meſcat? Vſqꝫ adeo ne obduraſti frontē: ut mendacio ponas ſpem tuā? & æſtimes te protegi poſſe mendacio? E-quicquid finxeris: tibi credēdū putes? Quis bethleē de cubiculo fratris Euſebii furatus eſt epiſtolā laudatricētuā? Cuius artificio: & a cuius miniſteriis in ſanctæ Fabiolæ hoſpitio & uiri chriſtiani & prudentis Oceani īuētus eſt codex: quē illi nunꝗͣ uiderant? An iccirco te æſtimes īnocentē: ſi quicquid tuū eſt: in aliis conferas? Quicūqꝫ te offenderit ꝗͣuis innoxius eſt: ilico criminoſus fiet. habes .n. ꝑ qd̓ Dianæ eſt uicta pudicitia: qd̓ Giezi magr̄i prætulit ſāctitati: ꝓpter qd̓ Iudas tradidit dominū ſuū. Videamus tamen ꝗd meus neceſſarius de ſchedulisſuis necdū emendatis: & nondum ad puꝝͣ digeſtis falſauerit. Et ob id facilius ei falſatæ fuerint: ꝙ aut nullus eashr̄et: aut admodū pauci. Et ante ſcripſi: & nunc eadē deo mediāte ꝓteſtor: me nō ꝓbaſſe accuſationem eius: necuiuſq chriſtiani in chriſtianū. Quid n. neceſſe eſt in multoꝝ ſcandalo ruinaqꝫ ꝓferri: quæ ſecreto aut corripeualeas: aut emēdare? Sed quia unuſquiſqꝫ uiuit ſtornacho ſuo: & amicus nō ſtatim dominus eſt alterius uolūtatis: ſicut accuſationē etiā uerā reprehēdo: ſic falſitatē ſchedulaꝝ in ſcō uiro nō ſuſcipio. Quid .n. hō latinus de iterpretatione græca potuit īmutate? Aut ꝗd ſubtraheret uel adderet in libris periarchō: ubi ſic cōtexta ſunt oīa& alteꝝ pendet ex altero: ut quicquid tollere uolueris uel addere: qͣſi pānus ī ueſtimēto ſtatī appareat? Quodergo me mones ipſe facito: paululū ſaltē humani: ſi nō chriſtiani pudoris aſſume. ne deſpecta & calcata conſcīatua: uerbis te purgatū putes: qui rebus urgeris. Si Euſebius auro redemit inemendatas ſchedulas: quas falſarettu ꝓfer tuas: quæ falſatæ nō ſint: & ſi ꝓbaueris nihil in eis hæreticū: tunc ille crimine tenebit̉ falſitatis: ꝗͣuis mutes: ꝗͣuis corrigis: catholica nō ꝓbabis. Si .n. error eſt in uerbis aut in paucis ſenſibus: poſſunt detrūcari mala: dbona pro his reponi. Vbi aūt tota diſputatio æqͣlis eſt: ut uniuerſæ rōnabiles creaturæ: quæ ꝓpria uolūtate co-ruerāt: in unū poſtea reuertant̉ ſtatū: ut rurſū ex eodē principio aliæ ſint ruinæ: ꝗd hēs emēdare: niſi cūcta mutaueris? Quod ſi facere uolueris: iā nō libros alienos interpretaberis: ſed cōdes tuos. Hoc aūt cuiuſmodi argumentū ſit: nō intelligo: quia inquit inemēdatæ & nōdū ad puꝝ digeſtæ erant ſchedulæ: iccirco facilius ab Euſe-bio falſatæ ſunt. Aut ego tardior ſū: aut mihi ſatis fatuū & obtuſū uidet̉: ſi nōdū emendatæ nec ad puꝝ digeſtaerant ſchedulæ: ꝙ error eaꝝ Euſebio īputet̉: nō id īputabit̉ Euſebio: ſed moræ & tarditati tuæ: qui emēdare ceſaſti. Et in eo ſolo erit ille culpabilis: quia ſcripta tua cito diſſeminauit in uulgus: quæ tu paulatim emēdare decreueras. Sin aūt ut tu uis: eas falſauit Euſebius: quid cauſaris atqꝫ pretendis inemēdatas & necdū ad puꝝ digeſtas in publicū ꝓrupiſſe? Et emendatæ enim & nō emendatæ ſimilē recipiuūt falſitatē. Nullus īquis eos hēbatlibros: aut admodū pauci. In uno ſermone quāta diuerſitas? Si nullus eos hēbat: quō apud paucos erāt? Si pauci hēbant: cur nullū habuiſſe mētiris? Cū aūt dicas apud paucos fuiſſe: & teipſo cōfitente ſubuerſū ſit: ꝙ nullushabuerit: ubi eſt illud ꝙ q̄reris auro redēptū notariū tuū? Dic nomen notarii: quantū auꝝ datū ſit: ubi: per quēaut cui datū. Vtiqꝫ ꝓditorē tuū abieciſti ante: & tanti facinoris reū a tuo cōſortio ſeparaſti. Vide ne magis illudueꝝ ſit ⁊ paucis illis amicis tuis & Euſebio & cæteris data exēplaria: quæ ita inter ſe cōgruunt: atqꝫ conſentiuntut ne puncto quidē aliquid ab altero differant. Deinde cuius prudētiæ eſt: dare exēplar illis: qd̓ nondū emēdaueras? Stiptæ ad puꝝ nō erant ſchedulæ. & emēdandos errores tuos iā alij poſſidebant. Sentiſne nō hærere inter ſe mendaciū? Et qd̓ tibi in articulo tēporis profuit: ut epiſcopoꝝ ſnīas ſubterfugeres patere diſcuſſum? & tuis te uerbis redargui? Ex quo apparēt iuxta inclyti oratoris Elogium te uoluntatē hr̄e mētiendi: artē fingēdi nōhr̄e. Sequar ordinē epiſtolæ: & ipſa ut locutus es uerba ſubnectā. Eloq̄ntiā ut dicis tuā: & in præfatiōe mea laudaſſe me ſateor: & etiā nunc laudarē: niſi tu eā contra Tullii tui ſnīam multa iactantia faceres odioſam. Vbi ia-ctaui eloquentiā meā: qui etiā a te laudatā nō libenter accepi? An hoc dicis: quia nō uis ſubdola prædicatōe papari: aperte accuſaberis: ut qui laudantē reſpuis: ſentias criminantē. Imperitiā aūt tuā non tā ſtultus eram: ut rprehenderē: quā nemo pōt fortius accuſare: niſi tu ipſe dum ſcribis. Sed uolui oſtendere condiſcipulis tuis: quprocacitatem dtecum non didicerunt lr̄as: quid per triginta annos in oriente profeceris: quiſertitudinem: & maledicere oībus bonæ cōſcīæ ſignum arbitraris. Ne̓ tibi ut dicis ferulas adhibeo: neqꝫ athenogeronta meū ſcūtica & plagis lr̄as docere contendo. Sed quia flumen eloquētiæ tuæ: atqꝫ doctrīæ oēs tractactores ferre non poſſumus: & ingenii acumine perſtringis oculos nr̄os: in tantum ut oēs tuos inuidos putes: certatim opprimere te cupimus. Ne ſi ſemel in ſcribendo obtinueris principatum: & in eloquentiæ arce ſteteris: cunctis nobis qui aliud ſcire uolumus: mutire non liceat: Ego philoſophus rhetor grammaticus dialecticus hebræus græcus latinus trilinguis: hoc modo & tu bilinguis eris: qui tantam habes græci latiniqꝫ ſermonis ſcientiam:ut & Græci te latinum: & Latini te græcū putent. Et papa Epiphanius ϖευταγλω ττος. quia quinquelinguiscontra te: & Amaſium tuum loquitur: Simulqꝫ admiror qua temeritate contra tantaꝝ artium uiꝝ audeas dicere. Tu qui tot diſciplinaꝝ oculis uigilas: quomodo uenia donandus es: ſi erraueris? & non perpetuo pudoris ſiletio contegendus. Quod cum legiſſem: & me putarem alicubi in ſermone lapſum (qui enim in uerbo non pe-cat: iſte perſectus eſt) & ſuſpicarer eum aliquid meoꝝ prolatuꝝ eſſe uitioꝝ: ſubito intulit ante biduum mihi ꝗͣproficiſceretur haꝝ baiulus in manus uenerunt: quæ in me declamaſti. Vbi eſt ergo quod minaris & dicis: quomodo donandus es uenia: ſi erraueris? & non perpetuo pudoris ſilentio contegendus? niſi forte præ anguſtia teporis non potuiſti ea in ordinem digerere. Aut aliquem de eruditis conducturus eras qui in opuſculis meis gemaꝝ eloquentiæ tuæ ornamenta perquireret. Supra ſcripſiti gratis a me miſſum codicem ſuſcipe: quem cenſimagno cuperes comparatum: & nunc humilitatis præſtigiis loqueris: imitari te uolui: ſed refeſtināte eo qui adte remeabat: malui paucis ad te ꝗͣ ad alios pro tuis maledictis latius ſcribere. Et interim audacter frueris inritia tua. Semel enim confeſſus es dicens: ſuperflua tibi reprehenſio fuit paucis: quæ profeſſa nobis habetur inomnibus. Nec reprehēdam quod comparatum codicem pro empto poſueris: cum comparatio æqualium lit