non ridiculoſa ut tu ſcribis: ſed ridicula mihi forte res accidit: ut poſtꝗͣ Eulebii aſſeruerim eſſe nō Pamphili: adextremum hoc dixerim: etiā me ennos plurimos hoc putaſſe ꝙ Pāphili fuerit: & a te exēplar huius uoluminismutuatū. Vide quantū timeā cachinnos tuos: ut etiā nunc eadē ingerā. De tuo codice quaſi Pāphili exēplar accepimus. Credidi chriſtiano: & credidi monacho: non putaui tantū ſceleris a te poſſe cōfingi: Poſtea uero per interpretationē tuā q̄ſtione contra Origenē toto orbe cōmota in qͣrendis exēplaribus diligentior fui: & in cæſariēſi bibliotheca Euſebii uolumina repperi απόλογίάς ορίγήνός. Quæ cum legiſſem: primū eum libꝝ deprehendi: quem tu ſolum ſub noīe martyris edidiſti de filio & ſpiritu ſācto: in bonā partē pleriſꝙ blaſfemiis commutatis. Et hoc uel Didymū uel te: uel alium feciſſe neſcio quē qd̓ tu apertiſſime in libris periarchon feciſſe cō-uinceris: maxime cū idē Euſebius (ut iam in duobus libris docui) ſcribat. Pamphilū nihil proprii operis edidi-ſe. Dic ergo & tu: a quo exemplar acceperis nec mi hi ad ſubterfugiendum crimen mortuos aliquos nomines:ut cum auctorē oſtēdere non potueris: alium proferas qui nō poſſit reſpondere: Sin aūt riuulus ille in tuis ſcri-niis fontem habet: quid ſequatur etiā me tacente non dubitas. Veꝝ fac ab alio quolibet amatore Origēis librishuius titulum: & auctoris uocabulū cōmutatum: cur hoc in latinam linguam uertis? Videlicet ut teſtimoniomartyris oēs Origenis ſcriptis crederent: præmiſſa munitione tanti auctoris & teſtis? nec tibi ſufficit doctiſſi-mi uiri apologia: niſi ſcribas & proprium uolumen pro defenſione eius: quibus ꝑ multos diſſemīatis: tuto iamlibros periarchon uertis e græco: & hos ipſos præfatiōe cōmēdajas dicēs: nōnulla in his ab hæreticis deprauataquæ tu de alioꝝ libroꝝ Origenis lectione correxeris. Me quoqꝫ laudas: ne tibi amicoꝝ meoꝝ quiſpiā contradicat. Origenis ꝓphetica phyſica prædicas: Eloq̄ntiā meā fers in cælū: ut in finē in cœnū deprimas: fr̄em & colle-gā uocas: & imitatorē te mei oꝑis cōfiteris. Cūqꝫ a me trāſlatas Origenis. lxx. homelias: & nōnullos tomos ī apoſtolū iactes: in ꝗbus ſic cūcta limauerim: ut nihil in illis qd̓ a fide catholica diſcrepet: latinus lector īueniat: nūceoſdē libros hæreticos criminaris: & uerſo ſtilo quē prædicaueras: ꝗa conſortē putabas accuſas. quoniā mō ꝑfi-diæ tuæ cernis inimicū. Quis e duobus calūniator ę martyris? Ego ꝗ illū dico hæreticū nō fuiſſe: nec ſcripſiſſilibꝝ: ꝗ ab oībus reprehēdit̉: an tu ꝗ uolumē hoīs Arriāi titulo cōmutato ſub noīe martyris edidiſti? Nō tibi ſuificit ſcādalū græciæ: niſi illud & ī latinoꝝ auribus īgeras: & īclytū martyrē: tua ꝗͣtū ī te ē trāſlatōe deformes? Tuquidē alia mēte feciſti: nō ut martyrē argueres: nō ut me accuſares: ſed ut Origenis ꝑ nos ſcripta defēderes. Attēde cito romanā fidē apoſtolica uoce laudatā: iſtiuſmodi præſtigias nō reciꝑe: etiā ſi āgelus aliter annūciet ꝗͣ ſe-mel prædicatū ē: Pauli auctoritate munitā nō poſſe mutari. Ergo fr̄ ſiue a te falſatus ē liber (ut multi putātꝭ ſiueab altero: ut tu forſitā ꝑſuadere conaberis: & temere credidiſti hæretici hoīs σῦυταgμα eſſe mariyris muta ti-tulū: & romanā ſimplicitatē tāto ꝑiculo libera: nō tibi expedit: ut ꝑ te clariſſimus martyr hæreticus iudicet̉. Vtqui effudit ꝓ chriſto ſāguinē cōtrarius fidei chriſti approbet̉. Dic potius: īueni libꝝ putaui illū martyris: ne ti-meas pnīam. Iā te nō urgebo: nō querā a quo acceꝑis: uel mortuoꝝ aliquē noīato: uel in platea ab ignoto hoīe teemiſſe dicito. Nō .n. dānationē tuā qͣrimus: ſed cōuerſionē. Melius ē ut tu erraueris ꝗͣ ut martyr hæreticus fueritInterim de præſēti cōpede: utcūqꝫ erue pedē. In futuro iudicio tu uideris: ꝗd ad martyris cōtra te reſpōdeas qͣrimonias. Proponis etiā tibi ꝗd nemo obiicit: & diluis qd̓ nullus accuſat. Ais .n. ꝙ in meis lr̄is legeris. Dic quis tibiꝑmiſit ut interpretās: q̄dā auferres: q̄dā mutares: qͣdā adderes? Statīqꝫ tibi ipſe reſpōdes: & contra me loqͣris. Entibi dico. Quæſo quis ꝑmiſerit: ut ī cōmētariis tuis: q̄dā de Origene: ꝗdā de Apollinar̄: q̄dā de te ipſo ſcriberesEt nō de Origene totū: aut ex te: aut ex alio: Interī ī te: dū aliud agis crimē fortiſſimumˡ ꝓdidiſti: & oblitus es ueteris ꝓuerbii: mēdaces memores eſſe debere. Dicis. n. me in cōmētariis meis: qͥdā de Origene: qͣdā de Apollinaiq̄dā ex me ipſo poſuiſſe. Si ergo Apollinaris ſunt & Origenis quæ ſub alioꝝ noīe poſui: quō in libris tuis mihicrimen īpingis? ꝙ quando ſcribo alius hoc dicit: qͥdā ſic ſuſpicat̉: alius ille & quidā ego ſim. Inter Apollinarem& Didymū & explanationis ſtilus & dogmatū magna diuerſitas eſt: cū in uno capitulo diuerſas pono ſnīas: nūcontrarios ſenſus ſequi credēdus ſū? Sed hæc alias. Nunc qͣro a te: quis tibi obiecerit: quare de Origene uel ab-ſtuleris qͣdā: uel addideris: uel mutaueris: & te quaſi in eculeo appenſū interrogauerit: bona ſunt: an mala quætranſtuliſti? Fruſtra ſimulas innocentiā: ut interrogatiōe ſtulta uerā ꝑcōtationē extenues. Ego nō accuſaui quare Origenē ꝓ uoluntate tranſtuleris. Hoc. n. & ipſe feci: & ante me Victorinus Hilarius Ambroſiuſqꝫ feceruntSed quare tranſlationē hæreticā præfationis tuæ teſtimonio roboraſti? Cogis me eadē rurſus iterare: & ꝑ mea:lineas īcedere. Dicis .n. ī eodē ꝓlogo te ea q̄ ab hæreticis addita fuerāt āputaſſe: & ꝓ his repoſuiſſe bōa. Si hæreticoꝝ mala abſtuliſti: ergo qͣ dimiſiſti uel addidiſti: aut Origēis erūt aut tua: q̄ utiqꝫ qͣſi boa poſuiſti. Sed multaī his mala negare nō poteris. Q uid īges ad me? Origēi īputa. Ego. n. ea tātū q̄ ab hæreticis addita fuerūt: cōmutaui. Expōe cauſas: qͣre hæreticoꝝ mala tuleris: & Origēis ītegra dereliq̄ris. Nōne ꝑſpicuū ē: ꝙ mala Origēis exꝑte ſub hæreticoꝝ nūcupatiōe dānaueris: & ex ꝑte ſuſceꝑis? ꝗa nō mala ſed bōa: & tuæ eē fidei iudicabas? Hæcſūt de ꝗbus q̄ſiui utꝝ bona eſſēt an mala. Quæ ī præfatiōe laudaſti: q̄ āputatis peſſimis qͣſi optīa māſiſſe corfeſſus es: & te in ueræ argumentationis appendi eculeo: ut ſi bona dixeris hæreticus comprehendaris: ſi mala.ſtatim audias: cur ergo quæ mala ſunt: in præfatione laudaſti? Et non illud adiūxi: quod tu callide ſimulas: cuiquæ mala erant: ad latinorum noticiam tranſtuliſti? Mala enim oſtendere interdum non docentis eſt: ſed uitātis: ut caueat lector: non ut ſequatur errores: ut nota contemnat: quæ nonnunꝗͣ ignota miraculo ſunt: Et audespoſt hæc dicere: ꝙ ego auctor talium ſcriptoꝝ ſim: tu autem ut interpres: in quibus emendare aliquid potuerisplus egeris ꝗͣ interpres: in quibus non potueris: ſolū interpres fueris. Rōne iſta diceres: ſi libri tui periarchō prafatiunculā nō haberēt. Quod & Hilarius in trāſferēdis eius homeliis fecit ut & bona & mala nō interpreti: ſedſuo īputarent̉ auctori. Si nō dixiſſes amputaſſe te peſſima: & optima reliquiſſe: utcunqꝫ de luto euaderes. Hoceſt quod