eſt quod deſtruit ſtrophas igenioli tui: & te hinc īde cōſtrictū euadere nō ſinit. Nec ī tantū abutare ſimplicitatelectoris: & ſic oēs ꝗ tuā ſcripturā lecturi ſunt: brutos putes: ut cū uulnera putreſcere ſinas ſano corpori te īponire emplaſtra nō rideant. De carnis reſurrectione ꝗd ſentias: iā in apologia tua didicimus: nullo mēbro amputato nec aliqua parte corporis deſecta. Hæc eſt tuæ ſimplicitatis pura & aꝑta cōfeſſio: quā ab oībus italiæ epiſco-pis aſſeris eſſe ſuſceptā. Crederē dicēti: niſi me dubitare de te iſte liber: nō Pāphili faceret. Et tamen miror quomodo probauerit Italia: quod roma contēpſit. Epiſcopi ſuſceperūt: quod fides apoſtolica condēnauit? Scribi-quoqꝫ me litteris īdicaſſe ꝙ papa Theophilus expoſitionē fidei nuꝑ ediderit: quæ ad nos necdū peruenit: & po-liceris: ꝙ quicquid ille ſcripſerit: tu ſequaris. Ego me hoc ſcripſiſſe nō noui: nec iſtiuſmodi unꝗͣ litteras direxiſſe.Sed tu iccirco ad īcerta cōſentis: & his quæ qͣlia futura ſint neſcis: ut certa declines: & ad eoꝝ nō tenearis aſſenſū.Duas ſynodicā & paſchalē eius epiſtolas contra Origenē illiuſqꝫ diſcipulos: & alias aduerſū Apollinarē & eundē Origenē per hoc ferme biēnium īterpretatus ſum: & ī ædificationem eccleſiæ legēdas noſtræ līguæ hoībusdedi. Aliud opeꝝ eius neſcio me trāſtuliſſe. Et tamen tu qui papæ Theophili dicis te ī omnibus ſentētiā ſequi:caue ne hoc magiſtri & cōdiſcipuli tui audiant: & offēdas ꝗͣ plurimos: qui me latronē: te martyrē uocāt: ne iraſcatur is tibi: qui contra papā Epiphaniū ad te epiſtolas dirigens: hortabat̉ ut ꝑmaneres ī fidei ueritate: ut nō mutares ullo terrore ſententiā. Quæ epiſtola holographa tenet̉ ab is: ad quos ꝑlata eſt. Et poſt hæc more tuo loq̄risut de quo ſupra dixeras: ego tibi etiā furenti ſatiſfaciā. Nunc dicis ꝗd tibi uidet̉: habes ne ultra aliquid: quo neruos tuæ loqͣcitatis ītendas? Et īdignaris: ſi putide te loqui arguā: cū cōmœdiaꝝ turpitudines & ſcortoꝝ amato-rūqꝫ ludicra eccleſiaſticus ſcriptor aſſumas. Porro quod īterrogas ꝗͣdo papæ Theophili ſentētiam ſequi cœperim: eiqꝫ fidei cōmunione ſociatus ſim: & ipſe tibi reſpondes: tūc credo: ꝗͣdo Paulū quē ille dānauerat ſūmo ni-ſu: ī omnibus ſtudiis defendebas: ꝗͣdo eū ꝑ īperiale ſcriptū recipere ſacerdotiū: quod epiſcopali iudicio amiſe-rat: īſtigabas. Nō prius pro me reſpōdebo: ꝗͣ de alioꝝ iniuriis loquar. Cuius eſt humanitatis: cuius ue clæmētiaīſultare alioꝝ miſeriis: & uulnera cunctis aliena mōſtrare? Sic ne te docuit ille ſamarites ſeminecē ad ſtabulumreportare? oleū plagis īfundere? mercedē ſtabulario polliceri? Sic reuectā ouē: repertā dragmā: prodigū filiūlegis eſſe ſuſceptū? Eſto ego te læſeri: & quibuſdā ut dicis ſtimulis ad maledictoꝝ inſaniā prouocarī: quid merūit homo latens: ut nudares cicatricē eius: & obductā cutē inſꝑato dolore reſcinderes? Nōne etiā ſi ille dignus eſſet contumeliis: tu facere nō deberes? Aut ego fallor: aut illud eſt ueꝝ quod plurimi iactitāt: te Origeniſtaꝝ ho-ſtes in illo perſequi: & ſub occaſione unius in utrūqꝫ ſæuire. Si papæ Theophili ſentētiis delectaris: & nefas putas pontificū decreta cōuelli: quid de cæteris dicis: quos ipſe dānauit? Quid de papa Anaſtaſio: de quo nulli (utais) ueꝝ uidet̉: ut tātæ urbis ſacerdos: uel īnocēti tibi iniuriā facere potuerit: uel abſenti. Nec hoc dico ꝙ de epiſcopoꝝ ſentētiis iudicē: aut eoꝝ cupiā ſtatuta reſcindi: ſed ꝙ unuſquiſqꝫ ſuo periculo faciat quod ſibi uidet̉: &ipſe nouerit quomodo de ſuo iudicio iudicādū ſit. Nobis ī monaſterio hoſpitalitas cordi eſt: omneſqꝫ ad nos ueniētes læta humanitatis fronte ſuſcipimus. Veremur enī ne Maria cū loſeph locū nō inueniāt in diuerſorio: nenobis leſus dicat excluſus: hoſpes erā: & nō ſuſcepiſtis me. ſolos hæreticos nō recipimus: quos uos ſolos r̄cipitis.Propoſitū quippe nobis eſt pedes lauar̄ ueniētiū nō merita diſcutere. Recordare frater cōfeſſionis eius & pectoris quod flagella ſecuerūt. Memēto carceris: tenebraꝝ: exilii: metalloꝝ: & nō indignaberis hoſpitio trāſeuntemeſſe ſuſceptū. An ideo tibi rebelles uidemur: quia calicē aquæ frigidæ ī nomine diſcipuli chriſti ſitiētibus porri-gimus? Vis ſcire unde illum: & nos plus amare: & tu odiſſe plus debeas: hæreticoꝝ factio nuper fugata de æg-pto & alexādria: ſe hieroſolymā cōtulit: & huic uoluit copulari: ut quoꝝ unus eſſet dolor: una fieret & accuſatioQuos ille reppulit: ſpreuit: abiecit: dicēs ſe nō eſſe inimicū fidei: nec cōtra eccleſiā bella ſuſcipere: quod prius tētauit doloris fuiſſe: nō perfidiæ: nec alterius appetiſſe īnocentiā: ſed ſuā probare uoluiſſe. Impiū putas poſt ſen-tētias ſacerdotū poſt īperiale reſcriptū: quod quale ſit nouerit ipſe qui meruit. Quid tibi uidet̉ de his: qui dānati palatia obſident? Et facto cuneo fidē chriſti ī uno hoīe perſequunt̉. Meæ aūt cōmunionis: & papæ Theophili: nullū aliū teſtē uocabo niſi ipſū quē a me læſū ſimulas: cuius epiſtolas ad me ſꝑ datas etiā eo tēpore non ignoras: quo mihi eas reddi prohibeas: & quotidie miſſis tabellariis inimicū eius: amicū noſtrū: & familiariſſimū ia-ctitabas: & ea quæ nūc īpudenter ſcribis: mētiebaris: ut illius cōtra nos odia cōcitares: & iniuriæ dolor fieret op-preſſio. Sed uir prudens & apoſtolicæ ſapiētiæ tēpore ac rebus probauit: & noſtrū ī ſe animū & ueſtras contranos īſidias. Si diſcipuli mei (ut ſcribis) tibi romæ īſidias cōcitarunt: & inemēdatas ſchedulas te dormiēte furat.ſunt. Quis papā Theophilū aduerſus ꝑduelles ī ægypto ſuſcitauit? Quis regū ſcita? Quis orbis ī hac partecōſenſū? Et gloriaris te ab adoleſcētia Theophili fuiſſe auditorē & diſcipulū: cū & ille ante ꝗͣ epiſcopus fieret ꝓhumilitate ſibi inſita nunꝗͣ docuerit? Et tu poſtꝗͣ hic epiſcopus factus eſt. Alexādriæ nō fueris? Et audes dicere īIugillationē mei magiſtros meos nec accuſo: nec muto? Quod ſi ueꝝ eſt: ſuſpectā mihi facis cōuerſionē tuam:nec enī dāno ut criminaris īſtitutores meos. Sed metuo illud Eſaiæ. Ve qui dicūt malū bonū: & bonum malumqui ponunt tenebras lucem: & lucem tenebras: qui dicunt amarum dulce: & dulce amarum. Tu autem dum in-ter mulſū magiſtroꝝ & uenena pariter bibis: a magiſtro apoſtolo receſſiſti: qui docet etiam angelum: & ſe ſi infide errauerint non ſequendos. In Vigilantii nomine ꝗd ſomnies neſcio. Vbi enī eum ſcripſi hæretica apud Alexandriam communionem maculatum? Da librum: profer epiſtolam: nuſꝗͣ oīno reperies: & eadem licentia īmoīpudentia mentiendi: qua putabas omnes tuis ſermonibus credituros addis: quando teſtimonium de ſcripturisin eum tam iniurioſe poſuiſti: ut ego id repetēre meo ore non audeam. Non audes repetere: qui tacendo am-plius criminaris? Et quia non habes quod obiicias: ſimulas uerecundiam: ut lector te putet mihi parce-re: qui mentiens nec tuæ animæ peperciſti. Quod eſt illud teſtimonium de ſcripturis: quod de tuo illo puden