patrē ſepeliat mortuū ſeparabit̉ a Chriſto: expoliatus ueterē hoīem cū actibus ſuis: qd̓ præputiū eſt alius naturā ſuā uidebit eſſe ſubſtātiæ. i. ut ſicut primus hō terrenus a terra: ita ſecūdus cæleſtis īcipiat eſſe ex cælo. Nec dcat iā cuius circūciſa eſt natura patrē præter eū qui in cælis ē: ſe hr̄e ſe præcepto domini lucido illuminatis oculis ſedere ad dextrā uirtutis filiū hoīs agnoſcat. Obterēdæ ſūt oēs aī uoluptates: relinquēda ſtudia delectationūquoniā hic circunciſionis eſt ueritas: nō figura. Nitēdū in ſūma: ut cūctis naturalibus amputatis: cōuerſatio nr̄atēdat ad cælū: ubi Chriſtus ē ad dexterā dei: Quod ita ueꝝ erit: ſi ludi: ſi iocus ſi cōuiuiū: ſi ſermo pene familiariū deſerat̉ & tamē qui circūcidūtur areſcūt: ut nō nos mūdo: qui uitæ imagines ſumus: ſed mūdus nobis mor-tuus eſſe credatur: nec glutinari eoꝝ aliqͣ quæ circūciſa ſūt: inimici arte ſinant̉: ſed clamemus: ſedit ſanguis cir-cunciſiōis: ut cū in nobis uitæ calculus cœꝑit oꝑari: in quo noīe nouū ſolus nouit ille qui accepit: nō timeamus īloco reuelatiōis occidi. ꝗnīmo & īputātes aliqͣ nr̄o domino per amorē. Nā & oꝑarius ibi benignus admittit̉: utſuꝑius in beato Petro nouꝝ gratiæ ſuſceptore didicimus: tota credulitatis nr̄æ harmonia: ītortis uehemētius ꝑartē fidibus: reſultemus ꝓpter uerba labioꝝ tuoꝝ domine ego cuſtodiui uias tuas. An ne eſt aliquid tā duꝝ: taferreū: ꝗͣ repugnare natura? Et cū oīa in mūdo per deū nobis ſint facta: ipſos nos uelut nō nr̄a circūſtēt reppellere: nō uidere? mundūqꝫ ipſū nobis ſe cū oībus diuitiis & pulchritudinibus ſuis ingerentē: manū qͣdā repudiareuirtutis? Obſeratiſqꝫ oībus ſenſibus: ꝗbus ad aīam ſubſtantia uitalis accedit: pene ad imaginē obrigeſcere mor-tuoꝝ? Non uiſu: nō auditu: nō odore: nō tactu: nō ſapore capi? Et in natura corporis naturā corporeā non hr̄eHoīemqꝫ ſe ꝙ hō ſit: obliuiſci? Eū tamē hoc ipſo ꝙ ambiat: nō teneri: ꝗa uere ꝙ hō ſit teneat: & eo magis agnouerit. Tū ꝗͣ duꝝ eſt præſētia ſibi abdicare: dū uiuit? Et futura ſꝑare poſt uitā? Et natura corporis hoc ut diximusniſi circūciſa: nō patit̉ facileqꝫ ſe geſtit iactare ī ſuis: ſibi cernēs terras: ſibi maria: ſibi uidēs ſolē & uniuerſa aſtraſeruire: & quādo ſe fraudari a terreſtribus patiet̉: cū dominet̉ & cælo? Tantoꝝ ergo alementoꝝ tā importunocircūuenta famulatu: uſqꝫ ad obliuionē ſuæ cōditionis inducit̉: & in deſpectu totius ſublimata mūdi uincere ijſa: ex eo ꝙ ſibi obſequunt̉ præſumit elemēta: hinc montes ſcrobibus fodiēdo: hinc ualles ſubſtructiōibus op-plendo: hinc maria mollibus arādo: nūc arrida irriguis fœcūdando: nunc ſtagna paludeſqꝫ ſiccando: uel cāposconſitis nemoribus ueſtiendo: ac ſiluoſoꝝ montium iuga uetuſtis nemoribus denudando: ut pene dominam ſenaturæ eſſe uō credat: ſi fecerit aliter. Cuius naturæ cōcuſſione natura nr̄a his conditionibus agitata ducitur. habet uias domini cuſtodire: in quibus non experimentis ſed detrimentis potentiæ deſudatur: nec queritur: ut ſupra nos aueat uniuerſa mortalitas: ſed ut ſecundū nos uita ducatur: ne amplius nos æſtimando ꝗͣ ſumus: incipiamus nec id obtinere qd̓ ſumus: cum per hoc ipſum: ſi uelimus deſpicere qd̓ ſumus: mereamur in melius eſſe q̄ſumus: dicente domino: & nr̄æ īputationi: quē præſumimus ſubſcribente. Amen dico uobis. nemo eſt qui relinquat domū: aut parentes: aut fratres: aut uxorē: aut filios propter regnum dei: qui non recipiat centuplū in tꝑhoc: & in ſæculo uenturo uitam æternam hæreditabit. Et talibus promiſſionibus uiæ illæ duræ: quas ob uerbūdomini neceſſe eſt: molliuntur. In quaꝝ cuſtodia utiqꝫ multa retributio eſt. His mercedibus inuitamur: quos &cogit: dum uelle nos ambit: quod poterat & iubere. Deniqꝫ cū uerbū uitæ duꝝ dicerent eſſe ſermonē: & ob hocturbationes qui eū ſequebantur: abſcederent: reſpiciens diſcipulos ſuos nunquid nam & ipſi abire uellent inquirit iratus: adeo eligit potius ſe nobis bona oīa debere ſi uolumus: ꝗͣ imputare ſi cogimur: dicente domino: ſi enīuolens hoc ago: mercedem accipio: ſi aūt inuitus: diſpenſatio mihi credita eſt. Hæc uolūtas fœmoralis illius uagina cultelli eſt: quæ ubi in ſe amorē dei quem cultellum eſſe diximus receperit: merebitur intelligere dominūuera prædicaſſe. Iugum enī meum ſuaue eſt: & ſarcina mea leuis eſt: quoniā ſuperfluis oībus amputatis: & cunctis oneribus circunciſis beluæ quadam ſarcinalis imagine tenuata: uere etiam nos cum pſalmiſta dicimus: quuel per glaciē uel per liquidā etiam mollēqꝫ ſubſtantiam anguſtum illud acus foramen tranſire poſſumus: ꝗd̓intrare qui in equis ſperant & curribus non ualebunt: quoniam tales etiam uia illa quæ lata eſt & ſpatioſa: uixcapiet. Laboꝝ itaqꝫ arduos montes & difficultatum prope modum muros quibus cæleſtia ab humanis uelutprouinciæ cuiuſdam limitibis ſeparantur: diuia dimicatrix munificentia liberalitaſqꝫ deplanat. Et ſicut turbisſacerdotalibus muros illius hierico: ita prophetaꝝ uocibus turrī nr̄i interitus elidit: ſi mō cōtra ſpem in ſpe credentes & quodam concitatoꝝ luminū uidēdi ſaliēti trāſpectu in fraudē præſentiū caducoꝝ ꝓmiſſa tanꝗͣ manibus iā apprehēſa miramur: & hac circūciſi natura in aliāqꝫ naturā trāſpoſiti mēte illa & aīo teneamus: quæ ne-oculus uidit: nec auris audiuit: nec in cor hoīs aſcēderūt: quæ præparauit dominus his qui diligunt eū: de quorū numero nō eſt niſi qui per demōſtratā ſuꝑius circūciſionē: uelut cū domino cōfixus in cruce ſemꝑ pctīs ſui:paſſione eſt dignus: Illum uero dominum noſtrum dignum tali paſſione non credens dixerit: domine memo-eſto mei cū ueneris in regnū tuū. Quē dū adhuc loquitur ipſe dominus ꝓmptus interpellātis auditor cōſolari(ut conſueuit) pro ſua pietate dignabitur: dicēdo: forti aīo eſto. Amen dico tibi: hodie mecum eris in paradiſo.¶ Beati Hiero. ad Ruffinū preſbyteꝝ Romæ de iudicio Salomōis in ſectiōe paruuli ſecūdū tropologiā ꝑ duasmeretrices eccleſiā & ſynagogā exponētis: qͣꝝ ſynagoga filiū ꝑ cerimonias legis extinxerit. Epiſtola. LXII.Vltum in utrāqꝫ partem crebro fama mentitur: & tam de bonis mala ꝗͣ de malis bona falſoꝝ oraconcelebrant. Vnde & ego gaudeo quidem ſuper teſtimonio erga me ſanctitatis tuæ: & amore ſarcti preſbyteri Eulebii. Nec dubito quin me pudice prædicetis: ſed tacitum ueſtræ prudentiæ iudi-cium pertimeſco. Itaqꝫ obſecro: ut magis memineritis mei: & dignum ueſtra laude faciatis. Quodprimus ad officium prouocaſti: & tibi ſecundæ in reſcribendo partes datæ ſunt: non uenit de incuria in amico:ſed de ignorantia. Si enim ſciſſem: præoccupaſſem ſermonem tuum. Interpretatio iudicii ſalomonis ſuper iur-gio duaꝝ mulieꝝ meretricum: quantum ad ſimplicem hiſtoriam pertinet: perſpicua eſt: ꝙ puer annoꝝ. xii. cō-