Druckschrift 
1 (1490)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tiſſimo ore exeat? Aut ꝗd ī ſāctis libris pōt turpe memorari? Si erubeſcis loꝗ: ſcribe ſaltē: ut nos procacitati-proprius ſermo cōuincat: ut cætera ſileā: ex hoc uno capitulo cōprobabo ferreā te frontē poſſidere fallaciæ. Vtde qͣtum timeā criminationē tuā. Si protuleris quod minaris: mea erunt uniuerſa quæ tua ſunt. Ego in Vigilartio tibi reſpōdi. eadem enī accuſabat: quæ tu poſtea & amicus laudas: & inimicus accuſas. Scio a quo illius con-tra me rabies cōcitata ſit: noui cuniculos tuos. Simplicitatē quā omnes prædicant ignoro: illius ſtultitiātua ī me malitia debacchata ſit: quē ego ſi epiſtola mea reppuli: ne ſolus habere uidearis baculū litteraꝝ: de-bes turpitudinē ſimulare uerboꝝ quā nuſꝗͣ omnino legiſti: ſed ītelligere & confiteri: per illius uecordiā tuis calūniis fuiſſe reſpōſum. In epiſtola ſācti papæ Anaſtaſii lubricus extitiſti: & turbatus ī quo figas gradū: non repꝑis. enim dicis a me eſſe cōpoſitam: nunc ab eo ad te debuiſſe trāſmitti: cui miſſa eſt. Rurſū iniuſticiā ſcribentisarguis: etiā ſi ſcripta ſit ab illo: ſiue ſcripta ad te nihil pertinere teſtaris: qui præceſſoris eius habeas teſtimonum: & rogātem Romā ut eam illuſtrares præſentia tua: oppiduli tui amore contēpſeris. Si a me fictam epiſtoIam ſuſpicaris: cur eam ī romanæ eccleſiæ carthario requiris? ut deprehenderis ab epiſcopo non datā: manifeſtiſſime criminis reū teneas: & nequaꝗͣ araneaꝝ mihi oppōas caſſiculos: ſed fortiſſimo me & ſolidiſſimoſtringas reti. Si aūt romani epiſcopi eſt: ſtulte facis: ab eo exēplar epiſtolæ petere: cui miſſa eſt: & ab illomiſerit: & de oriēte expectare teſtimoniū: cuius auctorē & teſtem habeas ī uicino. Vade potius Romā: & præ-ſens apud expoſtula cur tibi & abſenti & īnocenti fecerit cōtumeliā. Primum ut reciperet expoſitionē fi-dei tuæ: quā omnis ut ſcribis Italia cōprobauit: & baculo tuaꝝ uti noluerit litteraꝝ contra canes tuos. Deinde uiepiſtolas cōtra te ad oriētem mitteret: & cauteriū tibi hære ſeos dum neſcis inureret: diceretqꝫ libros Origenis piarchon a te eſſe trāſlatos: & ſimplici romanæ eccleſiæ plebi traditos ut fidei ueritatē quā abapoſtolo didicerāper te perderēt: & quo tibi maiorē faceret īuidiam: auſus ſit criminari hos ipſos præfationis tuæ teſtimonio roboratos. eſt leue quod tibi īpingit tātæ urbis pōtifex: uel ab alio obiectū temere ſuſcepit. Vociferare & clamita per cōpita: plateas: eſt: eſt meus liber: & ſi meus eſt: ſchedulas inemēdatas Euſebius furto abſtulit-aliter ego edidi: īmo nec edidi: Vni eas dedi: aut certe paucis: & tam ſceleratus inimicus negligētes amici fue-runt: ut oīum codices ab eo pariter falſarent̉. Hoc frater chariſſime facere debueras: & illi tergum obuertēs:me trāſmarinas maledictoꝝ tuoꝝ ſagittas dirigere. Quid enī uulneribus tuis ꝓdeſt: ſi ego fuero uulneratus.An ſolatiū ꝑcuſſi eſt: amicū ſecū uideret morientē? Syritii iam ī domino moriētis profers epiſtolā: & uiuenti:Anaſtaſii dicta cōtēnis. Quid enī tibi ut ais: officere poteſt: te ignorāte aut ſcripſit aut forte ſcripſit? Et ſiſcripſit: ſufficit tibi totius orbis teſtimoniū: quod nulli ueꝝ uidet̉: ut tātæ urbis ſacerdos uel īnocenti iniuriā fa-cere potuerit: uel abſenti. Innocentē te uocas? ad cuius īterpretationē Roma cōtremuit? Abſentē: qui accuſatusreſpōdere audes. Et tantū romanæ urbis iudiciū fugis: ut magis obſidionē barbaricā ꝗͣ pacatæ urbis uelis ſertentiā ſuſtinere. Eſto præteriti āni ego epiſtolā finxerī. Recētia ad orientē ſcripta quis miſit? In quibus papaAnaſtaſius tātis te ornat floribus: ut ea legeris magis te uelle defēdere: ꝗͣ nos accuſare. Simulqꝫ cōſidera illaminimitabilē prudētiam tuā: & ſales atticos: & ſācti eloquii uenuſtatē. Ab aliis appeteris: alioꝝ criminatione corfoderis: & cōtra me furibūdus iactaris: & loq̄ris. Nunquid & ego poſſū enarrare: tu quomodo de urbe diſceſeris? quid de te ī præſenti iudicatū ſit? quid poſtea ſcriptū? quid iuraueris? ubi nauē cōſcenderis? Quā ſanctaperiuriū uitaueris? poterā pādere: ſed plura ſeruare ſtatui: ꝗͣ referre. Hæc ſunt tuoꝝ ornamēta uerboꝝ. Et poſtiſta: ſiquid ī te aſpeꝝ dixero: ſtatī mihi īſcriptionē & gladios cōminaris. Et īterim homo eloquētiſſimus arte lidis rhetorica: & ſimulas te præterire: quæ dicis: ut qui obiecta probare poteras: quaſi prætermiſſa facias cri-minoſa. Hæc eſt tua tota ſimplicitas: ſic amico parcis: & reſeruas te ad tribunalia iudicū: ut aceruū criminū mihi dum parcis obieceris. Vis noſſe profectionis meæ de urbe ordinē? Narrabo breuiter. ſe auguſto flātibu-eteſiis ſancto Vīcentio præſbytero & Adoleſcēte fratre & alijs monachis qui nūc hieroſolymæ cōmorāturnauī in romano portu ſecurus aſcēdi: maxima me ſanctoꝝ frequētia proſequēte. Veni Rhegiū: in ſcyllæo littore paululū ſteti: ubi ueteres didici fabulas: & præcipitē fallacis Vlyxis curſū: & ſyrenaꝝ cātica: & inſatiabilē carybdis uoraginem. Cūqꝫ mihi accollæ illius loci multa uarrarēt: darētqꝫ cōſilium: ut ad Prothei colūnas: ſedIonæ portū nauigarē: illū enim fugientiū & turbatoꝝ: hunc ſecuri hominis eſſe curſū: malui per maleas & cicladas Cyprum ꝑgere. Vbi ſuſceptus a uenerabili epiſcopo Epiphanio: cuius tu teſtimonio gloriaris: ueni Antiochiam: ubi fruitus ſum cōmunione pontificis confeſſoriſqꝫ Paulini: & deductus media hyeme & frigore grauiſimo intraui hieroſolymam. Vidi multa miracula: & quæ prius ad me fama pertulerat: oculorum iudicio comprobaui. Inde contendi ægyptum: luſtraui monaſteria Nitriæ: & inter ſanctorum choros aſbides latere perſpixi: protinus concito gradu Bethleem meam reuerſus ſum: ubi adoraui præſepe & incunabula ſaluatoris. Vidquoqꝫ famoſiſſimum lacͣum: nec me inerti tradidi ocio: ſed multa didici: quæ ante neſciebam. Quid autem deme Romæ iudicatum ſit: & quid poſtea ſcriptum nolo taceas: præſertim cum habeas teſtimonium ſcripturarum: & ego non uerbis tuis: quæ ſimulare potes: & impunito iactare mendacio: ſed ſcriptis eccleſiaſticis arguerdus ſum. Vide quantum te timeam: ſi uel paruam ſchedulam contra me Romani epiſcopi: aut alterius eccleſiæ protuleris omnia quæ in te ſcripta ſunt: mea crimina confitebor. Nunquid & ego non poſſem profectionetuā diſcutere? cuius ætatis fueris? unde? quo tēpore nauigaris? ubi uixeris? ꝗbus īterfueris? Sed abſit: ut qd̓ ī tereprehēdo faciā: & ī eccleſiaſtica diſputatiōe aniliū iurgioꝝ deliramēta cōpingā. Hoc ſolū prudētiæ tuæ dixiſſe ſufficiat: ut caueas ī alteꝝ dicere: ꝗcquid ī te ſtatī retorq̄ri poteſt. In ſācti Epiphanii noīe mirat̉ tua tergiuerſatio: ut poſt opuſculū: poſt orationē: neges cōtra te potuiſſe ſcribere: quomodo ſi contēdas potuiſſe mori paulo ante uixerat: aut certior ſit tui reprehēſio: ꝗͣ poſt pacē excōmunicatio. Ex nobis īquit exierūt: ſed nō-