rit: ecce tetigit hic labia tua: & abſtulit iniquitates tuas: & peccata tua purgauit: ocio noluiſſe torpere & ultro inminiſteriū dei quaſi a peccatis libeꝝ: zelo ſe obtuliſſe fidei. Moyſes uero quia ſæcularibus eruditus fuerat diſciplinis: & interfecto ægyptio conſciētia eius aliqua ex parte ſorduerat: unde & uox ad eū de rubo facta ſit dicēsne acceſſeris huc: ſolue calciamēta de pedibus tuis: locus enī in quo ſtas: terra ſancta eſt: & ſcierit ſibi aduerſuꝫmagos aduerſus Pharaonē peſſimū regē futuꝝ eſſe certamē: ſe excuſaſſe dicentē: præcor domine nō ſū dignuspro quo in hebræo legit̉: nō habeo labia circūciſa. lxx. īterpretibus potius quod dixi uerbū de uerbo exprimētibus. Ex quo manifeſte poſſit ītelligi Eſaiā recte poſt circunciſa labia in dei ſe obtuliſſe miniſteriū: & Moyſemadhuc īcircunciſis labiis tā grande miniſteriū recuſaſſe. Aure audietis & nō intelligetis: & cernentes aſpicit̉is &nō uidebitis: totus hic locus ſicut Saluator dicit ī euāgelio: ad id ꝑtinet tēpus: quo ipſe eſt dignatus deſcēdere adterras: & ſigna iudæis nō intelligentibus perpetrauit. Et quoniam uſqꝫ ad finem capituli explanatio multipleꝫſequitur: & excipientis iam explicuimus cæras: hucuſqꝫ dictaſſe ſufficiat: quia & oratio quæ nō proprie manu-ſtilo expolitur: cum per ſe inculta eſt: tum multo moleſtior fit: ſi tædium ſui prolixitate congeminet: & oculoꝝdolore cruciati auribus tantum ſtudeamus & lingua.¶ Eiuſdē ad eundē Damaſū papā de Seraphin & calculo: ubi exponit qd̓ ſequit̉ ī eodē diuerſos īterpretes Eſa-yi. c. Et miſſū eſt ad me unū de ſeraphin: & in manu eius calculus: & tetigit os meū: & reliqua de eodem.Eptuaginta: & miſſū eſt ad me unū de ſeraphin. Aquila & Theodotion: & uolauit ad meunū de ſeraphin. Q uotidie ad nos mittit̉ ſeraphin: quotidie ī gemiſcentiū atqꝫ dicentiū: O miſer ego quoniā cō-punctus ſū: ora purgant̉: & cū a peccatis fuerint liberari: præparant ſe miniſterio dei. Quod aūt cæ-teri īterpretes quod promiſſū eſſe uolare dixerint: ītellige uelocē diuini ſermonis aduentū ſuper eos: qui digniſocietate illius iudicant̉. In genere quoqꝫ diuerſitas eſt. Septuaginta Aquila & Theodotiō: ſeraphin neutro genere tranſtulerūt. Symmachus maſculino. Nec putandū ſexū eſſe ī uirtutibus dei: cū etiā ipſe ſpiritus ſancturſecundū proprietates linguæ hebrææ fœmineo genere proferat̉ ruha: græcæ neutro το ϖγέῦμα: latine maſcilino genere ſpiritus. Ex quo intelligēdum eſt ꝗͣdo de ſuperioribus diſputat̉: & maſculinū aliquid ſeu fœmininūponit̉: non tam ſexū ſignificari: ꝗͣ idioma ſonare linguæ. Siquidē ipſe deus īuiſibilis & īcorruptibilis oībus pe-ne linguis profert̉ genere maſculino: cū in eum nō cadat ſexus Illoꝝ quoqꝫ pius licet attamē coarguēdus erroreſt: qui ī orationibus & oblationibus ſuis audent dicere: qui ſedes ſuper cherubin & ſeraphin. Nā & ſuper che-rubin ſedere deū ſcriptū eſt: ut ibi: qui ſedes ſuper cherubi oſtēdere. Super ſeraphin uero ſedere deū: nulla ſcri-ptura cōmemorat: & nec ipſa quidē ſeraphin circa deū ſtantia excepto preſenti loco ī ſcripturis ſanctis oībus īuenimus. Septuaginta & in manu habebat carbonē: quē forcipe acceperat de altari: & tetigit os meū. Theodotion: & in manu eius calculus in forcipe: quē acceperat de altari: & tetigit os meū. Symmachus: & ī manu eiuscalculus in forcipibus: quē tulerat de altari: & detulit ad os meū. Quantū ad hiſtoriā ꝑtinet: uidet̉ deus ſederein tēplo hieruſalē: & ante eū de altari ſecundū. lxx. ad Eſaiā carbo deferri: de altari uero ſiue īcenſi ſiue holocauſtoꝝ. Quantū aūt ad myſticos ītellectus ille ei ignis mittit̉: quē Hieremias ferre non poterat. Qui cū animænoſtræ archana penetrarit: ita nos diſſoluit: ita a ueteri hoīe in nouū excoquit: ut in illā uocē poſſumus erūpe-re: uiuo aūt iam nō ego: ſed gratia dei quæ in me eſt: forcipes quoqꝫ ſecundū īterpretes cæteros: licet ī ſacerdotali ſemper ſupellectile fuerint: diuerſas gratias debemus accipere: quibus multifarie & multis modis olim deu-patribus noſtris locutus eſt ī prophetis: ꝗa ī hebræo pro carbone calculus legit̉: cæteris quoqꝫ ſuꝑ hoc cōſonartibus uidet̉ mihi ſermo diuinus calculi appellatione ſignari. Sicut enī calculus genus eſt lapidis duriſſimi &rotundi & omni puritate leuiſſimi: ita ſermo dei: qui neqꝫ hæreticoꝝ oīum aduerſarioꝝ poteſt contradictionibu-cedere calculus dicit̉. De hoc calculo Sephora ſuū filiū circuncidit: & Ieſus populū purgat a uitiis: & in Apociſypſi dominus pollicet̉ uincētibus: ut accipiāt calculū: & ſcribat̉ ſuꝑ eū nomen nouū. Vident̉ aūt mihi &. lxx.in eo ꝙ antea trāſtulerunt: idē ſenſiſſe quod cæteri αυθραξ quippe quē nos carbunculū īterpretamur: genus l-pidis fulgidi atqꝫ nitentis: quē etiā in. xii. lapidibus īuenimus. Siue igit̉ calculū ſiue carbunculū lapidē accipimus in calculo diuini ſermonis ueritas & rigor: in carbūculo lucens doctrina & manifeſta monſtrat̉. Eloꝗa enidomini eloquia caſta: argentū igne probatu terræ: purgatū ſeptuplū. Et alibi: mandatū domini lucidū illuminans oculos. Quod autē ait in manu habebat carbone: manū intelligamus operationē: ut ibi in manu linguamors & uita: & ī pſalmo: cadent ī manu gladii. Aut certe uere manus apparuit: ut per ſimilitudinē humanæ formæ dū manus cernit̉ porrigentis: & propheta nō timeat: iuxta quod & ipſū deū & angelos ſe in humanas uidimus mutaſſe formas: ut metus uidentibus demeret̉. Septuaginta: & dixit ecce tetigit hic labia tua: & aufert iniquitates tuas: & peccata tua purgat. Aquila: ecce tetigit hic labia tua: & recedet iniquitas tua: & peccatū tuū propitiabit̉. Cæteri īterpretes in Aquile uerba cōſentiunt. Primū neceſſe eſt ut labia noſtra tangant̉: deinde cū ta-cta fuerint: fuget̉ iniquitas: & cū iniquitas fuerit effugata propiciet̉ dominus: quia apud ipſū eſt propiciatio &ſecundū apoſtolū. Ipſe eſt propiciatio pro peccatis noſtris. Purgatis aūt peccatis noſtris audiemus uocē domini dicentis: quē mittā? Et reſpōdebimus: ecce ego: mitte me. Septuaginta: & audiui uocē domini dicētis: quemmittā: & quis ibit ad populū iſtū? Aquila Theodotion & Symmachus: & audiui uocē dicentis: quem mittā? Etquis ibit nobis? De cōparatione Eſaiæ & Moyſi quomodo alius miniſteriū recuſarit: alius ultro ſe offerens dura perpeſſus ſit in alio loco diſputauimus: ſed ne uideremur aliquid præteriſſe eorum: quaſi iudæi deutron uocant uel deutroſis: & in quibus uniuerſam ſcientiam ponunt: nunc breuiter illud attingamus: quare in hebræoſit poſitum: & quis ibit nobis? Sicut enim in geneſi dicitur: faciamus hominem ad imaginem & ſimilitudinetnoſtram: ita & hoc puto dictum & quis ibit nobis? Nobis autem quibus aliis exiſtimandum eſt: niſi patri &