tra ætatis ſuæ mēſurā de ītimo humanæ naturæ iudicarit affectu: unde & admiratus eſt & ꝑtimuit ilel: qd̓ ſcilicet eū māifeſta nō fugerēt: qui tā prudēter abſcōdita deprehēdiſſet. Quātū ad typicos ꝑtinet intellectus: dicēte apoſtolo hæc oīa in figura cōtingebāt illis (ſcripta ſūt aūt de nobis: in quos fines læcuſoꝝ decurre.rūt) ꝗdā græcoꝝ autumāt ſuꝑ ſynagoga & eccleſia ſentiēdū: & ad illud tꝑs cūcta referēda quādo poſt crucē 8reſurrectionē tā in iſrael ꝗͣ in gentiū populo uerus Salomon. i. pacificus regnare cœperit. Q uod aūt adulteræ& meretrices ſynagoga & eccleſia in ſcripturis dicant̉: nulla dubitatio ē: & hoc prima fronte, uidet̉ eſſe blaſfe-mū. Cæteꝝ ſi recurramus ad ꝓphetas: Oſee uidelicet: qui accepit uxorē fornicariā: & generat filios fornicatiōis& deinde adulterā: & Ezechiel qui hieruſalē qͣſi meretricē arguit: ꝙ ſecuta ſit amatores ſuos & diuaricauerit o-trāſeūti pedes: lupanarqꝫ in loco celebri extruxerit: aīaduertemus Chriſtū iccirco ueniſſe: ut meretrices donaret mr̄imonio: & de duobus gregibus unū ouile faceret: medioqꝫ pariete deſtructo: in eaſdem caulas oues priuemorbidas cōgregaret. Hæ ſūt duæ uirgæ: quæ iūgunt̉ in Ezechiel: & de ꝗbus ꝑ Zachariā dominus refert. Et aſſūpſi mihi duas uirgas: unā uocaui decorē: & alterā uocaui funiculos: & paui gregē. Mulier quoqꝫ illa meretrixin euāgelio: quæ pedes leſu lachrymis lauat: crine detergit: & cui pctā oīa dimittunt̉: manifeſte pingit eccleſiāde gentibus cōgregatā. Hoc iccirco in prima frōte replicaui: ne cui uideat̉ incōgruū ſi meretrices dicant̉: quasuna Salomonis iudicio filii poſſeſſiōe donata eſt: prudēs quærit auditor: quō meretrx ſit eccleſia quæ nō habermaculā neqꝫ rugā. Nō dicimus eccleſiā ꝑmāſiſſe meretricē: ſed fuiſſe. Nā & in Simonis leproſi domo Saluatoris ſcribit̉ ineſſe cōuiuiū: utiqꝫ nō quia leproſus erat eo tꝑe quo hēbat hoſpitē ſaluatorē: ſed quia leproſus antefuerat. Matthæus quoqꝫ in catalogo apoſtoloꝝ publicanus dr̄: non quo ꝑmāſerit publicanus poſt apoſtolicādignitatē: ſed quia prius fuerit publicanus: ut ubi ſuꝑabundauit peccatū ſuꝑabundaret & gratia. Simulqꝫ cōſidera quid dicat eccleſia cōtra ſynagogā calūniatricē. Ego & mulier hæc habitamus in domo una: poſt reſurrectionē enim domini Saluatoris una de utroqꝫ populo eccleſia cōgregata eſt: & quā eleganter peꝑi inquit apudeā in cubiculo. Eccleſia enim de gentibus quæ nō hēbat prius legē: & ꝓphetas peꝑit in domo ſynagogæ: nec e-greſſa eſt de cubiculo: ſed ingreſſa. Vnde dicit ī cātico cāticoꝝ. Introduxit me rex ī cubiculū ſuū: & iteꝝ & ꝗdenon ſpernā te: Aſſumens introducā te in domū matris meæ: & in cubiculū eius quæ concepit me. Tertia ait diepoſtqͣ ego peꝑi: peꝑit & hæc. Si cōſideres Pilatū lauantē manus. atqꝫ dicentē: mundus ego ſū a ſāguine iuſti huius: ſi Centurionē ante patibulū cōfitentē. Vere hic erat filius dei: ſi eos ante paſſionē per Philippū dominū ui-dere deſiderant: haud ambiges primā peꝑiſſe eccleſiā: & poſtea natū populū iudæoꝝ pro quo dominus præcabat̉: Pater ignoſce eis: quid enim faciūt: neſciūt: Vnaqꝫ die credidere tria milia: & alia die quinqꝫ milia. Quia eramus ſimul multitudinis enī credentiū erat cor unū & aīa una) nulluſqꝫ alius in domo nobi ſcū exceptis nobi:duabus: non blaſfemantiū iudæoꝝ: nō gentiliū idolis ſeruientium. Mortuus eſt aūt filius mulieris huius nocteDū .n. legis ſequit̉ obſeruantiā: & gratiæ euāgelii iugū Moſaycæ doctrinæ copulat tenebraꝝ errore cooꝑta eſt:oppreſſitqꝫ eū mater ſua dormiens: quæ nō poterat dicere ego dormio: &cor meū uigilat. Media nocte ſurgenstulit filiū de latere eccleſiæ dormiētis: & ī ſuū collocauit ſinū. Relege totā apoſtoli ad galathas epiſtolā: & aīaduertes quō filios eccleſiæ ſuos facere ſynagoga feſtinet. Et dicat apoſtolus: filioli mei quos iteꝝ parturio donechriſtus formetur in uobis: uiuū tulit nō ut poſſideret ſed ut occideret: nō enim amore fecit hoc filii ſed æmulæodio: & ſuū mortuū ꝑ legis cerimonias: in ſinū eccleſiæ ſuppoſuit. Longū eſt ſi uelim per ſingula currere: quōapoſtolū Paulū: & eccleſiaſticos uiros: ītellexit eccleſia: nō eſſe ſuū filiū qui tenebatur in lege: & in luce cognouerit quē in tenebris nō uidebat. Inde iurgiū ortū eſt præſente rege: altera dicēte: filius tuus mortuus eſt: meusaūt uiuit: altera reſpondēte mentiris: filius quippe meus uiuit & filius tuus mortuus eſt: atqꝫ in hunc modū cōtendebāt corā rege. Tūc rex Salomon qui manifeſte Saluator accipit̉ ſecūdū pſalmū. lxxi. qui titulo ſalomonitinſcribit̉: ubi nulla dubitatio eſt: ꝗn cūcta quæ dicant̉ nō Salomōi mortuo: ſed Chriſti cōueniāt maieſtati: ſimuſat ignorātiā: & humanos pro diſpēſatiōe carnis mētitur affectus: ſicut & in alio loco: ubi poſuiſtis Lazaꝝ? Et admulierē fluentē ſanguinē quis me tetigit? Gladiū poſtulat. De quo dixerat: nolite putate ꝙ uenerī pacē mitte-re ſuꝑ terrā: nō ueni pacē mittere: ſed gladiū: ueni .n. diuidere hoīem cōtra patrē ſuū: & filiā cōtra matrē ſuā: qnuꝝ cōtra ſocrū ſuū & & inimici hoīs domeſtici eius: & tētat natura naturæ dominus: uultqꝫ ſecūdum utriuſouoluntatem uiuentem filium: in legem gratiamqꝫ diuidere: non ꝙ hoc probet: ſed ꝙ ad arguendum calumniāſynagogæ hoc uelle ſe dicat. Illa quæ nolebat eccleſiæ filium in gratia uiuere: nec per baptiſmum liberari: liberter habet diuidi pueꝝ: non ut poſſideat: ſed ut interficiat eccleſia quem ſcit ſuum eſſe: libenter concedit æmulædum uiuat ſaltem apud aduerſariam: ne inter legem diuiſus & gratiam: ſaluatoris mucrone feriatur. Vnde dicit apoſtolus: ecce ego Paulus dico uobis: ꝙ ſi legem obſeruatis: Chriſtus uobis mihi prodeſt. Hæc ſub allegiriæ nubilo dicta ſunt. Cæteꝝ optime nouit prudentia tua: non eaſdem regulas eſſe in tropologiæ umbris: quain hiſtoriæ ueritate. Quod ſicubi pedem offendimus: & ſapienti lectori friuolum uideatur eſſe: quod ſcripſi-mus: culpam auctori referat. Nos enim & hæc ipſa in lectulo decumbentes: longaqꝫ ægrotatione confecti uixnotario cæleriter ſcribenda dictauimus: non ut impleremus materiam: ſed ne tibi in principio amicitiaꝝ aliqͥdimperanti uideremur negare. Ora nobis a domino ſoſpitatem: ut poſt. xii. menſes quibus iugi languore cctus ſum: poſſim aliquid dignum ueſtræ ſcribere uoluntati: & ignoſe: ſi ſcatens oratio ſolito curſu non fluatNon enim eodem lepore dictamus: quo ſcribimus: quia ī altero ſæpe ſtilum uertimus: iteꝝ quæ digna legi-ſcripturi. In altero quicꝗd in buccā uenerꝭ celeri ſermone cōuoluimus: Caninū libēter uidi: qui nartare poꝗͣ difficile & periculoſū manus dexteræ uſqꝫ in præſentē diē: quo iſta dictaui uulnus ſuſtinuerim.Beati Hieronymi preſbyteri ad Vitalē preſbyteꝝ de Salomone & Achaz ex dinumeratiōe temi