ueris? An iccirco uerum diſſimulas: ut tibi tutū ſit: cū uolueris falſa defendere? Hi ſunt fumi: hæ caligines: ꝗbu-exoculis hominum conaris lumē auferre. Ariſtippus noſtri temporis: qui plenā cunctaꝝ mercium nauem ro-mano inuehis portu: & ſella publice poſita Hermagoram nobis & Gorgiam exhibes Leontinum. Dū nauigarefeſtinas: unius quæſtinnculæ mercimoniū in oriente oblitus es. Et iterum clamitas: & Aquilegiæ atqꝫ Alexan-driæ didiciſſe te iactas: ꝙ ſit deus & animaꝝ & corpoꝝ creator. De hoc ſcilicet quæſtio uentilatur: utrū deus andiabolus animas fecerit: an non. Vtrū animæ ante corpora fuerint: quod uult Origenes: & egerint aliquid ꝓpter quod ſint craſſis corporibus illigatæ? An in morē glirium torpentes cōſopitæqꝫ dormierint. Hæc taces: quaomnes flagitant: & ad illa reſpondes: quæ nullus inquirit. Fumos quoqꝫ meos frequenter irrides: eo ꝙ ſimulemme ſcire: quod neſciam: & enumeratione doctoꝝ rude uulgus inducam. Tu uidelicet flammeus immo fulmi-neus: qui in loquendo fulminas: & flammas ore conceptas tenere non potes. Atqꝫ ut ille Barcochabas auctor ſeditionis iudaicæ ſtipulam in ore ſuccenſam anhelitu uentilabat: ut flāmas euomere putaretur: ita & tu nobis alter Salmoneus omnīa per quæ incedis illuſtras: & nos fumoſos arguis: de quibus forte dicatur: qui tangis montes: & fumigant: nec intelligis quid fumus in propheta ſignificet locuſtaꝝ: & ꝙ pulchritudo oculoꝝ tuoꝝ amaritudinem fumi noſtri ferre non poteſt. De crimine aūt periurii quia me remittis ad codicem tuū: & ex magnaparte in aliis libris tibi Calphurnioqꝫ reſpondi: nunc breuiter dixiſſe ſufficiet te exigere a dormiēte quod nunꝗͣuigilans præſtitiſti. Magni criminis reus ſum: ſi puellis & uirginibus chriſti dixi ſæculares libros non legendo-& me in ſōnis cōmonitū promiſiſſe ne legerē. Tua nauis romanæ urbi reuelatione promiſſa: aliud pollicetur: &aliud efficit. Mathematicoꝝ uenerat ſoluere quæſtionē: & ſoluit fidē chriſtianoꝝ. Quæ per ioniū & egæū hadriaticū atqꝫ tyrrhenū mare plenis cucurrerat uelis: in romano portu naufragiū fecit. Nōne te pudet iſtiuſmodi deliramenta conquirere: & mihi ſimilia obiiciendi īponere neceſſitatē? Eſto alius de te ſomnium uiderat glorioſū: uerecundiæ tuæ fuerat & prudentiæ diſſimulare quod audieras: & non quaſi magno teſtimonio alteriuꝫſōnio gloriari. Vide quid inter tuū & meū ſit ſōnium. ego me humiliter reprehenſū refero: tu iactanter laudatieſſe congeminas. Nec dicere potes: nihil mea refert quid alius uiderit: cū in luculentiſſimis libris tuis hac te adterpretandum dicas ratione cōmotum: ne uir illuſtris ad te ſōnium perderet. Hic eſt omnis conatus. Si me ꝑiurum docueris: tu hæreticus non eris. Venio ad grauiſſimū crimen: in quo poſt reconciliatas amicitias me infidelitatis accuſat. Fateor inter cuncta maledicta: quæ uel obiicit uel minatur: nihil a me ita repellendū eſt: qͣ fraus:dolus: infidelitas. Peccare enī hominis eſt. Inſidias tendere diaboli eſt. Ergo ideo in Anaſtaſii īmolato agno deꝫteras iunximus: ut tuas romæ ſchedulas furaremur? ut īmiſſi canes inemendatas chartulas te dormiente corro-derent? & hoc credibile eſt: ante nos accuſatores paraſſe: ꝗͣ tu crimē admitteres? Scilicet noueramus quid in aīouolueres? quid alius de te ſōniaturus eſſet? Vt īpleretur in te græcū prouerbiū. Et ſus doceret Mineruā. Si Euſbiū ego ad latrandū miſerā: quis Aterbii contra te & cæteroꝝ rabiē concitauit? Nōne ille eſt qui & me hæreticiex tuis inimicitiis iudicabat? Cui cū ſatiſfeciſſē dānatione dogmatū Origenis: tu clauſus domi nunꝗͣ eū uidereauſus es: ne aut dānares quod nolebas: aut aperte reſiſtens hæreſeos inuidiā ſuſtineres. An iccirco teſtis contrate eſſe non poterit: quia accuſator tui eſt: ante ꝗͣ ſanctus Epiphanius ueniſſet hieroſolymā: & ore quidem & oſculo tibi pacem dare: mala autē in ſuo corde ſeruaret ante ꝗͣ nos eiꝫ in ſugillationē tui epiſtolas dictaremus: ut hareticū ſcriberet quem oſculis orthodoxum comprobauit. Aterbius cōtra te latrat Hieroſolymis: & niſi cito abiſſet: ſenſiſſet baculum non litterarum: ſed dexteræ tuæ: quo tu canes abigere conſueuiſti. Cur inquit falſatas me-as ſchedulas ſuſcepiſti? Quare poſt interpretationem meam auſus es in libris periarchon ſtilum figere? Aut ſierraueram ut homo: debuiſti me priuatis litteris conuenire: & ſic mihi blandiri: quomodo & ego tibi nunc ī epiſtolis meis blandior. Hæc tota mea culpa eſt: quare ſubdolis laudibus accuſatus: purgare me uolui. Et hoc ſineinuidia nominis tui: ut quod tu ſolus accuſaueras: ad multos referrem: non tibi hæreſim obiiciens: ſed a me re-pellens. Nunquid ſciui ꝙ iraſcereris: ſi contra hæreticos ſcriberem? Dixeras de te Origenis libris hæretica ſuſtuliſſe: fautorem te hæreticorum iam non eſſe credebam. Et ideo non in te: ſed in hæreticos inuectus ſum: in quoſi uehementior fui: ignoſce mihi. Putaui ꝙ & tibi placerem. Furto & inſidiis miniſtrorum meorum dicis ſcheduſas tuas in publicum prolatas fuiſſe: quæ latebant in cubiculo tuo: uel apud eum ſolum erant: qui rem ſibi ger-iniunxerat: & quomodo ſupra confiteris: ꝙ aut nullus eas habuerit: aut admodum pauci? Si in cubiculo tuo latebant: qua ratione apud eum erant qui ſibi rem geri iniunxerat? Sin autem unus cui ſcriptæ fuerant occultandas ſuſceperat: ergo non latebant tantum in cubiculo tuo: nec habuerunt eas pauci: quos habuiſſe teſtatus es.Furto ſublatas arguis: & rurſum emptas magna pecunia: & infinitis mercibus criminaris. In una re: & in paruaepiſtola: quanta uarietas & diſſonantia mentiendi? Tibi licet accuſare: mihi defendere non licebit; Quādo criminaris: amicum non cogitas: quando reſpondeo: tunc mihi uis amicitiæ in mentem ueniant. Dic oro te: cælandas ſchedulas ſcripſeras: an prodendas? Si ut cælares: cur ſcripſiſti? Si ut proderes: cur cælabas? Si ī eo reprehēdendus ſum: quare accuſatores tuos amicos meos non coercuerim: uis tibi proferam litteras eorum in quibusme hypocriſeos arguunt: ꝙ te ſciens hæreticum tacuerim? ꝙ dum pacem incautus præbeo īteſtina eccleſiæ be-la ſuſcepi? Tu diſcipulos uocas: qui me tuū condiſcipulū ſuſpicātur. Et quia parcior fui in refellendis laudibustuis: putant me tuū eſſe ſymmiſtē. Hoc mihi præſtitit prologus tuus: ut plus me amicus læderes ꝗͣ inimicus. Sꝫmel ſibi perſuaſerunt: recte: an perperā: ipſi uiderint te eſſe hæreticū: ſi defendere uoluero: hoc ſolum proficiā.ut me tecū accuſent. Deniqꝫ mihi obiiciunt laudationē tuā: & te non putant inſidioſe ſcripſiſſe: ſed uere: & quodtu in me ſemper ante laudabas uehementer inſimulant. Quid me uis facere? ut diſcipulos accuſatores pro tenabeam: ut contorta in amicum iacula: meo ſuſcipiam pectore? De libris autem ϖεριαρκον debes mihi & gra-