pōt anima hoc loco optare ſe fieri prius ꝗͣ aliꝗd eſſet. ſicut ergo iā exiſtēs creatur innouatiōe iuſticiæ: ſic iam exiſtēs fingitur cōfirmatiōe doctrinæ. Nec illud qd̓ in Eccleſiaſte ſcriptū eſt: tūc cōuertet̉ in terrā puluis: ſicut fuit: & reuertet̉ ſpūs ad dominū: ꝗ dedit illū iſtā confirmat ſnīam: quā uolumus eſſe noſtrā. Plus .n. hoc ſuffragat̉eis qui ex una putant oēs eſſe aias. Nā ſicut conuertit̉ inꝗunt puluis in terrā ſicut fuit: & tamē caro de qua hocdictum eſt ad hoīem nō reuertit̉: ex quo propagata eſt: ſed ad terrā unde primus homo factus eſt: ſic & ſpūs exipſius unius ſpiritu propagatus: non tamen ad eum reuertitur: ſed ad dominum a quo illi datus eſt: Veꝝ quiahoc teſtimonium ita pro iſtis ſonat: ut non omnino huic opinioni quam defendi uolo: uideatur eſſe contrariū:admonendam tantum credidi prudentiam tuam: ne talibus teſtimoniis ex his anguſtiis me coneris eruere. Nālicet nemo faciat optando ut ueꝝ ſit quod ueꝝ non eſt: tamen ſi fieri poſſet: optarem ut hæc ſententia uera eſſet.Et ſic opto: ut ſi uera eſt: abs te liquidiſſime atqꝫ inuectiſſime defendatur. HIERO. Propoſuiſti teſtimōia: quænon de alterius ſcripturæ loco: ſed de propriis libris abſoluta ſunt. Reuertatur puluis in terram ſuam unde ſūitus eſt: & ſpiritus reuertatur ad dominum qui dedit illum. Ex quo ſatis ſunt ridendi: qui putant animas cū cor-poribus fieri: & non a deo ſed a corpoꝝ parente generari. Cum enim caro reuertatur in terram: & ſpiritus redeat ad deum qui dedit illum: manifeſtum eſt: deum parentem eſſe aīaꝝ: non hoīes. AVGV. Illā uero opinionem ꝙ ex una fiant oēs nec diſcutere uolo niſi neceſſe ſit: atqꝫ utinā iſta de qua nūc agimus: ſi uera eſt: ſic abs tedefendatur: ut hoc neceſſe iam non ſit: ꝗͣuis aūt deſiderem: rogem: uotis ardentibus exoptē: & expectē: ut per temihi dominus huius rei auferat ignorantiam: tamen ſi quod abſit: minime meruero patientiam mihi petā a domino noſtro. HIERO. luxta beatum apoſtolum: unuſquiſqꝫ in ſuo ſenſu abundat: alius quidem ſic: alius autēſic. Certe quicquid dici potuit: & ſiblimi ingenio de ſcripturaꝝ ſanctaꝝ hauriri fontibus: a te poſitum atqꝫ diſertum eſt: Sed quæſo reuerentiam tuam parūper patiaris ne me tuum laudare ingenium. Nos enim inter noseruditionis cauſa diſſerimus. Cæteꝝ æmuli & maxime hæretici: cum diuerſas inter nos ſentētias uiderint: de animi calumniabuntur rancore deſcendere. Mihi aūt decretum eſt te amare: ſuſcipere: colere: mirari. tuaqꝫ dicta ēſi mea defendere. AVGV. Qui animas ex una propagari aſſerūt: quam deus homini primo dedit: atqꝫ ita easex parentibus trahi dicunt: ſi Tertulliani opinionem ſequuntur: profecto eas non ſpiritus: ſed corpora eſſe contendunt: & corpulentis ſeminibus exoriri: quo peruerſius quid poteſt dici? HIERO. Quid dicunt prius ani-mas fuiſſe qͣ natæ ſunt: & non corpori ſecundum exemplum primi hominis a deo quotidie fieri anathema ſint.AVGV. Quis negat non unius tantum ſed omnis animæ creatorem factoremqꝫ deum: niſi qui eius eloquiisapertiſſime refragatur? Sine ulla ambiguitate per prophetam dixit/ omnem flatum ego feci animas ſcilicet in-telli uolens. HIERO. Dominus in euangelio uidete inquit ne contemnatis unum ex his puſillis. Dico enim uobijs quia angeli eorum ſemper uident faciem patris mei qui in cælis eſt. Magna dignitas animaꝝ: ut unaquæqꝫhabeat ab ortu natiuitatis in cuſtodiam ſui angelum deſignatum. Sufficiat nobis memorata crudelitas: & no-ſtra tandem finiatur oratio. Ecce deo fauēte feci quod flagitaſti: immo quod potui: rationem animæ iuxta exēplum primi hominis: & uerbum Saluatoris a domino deo quotidie fieri: iamqꝫ formato corpori dari: totumocurſum eius breuiter licet ſaltibus potius ſi dici fas eſt: ꝗͣ paſſibus pro feſtinatione ad finem uſqꝫ perduxi: atqꝫtenuitate ingenioli mei per cunctos eccleſiæ magiſtros: præſertim per duos pinguedinis libros. AVGV. uidelicet & Hieronymum aſſiſtentes aureo dextra & iæuaqꝫ candelabro inſtar duorum cæli luminarium: cogniti-ni ad liquidum tradidi: de qͣplurimis eorum opuſculis: ſua eis ſollerti uigilantia: & ſagaci perquiſitione inueſtgata reſtituens dicta: loqui ueluti præſentes alternis uicibus feci. Quid tam rectum: quid tam uerū: quid tamcatholicum: quid ſolie clarius ad inſtructionem omnium magis utile: uel contra hæreticos certe: qui inimica acuerſum nos mente deſæuiunt: quid tam irreprehenſibile? Vos ergo catholicoꝝ uiroꝝ præcepta tenaciter aſſe-quendo: iuſti hæredes ſed & neceſſarii inueniemini: qui latiali eloquio pollentes ſapientioribus præferamini& non magis ſtillantis liquoris: ſicut præfatione comprehendi: ꝗͣ inundantium fluuioꝝ ubertate rigati redūdtis fluentis ſanctoꝝ.¶ Incipiūt Epiſtolæ beati Hieronymi de queſtionibus ueteris & noui teſtamenti in unū congeſtæ.ecunda pars principalis totius uoluminis: quæ de ſcripturis ſacris chriſtianū hominē erudit.¶ Epiſtola btī Damaſi urbis romanæ epiſcopi ad beatū Hieronymū de quinqꝫ q̄ſtionibus ꝓpoſitis ad ſcribendūexcitantis: monentis fructū ſtudioꝝ in ſcribendo conſiſtere: quaꝝ q̄ſtionum tituli in epiſtola inferunt̉.Ilecto in chriſto filio Hieronymo preſbytero Damaſus in domino ſalutē. Dormientem te lōgo iam tēpore legentem potius ꝗͣ ſcribentē: quæſtiunculis ad te miſſis excitare diſpoſui: nonquo & legere non debeas (Hæc .n. ueluti quotidiano cibo alitur & pīgueſcit oratio) ſed quolectionis ſit fructus iſte ſi ſcribas. Itaqꝫ quoniā & heri tabellario ad me remiſſo: nullas iam te epiſtolas habere dixiſti: exceptis iis quas aliquando in heremo dictaueras: quaſqꝫ tota auiditate legi atqꝫ deſcripſi: & ultro te pollicitus es furtiuis noctium operibus aliqua ſi uellem poſſedictare. Libenter accipio ab offerrēte qd̓ rogare uolueram: ſi negaſſes. Neqꝫ uero ullam puro digniotem diſpitationis noſtræ cōfabulationē fore ꝗͣ ſi de ſcripturis ſermocinemur inter nos: ideſt ut ego īterroge: tu reſpondeas. Qua uita nihil puto in hac luce iucūdius: quo aīæ pabulo oīa mella ſuperant̉. Quā dulcia inquit ꝓphet-gutturi meo eloquia tua: ſuper mel ori meo. Nam cū iccirco (ut ait præcipuus orator) homines a beſtiis differamus ꝙ loqui poſſumus: qua laude dignus eſt: qui in ea re cæteros ſuperat: in qua homines beſtias antecellunt:Accingere igitur: & mihi quæ ſubiecta ſunt diſſere: ſeruans utrūqꝫ modoramē: ut nec ꝓpoſita ſolutionem deſderent: nec epiſtola breuitatē. Fateor quippe tibi eos quos mihi iam pridem Lactantii dederas libros: io