nō habēt: neceſſe eſt: ut in uariis figuri figuraꝝ color adhibeat̉. Nā illis & uirtutū præmia ſuppoſita ſpetie promittunt̉: & pctōꝝ notæ iurunt̉ ī corꝑe. lis. n. cōfirmant̉ alii: ꝗbus alij trāſferunt̉ ī corꝑe. Præſēs lectio exigit huīuſmodi ferre ſermonē: q̄ diuerſa lepraꝝ genera deprehēdēda ī diuerſis materiis deſignauit. Alia .n. lepra ī parietibꝰ demōſtrat̉. Alia hūano notat̉ ī corꝑe: alia ī uaſculis: alia ī ueſte: alia deſignat̉ ī ſtamīe. Deīde q̄ ī huiuſmōuulneris loco crebra barba pellicula deputātur. ꝗd. n. dicā? Tot ſūt genera quot colores. Alia pallida: alia tetra:alia rubicūda. dide ſi lepra hoīes qd̓ ē īſitū naturæ uitio polluāt̉: ꝗd hi faciūt: ꝗ grauioribꝰ morbis corpoꝝ prægrauātur? Sed age iā uideamus genera lepraꝝ: ut medelaꝝ cās agnoſcere atqꝫ ꝓbare poſſimus: ſi fuerit inꝗt le-pra alba uel rubicūda: ſiue tetra uel pallida: uel ſi florēs ait hoc ē toto corꝑe decurrēs. Nā ē deteſtabilis lepra:oīno mūdari nō poſſit: eſt & q̄ facilē hēat mūdationē. alia quoqꝫ aduētitia: alia īnata deprehēdit̉. Quæ oīa niſi ſpiritaliter ſētiātur: rōnē intelligētiæ ſimplicis nō admittūt. Nā diuina ſapīa legis ſuæ ꝓfundū in huius extrema ſæculi regiōe: qͣſi tēplū ſuo noīe conſecratū: intra ciuitatis alterius mœnia collocauit. Cuius conſtructio atqꝫopus ꝗͣuis magnificū uideatur interioris tamē hoīs aditus mirātur ornamēta uitioꝝ: ſed īterioris ſcīæ aditus reſerare nō poſſūt. Quare orāda eſt diuina dignatio: ut pulſātibus nobis intelligētiæ pateſcat ingreſſus. Iubeturigr̄ diuerſa lepraꝝ genera ſacerdos tēpli diligēter inſpicere: atqꝫ eaꝝ hitus uel colores plenioricōſideratione diprehēdere. A coloribus. n. lepra refert̉ poſſe agnoſci: quos tamē ad peccatū magis aīæ ꝗͣ ad morbū corporis manifeſtū eſt ꝑtinere: Diuerſi etenī colores diuerſas aī indicāt maculas. Cū igitur pallida lepra cōſpicitur: lāguēs &ægra fides aīæ denotat̉. Cū aūt rubicūda deprehēditur: mēs furore atqꝫ iracūdia inflāmata & homicidii cruorereſꝑſa cognoſcitur. Cū uero alba: tūc hæreticoꝝ fuſcata & male mōda cōſcīa cōdēnatur. Sed alia lepra in capitealia oriri ꝑhibetur in barba. Sūt .n. hæretici qui deū pr̄em uidētur tantūmodo blaſfemare: ut Manichæus: ꝗ nōſolū eū factorē denegat mūdi: ueꝝ maloꝝ ꝓfitetur eē auctorē. Hi ſūt qui leprā in capite portare uidētur: capu.n. inquit apoſtolus uiri Chriſtus eſt: Quæ uero lepra in barba portatur: hi ſū qui blaſfemare uidētur in filiū.Chriſtū .n. ꝑfectū in aduētu priſtino ꝑfecti uiri æuū agentē: qͣſi tricenariæ ætatis utilitas decorauit Sed & ſi te-tra inꝗt & & liuida fuerit: ꝗd eſt aliud qͣ liuoris maculis execrāda? Si aūt ait nigra fuerit lepra: ſumo utiqꝫ idolalatriæ & ſacrificioꝝ nidoribus notata. Si aūt inquit florēs lepra fuerit: & cooꝑuerit oēm florē maculationis a capite uſqꝫ ad pedes: uiſu ſacerdotis diiucabitur. uidebit .n. ſacerdos: & ecce lepra cooꝑuit oēm partē corꝑis & mūdabit illū ſacerdos a maculatiōe: quoniā albū mutabitur. In hac lepra quā qͣſi albā & florentē deſignat: diuerſacrimina uarie deprehēdit: quia cū mūdialis uitæ uoluptas qͣſi cādida & florens exiſtimatur: tū grauæ uitioꝝ cōtagium graſſatur in corpore. Nā aūt auaritiæ aut libidis maculæ ꝑpateſcūt. Sed hāc leprā cito dicit poſſe mundari. Auaritiæ .n. crimine facile carere pōt: qui cōuerſus ad dominū ea quæ poſſederit indigentiū alimoniæ mi-niſtrauerit: ita ut dominus in euāgelio ait. Veꝝ date elemoſynā: & ecce oīa uobis mūda ſunt. Libidinē quoqꝫ cileriter mūdare poterit: ſi ieiuniis freq̄ntiſſimis & abſtinētia corpus retinuerit: ſed his oībus medelā ꝑ ſacerdotepræcepit dominus adhiberi. Dicit .n. eſſe leprā quæ ſacrificioꝝ oblationibus emūdetur. Aliā uero quā aquæ facilius abluant: necnō & quæ extra caſtra poſita mundetur. Eſſe quoqꝫ leprā aſſerit: quæ mūdari oīno nō poſſitHoꝝ igitur ſecundū figurā grauioꝝ pctoꝝ crimina cōgregātur. Alia ſūt quæ ante baptiſmū uidētur eſſe cōmiſſa: quæ tamē ꝑ gr̄am baptiſmi diluūtur. Alia uero quæ poſt lauationē baptiſmatis ꝑpetrātur: quæ ſiue grauio-ra ſiue minora pctā ſint: uiſus tamen ſacerdotis emūdat. Quodcūqꝫ .n. modicū delicti fuerit pōt a ſacerdote ono relaxari. Quæ aūt grauiora ſunt: diſciplina debent eccleſiaſticæ regulæ & or̄one purgari. Quæ uero inſa-nabilia ſunt: deo iudici reſeruantur. Et inde eſt ꝙ in hoc loco ait: unūquēqꝫ ſecundum ꝙ habet propter curatio-nem ſacrificium offerre debere. i. unuſquiſqꝫ ſecundum ꝙ ſe deliquiſſe cognoſcit: ſiue per carnalem concupiſcētiam: ſeu ꝑ idolatriā: ſeu ꝑiurio: ſeu mendacio: quaſi lepræ ſe uitiis intelligit maculatū ꝓut potuerit deo ſacrificare non deſiſtat: ſed dicit genus eſſe lepræ: qd̓ oīno mundari non poſſit: & ideo huiuſmodi hō extra caſtra iubet̉expelli. Hoc eſt ſane crimen qd̓ admittitur in ſpiritum ſanctum blaſfemiæ ſcilicet ſicut ipſe dominus in euāgelio ait: qui peccauerit in ſpiritu ſancto: non remittetur ei: neqꝫ hic: neqꝫ in futuro. Adiecit aūt ſcriptura diuina l-pram eſſe in uaſculis: lepram in parietibus: lepram in ueſtibus: lepram in ſtamine: ſed quō in his rebus leprameſſe poſſit: penitus ignoro: quæ quia uita carent: etiam ſenſu carere neceſſe eſt: ſed ego arbitror cum in parieti-bus domus lepra eſſe referatur: hæreticoꝝ perfidiam notari. Q uid enim non polluitur ubi adulteræ doctrīæblaſfemia prædicatur? Ideo hanc lepram ſacerdos iubetur a parietibus emundare: ut catholicæ ueritatis doctrina maculoſa hæreticoꝝ uerba depellat. Cum autem lepra in uaſculis dicitur eſſe: propria corporis delicta mo-ſtrantur: Vaſa aūt hoīum corporibus comparat apoſtolus. habentes inquit theſauꝝ hunc in uaſis fictilibus. Inſtamine autem lepram habens paratum ſe in omnibus deo præbeat: ut mercedem ab ipſo conſequi mereatur:& in die iudicii ſecurus inuenietur: ſi nulla dei offenſa in eo reperiatur.Secundus tractatus ſecundæ partis principalis.ncipiunt epiſtolæ atqꝫ tractatus beati Hieronymi ſuper quæſtionibus noui teſtamenti.Beati Hieronymi ad Damaſū papā de filio prodigo ꝑ illū ſecūdū lr̄am peccatorē pœnitentē: ſecūdū myſticūſenſū gētilē abdicātis illecebris erroribuſqꝫ ad dei cultū cōuerſū: ꝑ maiorē aūt filiū īuidētem uel iudæos uel reliquos ſāctos interpretantis: in quibus licet iuſtis oſtēdit eſſe poſſe liuorē.Epiſtola. LXIX.Eatitudis tuæ īterrogatio diſputatio fuit: & ſic q̄ſiſſe: uiā ē dediſſe q̄ſitis. Sapiēter ꝗppe inter rogantſapīa reputabit̉. Ais ꝗs ē iſte ī euāgelio pr̄: ꝗ duobus filiis ſubſtātiam diuidit? Q ui duo filii? Quimaior? Qui ue mīor? Quō mīor acceptā ſubſtātiā cū meretricibus diſſipat? Fame facta a princiis præponit̉ porcis? Siliqͣs comedit? Ad pr̄em redit? Accipit ānulū & ſtolā? Et īmolatur ei uitulus ſagi-.cxlii.