Oculi enim domini ſuper iuſtos: ſi ad iuſticiā corde credat̉. Veꝝ autē nos credere toto corde mētimur: ſi ab hominibus accipimus honorē. Accipimus enī ab hominibus: ſi elemoſynas noſtras tuba populo prædicatura præcedat: quas nec per officiū miniſtrandi dexterā cum ſiniſtra cōmūicare conceſſū eſt. Accipimus ab hominibushonorē: ſi iciunia noſtra & abſtinentiā ciboꝝ populi oculis fractior mentitæ infirmitatis cōmendet inceſſus: &fauorē uulgi triſti uultu aduocatus pallor acquirat: ſi nō caput ad imaginē feſtiuitatis infūgitur. Sed ſi ſoli deoieiunia cōmendantes poſſumus dicere: uoluntarie ſacrificamus tibi domine. Vides filia nēpe ꝙ uiuis: & cōuer-ſationem tuā ſecretæ illius circūciſionis agnoſcis: populi oculis iudicanda in cōuiuio uocatoꝝ: ſenſu aūt euāg-liſtæ ſocianda Matthæo. Sed ad uerā ipſam uitā aliꝗͣdo ueniamus: ideſt ad dominū noſtrū Ieſum chriſtum: udeamus an tale aliquid docuit & fecit: quoniā quod factū eſt in illo uita erat: ſi & ipſe circūciſionē ueluti ī occuta parte corporis operatus: noluit ab hoībus & ea quæ faciebat: & ipſe quis eſſet agnoſci. Ac primū poſt cæleſtēillam doctrinā de monte deſcēdens: populoꝝ ſe admirantiū ſtipatus agminibus: leproſi hoīs ſordes emaculāspro ſalutis tantæ beneficio nō laudē: non celebritatē cōmuni hoīum ore deſiderat: ſed ſibi ſoli quod eſt eſſe corſcius: ꝙ maiore non īdiget teſtimonio. lubet illū nemini narrare ſuam uirtutē: ſecretū quoqꝫ diuinæ maieſtatisquod myſteriū īcarnationis occubuit: ab eo qui ſanatus fuerat uult ſileri: ne gloriā quaſi homo q̄rere uideret̉:quā alio more & myſtica ratione ſuſcepit. Nā ut ſe oſtēdat ſacerdoti & munus deo offerat īperauit: & hoc mu-nus quod præcepit Moyſes in teſtimoniū illis: ut dū tacet quod quaſi filius hoīs īperauit: legis potius mandataquā Moyſi deus ipſe dedit efficiat: & dū hoīem quē in carne uiderat laudare prohibet̉: deū ſe ueꝝ uidet̉ īnue-re: dū non quaſi homo prædicandus eſt: cui ut deo ſunt curationū uota ſoluenda: nec ī plateaꝝ uilibus carnalter celebrandus: qui ſpiritualiter ſit adorandus in tēplo: ac ſi dū ſecundū hoīem nil requirit: ſecundū deū addi-huic ſimilia: ut ueritas locupletiori teſtimonio fulciret̉. Q uærit a diſcipulis ſuis quis habeat̉ in populo egregius: illi nominant prophetas. Quid ipſi ſentiant ſollicitus exculpit. Cui beatus Petrus. Tu es inquit Chriſtusfilius dei uiui: exclamat dominus beatū: cui non caro iſtud reuelaſſet & ſanguis: ſed pater eius qui eſſet in cælis.Tunc & Petrus uocat̉ a petra: poſtꝗͣ angularē illam petrā primus agnouit. lubet tamen poſt multas donata:Petro benedictiones potentiaſqꝫ uirtutis: ne quis diſcipuloꝝ diceret ꝙ ipſe eſſet Chriſtus. Mira ratio: non uulprædicari: quod gaudet intelligi: agnoſci amat: & odit oſtendi: ſic myſteriū obtectæ circūciſionis exercens. Nāmauult ſe inuentū eſſe ꝗͣ proditū: ut uirtus ſua illū non fauor manifeſtaret alienus: ꝗͣꝗͣ in hoc præcepto & aliuointelligentiæ genus occurrat. Vetat dominus hoc unde Petrum laudauerat prædicare: offendendus utiqꝫ: ſi cōtra uoluntatem eius quod Petrus ſenſerat faterentur: quoniam ſi facultatem loquendi ſe tribuere uoluiſſet: excuſatio proditori prædeſtinata uidebatur. Poteratqꝫ dicere: permiſiſti nobis diſcipulis tuis: ut te omnibus panderemus: nec imputandū mihi eſt: ſi alio ad te aliquis animo uenit: ꝗͣ ego te tuus laudator oſtendi. Sed quoniāquicquid prohibetur illicitum eſt: a nullo ſe uoluit digne celebrari: dum a Iuda proderetur indigne. lubet ergodiſcipulis: ne cui dicant ꝙ ipſe eſt Chriſtus. Tendit ſententia interdictalis in iudam: & præuiſū iugulat prodit-rem: ipſo uerbo præcepti maieſtatem ſignans: quæ erat deſignanda præcepto. Refert euangeliſta his uerbisTunc imperauit diſcipulis ſuis: ut nemini dicerent ꝙ ipſe eſſet Chriſtus. Et Iudas proditor his: qui cum ipſo uenerant: ait: ipſe eſt tenete eum. In uerbum prohibitionis declinatio obſecundationis incurrit: & ne obtētū ad excuſationem eſſe poſſet obliuio: infœlix memoria in ſacrilegum uoluēda ſuggeſſit: dum ipſe proditur de ſermo-ne quo cauet: ſic utriqꝫ ratio non æquanda ſubſiſtit. Nam & dominus oſtendit ſic ſe prodendum eſſe: dum prodit: ſed ignoſce ꝙ in alium tramitē diſputationis cenſus dei uerbo copioſior exceſſit: licet te amplius conſiſterēſuppreſſa ꝗͣ prodita: & magis de his rebus ſilere tibi ꝗͣ dici copioſius iraſceris: qui domini iudicia ꝓ auro & præcioſis lapidibus concupiſcis: in quibus mel tibi fauūqꝫ compenſas: & deſideriorum non cares etiam plenitudine & ſi ſatureris. Ac proinde factum adhuc exemplum ab ipſo domino repetamus: ut iuxta legem in ore duoruel trium teſtium omne uerbum cōſiſtat: & quem prodi ſe diximus noluiſſe: etiam ſi uideri uoluiſſe doceamus:ut non ab aliis ſe modo honorari pateretur: uerum etiam ipſe ſibi inquantum fieri poterat: debitam detraheretdignitatem. Lazari amici ſui mortem non audit: & nunciat: faciebat hoc de deitate: quid mirum? Vt cum localiter perſpiceretur in homine ex diuinitate nuſqͣ abeſſe crederetur. Feſtinat in Bethania: ſubmiſſitantibus penidiſcipulis pietas factura miraculum: defuncti ſorores occurrerunt tetro habitu: ore lachrymoſo: crine conſciſſoquas bono animo iubet eſſe: ſi credant Lazarum uiuere: ſi illæ non ſunt dubitaturæ confirmat: uidet etiam multitudinem Marthæ & Mariæ: quæ ad ſolatium comes conuenerat. Infremuit inquit euangeliſta ſpiritu: & turbatus eſt: & ait. Vbi enim eum poſuiſtis? quid eſt hoc? quæ confuſionis cauſa? quæ formidinis? Quid aut erubeſcit: cum & uirtus ſit habitura miraculum: & deitas non ſit ſubiecta terrori? Quæ ſepulchri tam inconſultarequiſitio? Vt omnino credas de turbato confuſoqꝫ profectam. Ille deus noſter qui diſcipulis conſtanter dixerat de abſente: Lazarus mortuus eſt: qui ſororibus eius cōfidenter promiſerat de mortuo reſurrecturus eſt: ſubnoua neſcio qua confuſione ſepulchrum quærit: quaſi hoc ſolum qui omnia & noſſet: & præſtare poterat: ignoraret: non planum hoc eſt: nam alius intellectu occulitur: ī dictis promiſſiſqꝫ ſuperioribus ſatis de diuinitas publicarat. Aderat turba iudæorum: tantis ſemper non amica miraculis. In planum deus: ſi non aliquid ſecundihominem uideretur ignorare proceſſerat. Turbatus eſt inquit: ideſt fetulenta carnis diuinitas iudæorum ocblis non prodenda miſcētur: & ad ignorantiam humanam deitas uelanda reuocatur. Sic turbatur: & fons currexcitatus quaſi a liquore limus: puritatem liquidi denſat elementi: & duarum rerum una confuſio diſcrimine)prietatum dum ſeparatur excluditur. Ait nāqꝫ: ubi eū poſuiſtis? Et hic turbatus iudæis deitatem cælat in homine & ſplendori diuinitatis in tantæ operationis coruſcatione ignorātiam mortalitatis obducit: ut cum poſſit inſuſcitando