emptio præcii annumeratio: & feſtinante eo qui ad te remeabat: lordidiſſimæ elocutionis ϖερίσσο ογια tantū ſenſibus reſpondebo: & te nequaꝗͣ ſolœciſtam ac barbaꝝ: ſed mendacem ſubdolum īpudicum conuincā. Sꝫad me tantū epiſtolā ſcribis. ut me cōmoneas: & emendatū uelis: ne cæteris ſcandalum facias: & alijs furentibusiugulent̉ alii: cur libros contra me ſcribis ad alios: & legēdos ꝑ ſatellites tuos toto orbe diſpergis? Vbi eſt ſyllo-giſmus tuus: quo me irretire conaris & loq̄ris? Quē in hoc magr̄ optime emēdare cupiebas: ſi illos ad quos ſcribis: nihil deliq̄rant? Si me quē arguis: nō ad me ſcripſeras? & ego tuis reſpondebo tibi ſermonibus quē emēdare cupiebas magr̄ indocte? Eos ne qui nō peccauerāt? An me ad quē nō ſcripſeras? Brutos putas eſſe lectores.& oēs nō intelligere prudentiā tuā? Immo malitiā: qua & ſerpens prudentior fuit cunctis beſtiis in paradiſo: uta me ſecretā admonitionē flagites: quē publica accuſatiōe ꝑſequeris: & nō te pudet accuſationē tuā apologiamuocare? Quereriſqꝫ: cur opponā clypeū pugiōi tuo: & tibi qͣſi religioſus & ſāctulus ꝑſonā humilitatis imponis& dicis. Si errauerā: quare ſcribis alijs: & nō meipſū redarguis? hoc ipſū in te retorqͥbo. Quicꝗd n. me nō feciſ-ſe cauſaris: quare nō ipſe feciſti? Velut ſiquis pugnis aliquē: calcibuſqꝫ collidēs: ſi reſiſtere uoluerit dicat ei. Nōne tibi præceptū eſt: ꝗ te ꝑcuſſerit in maxillā: præbe illi & alterā? Quid. n. bone uir tibi præceptū eſt: ut me ue-beres? Oculū mihi effodias? & ſi paululū me cōmouero: euāgelii mihi præcepta cātabis. Vis ſcire totas argutiarū tuaꝝ ſtrophas & uulpeculaꝝ inſidias: quæ hītant in ꝑietinis: de ꝗbus Ezechiel loquit̉: quaſi uulpes in deſe-to ꝓphetæ tui iſrael. Auſculta ꝗd feceris. Ita me in tua præfatiōe laudaſti: ut obiicerent̉ mihi laudes tuæ: & niſime alienū tanto laudatore dixiſſem: hæ reticus iudicarer. poſt reppuli crimina. i. laudes tuas: & abſqꝫ inuidia tuinominis: reſpondi criminibus: nō criminatori: atqꝫ ut me catholicū a te infamatus ꝓbarē: inuectus ſū in hæret.cos: iraſceris: furis: & luculentiſſimos libros cōtra me cudis: quos cū legēdos & cātandos oībus tradidiſſes: certa-tim ad me de Italia & urbe Roma atqꝫ Dalmatia ſcripta uenerūt: ꝗbus me laudator priſtinus ornaſſet præconiis. Fateor ilico ad obiecta reſpōdi: & me nō eſſe hæreticū totis uiribus ꝓbare conatus ſū. Miſiqꝫ hos ipſos apologiæ meæ libros ad eos quos tu uulneraueras: ut uenena tua nr̄ ſequeret̉ antidotus. Ob hāc culpā mittis mihi &priores libros & recentē epiſtolā plenā iniuriaꝝ & criminū. Quid me uis facere bone amicę? Taceam? Vide-bor crimen agnoſcere. Loquar? Terres me gladiis tuis: & accuſationē nō iā eccleſiaſticā: ſed tribunaliū cōmina-ris. Quid feci? Quid cōmerui? In quo te læſi? quia me negaui hæreticū? quia te laudibus duxi indignū? quiahæreticoꝝ fraudulētias & ꝑiuria aꝑto ſermone deſcripſi. Quid ad te: qui & catholicū & ueracē te eſſe iactas: qlibentius me accuſas ꝗͣ te defendis. Nū mea defenſio accuſatio tua eſt? Aut aliter orthodoxus eſſe nō poteris: nſi me hæreticū cōprobaris. Q uid tibi prodeſt ſocietas mea? Aut quæ eſt iſta prudentia? Accuſatus ab aliis: acjcuſas aliū. Ab alio appeteris: & illi tergū obuertens: quieſcentē cōtra te prouocas. Teſtor mediatorē leſum: inui-tum me & repugnantē ad hæc uerba reſpondere. Et niſi tu prouocares ſemper tacituꝝ fuiſſe. Deniqꝫ noli me accuſare: & ego ceſſabo defendere. Quæ .n. eſt audientium ædificatio: duos ſenes īter ſe propter hæreticos digladiari: preſertim cū ambo catholicos ſe uideri uelint? Omittamus hæreticoꝝ pr̄ociniū: & nulla erit inter nos contentio. Eodē feruore quo Origenē ante laudauimus: nunc laudatū eū toto orbe dānemus. Iūgamus dextras: an-mos copulemus: & duos orientis atqꝫ occidenti:alacri ſequamur inceſſu. Errauimus iuuenes:mendemur ſenes. Si fr̄es: me gaude correctū. Si amicus ſum: de conuerſione tua debeo gratulari. Quādiu īternos iurgiū fuerit: uidebimur rectā fidē neceſſitate dicere: nō uoluntate. Inimicitiæ nr̄æ inuicem nobis tollunt teſtimonium uere pnīæ. Si unū credimus: ſi idem & uolumus & nolumus: ex quo firmas naſci amicitias etiā Catilina teſtatur: ſi hæreticos pariter odimus: & ueterem æqꝫ dānamus errorem: quid contra nos tendimus. cumeadem oppugnemus: eadem defendamus. Ignoſce mihi: ꝙ Origenis eruditionem & ſtudium ſcripturaꝝ antiꝗͣ eius hæreſim plenius noſſem: in iuuenili ætate laudaui: & ego tibi dabo ueniam: ꝙ apologiam libroꝝ eius canō ſcripſeris capite. Ante biduum ꝗͣ ad nos epiſtolam ſcriberes: libellos meos in manus tuas ueniſſe teſtaris. Et iccirco non habuiſſe ſpacium ex ocio reſpondendi: alioquin ſi meditatus in nos paratuſqꝫ dixiſſes. fulmina iace-re non crimina uidereris. Et quis tibi credet homini ueraciſſimo: ut negociator orientalium mercium qui & hīcdeportata uendere neceſſe habebat: & ibi emere: quæ huc rurſus adueheret: biduum tantum aquilegiæ fuerit:ut raptim & ex tempore contra nos dictare epiſtolam cogereris? Libri enim tui quos limaſti per triēnnium: diſertiores ſunt: niſi forte non fuit īpræſentiaꝝ qui tuas emendaret nenias. Et iccirco omne iter dictiōis tue abſqꝫpalladis arte ſalebris & uoraginibus uitioꝝ inciditur. Tam apertum tēporis mendaciū eſt: ut non dicam reſpō-dere: ſed legere biduo mea ſcripta non potueris. Ex quo apparet te illam epiſtolam aut pluribus diebus ſcripſiſ-ſe: ut ſtili ipſius elegantia probat: aut ſi tumultuaria dictatio eſt: nimium te negligentem: qui cum extꝑalis talisſis meditatus deterior fueris. Illud aūt quod tergiuerſaris: & dicis te ea tranſtuliſſe de græco: quæ ego prius latinō ſermone tranſtulerim: non ſatis intelligo quid uelis dicere: niſi forte adhuc commentarios ad epheſios criminaris: & quaſi nihil tibi ſuper hoc reſponſum ſit: obduras frontis impudentiam: nec auribus obturaris uoces recipis incantantis. Nos in commentariis & illis & alijs & noſtras & alioꝝ ſententias explicauimus: aperte confitentes quæ ſunt hæretica: quæ catholica. Hic eſt enim commentarioꝝ mos & explanantium regula: ut opiniones in expoſitione uarias perſequatur: & quod uel ſibi uel aliis uideatur: ediſſerat. Et hoc non ſolum ſanctaꝝ interpretes ſcripturaꝝ: ſed ſæcularium quoqꝫ lr̄aꝝ explanatores faciunt: tam latinæ linguæ ꝗͣ græcæ. Tu in librisperiarchon idipſum obtendere non potes. arguet enim te præfatiuncula tua: in qͣ polliceris detrūcatis malis: &quæ ab hæreticis addita fuerant: optima remāſiſſe: ut quicꝗd ibi uel bonū uel malū dixeris: iā nō ei īputet̉: quēttaſfers. ſed tibi. qui interpretatus es: niſi forte hæreticoꝝ errores emēdare debueras: & Origenis mala proferrein mediū. Sed de hoc: ꝗa nos remittis ad codicē: āte tibi reſpōdimus: ꝗͣ tua ſcripta legeremus. De Pāphili libro