro quo chriſtus mortuus ē: cū ī ore chriſtiāi carmīa ī idoloꝝ laude cōpoſita audieritꝑſonare. In ſe aūt cōuerſus dixit: ꝗͣti mercēnarii ī domo patris mei abūdāt pāibus: ego aūt hic fame ꝑeo? Mercinarios ſecundū aliū ītellectū eos aīaduertimus ex iudæis: ꝗ ob præſētia tātū: legis præcepta cuſtodiūt. Hi iuſtiſunt & miſericordes: nō ob ipſā iuſticiā & ob ipſū miſericordiæ bonū: ſed ut a deo terrenæ fœlicitatis & lōgæ ui-tæ præmiū cōſequātur: ꝗ aūt iſta deſiderat: merito cōpellit̉ ad obſequiū præceptoꝝ: ne eoꝝ præuaricatione ēiuſſa ſūt: careat cōcupitis: porro ubi metus ē nō ē dilectio: ꝑfecta ꝗppe dilectio foras mittit timorē. Nā ꝗ diligitnō ideo īperata cuſtodit: ꝗa aut timore pœnaꝝ aut præmii auiditate cōpellit̉: ſed ꝗa hoc ipſū qd̓ a deo iubet̉ ēoptimū. Sēſus itaqꝫ iſte ē. Quāti ex iudæis ob præſētia tātū bona a dei obſeꝗo nō recedūt: & ego egeſtate conficior? Surgēs ibo ad pr̄em meū. Pulchre ait ſurgēs: pr̄e ꝗ ppe abſēte nō ſteterat pctōꝝ iacere: iuſtoꝝ ſtare eſt. AcMoyſē dr̄: tu uero hic ſta mecū: & ī cēteſimo triceſimotertio pſalmo: ecce nūc benedicite dominū oēs ſerui domni: ꝗ ſtatis ī domo domini. Ad benedictionē domini ſtātes ꝓpheta ī domo domini cohortat̉: & dicā illi: pr̄ peccaui ī cælū & corā te: iā nō ſū dignus uocari filius tuus: peccauerat in cælū ꝗ hieruſalē cæleſtē reliqͥrat matrē. Peccauerat corā pr̄e: ꝗ cōditore deſerto fuerat ligna ueneratus: nō erat dignus uocari filius dei: ꝗ ſeruus eſſe malue-rat idoloꝝ. Oīs .n. ꝗ facit peccatū: ſeruus ē pctī: & ex diabolo pr̄e natus ē. Fac me ſicut unū d̓ mercenariis: fac miīquit ſicut unū ex iudæis: ꝗ te ob præſētiū tātū teꝝ ꝓmiſſa uenerātur. Recipe filiū pœnitētē: ꝗ mercenariis tuispeccātibus ſæpiſſime peꝑciſti: & uenit uſqꝫ ad patrē ſuū: Venimus ad patrē: ꝗͣdo a porcoꝝ recedimus paſſiōe: ſecūdū illud: ſtatī ut cōuerſus īgemueris: ſaluus eris. Cūqꝫ adhuc lōge eēt: uidit eū pr̄ eius: & miſericordia motuseſt. Ante qͣ dignis oꝑibus & uera pnīa ad patrē rediret antiquū: deus apud quē cūcta futura iā facta ſūt: & ꝗ eſtoīum præſcius futuroꝝ: ad eiuſdē præcurritaduētū: & ꝑ uerbū ſuū qd̓ carnē ſūpſit ex uirgīe: reditū filii ſui iun-oris anticipat: & præcurrēs īcubuit ſuꝑ collū ipſius. Ante uenit ad terrā: ꝗͣ ille domū cōfeſſiōis intraret. Incubuitſuꝑ collū ipſius. i. corpus ſūpſit humanū: & ſicuti Ioānes ſuꝑ pectus recubuit: ꝗ ſecretoꝝ eius effectus ē ꝑticepsita & iugū ſuū leue .i. mandatoꝝ ſuoꝝ facilia præcepta ex gr̄a magis ꝗͣ ex merito ſuꝑ iuniorē filiū collocauit. Etoſculatus eſt eū: iuxta illud qd̓ in cātico cāticoꝝ eccleſia de ſpōſi præſtolatu: aduētu depræcās: oſculet̉ me oſcu-lo oris ſui. Nolo mihi dicēs ꝑ Moyſē nolo ꝑ ꝓphetas loqͣtur: ipſe meū corpus aſſumat: ipſe me oſculet̉: in carneut & illud quoqꝫ qd̓ in Eſaia ſcriptū eſt huic ſnīæ coaptemus. Si q̄ris q̄re: & ad me hīta in ſaltu. Et ibi ꝗppe flenseccleſia clamare iubet̉ ex ſeyr: ꝗa ſeyr piloſus & hiſpidus īterpretatur: ut & ātiquū gētiliū ſignificet horrorē. IIla pari ſimilitudīe reſpōdēte nigra ſū ſed formoſa filia hieruſalē. Dixit aūt illi filius: pr̄ peccaui in cælū & corā teiā nō ſū dignus uocari filius tuus: dicit ſe nō eſſe dignū filiū nūcupari: & tamē ex naturæ uoce ex illa ſubſtantiaquā illi pr̄ fuerat aliquādo largitus: in nomē trepidus ueritatis erūpit: pr̄ inquiēs peccaui in cælū: fruſtra igiturquidā argumētātur nomē pr̄is in ſāctis tantūmō cōuenire: cū etiā deū patrē uocet: qui ſe filii noīe cōfitetur īdi-gnum: niſi forte iō patrē audet uocare: quia plena mēte cōuerſus ē. Dixit aūt pr̄ ad pueros ſuos: celerius ꝓfertſtolā priorē: & īduite eū ſtolā quā Adā peccādo ꝑdiderat. Stola qͣ in alia ꝑabola īdumētum dr̄ nuptiale. i. ueſteſpūs ſācti: quā qui nō hūerit: nō pōt regis intereſſe cōuiuio. Et date ānulum in manu illius ſignaculū ſimilitudi-Chriſti: ſecundū illud: ī quē credētes ſignati eſtis: ſpū repromiſſiōis ſctō. Et ad principē dr̄ Tyri: qui ſimilitudinē cōditoris amiſerat. Tu es ſignaculum ſimilitudīs & corona decoris: in delitiis paradiſi dei natus es. Eſaias quoqꝫ de hoc ſignaculo loquitur: tūc manifeſti erunt qui ſignātur. Hoc ſignaculū ī manu datur. quādo oꝑa iuſticiaſcriptura ſignificat: ut ibi factū ē uerbū domini in manu Achæi ꝓphetæ: & ad hieruſalē: ornaui te inquit ornamēto: & īpoſui tibi armillas circa manus tuas. Rurſū ad eū qui indutus ē pōdere: alius locus ſignaculi demōſtratur: ꝑtrāſi ꝑ mediā hieruſalē: & da ſignaculū in frōtibus uiroꝝ gemētium & dolētium in oībus iniquitatibusqfiunt in medio eoꝝ. Quare ut poſtea poſſēt dicere: ſignatum ē ſuꝑ nos lumē uultus tui domine: & calciamētūin pedibus eius. Spōſi quippe ꝑdiderat dignitatē: &nudis pedibus paſcha celebrare nō poterat. Hæc ſunt caſciamenta: de quibus dominus ait: & calciaui te iacintho: & calciamenta in pedibus eius: necubi coluber inſidian:plantā ingrediētis inuaderet: & ſuꝑ ſcorpiones & ſerpētes ſecurius ambularet: ut præpararetur ad euangeliumpacis: iam nō gradiens ſecundum carnem ſed ſecundum ſpūm: & dictum ei propheticum conueniret: ꝗͣ ſpecioſi pedes euangelizantium pacē: euangelizantium bona. Et afferte uitulum ſaginatum: & occidite: & manduomus: & epulemur: quoniā hic filius meus mortuus fuerat: & reuixit: ꝑierat: & inuentus eſt. Vitulus ſaginatusqui ad pnīæ immolatur ſalutem: ipſe ſaluator eſt: cuius quotidie carne paſcimur: cruore potamur. Fidelis metulector intelligis: quia eius pinguedine ſaturati in ructum laudis eius erumpimus dicentes. Eructauit cor meuuerbum bonum: dico ego opera mea regi: licet quidam ſuperſtitioſe magis ꝗͣ uere: nō conſiderātes textum plarmi ex patris ꝑſona arbitrentur hoc intelligi. Quod autem ait epulemur: quoniam hic filius meus mortuus fuerat & reuixit: perierat: inuentus eſt: ad eundem parabolæ ſuꝑioris ꝑtinet ſenſum: in qua dr̄. ſic dico uobis: qͣuiagaudium erit coram angelis dei ſuꝑ uno pctōre pnīam agente. Et cœperunt epulari: hoc cōuiuium quotidie celebratur: quotidie pater filium recipit. Semꝑ Chriſtus credentibus īmolatur. Erat autē filius illius ſenior inagro. Hucuſqꝫ de ꝑſona filii iunioris diſputatum ē: quē ſecundū præſētē parabolā: in publicanis & pctōribus?a domīo ad pnīam ꝓuocabant̉: debemus acciꝑe: ſecundū myſticos aūt ītellectus de futura quoqꝫ uocatiōe getium ꝓphetari. Nūc ad ſeniorē filium ſermo tranſgredit̉: quem multi ſimpliciter ad oīum ſctōꝝ ꝑſonan: r