gruere: ꝗͣ ſpecioſi pedes euangelizantiū pacem & imitari ualeant eccleſiæ uerba dicentis: laui pedes meos: quo-modo inquinabo illos? Vt etiā ſiquis poſt reſurrectionē domini: poſtea his adhæſerit puluis: in impiā eum excutiant ciuitatē: in teſtimoniū laboris ꝙ eo uſqꝫ pro oīum ſalutē cōtenderint: facti iudæis & iudæi: gentibus utgentiles: ut etiā propria ueſtigia aliqua ex parte polluerint. Igit̉ ut ad propoſitū reuertamur: ſicuti apoſtoli puigatione īdigebant pedū: ſic quia Eſaias tantū in ſermone peccauerat: labia habebat īmunda: & quantū ego ar-bitror: quia Oziam in templū irruentē nō corripuerat: nec iuxta Heliæ exemplū libera uoce īpium deſignaratlabia habebat īmunda. In medio quoqꝫ populi īmuuda labia habentis habitē. Eſaias qui compunctus eſt: & ſimiſeꝝ conteſtat̉: purgatione dignus efficit̉: populus uero non ſolū non agens pœnitentiā: ſed neſciens quidēquia labia habebat īmunda: purgationis remediū non meret̉. Prouidendū igitur ſub hoc exēplo non ſolū ut ipſi ſimus iuſti: ſed nec cū peccatoribus moremur: quia & hoc in peccati ac miſeriæ parte ducit propheta. Sequitur: & regē dominū ſabaoth ego uidi. Aiunt iudæi Eſaiā a maioribus ſuis iccirco interemptū: quia cū Moyſespoſteriora dei uiderit: hic dominū ſabaoth oculis carnalibus uidiſſe ſe ſcribat: ſuper hoc deo dicente: nemo faciem meā uidebit: & uiuet. Quos interrogemus quomodo ſe deus in lege alijs prophetis in uiſione & ſōno dicatoſtendi: Moyſi uero facie ad faciē colloqui: & quomodo ſtet illa ſentētia: nemo faciē meam uidebit & uiuet: cūfacie ad faciē ſe ad Moyſem locutū eſſe fateat̉. Reſpondebūt utiqꝫ iuxta poſſibilitatē humanā deum uiſū: nonut eſt: ſed ut uoluit ſe uideri. Quibus & nos dicimus eodē modo ab Eſaia eſſe uiſū: reſtante ſumma: ut Moyſe:deū aūt uiderit aut nō uiderit. Si uidit: uidit ergo & Eſaias: qui uidiſſe ſe dicens īpie eſt interfectus a uobis: quiadeus uideri poteſt. Si nō uidit: interficite & Moyſem cū Eſaia: quia eiuſdē mendacii reus eſt: dicēs ſe uidiſſe eūqui uideri non poteſt. Quæcūqꝫ in expoſitione eius loci ſuper Moyſē habuerint intellectū: etiā nos ad Eſaiatēperabimus uiſionē. Sequit̉ & miſſū eſt ad me unū de ſeraphin: & manu ſua habebat carbonē: quem forcipeſūpſerat de altari: & tetigit os meū & dixit. Ecce tetigit hic labia tua: & aſtulit iniquitates tuas: & peccata tua pu-gauit. Secundū omnes editiones quas ſupra expoſuimus: ſiue duo teſtamenta ītelligere uolueris: ſiue aliquasapparitrices in cæleſtibus uirtutes: ſiue in ſignū captiuitatis futuræ: umbrā quādam ueritatis futuræ præfigu-ratā: nunc accipe ſeraphin. Nos quia primā ſententiā ſequimur: euangelicū teſtamentū miſſū aſſerimus ad ꝓphetā: ꝙ habens ī ſe utraqꝫ mādata: ideſt & ſua & ueteris teſtamēti ignitū ſermonē dei duplici præceptoꝝ aciecōprehendit: & tactis labiis quicꝗd fuerit ignorātiæ: hoc ſiquidē nos labia īterpretamur īmunda purgationisſuæ pepulit ueritate. Hanc forcipē lacob in ſchala cōſpicit: hic eſt gladius bis acutus: hæc duo minuta quæ mulier mittit in dona dei: hic ſtater duos denarios habens qui in ore piſcis repertus: pro domino & Petro redditur:hac qui duplici unionis retinet̉ uirtute: carbo cōprehenſus mittit̉ ad prophetā: quem & in. cxix. pſalmo cū propheta deū rogaret dicens: domine libera aīam meā a labiis iniquis: & a lingua doloſa: & poſt īterrogationē ſpiritus ſancti: quid det̉ tibi: aut quid apponat̉ tibi ad linguā doloſā? Dictum eſt: ſagittæ potentis acutæ cū carbonibus deſolatoriis: ſcimus prophetæ eſſe conceſſū. Vere quippe deſolatorius carbo: qui linguā puram faciat apeccato: ſermo diuinus eſt: de quo & in Eſaia dicit̉: habes carbones ignis: ſedebis ſuper eos: hi erunt tibi ī adiutoriū. Sequit̉: & audiui uocē domini dicentis: quē mittā. Et quis ibit ad populū iſtum? Et dixi: ecce ego: mitte miEt ait: uade & dic populo huic. Aure audietis: & nō intelligetis. Interrogātis ſunt uerba domini: nō iubentis quēdebeat mittere: & quis iturus ſit ad populū. Cui facilis propheta reſpondit: ecce ego: mitte me. Et poſt pollicitationē iubetur: ut dicat: uade & dic populo huic: aure audietis & nō intelligetis: & cernētes aſpicietis & nō uide-bitis: & cætera quæ ipſius prophetiæ ſermo cōtexuit. Audiui ego ī hoc loco nō paruā hebræi mei diſputationēcuius pauca ponā ut ſenſum hominis aduertas. Aiebat de Moyſe & Eſaia: quis melius fecerit requiramus. Vtꝝne Moyſes: qui cū a deo mitteretur ad populum ait: præcor domine non ſum dignus: & rurſum prouide aliumquem mittas. An Eſaias: qui cum non fuiſſet electus ultro ſe obtulit dicēs: ecce ego: mitte me: nec ignoro dicebatpericuloſum eſſe de ſanctorum meritis diſputare: & aliquid uel minus uel plus diſſerere uelle de eo: quem do-minus coronauit: ſed quia ipſe dixit: quærite & inuenietis: pulſate & aꝑietur uobis: etiam nos non ut de aliquodetrahamus: ſed ut ſcripturæ ſenſum ſcientes: ad eius nos dirigamus exempla: debemus inquirere: quod poteſtfacere quæſtionem. Qui Moyſi inquit aſſertor eſt: humilitatem: eius prædicat ac manſuetudinem: ꝙ ſe indi-gnum iudicans miniſterio dei maior effectus ſit. Eſaias uero quia ultro ſe obtulit: incipiens prophetare a maledictis cœpit: aure audietis: & non intelligetis: &c. Ob quod inde multa mala perpeſſus: & ab omni populo proinſano habitus: cū iteꝝ ei uox diuina dixiſſet clama: ſciens quid ſuperiori facilitate ſeipſum offerens pertuliſſet.nō ait ecce ego: mitte me. ſed interrogauit quid illud eſſet: quod clamare deberet. Et dixi. Quid clamabo? Cuiſimile eſt illud in Hieremia. Accipe calicem uini meri huius de manu mea: & potionabis omnes gentes ad quasego te mittam: & bibent: & uoment: & inſanient: & cadent a facie gladii: quem mittam in medio eorum. Quodcum audiſſet propheta: non renuit non ſecundum exemplum Moyſi dixit: præcor domine non ſum dignus& prouide alium quem mittas: ſed amator populi ſui: & putans quia ex potu calicis inimicæ gentis inter-ficerentur: & reuerent: calicem meri libenter accepit: non intelligens in omnibus gentibus etiam Hieruſa-lem comprehendi. Deniqꝫ inter cæteras nationes & accepi ait calicem de manu domini & potionaui om-nes gentes ad quas miſit me dominus: & Hieruſalem & ciuitates iuda: & reges eius & principes eius ad ponendas eas in deſolationem: & in inuium & ſibilationem: pro qua prophetia licet in pleriſqꝫ codicibus or-do ſit peruerſus: quid in alio loco dicat auſculta. Seduxiſti me domine & ſeductus ſum: tenuiſti me & poſuiſti: factus ſum in deriſum: tota die exiui in ſubſannationem. Et econtrario qui aſſertor eſt Eſaiæ dice.bat: illa profert: prophetam non tam ſuo merito ꝗͣ miſericordia dei conſiſum: poſtquam a Seraphin audie-.cxxvj.