filio & ſpiritui ſancto? Quibus uadit quicūqꝫ eoꝝ obſequit̉ uolūtati. Et ī eo quidē ꝙ unius loqͣntis ꝑſona ꝓponit̉ diuinitatis eſt unitas. In eo uero ꝙ dicit̉ nobis: ꝑſonaꝝ diuerſitas indicat̉. Legimus ī canticis canticoꝝ uoceſponſi dicētis ad ſponſā: ſurge ueni proxima mea: ſponſa mea: colūba mea: quia ecce hyems tranſiit: pluuia abiit ſibi. Quādo enī aīa in cogitatione trāquillitatē ſentit: ꝗͣdo ſupra petrā fundata eſt: & fides eius alta radice fixa eſt: uniuerſi tētationū fluctus ſibi ꝑtranſeūt: & ei nō ꝑtranſeūt: qui tentat̉. Notandū aūt quomodo ad id ꝗddominus dixerat: quē mittā: & ꝗs ibit nobis? Propheta ex parte reſpōderit: ecce ego: mitte me: & de ſeq̄nti tacutrit: ītelligens nullū hoīem dignū eſſe qui deo ꝑgeret: & omne iter ſuū eius faceret eſſe qui mitteret: quā humili-tatē dominus aduertens: ꝙ ſe ſeq̄ndi putaret īdignū: īperauit ſeq̄ntia dicēs. Vade. Septuagīta & dixit ego ſum:mitte me. Aꝗla & Theodotion: ecce adſū: mitte me. Symmachus: ecce mitte me: deus qui uocat ea quæ nō iuntquaſi ſint: & qui dixit: ego ſū: qui ſū. Et alibi: qui eſt miſit me: quoſcūqꝫ uocauerit: ſtatī facit ſubſiſtere: quod ſatisclaret exēplis in uiuente Matthæo euāgeliſta: & in Lazaro qͣtriduano iā mortuo: qui ſtatī ut ſūt uocati a domi-no: & ille ſepulchrū auaritiæ reliꝗt: & ille ſuetæ mortis. Quoniā oīa quæ abſqꝫ eo ſūt: nō ſunt. Vnde prophetapurgatus a uitiis auſus eſt dicere: ecce ego ſū: licet in latinis codicibus ꝓpter interpretū uarietatē ſum nō ſit ap-poſitū. Quidā obſeruandū putāt: ad quos ꝓphetas mittētis aut miſſi ſermo dicat̉: quod eſt græcæ apoſtolus.Et hāc eſſe differentiā uolūt: ut quicūqꝫ mittant̉: & ꝓphetæ ſint: pariter & apoſtoli: ad quos uero mittentis ſer-mo non ponit̉: tantū prophetæ ſint: quod ego ſuperfluū puto. Et quia ſemel ad tractatum iſtius uocabuli uen-mus: ſciendū Syleā collegam Pauli lingua hebræa apoſtolū dici: qui cū eo nonnullas epiſtolas ſcribit. Et uitio-ſe Siluanus legitur pro ſylea: cum ſiluanum in apoſtoloꝝ actibus non legamus.¶ Nieronymus ad Euagriū preſbyteꝝ de Melchiſedech reprehendens eos qui putabant illū uel angelū fuiſſeuel ſpiritū: ſcilicet docens illū ſecundū ueteres interpretes hominē & regē fuiſſe: qui typū ſacerdotii geſſerit ſaluatoris: & ſecundū hebræos Sem fuiſſe primogenitus Noe: exponens etiam quod eo ſcribitur geneſis decimoſexto: apud apoſtolum ad hebræos. vii. c.Epiſtola. LIX.Iſiſti uolumē mihi αυὠνυμοναδεσποτον ideſt ſine titulo: & neſcio utrum tu de titulo nomenſubtraxeris: an ille qui ſcripſit: ut periculum fugeret diſputandi: auctorem noluerit conſiteri: quodcum legiſſem: intellexi famoſiſſimam q̄ſtionem ſuper pontifice melchiſedech: illuc plurimis argu-¶ Inentis eſſe perductam: ut docere conatus ſit: eum qui benedixerit tanto patriarchæ diuinioris naturæ fuiſſe: nec de hominibus æſtimandū. Et ad extremū auſus eſt dicere ſpiritū ſanctum occurriſſe Abrahæ:& ipſū eē qui ſub hominis figura uiſus ſit. Quomodo aūt ſpiritus ſāctus panem uinūqꝫ protulerit: & decimaspredæ quas Abrahā uictis quatuor regibus reportaret: acceperit: omnino tangere noluit: petiſqꝫ ut quid mihiuel de ſcriptore uel de qͣſtione uideatur reſpondeā. Fateor uolui diſſimulare ſententiā: nec me periculoſo miſcere tractatui: in quo quodcūqꝫ dixiſſem: reprehenſores habiturus forē. Sed rurſum cū epiſtolā legerē: & inueniſem extrema pagella miris me obteſtationibus adiuratū ne ſpernerē peccatorē: reuolui ueteꝝ libros: ut uiderēquid ſinguli dicerent: & tibi quaſi de multoꝝ conſilio reſponderē: ſtatīqꝫ in fronte geneſeos primā homeliaꝝOrigenis repperi ſcriptā de Melchiſedech: in qua multiplici ſermone diſputans illuc deuolutus eſt: ut eū angeIū diceret. liſdēqꝫ pene argumentis quibus ſcriptor tuus de ſpiritu ſancto: ille de ſupernis uirtutibus eſt locutus.tranſiui ad Didymū fectatorē eius: & uidi hoīem pedibus in magiſtri iſſe ſententiā: uerti me ad HippolytumHerenæū Eulebiū Cæſarien. & Emiſenū Apollinarē quoqꝫ & noſtrū Euſtachiū: qui primus antiochenæ eccle-ſiæ epiſcopus contra Arriū clariſſima tuba bellicū canticū cecinit: & deprehendi hoꝝ oīum opiniones diuer-ſis agumentationibus ac diuerticulis ad unū compitū perueniſſe: ut dicerēt Melchiſedech hoīem fuiſſe ac cha-naneū: regem urbis Hieroſolymæ quæ primū ſalem: poſtea hiebus: ad extremū hieruſalē appellata ſit: nec mrū eſſe ſi ſacerdos dei altiſſimi deſcribat̉ abſqꝫ circunciſione & legalibus cerimoniis & genere Aarō: cum Abelquoqꝫ & Enoch & Noe placuerint deo: & uictimas obtulerint: & ī Iob uolumine legimus: ꝙ ipſe & oblator muneꝝ fuerit: & ſacerdos: & quotidie pro filiis ſuis hoſtias īmolarit: & aiunt ipſū quoqꝫ Iob nō fuiſſe de genere Leui: ſed de ſtirpe Eſau: licet aliud hebræi autument. Quomodo aūt Noe inebriatus ī domo ſua & nudatus atqꝫderiſus a meridiano filio typū ſaluatoris præbuit: & Chan populi iudæoꝝ: Sāpſon quoqꝫ amator meretricis &pauperis Dalidæ multo plures hoſtium mortuus ꝗͣ uiuus occiderit: ut Chriſti exprimeret paſſionem: omneſopene ſancti & patriarchæ & prophetæ in aliqua re figurā expreſſerint ſaluatoris. Sic & Melchiſedech eo ꝙ chananeus fuerit: & non de genere iudæorum in typum præceſſiſſe ſacerdotis filii dei: de quo dicitur in centeſimonono pſalmo. Tu es ſacerdos in æternum ſecundum ordinem Melchiſedech. Ordinem autem eius multis mo-dis interpretantur: ꝙ ſolus & rex fuerit & ſacerdos: & ante circunciſionem functus ſacerdotio: ut non gentes exiudæis: ſed iudæi a gentibus ſacerdotium acceperint: neqꝫ unctus oleo ſacerdotali ut Moyſi præcepta conſtitu-unt: ſed oleo exultationis & fidei puritate: neqꝫ carnis & ſanguinis uictimas immolauerit: & brutorum anima.lium exta: ideſt quicquid ſuper eſcam eſt ſuſceperit: ſed pane & uino ſimplici puroqꝫ ſacrificio Chriſtus dedicauerit ſacramentum: & multa alia quæ epiſtolæ breuitas non recipit. Præterea plenius eſſe tractatum in epiſto-la ad hebræos: quam omnes græci recipiunt: & nōnulli latinorum: ꝙ iſte Melchiſedech: ideſt rex iuſtus rex fuerit Salem: ideſt rex pacis ſine patre: ſine matre. Et quomodo hoc intelligendum ſit: uno ſtatim uerbo explicarepoſſumus agenealogicos: ideſt ſine genealogia: non ꝙ abſqꝫ patre & matre fuerit: cum chriſtus quoqꝫ ſecundūutrāqꝫ naturam patrē habuerit & matrē: ſe ꝙ ſubito introducat̉ in geneſi occuriſſe Abrahā a cæde hoſtiū reuertenti: & nec ante nec poſtea eius nomen feratur ad ad ſcriptum. Affirmat autē apoſtolus ꝙ Aaron ſacerdotiū. i.populi iudæoꝝ: & principium habuerit & finē. Melchiſedech aūt .i. Chriſti & eccleſiæ & ī præteritū & ī futu